II OZ 342/14

Dnia 8 kwietnia 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 9 stycznia 2014 roku sygn. akt III SA/Kr 886/13 o odrzuceniu wniosku K.B. o przywróceniu terminu do złożenia skargi na uchwałę Rady Miasta Krakowa z 8 września 2010 roku nr CVIII/1481/10 w przedmiocie likwidacji zakładu budżetowego - Miejskie Centrum Profilaktyki Uzależnień w Krakowie, przy ul. Rozrywki 1 oraz utworzenia jednostki budżetowej pod nazwą "Miejskie Centrum Profilaktyki Uzależnień w Krakowie" i nadania statutu jednostce postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. 2 3 Postanowieniem z 9 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek K.B. (dalej jako "skarżący") o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miasta Krakowa z 8 września 2010 r. nr CVIII/1481/10 w przedmiocie likwidacji zakładu budżetowego - Miejskie Centrum Profilaktyki Uzależnień w Krakowie, przy ul. Rozrywki 1 oraz utworzenia jednostki budżetowej pod nazwą "Miejskie Centrum Profilaktyki Uzależnień w Krakowie" i nadania statutu jednostce. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że 4 kwietnia 2013 r. (data wpływu do organu) skarżący wezwał Radę Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia interesu prawnego przez uchwałę z 8 września 2010 r. Pismem z 24 kwietnia 2013 r. Przewodniczący Rady Miasta Krakowa przesłał skarżącemu stanowisko Prezydenta Miasta Krakowa, zastrzegając, że stanowisko to nie jest stanowiskiem Rady Miasta Krakowa i ma charakter jedynie informacyjny. Pismo Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa zostało doręczone skarżącemu 25 kwietnia 2013 r. Skarżący wniósł skargę na powyższą uchwałę Rady Miasta Krakowa, która to skarga wpłynęła do siedziby organu 4 lipca 2013 r. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazał, że pismo Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa z 24 kwietnia 2013 r. nie zawierało pouczenia o środku zaskarżenia, co stanowi naruszenie art. 107 § 1 i art. 112 k.p.a. Ponadto skarżący leczył złamanie ręki do 14 czerwca 2013 r. Na rozprawie skarżący oświadczył, że w sposób niezawiniony uchybił terminowi do wniesienia skargi. Wyjaśnił, że choroba ręki trwała do połowy maja, kiedy zdjęto mu gips. Potem odbywał rehabilitację. Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał, że termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg 4 kwietnia 2013 r. (data wpływu wezwania do usunięcia naruszenia prawa do siedziby organu), a upływał 3 czerwca 2013 r. Skarżący wniósł skargę 1 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie. Sąd I instancji podkreślił, że warunkiem dopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu, jest złożenie go w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z treści wniosku o przywrócenie terminu oraz z protokołu rozprawy wynika, że skarżący nie mógł wnieść skargi w ustawowym terminie, ponieważ miał złamaną rękę, a leczenie i rehabilitacja trwały do 14 czerwca 2013 r. W ocenie Sądu I instancji, oznacza to, że z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi i rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który upływał 21 czerwca 2013 r. Skarga wraz wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia zostało złożona dopiero 1 lipca 2013 r., a więc po upływie terminu. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że pismo Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa z 24 kwietnia 2013 r. nie zawierało pouczenia o sposobie wniesienia skargi, Sąd I instancji stwierdził, że nie ma on znaczenia dla rozstrzygnięcia w tej sprawie. Sąd I instancji wyjaśnił, że zarzut ten mógłby być rozpoznany tylko w przypadku dopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu, który w niniejszej sprawie był spóźniony. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Zarzucił naruszenie art. 86 w związku z art. 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.") przez ich błędną wykładnię w stanie faktycznym tej sprawy. W ocenie skarżącego, Sąd I instancji błędnie ocenił czas unieruchomienia ręki skarżącego, które to unieruchomienie uniemożliwiało mu sporządzenie pism procesowych do 30 czerwca 2013 r. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a także dopuszczenie jako dowodu dokumentacji medycznej potwierdzającej czas unieruchomienia ręki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zasadnicze znaczenie dla oceny terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu ma więc ustalenie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, przy czym to skarżący zobowiązany był wskazać, co stanowiło przeszkodę dla terminowego dokonania czynności w postępowaniu. W niniejszej sprawie Sąd I instancji nietrafnie przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem terminu. Sąd I instancji uznał bowiem, że ostatnim dniem terminu na wystąpienie z wnioskiem był dzień 21 czerwca 2013 r., a więc ostatni dzień siedmiodniowego terminu liczonego od dnia zakończenia leczenia i rehabilitacji złamanej ręki skarżącego. Należy jednak mieć na uwadze, że skarżący wskazał dwie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi. W treści skargi wskazał bowiem, że uchybienie terminu było skutkiem braku pouczenia w piśmie Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa z 24 kwietnia 2013 r. o sposobie i terminie wniesienia skargi. Powyższą okoliczność skarżący potwierdził na rozprawie przed Sądem I instancji, dodatkowo uzupełniając wniosek o wyjaśnienia dotyczące złamania ręki. Wbrew więc stanowisku Sądu I instancji, okoliczność braku pouczenia przez Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa w piśmie z 24 kwietnia 2013 r. o sposobie i terminie wniesienia skargi, powinna być przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie już na tym etapie postępowania. Skoro bowiem skarżący podnosi, że brak pouczenia spowodował uchybienie terminu do wniesienia skargi, to Sąd I instancji powinien ustalić (na podstawie akt sprawy bądź wzywając skarżącego do złożenia stosowanych wyjaśnień), kiedy ustała ta przyczyna uchybienia terminu i dopiero wówczas ocenić, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Na uwzględnienie nie zasługują natomiast zarzuty zażalenia. Załączona do zażalenia dokumentacja nie wskazuje bowiem, że skarżący mógł posługiwać się złamaną ręką dopiero od 30 czerwca 2013 r. Z załączonych zaświadczeń wynika jedynie, że gips zdjęto 9 maja 2013 r., a zabiegi rehabilitacyjne trwały od 4 do 14 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny podziela ocenę wyrażoną przez Sąd I instancji w tym zakresie, chociaż jak już wyżej wskazano, wobec wskazania przez skarżącego dwóch różnych przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia skargi, nieprawidłowe było odrzucenie wniosku z uwzględnieniem tylko jednej z nich. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 2 3