II FSK 1945/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska – Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej O. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1764/13 w sprawie ze skargi O. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 8 maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia 1) umorzyć postępowanie kasacyjne; 2) zwrócić O. K. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. II FSK 1945/14 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1764/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę O. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 8 maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Od powyższego wyroku O. K. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Pismem z dnia 1 września 2014 r. cofnięto wniesioną skargę kasacyjną. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że nie zostały one opłacone w całości lub w części. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd; jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 p.p.s.a. oznacza, iż strona może cofnąć skargę kasacyjną, a Sąd jest tym wnioskiem związany. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. W odniesieniu do wniosku pełnomocnika skarżącej, ustanowionego w ramach prawa pomocy, o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wskazać należy, iż w niniejszym postanowieniu nie zawarto rozstrzygnięcia dotyczącego tej kwestii z uwagi na to, że stosownie do art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznaje się za wykonane zastępstwo prawne, co oznacza, że następuje to po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie i przez wydanie odrębnego postanowienia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym (por. postanowienie NSA z 10 lutego 2014 r., I FPS 3/13, oraz wyrok NSA z 9 lutego 2005 r., GSK 1412/04, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu zostanie w związku z tym rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Rozpoznanie sprawy przez ten sąd zapewni dwuinstancyjność postępowania, zgodnie z wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 października 2013 r. SK 14/13 (OTK-A z 2013 r., nr 7, poz. 100).