II SA/Po 844/13
PostanowienieWSA w Poznaniu2013-09-11
Skład orzekający: Edyta Podrazik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zawiadomienie o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania jest aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?Ratio decidendi
Zawiadomienie o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania nie jest decyzją administracyjną ani żadnym innym aktem lub czynnością wymienioną w art. 3 § 2 PPSA, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W związku z tym skarga wniesiona na takie zawiadomienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący K. F. wniósł skargę na zawiadomienie Przewodniczącego Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności o pozostawieniu jego odwołania bez rozpoznania. Skarżący uważał, że jego nieobecność na posiedzeniu była usprawiedliwiona ze względu na zarządzenie tymczasowe sądu dotyczące opieki nad dzieckiem. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi, wskazując na przepisy rozporządzenia dotyczące niestawiennictwa na posiedzeniu bez usprawiedliwienia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na zawiadomienie Przewodniczącego Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Wielkopolskim z dnia [...] czerwca 2013 r. znak [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę /-/ E. Podrazik
Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. K. F. wniósł skargę na "orzeczenie Przewodniczącego Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania", przy czym naruszenie prawa miało w ocenie skarżącego polegać na błędnym przyjęciu przez organ, że nieobecność K. F. na posiedzeniu w dniu [...] maja 2013 r. nie została usprawiedliwiona.
W uzasadnieniu K. F. wskazał, że Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności uznał jego córkę, K. F., za osobę niepełnosprawną. Skarżący nie zgadza się jednak z takim rozstrzygnięciem, podnosząc zarazem, że uzyskanie takiego oświadczenia ma być jedynie wykorzystane przez jego żonę, K. F., w toczącym się postępowaniu rozwodowym. W dniu [...] maja 2013 r. odbyło się posiedzenie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności, na które nie stawiła się jednak żona i córka skarżącego, co było okolicznością niezależną od niego. Zgodnie bowiem z zarządzeniem tymczasowym Sądu Okręgowego w K., bieżącą opiekę nad dzieckiem powierzono K. F. podczas, gdy K. F. uzyskał tylko prawo do kontaktów z córką w niedziele. Dlatego też należy uznać, że nieobecność K. F. na posiedzeniu w dniu [...] maja 2013 r. miała charakter usprawiedliwiony, co w konsekwencji nie stwarzało podstaw do wydania "decyzji o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania".
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Poznaniu pismem z dnia z dnia [...] sierpnia 2013 r. wniósł o oddalenie skargi.
W uzasadnieniu organ wskazał, że na posiedzeniu w dniu 7 maja 2013 r. stawił się jedynie skarżący wraz z pełnomocnikiem. Zgodnie z § 7 ust. 5-6 w zw. z § 17 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. nr 139 poz. 1328 z późn. zm.) niestawienie się na posiedzenie bez usprawiedliwienia przedłożonego w terminie 14 dni od dnia wyznaczonego posiedzenia powoduje pozostawienie odwołania bez rozpoznania. W dniu [...] maja 2013 r. wpłynął wniosek skarżącego o ponowne wezwanie dziecka wraz z matką na posiedzenie organu w celu weryfikacji orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności. Niemniej, w dniu [...] maja 2013 r. wspomniany 14-dniowy termin zdążył już upłynąć, wobec czego nie można uznać, że niestawiennictwo K. F. miało charakter usprawiedliwiony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Na wstępie trzeba zauważyć, że zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie jedynie w sprawach skarg na (1) decyzje administracyjne, (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnymi i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, (4) inne niż określone w pkt 1-3 akt lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, (5) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, (6) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, (7) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 6, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, (8) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, (9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-5. Trzeba przy tym podkreślić, że powyższe wyliczenie ma charakter enumeratywny, co oznacza, że skarga przysługuje wyłącznie na akty wymienione w przedstawionym katalogu.
W niniejszej sprawie K. F. wniósł skargę na "orzeczenie Przewodniczącego Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania", znak [...] (k. 1-5 akt sądowych). Z materiału zgromadzonego w aktach sprawy wynika jednak bezspornie, że skarżący w istocie podważa zawiadomienie Przewodniczącego Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Wielkopolskim z dnia [...] czerwca 2013 r., znak [...], o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania. Trzeba zatem podkreślić, że takie zawiadomienie nie zalicza się do żadnego z aktów wymienionych w art. 3 § 2 powołanej ustawy. W szczególności zawiadomienie o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania nie jest decyzją administracyjną, gdyż nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach danego podmiotu. Akt ten nie stanowi również żadnego z postanowień, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 2 tejże ustawy, ani też nie dotyczy praw i obowiązków skarżącego bądź jego córki, wynikających bezpośrednio z przepisów. W konsekwencji należy więc uznać, że skarga wniesiona przez K. F. okazała się niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy.
Na marginesie Sąd pragnie wskazać, że zgodnie z art. 6c ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 127 poz. 721 z późn. zm.) od orzeczenia wojewódzkiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Natomiast przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być bezczynność organu w wyżej wymienionym rodzaju spraw zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W postępowaniu ze skargi na bezczynność organu sąd ocenia także prawidłowość i skuteczność pozostawienie przez organ bez rozpoznania odwołania wniesionego przez stronę.
W tym stanie rzeczy skarga wniesiona przez K. F. na zawiadomienie o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ E. Podrazik
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło