I SA/Ol 507/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za lipiec i sierpień 2012 r. postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. A. Sp. z o.o. w O. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 maja 2013 r., w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za lipiec i sierpień 2012 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług zostały uregulowane. W związku z tym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest bezprzedmiotowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 sentencji ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. A zatem, przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły niezwłocznego wykonywania aktu lub czynności organu. Stosownie do przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Niemniej zauważyć wypada, że sąd może orzec o przyznaniu ochrony tymczasowej tylko w odniesieniu do aktów, które podlegają wykonaniu, a zatem nie można wstrzymać wykonania decyzji, która została już wykonana, niezależnie od tego czy dokonała tego strona dobrowolnie czy też nastąpiło to w drodze egzekucji administracyjnej. W orzecznictwie podkreśla się, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest jej niewykonanie do czasu rozpatrzenia wniosku. Wstrzymanie wykonania decyzji lub aktu nie ma zastosowania w sytuacji, gdy decyzja objęta skargą została wykonana. Nie spowoduje bowiem odwrócenia już zaistniałych następstw wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2012 r., II GSK 132/12). Przenosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy, zaznaczyć należy, że sąd będąc uprawnionym do rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie ochrony tymczasowej stwierdził, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające uwzględnienie tego wniosku. Z informacji Dyrektora Izby Skarbowej wynika, że zaległość wynikająca z zaskarżonej decyzji w części została uregulowana, a w części uległa przedawnieniu. Zatem wstrzymanie wykonania, wykonanej już decyzji nie wywołałoby żadnych skutków prawnych, bowiem brak było czynności nadających się do wykonania, a zatem takich które można by wstrzymać (por. postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., II GSK 779/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Z tych względów, na podstawie art. 63 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.