I OZ 278/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Po 410/13 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Po 410/13 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie A. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 23 grudnia 2013 r. odrzucające skargę kasacyjną. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że wyrokiem z dnia 5 września 2013 r. odrzucono skargę A. K. wniesioną na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu. W piśmie, wraz z którym doręczono skarżącemu odpis wyroku z uzasadnieniem, Sąd poinformował stronę, że od powyższego wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia, wnoszona za pośrednictwem Sądu, która pod rygorem odrzucenia powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, oraz że strona może wystąpić o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, a złożenie tego wniosku nie przerywa biegu terminu do wniesienia tego środka. W trzydziestodniowym terminie A. K. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2013 r. Sąd I instancji odrzucił ją, wyjaśniając w motywach postanowienia, iż zgodnie z brzmieniem przepisu art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, o czym został on pouczony. Tymczasem skarga kasacyjna złożona przez A. K., sporządzona została przez samego skarżącego. Naruszenie warunku sporządzenia skargi przez osoby kwalifikowane, o jakich mowa w art. 175 p.p.s.a. obligowała Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 178 p.p.s.a. Wraz z odpisem postanowienia doręczono skarżącemu pouczenie co do trybu i terminu wniesienia środka zaskarżenia oraz co do wymogu sporządzenia zażalenia w przedmiotowej sprawie, pod rygorem odrzucenia przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, jak również o warunkach wystąpienia o przyznanie prawa pomocy. Na postanowienie z dnia 23 grudnia 2013 r. A. K. wniósł w terminie zażalenie. Zażalenie to - podobnie jak skargę kasacyjną - sporządził osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w uzasadnieniu postanowienia odrzucającego zażalenie przytoczył treść art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Powinno ono być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (art. 194 § 4 p.p.s.a.). Zażalenie na to postanowienie, pomimo istnienia tzw. przymusu adwokackiego, czyli obowiązku sporządzenia przez uprawnione osoby wymienione w treści art. 175 p.p.s.a., o czym skarżący został pouczony, zostało przygotowane i wniesione przez niego osobiście. A zatem, jako niedopuszczalne w świetle przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 178 p.p.s.a.), podlegało odrzuceniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie A. K. wniósł o jego uchylenie w całości, przyspieszenie terminu rozpoznania skargi kasacyjnej, zwolnienie z wpisu oraz ustanowienie adwokata. Skarżący podniósł zarzut niewyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych sprawy oraz pominięcie materiału dowodowego w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo, jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. W myśl zaś art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzone przez osobę, która nie jest adwokatem lub radcą prawnym, ani nie należy do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., winno zostać przez wojewódzki sąd administracyjny odrzucone jako niedopuszczalne, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie z dnia 23 grudnia 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżący sporządził osobiście, mimo prawidłowego pouczenia go przez Sąd I instancji o wymogu sporządzenia zażalenia na to postanowienie przez adwokata lub radcę prawnego. W tej sytuacji prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie. Zatem okoliczności podniesione w zażaleniu nie mogły zostać uwzględnione. Na marginesie trzeba dostrzec, że postanowieniem z dnia 10 stycznia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przyznał skarżącemu prawo pomocy w części przez ustanowienie adwokata, aczkolwiek zostało ono skierowane do Okręgowej Rady Adwokackiej w Poznaniu dopiero 25 lutego 2014 r., która 3 marca 2014 r. wyznaczyła adwokata. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.