II GSK 2368/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło – Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 1117/13 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Postanowieniem objętym skargą kasacyjną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 20 lutego 2013 r. W dniu 22 marca 2013 r. skarżąca nadała skargę w urzędzie pocztowym adresując ją bezpośrednio do WSA w Warszawie. Następnie Sąd przekazał skargę organowi na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 marca 2013 r. Skargę przesłano dnia 28 marca 2013 r. Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji stwierdził, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 (dalej: p.p.s.a.), termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego upłynął w dniu 22 marca 2013 r. Z uwagi na obowiązek wniesienia skargi za pośrednictwem organu, fakt nadania w tym dniu (tj. dnia 22 marca 2013 r.) przez skarżącą skargi w urzędzie pocztowym bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie stanowi daty złożenia skargi. Jako datę wniesienia skargi należy potraktować nadanie jej w urzędzie pocztowym na właściwy adres, tj. Głównego Inspektora Farmaceutycznego, co miało miejsce w dniu 28 marca 2013 r. a więc już po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Wobec tego Sąd I instancji stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę, jako wniesioną po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia odrzucił. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła [...] domagając się jego uchylenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Ponadto wniosła o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, tj.: 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie rażącego naruszenia przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego przepisów postępowania, tj. art. 54 § 2 p.p.s.a., polegającego na nieprzekazaniu przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego do WSA w Warszawie w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, skargi [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2013 r., uchylającą w całości decyzję GIF z dnia [...] października 2012 r. oraz decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. z dnia [...] grudnia 2011 r., co doprowadziło do błędnego uznania przez Sąd, iż skarga na ww. decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego została złożona po terminie, a w konsekwencji do jej odrzucenia; 2) art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie przez Sąd, iż skarga na decyzję GIF z dnia [...] lutego 2013 r. została wniesiona po terminie, co w konsekwencji doprowadziło do jej odrzucenia, podczas gdy skarga została wniesiona w terminie za pośrednictwem Głównego Inspektora Farmaceutycznego. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w dniu 22 marca 2013 r. wysłała jeden egzemplarz skargi na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2013 r. bezpośrednio do WSA w Warszawie, drugi natomiast do Głównego Inspektora Farmaceutycznego. W załączeniu do skargi kasacyjnej zostały przedstawione potwierdzenia nadania skargi do WSA w Warszawie oraz do Głównego Inspektora Farmaceutycznego, a także potwierdzenia ich odbioru. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zasadniczym dla rozstrzygnięcia sprawy są ustalenia faktyczne dotyczące, kiedy oraz za czyim pośrednictwem została wniesiona skarga na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2013 r. Kwestia wnoszenia pism, z którymi ustawa łączy skutki procesowe, jest zagadnieniem szczególnie istotnym, gdyż wszelkie błędy popełnione w tym zakresie wywoływać mogą dla stron daleko idące konsekwencje prawne, prowadzące w istocie rzeczy do pozbawienia jej prawa do sądu. Stąd też istnieje potrzeba wyjaśnienia wszelkich wątpliwości w tym zakresie. Sąd I instancji przyjął, że skarżąca 22 marca 2013 r. nadała w urzędzie pocztowym bezpośrednio na adres WSA w Warszawie skargę na powyższą decyzję, następnie Sąd 28 marca 2013 r. przekazał skargę Głównemu Inspektorowi Farmaceutycznemu, a więc po upływie ustawowego terminu. Skarga kasacyjna i wnioski w niej zawarte zmierzają do podważenia, iż skarga została nadana jedynie bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Okoliczności podane w skardze kasacyjnej prowadzą do stwierdzenia, że skarżąca nadała dwie przesyłki listowne zawierające skargę, jedną na adres Sądu, a drugą na adres organu. Nadanie przesyłki listowanej ze skargą na adres Sądu jest okolicznością bezsporną. Natomiast o tym, iż skarżąca nadała przesyłkę za pośrednictwem organu świadczy potwierdzenie nadania przesyłki listowej poleconej, co wynika z załączonej do skargi kasacyjnej kopii potwierdzenia nadania (k. 92 akt NSA). Przesyłka zaadresowana na adres organu została doręczona adresatowi 25 marca 2013 r. (k. 96 akt NSA). O fakcie wniesienia skargi za pośrednictwem organu świadczy również oświadczenie organu zawarte w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Natomiast NSA uznaje za zupełnie nieusprawiedliwioną i niezrozumiałą argumentację Głównego Inspektora Farmaceutycznego, że skoro na pierwszej stronie skargi skierowanej do organu wskazano jako adresata WSA w Warszawie, bez dookreślenia, że zostaje ona wniesiona za pośrednictwem organu, to należało ją potraktować jako pismo informujące organ o fakcie jej wniesienia bezpośrednio do Sądu. Okoliczność ta z pewnością ma zasadniczy wpływ na wynik sprawy, wobec czego należy stwierdzić, że WSA w Warszawie odrzucając skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. dopuścił się naruszenia tego przepisu uznając, wbrew temu co zostało powyżej wykazane, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Z tych wszystkich względów, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do wniosku skarżącej o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSA i WSA 2008, nr 3, poz. 42), wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o odrzuceniu skargi i dlatego nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego.