II SA/Po 636/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2013 r. sprawy ze skargi "X" Spółki Akcyjnej z siedzibą w P. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej Spółki kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania M. M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...], którą nakazano M. M. i M. M. (jako współwłaścicielom) rozbiórkę przyłącza wodociągowego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] położonej w L. przy ul. [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzję tę wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym. W związku z pismem "X" S.A. dotyczącym przyłącza wody do posesji przy ul. [...] w L., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. (dalej: PINB), po przeprowadzeniu w dniu 11 października 2012r. kontroli ustalił, że na terenie działki zlokalizowany jest budynek mieszkalny, do którego wykonane zostało przyłącze wodociągowe bez uzyskania zgody gestora sieci i dokonania zgłoszenia lub uzgodnienia we właściwym organie. Ponadto właściciele działki posiadają warunki dokonywania odbioru i opomiarowania przyłącza wodociągowego wydane przez gestora sieci "X" S.A. z dnia 21 czerwca 2012r. Przedmiotowe przyłącze zostało wykonane na początku 2012r. W związku z tym organ wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zgodności z przepisami prawa budowy przedmiotowego przyłącza. Postanowieniem z 6 listopada 2012r. PINB nakazał współwłaścicielom działki M. M. i M. M. przedłożenie w wyznaczonym terminie określonych dokumentów. Postanowienia tego adresaci nie odebrali w terminie. W rezultacie PINB decyzją z dnia [...] lutego 2013r. nakazał M. M. i Panu M. M. rozbiórkę przedmiotowego przyłącza wodociągowego. M. M. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, wskazując, iż podjął starania o zgromadzenie niezbędnej dokumentacji. W trakcie postępowania odwoławczego złożył do akt sprawy mapę inwentaryzacji urządzeń podziemnych dla przyłącza kanalizacji sanitarnej, mapę zasadniczą dla działki [...], oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i wniosek do Urzędu Miejskiego w L. z dnia [...] lutego 2013r. o wydanie zaświadczenia o zgodności budowy przyłącza wodociągowego z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Złożył też mapę inwentaryzacji urządzeń podziemnych wykonaną dla przyłącza wodnego 32.63 mb sporządzoną przez uprawnionego geodetę, przyjętą w dniu 11 maja 2012r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W wyniku rozpoznania odwołania Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako WWINB) podjął wskazane na wstępie rozstrzygnięcie. Uzasadniając je stwierdził, że organ I instancji prowadził postępowanie w sprawie zgodności z przepisami prawa budowy przedmiotowego przyłącza. Wyjaśnił, że budowa przyłączy zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlanego (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) zwolniona jest z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, wymaga jednak - stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego - dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej, z zastrzeżeniem art. 29a. Zgodnie zaś z tym przepisem budowa przyłącza określonego w treści art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego wymaga sporządzenia planu sytuacyjnego na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Ponadto do budowy przyłącza w oparciu o art. 29a Prawa budowlanego stosuje się m.in. przepisy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Organ odwoławczy stwierdził, że przedstawione formy prawne realizacji przyłączy określonych w treści art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego wykluczają się wzajemnie, co wynika z brzmienia art. 29a ust. 3 Prawa budowlanego. Do inwestora należy zatem wybór prawnej formy realizacji przyłącza. Skoro zaś wykonane przyłącze wodociągowe zostało wykonane jako osobne przedsięwzięcie budowlane wymagające zgłoszenia, to trafnie organ I instancji zakwalifikował to przyłącze jako obiekt budowlany i w związku z brakiem odpowiedniego zgłoszenia poprzedzającego jego budowę zastosował przepisy dotyczące samowoli budowlanej. W związku z tym należało przeprowadzić postępowanie legalizacyjne w oparciu o art. 49b Prawa budowlanego. Zaznaczył, że przywołany przepis uzależnia legalizację przyłącza wodociągowego od spełnienia określonych w nim obowiązków. Możliwość dokonania legalizacji poprzez spełnienie obowiązków jest uprawnieniem a nie obowiązkiem. Do inwestora należy wybór, czy zamierza skorzystać z uprawnienia. W niniejszej sprawie inwestor nie skorzystał z uprawnienia i nie spełnił w terminie obowiązków, wobec czego organ I instancji orzekł o rozbiórce przyłącza. WWINB zważył, ze fakt przedłożenia przez inwestora w toku postępowania odwoławczego mapy inwentaryzacji urządzeń podziemnych dla przedmiotowego przyłącza, wykonaną przez uprawnionego geodetę, wypełnia dyspozycję art. 29a Prawa budowlanego. Przepis ten odsyła do innych ustaw, w tym m.in. do ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2001 r. Nr 72, poz. 747 ze zm.). Ustawa ta przyznaje przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu uprawnienie do badania zgodności wykonanego przyłącza z jej postanowieniami. Zgodnie z postanowieniami art. 8 ust. 1 pkt. 1 przywołanej ustawy, przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne może odciąć dostawę wody lub zamknąć przyłącze kanalizacyjne, jeżeli: przyłącze wodociągowe lub przyłącze kanalizacyjne wykonano niezgodnie z przepisami prawa. Prawo budowlane nie przewiduje postępowania w przypadku stwierdzenia, że dana budowa jest niezgodna z przepisami o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Z tego, też względu zdaniem WWINB organ nadzoru budowlanego nie posiada uprawnień do prowadzenia postępowania w wyżej wymienionym zakresie. Powyższe wynika z treści art. 84 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, który zalicza m.in. do zadań organów nadzoru budowlanego kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego. Zdaniem WWINB spełnienie przez inwestora warunku określonego w art. 29a ust. 1 Prawa budowlanego skutkuje zaś wyłączeniem wymogu dokonania zgłoszenia budowy przyłącza wodociągowego. Przepis art. 29a Prawa budowlanego nie określa bowiem chwili, w której inwestor powinien sporządzić plan sytuacyjny na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Stanowi on, że do przyłączy wykonanych w oparciu o zawartą w nim procedurę należy stosować m.in. przepisy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę. Skargę na powyższą decyzję WWINB wniosła "X" S.A. z siedzibą w P., żądając jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, a także zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W motywach skargi podniesiono, że nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, albowiem przedmiotowe przyłącze wybudowane przez inwestorów w dalszym ciągu narusza przepisy Prawa budowlanego. Wskazano, iż zgodnie z art. 29a Prawa budowlanego inwestor może wybrać, czy przyłącze będzie realizowane na podstawie zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ustawy, czy na podstawie art. 29a ust. 1 i 2. Tryb ustanowiony w art. 30 Prawa budowlanego może być jednak zastosowany przez inwestora tylko przed rozpoczęciem inwestycji, co jednoznacznie wynika z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, zgodnie z którym zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Wobec tego zdaniem skarżącej spółki przy postępowaniu legalizacyjnym zastosowanie może mieć jedynie art. 29a Prawa budowlanego, który w ust. 3 wyraźnie wskazuje, że ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 Prawa budowlanego. W związku zaś z tym, że inwestor nie dokonał stosownego zgłoszenia, przy postępowaniu legalizacyjnym zastosowanie ma art. 29a ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, a nie sam art. 29a ust. 1 tej ustawy. Ust. 2 tego artykułu odsyła zaś do przepisów szczególnych, którymi w tym wypadku są przepisy ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz Regulaminu dostarczania wody i odprowadzaniu ścieków (uchwała Rady Miasta Poznania nr LX/629/V/2009 z dnia 17 lutego 2009 r. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. nr 24, poz. 388). Dlatego należało zdaniem skarżącej spółki uznać, że przedmiotowe przyłącze zostało wybudowane nielegalnie, wbrew przepisowi art. 29a ust. 2 Prawa budowlanego. W odpowiedzi WWINB wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że adresatem regulacji art. 29a Prawa budowlanego jest inwestor, a przedmiotem regulacji budowa przyłączy, w tym wodociągowych. Przepis ten nie określa chwili, w której inwestor powinien sporządzić plan sytuacyjny na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. WWINB powtórzył swe wcześniejsze stanowisko, zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego nie posiada uprawnień do prowadzenia postępowania w zakresie niezgodności wykonanego przyłącza wodociągowego z przepisami o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej w skrócie: p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Dokonując kontroli we wskazanym wyżej zakresie Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przedmiotem skargi "X" S.A. była decyzja Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., którą to uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. z dnia [...] lutego 2013 r. nakazującą M. M. i M. M. - współwłaścicielom nieruchomości położonej przy ul. [...] w L. działka nr [...] rozbiórkę zlokalizowanego na tej działce przyłącza wodociągowego i umorzono postępowanie I instancji w całości. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji były przepisy art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 4 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.) w związku z art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm., dalej: Prawo budowlane). Pierwszy z wymienionych przepisów stanowi, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzje w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Z kolej przepis art. 29a ust. 1 Prawa budowlanego określa, że budowa przyłączy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 20, wymaga sporządzenia planu sytuacyjnego na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Stosując powołane przepisy organ odwoławczy uznał, że wprawdzie inwestorzy dopuścili się samowolnej budowy przyłącza wodociągowego na należącej do nich nieruchomości, lecz z uwagi na fakt, iż w toku postępowania odwoławczego M. M. przedstawił mapę inwentaryzacji urządzeń podziemnych dla przedmiotowego przyłącza wykonana przez uprawnionego geodetę, która to mapa w dniu 11 maja 2012 r. została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, to została wypełniona dyspozycja art. 29a ust. 1 Prawa budowlanego, a tym samym postępowanie w sprawie legalności tegoż przyłącza stało się bezprzedmiotowe i należało je – po uchyleniu decyzji organu I instancji - umorzyć. W ocenie Sąd organ odwoławczy rozstrzygając w ten sposób dokonał błędnej interpretacji przepisów art. 29a ust. 1-3 Prawa budowlanego i w konsekwencji błędnie zastosował przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny nie budzi wątpliwości. M. M. i M. M. na początku 2012 r. wybudowali samowolnie na należącej do nich działce nr [...] przy ul. [...] w L. przyłącze wodociągowe, które zostało doprowadzone do istniejącego wodociągu. Inwestorzy przed wybudowaniem przyłącza nie zgłosili właściwemu organowi budowy przyłącza na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 1a w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego, ani nie skorzystali z alternatywnej procedury przewidzianej w art. 29a ust. 1-2 Prawa budowlanego, tj. nie uzyskali sporządzonego przez uprawnionego geodetę planu sytuacyjnego na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, który zostałby przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W ocenie Sądu w tej sytuacji organ I instancji prawidłowo zastosował procedurę przewidzianą w art. 49b Prawa budowlanego i w rezultacie orzekł o nakazie rozbiórki przedmiotowego przyłącza wodociągowego. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1a budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego (tj. budowa przyłączy: elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych), z zastrzeżeniem art. 29a, wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Zastrzeżenie to powoduje, że zamiast dokonywać zgłoszenia, inwestor może skorzystać z trybu alternatywnego, uregulowanego w art. 29a ust. 1 i 2 Prawa budowlanego. W tym celu powinien sporządzić plan sytuacyjny na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, która została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz spełnić – w zależności od rodzaju przyłącza, które zamierza wybudować – wymogi przepisów prawa energetycznego albo o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Zatem o tym, która z określonych w ustawie form (procedur) będzie miała zastosowanie, decyduje inwestor, który albo dokona zgłoszenia budowy przyłącza lub też uzna, że w danym przypadku w jego ocenie korzystniejsze jest skorzystanie z uprawnienia określonego w art. 29a ust. 1 (por. wyrok NSA z dnia 27 maja 2011 r., II OSK 924/10, Lex nr 992667). Istotnym jednak jest, że wybór ten – zgodnie z treścią art. 29a ust. 3 i art. 30 ust. 1 pkt 1a Prawa budowlanego - pozostawiony jest inwestorowi jedynie na etapie poprzedzającym budowę przyłącza, a więc przed realizacją inwestycji. Powołane przepisy zawarte są bowiem w rozdziale 4 ustawy – Prawo budowlane i odnoszą się, jak wskazuje sam tytuł rozdziału, do postępowania poprzedzającego rozpoczęcie robót budowlanych. Nie można zatem uznać, jak wskazuje organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, że art. 29a ust. 1 Prawa budowlanego nie określa chwili, w której inwestor powinien sporządzić plan sytuacyjny na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Ponadto skoro przepis ten określa, że "budowa przyłączy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 20, wymaga sporządzenia planu sytuacyjnego (...) to oczywistym jest, że plan ten sporządzony winien być przed przystąpieniem do budowy przyłącza. W przeciwnym razie plan sytuacyjny wydaje się zbędny. Należy zaznaczyć, że w odmiennej sytuacji od wyżej opisanej znajduje się inwestor, który, nie korzystając z żadnego z przedstawionych powyżej trybów postępowania, dokonał budowy przyłącza samowolnie. W takiej sytuacji znaleźli się właśnie inwestorzy M. M. i M. M. Zastosowanie powinny wówczas znaleźć przepisy art. 49b Prawa budowlanego, odnoszące się do legalizacji obiektu budowlanego będącego w budowie bądź wybudowanego bez zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Wyjaśnić bowiem należy, że tak jak przed budową przyłącza ustawodawca pozostawia inwestorowi możliwość wyboru procedury – zgłoszenia budowy bądź sporządzenia planu sytuacyjnego i podjęcia dalszych kroków wedle regulacji określonych w prawie energetycznym albo przepisach o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, tak w przypadku samowolnej budowy przyłącza (z naruszeniem powyższych trybów postępowania) inwestor zdany jest na procedurę legalizacji (ostatecznie rozbiórki obiektu) określoną dla budowy obiektu przeprowadzonej bez wymaganego zgłoszenia, albo pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ (art. 49b Prawa budowlanego). Przenosząc powyższe na okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji i umarzając postępowanie organu I instancji jako bezprzedmiotowe dopuścił się naruszenia przepisów art. 49b ust. 1 i 3 Prawa budowlanego przez ich niezastosowanie oraz art. 29a ust. 1 i 2 Prawa budowlanego i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. przez ich błędne zastosowanie wskutek wadliwej wykładni art. 29a ust. 1 i 2 Prawa budowlanego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy błędnie przyjął, że przepis art. 29a Prawa budowlanego nie określa chwili, w której inwestor powinien sporządzić plan sytuacyjny na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego W ocenie Sądu błędna wykładnia przez WWINB art. 29a ust. 1 Prawa spowodowała, że wadliwie organ odwoławczy uznał, iż zachodzą podstawy do umorzenia postępowania legalizacyjnego jako, że stało się ono bezprzedmiotowe. Tymczasem wskazać trzeba, że pomimo prawidłowo wydanego przez organ I instancji postanowienia z dnia 6 listopada 2012 r. na podstawie art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego, M. M. i M. M. nie przedłożyli w zakreślonym przez organ terminie wymaganych dokumentów umożliwiających legalizację budowy przedmiotowego przyłącza. Trafnie zatem PINB przyjął, że zaistniały podstawy do wydania decyzji o nakazie rozbiórki przyłącza zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w L. Przepis art. 49b ust. 3 Prawa budowlanego stanowi bowiem, że w przypadku niespełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 2, stosuje się przepis ust. 1, a więc organ nadzoru budowlanego nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia. Mając na względzie powyżej wykazane naruszenia przepisów prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję, o czym orzeczono w punkcie I sentencji wyroku. Na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 2 ust. 1 i 2, § 3 ust. 1 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490) Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej spółki zwrot kosztów postępowania (suma kwoty 500 zł – tytułem wpisu od skargi kwoty 240 zł podwyższonej o stawkę podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia pełnomocnika – punkt II sentencji wyroku). O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. (punkt III sentencji wyroku) Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy, kierując się przepisem art. 153 p.p.s.a. zastosuje się do oceny prawnej zawartej w niniejszym uzasadnieniu wyroku.