VI SA/Wa 1393/13

WyrokWSA w Warszawie2013-09-17

Skład orzekający: Pamela Kuraś - Dębecka, Grażyna Śliwińska, Dariusz Zalewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy oferta w konkursie na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej powinna zawierać wykaz co najmniej czterech aparatów umożliwiających nieinwazyjny pomiar rzutu serca, jeśli takie wymaganie wynika z przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że oferta w konkursie na świadczenia opieki zdrowotnej musi spełniać wymóg posiadania co najmniej czterech aparatów umożliwiających nieinwazyjny pomiar rzutu serca, zgodnie z interpretacją przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia. Brak takiego wyposażenia w ofercie stanowił podstawę do jej odrzucenia, a tym samym oddalenia skargi.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odrzucenia oferty spółki A. S.A. w konkursie na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Komisja konkursowa uznała, że oferta nie spełnia wymogu posiadania co najmniej czterech aparatów umożliwiających nieinwazyjny pomiar rzutu serca. Pomimo wyjaśnień spółki, organy NFZ (Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego i Prezes NFZ) utrzymały w mocy decyzję o odrzuceniu oferty. Spółka wniosła skargę do WSA w Warszawie, zarzucając błędną interpretację przepisów i naruszenie procedury.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Dariusz Zalewski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2013 r. sprawy ze skargi A. Spółka Akcyjna z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] grudnia 2011r. ogłosił konkurs ofert nr [...] o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w okresie od [...] lutego 2012 r. do [...] grudnia 2014 r., w rodzaju: leczenie szpitalne w zakresie: [...] na obszarze powiatów: [...]. W ogłoszeniu przedmiotowego postępowania wartość zamówienia określono na kwotę nie większą niż [...] zł na okres rozliczeniowy od [...] lutego 2012 r. do [...] grudnia 2012 r. W przedmiotowym postępowaniu zostało złożonych 5 ofert. A. S.A. z siedzibą w [...] (dalej: "Skarżąca", "Odwołująca", "Oferent") złożyła ofertę nr [...] w dniu [...] grudnia 2011 r. W części jawnej komisja konkursowa zgodnie z art. 142 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2008r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) – dalej: "ustawa o świadczeniach", dnia [...] grudnia 2011 r. stwierdziła prawidłowość ogłoszenia konkursu oraz liczbę złożonych ofert. W dalszej kolejności komisja konkursowa dokonując oceny ofert stwierdziła w ofercie Odwołującej m.in. rozbieżność pomiędzy odpowiedzią ankietową udzieloną na pytanie nr 1.9.4.6, a częścią V oferty " Wykaz zasobów". Oferent na ww. pytanie ankietowe o treści: "Czy oferent zapewnia, co najmniej 4 łóżka w sali/salach intensywnego nadzoru kardiologicznego - w miejscu udzielania świadczeń, z których każde: a) jest łóżkiem do intensywnej terapii ze sztywnym podłożem, mobilnym, umożliwiającym zmianę położenia pacjenta (unoszenie nóg, głowy), z osobnym dostępem do przyłączy z tlenem, próżnią i sprężonym powietrzem: b)stanowi łącznie z wyposażeniem stanowisko intensywnego nadzoru kardiologicznego, umożliwiające monitorowanie: co najmniej dwukanałowego EKG, nieinwazyjnego pomiaru ciśnienia tętniczego krwi, pomiaru saturacji, nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca?", udzielił odpowiedzi "Spełniam warunek w dniu złożenia oferty i będę go spełniał od początku obowiązywania umowy". Natomiast, w części V oferty " Wykaz zasobów" nie potwierdził wymaganego sprzętu, tj. 4 aparatów umożliwiających nieinwazyjny pomiar rzutu serca. W ocenie Komisji konkursowej pozytywna odpowiedź na pytanie ankietowe i jednocześnie brak potwierdzenia w ofercie wymaganego sprzętu, była podstawą do wezwania Oferenta w dniu [...] grudnia 2011 r. do usunięcia braku i złożenia wyjaśnień do dnia [...] grudnia 2011 r. W związku z powyższym Oferent w dniu [...] grudnia 2011 r. złożył wyjaśnienie, w którym stwierdził: "w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego A. S.A. w [...] pod nazwą [...] w [...] w Sali intensywnego nadzoru kardiologicznego zapewnione jest 6 mobilnych łóżek intensywnego nadzoru kardiologicznego ze sztywnym podłożem, umożliwiającym zmianę położenia pacjenta, z osobnym dostępem do przyłączy z tlenem, powietrzem i próżnią, które łącznie z wyposażeniem w postaci m. in. aparatu [...] umożliwiają m. in. nieinwazyjny pomiar rzutu serca ". Zdaniem Komisji, udzielona odpowiedź, nie wskazywała jednoznacznie, jakie inne aparaty będące na wyposażeniu Sali intensywnego nadzoru kardiologicznego umożliwiają nieinwazyjny pomiar rzutu serca, wobec czego, Komisja na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach odrzuciła ofertę Odwołującej w związku z nie spełnianiem wymaganych warunków określonych w przepisach prawa. W dniu [...] stycznia 2012 r. komisja konkursowa wystosowała do Oferenta zawiadomienie o odrzuceniu oferty. W dniu [...] stycznia 2012 r. Odwołująca złożyła protest na czynność komisji konkursowej dotyczącą odrzucenia złożonej przez niego oferty, uzupełniony w dniu [...] stycznia 2012 r. Komisja konkursowa protest oddaliła, uznając go za bezzasadny wskazując w szczególności, iż ze złożonego oświadczenia nie można wywnioskować, które z urządzeń poza aparatem [...] mogłyby mieć opcje nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca. W dniu [...] stycznia 2012 r. Komisja konkursowa wystosowała do Odwołującego "Powiadomienie oferenta o rozstrzygnięciu protestu". Następnie, komisja konkursowa w części niejawnej konkursu ofert sporządziła ranking końcowy oferentów, dokonując wyboru 4 oferentów. Oferta Odwołującej z powodu odrzucenia jej, nie zakwalifikowała się do części niejawnej, a zatem nie została porównana na podstawie art. 148 ustawy o świadczeniach. Tym samym nie mogła zostać wybrana do zawarcia umowy. W dniu [...] stycznia 2012 r. Komisja konkursowa ogłosiła rozstrzygnięcie postępowania konkursowego nr [...]. 2. W dniu [...] stycznia 2012 r., zgodnie z art. 154 ust. 1 ustawy oświadczeniach, do Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wpłynęło odwołanie od rozstrzygnięcia w przedmiotowym postępowaniu. 3. Po przeprowadzeniu analizy akt sprawy, Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ, w dniu [...] lutego 2012 r., wydał decyzję nr [...], oddalającą odwołanie w całości. 4. Od powyższej decyzji, pismem z dnia [...] lutego 2012 r., Odwołująca złożyła odwołanie, w którym wniosła o uchylenie decyzji i dokonanie rozstrzygnięcia postępowania z uwzględnieniem złożonej przez nią oferty. 5. W dniu [...] sierpnia 2012 r. Prezes NFZ wydał decyzję Nr [...] uchylającą zaskarżoną decyzję i przekazującą jednocześnie do ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ I instancji. 6. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ po ponownym przeprowadzeniu analizy akt sprawy, w dniu [...] września 2012 r., wydał decyzję nr [...], oddalającą odwołanie w całości. 7. Od powyższej decyzji, pismem z dnia [...] września 2012 r., Odwołująca złożyła odwołanie zarzucając naruszenie: 1) art. 7 w związku z art. 77 kpa, polegające na nie ustaleniu stanu faktycznego niniejszej sprawy w sposób dokładny i wyczerpujący, 2) art. 107 ust. 3 kpa, polegające w szczególności na nie wskazaniu powodów i przyczyn, dla których organ odmówił wiarygodności złożonej odpowiedzi na pytanie ankietowe nr 1.9.4.6, 3) art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach poprzez błędne zastosowanie i odrzucenie oferty Odwołującego, 4) art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, polegające na rozstrzygnięciu postępowania z wyłączeniem oferty Odwołującej, co doprowadziło do naruszenia zasady równego traktowania wszystkich oferentów ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz przeprowadzeniu postępowania w sposób naruszający zachowanie uczciwej konkurencji, 5) przepisów załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 września 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (Dz. U. Nr 202, poz. 1191) w części 23 - organizacja udzielania świadczeń do zakresu kardiologia/kardiologia dla dzieci, polegające na ich błędnej interpretacji i zastosowaniu, co w konsekwencji stanowiło podstawę uzasadnienia decyzji o odrzuceniu oferty Odwołującej. 8. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzja z dnia [...] marca 2013r., Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu Prezes NFZ wskazał, że Oferenci przystępujący do konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, winni byli spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ, wskazane w: a) Zarządzeniu Nr 72/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 20 października 2011 r. w sprawie określenia zawierania i realizacji umów w rodzaju: leczenie szpitalne, zmienionym zarządzeniem Nr 87/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 22 listopada 2011 r., oraz Nr 90/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 grudnia 2011 r., b) Zarządzeniu Nr 54/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 30 września 2011 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionym zarządzeniem Nr 70/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 20 października 2011 r., zmienionym zarządzeniem Nr 77/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 26 października 2011 r., zmienionym zarządzeniem Nr 80/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 3 listopada 2011 r., zmienionym zarządzeniem Nr 82/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 4 listopada 2011 r., zmienionym zarządzeniem Nr 84/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 16 listopada 2011 r., oraz zarządzeniem Nr 91/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 grudnia 2011 r., c) Zarządzeniu Nr 46/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 16 września 2011 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionym zarządzeniem Nr 53/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 30 września 2011 r. Ponadto wyjaśnił, że Zamawiający w Ogłoszeniu nr [...]konkursu ofert o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej z dnia [...] grudnia 2011 r., wskazał przepisy zawierające wymagania, które obowiązywały oferentów przystępujących do konkursu. Oferenci przystępujący do konkursu ofert w przedmiotowym postępowaniu, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, powinni spełniać również wymagania określone przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach. W załączniku nr 3 do Zarządzenia Nr 72/2011/DSOZ (z póżn. zm.) w części 24 Kardiologia określono w pkt 24. 1 warunki wymagane jako zgodne z załącznikiem nr 2 do obowiązującego rozporządzenia cz. I Lp. 23 Lit. A. Natomiast w cz. I Lp. 23 Lit. A załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 września 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (Dz. U. Nr 202, poz. 1191). wskazano, iż świadczeniodawca zobowiązany jest do posiadania co najmniej 4 łóżek w sali/salach intensywnego nadzoru kardiologicznego - w miejscu udzielania świadczeń, z których każde: a) jest łóżkiem do intensywnej terapii za sztywnym podłożem, mobilnym, umożliwiającym zmianę położenia pacjenta (unoszenie nóg, głowy), z osobnym dostępem do przyłączy z tlenem, próżnią i sprężonym powietrzem: b) stanowi łącznie z wyposażeniem stanowisko intensywnego nadzoru kardiologicznego, umożliwiające monitorowanie: co najmniej dwukanałowego EKG, nieinwazyjnego pomiaru ciśnienia tętniczego krwi, pomiaru saturacji, nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca. Według Prezesa NFZ taka konstrukcja ww. zapisu, wskazuje, iż dla udzielania danego rodzaju świadczeń obowiązkiem jest posiadanie przez oferenta 4 aparatów umożliwiających nieinwazyjny pomiar rzutu serca. Natomiast Odwołująca składając przedmiotową ofertę w dniu [...] grudnia 2011 r. do [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ wykazała w niej tylko 1 aparat umożliwiający nieinwazyjny pomiar rzutu serca, tj. aparat [...], co również potwierdziła w dniu [...] grudnia 2011r., składając wyjaśnienia w sprawie brakujących aparatów umożliwiających nieinwazyjny pomiar rzutu serca. Prezes NFZ podkreślił, iż w przedmiotowym oświadczeniu nie zawarto informacji o tym, że wskazane w ofercie [...] (poz. [...] wykazu sprzętu) mają możliwość monitorowania nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca. Zatem w ocenie organu odwoławczego, Skarżąca nie spełniła wymaganego warunku, co do posiadania 4 stanowisk intensywnego nadzoru kardiologicznego w miejscu udzielania świadczeń, z których każde wyposażone jest w aparat umożliwiający nieinwazyjny pomiar rzutu serca, co zostało precyzyjnie wyartykułowane w części 23 - organizacja udzielania świadczeń do zakresu kardiologia/kardiologia dla dzieci załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 września 2011 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (Dz. U. Nr 202, poz. 1191). Zaznaczył ponadto, że komisja konkursowa prawidłowo zinterpretowała zapisy aktów prawnych w tym zakresie w konsekwencji odrzucając na podstawie art. 149 ust. 7 ustawy o świadczeniach ofertę Odwołującej w związku z niespełnieniem warunków wymaganych w przedmiotowym postępowaniu konkursowym. W świetle powyższego nie można zgodzić się z twierdzeniem Odwołującej, iż brak było podstaw faktycznych oraz prawnych do zastosowania art. 149 ust. 7 ustawy o świadczeniach. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 7 w związku z art. 77 K.p.a. polegającego na nie ustaleniu stanu faktycznego niniejszej sprawy w sposób dokładny i wyczerpujący podkreślił, że jest on bezzasadny z uwagi na fakt, że Dyrektor [...]OW NFZ rozpoznał wniesione odwołanie bardzo dokładnie i z należytą wnikliwością dokonując ponownej analizy całej sprawy i zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego opierając się jednocześnie na wyjaśnieniach Przewodniczącej Komisji Konkursowej prowadzącej przedmiotowe postępowanie konkursowe. Za bezzasadny organ II instancji uznał także zarzut naruszenia art. 107 ust. 3 K.p.a. polegający w szczególności na nie wskazaniu powodów i przyczyn, dla których organ odmówił wiarygodności złożonej odpowiedzi na pytanie ankietowe nr [...]., gdyż w decyzji nr [...] Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ, szczegółowo wyjaśniono, dlaczego Komisja konkursowa nie dała wiary odpowiedzi udzielonej przez Odwołującego na pytanie ankietowe nr [...] W ocenie Prezesa NFZ podnoszony przez Odwołującą fakt wykazania w ofercie 4 kardiomonitorów pod pozycjami [...], których funkcjonalność (z wykorzystaniem [...], który znajduje się na wyposażeniu oferenta) zapewnia możliwość nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca, jest bez znaczenia gdyż w ofercie w opisie ww. sprzętu nie było żadnej wzmianki o możliwości monitorowania nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca. Nie jest prawdą jak wyjaśnia Odwołujący, iż było to wynikiem braku możliwości szczegółowego opisu posiadanych przez urządzenia funkcji w aplikacji informatycznej. Organ odwoławczy wyjaśnił, że z powodu braku możliwości wskazania w słowniku aparatu do nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca, istniała możliwość wskazania tego parametru w każdym sprzęcie znajdującym się w [...], posiadającym taką opcję, poprzez wpisanie tej funkcjonalności w wykazie zasobów w polu opisu sprzętu. Ze sposobu przygotowania oferty wynika, że oferent posiadał wiedzę o możliwości takiego opisania, ponieważ zastosował taki wariant przy opisie aparatu [...]. Jest to jedyne wskazanie w ofercie, sprzętu pozwalającego na wykonanie nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca. Oświadczenie Odwołującej z dnia [...] grudnia 2011 r. również nie zawierało informacji o posiadaniu kardiomonitorów z możliwością nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca czy też posiadaniu monitorów [...]. Organ wskazał, iż Odwołująca dopiero na etapie złożonego protestu a dokładnie uzupełnienia tego protestu wyjaśniła, iż w złożonej ofercie wskazała kardiomonitory pod pozycjami [...], których funkcjonalność zapewnia możliwość nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca. Podobnie w ww. uzupełnieniu stwierdziła, że posiada 4 monitory [...], jednak również i one nie zostały wykazane w zasobach sprzętowych oferty. Zdaniem Prezesa NFZ w sprawie nie doszło również do naruszenia art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach. 9. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: a) załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 września 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (Dz. U. 2011, nr 202 poz. 1191, zwanego dalej "załącznikiem nr 2") w części 23 lit. A - organizacja udzielania świadczeń z zakresu kardiologia/kardiologia dla dzieci - polegające na ich błędnej interpretacji i niewłaściwym zastosowaniu, co w konsekwencji stanowiło podstawę uzasadnienia decyzji o oddaleniu odwołania skarżącej od rozstrzygnięcia komisji konkursowej o odrzuceniu oferty skarżącej złożonej w rani.u li postępowania konkursowego nr [...] b) art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach zdrowotnych, polegającym na jego błędnym zastosowaniu i uznaniu za słuszne odrzucenie oferty skarżącej złożonej w ramach postępowania konkursowego nr [...]; c) art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach zdrowotnych, polegający na rozstrzygnięciu postępowania konkursowego nr [...] z wyłączeniem oferty Skarżącej, co w następstwie prowadzi do naruszenia zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oraz przeprowadzeniu postępowania w sposób naruszający zachowanie uczciwej konkurencji; 2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj: a) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję wydaną mimo braku ustalenia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy w sposób dokładny i wyczerpujący, wskutek czego zaskarżona decyzja pozostaje w sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym; b) art. 8 w zw. z art. 138 § 2 zd. 2 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Dyrektora [...] Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia, mimo, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ Dyrektor [...] Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia nie zastosował się do wskazówek zawartych w decyzji Prezesa NFZ nr [...]z dnia [...] sierpnia 2008 r. odnośnie poczynienia dodatkowych, uzupełniających ustaleń faktycznych, wskutek czego w omawianej sprawie wystąpiła sprzeczność w poglądach tego samego organu wyrażonych w decyzjach administracyjnych skierowanych do tego samego adresata, wydanych na tle tego samego stanu faktycznego i ze wskazaniem tej samej podstawy prawnej. W uzasadnieniu Skarżąca podkreśliła, że przyjęta w zaskarżonej decyzji wykładnia części 23 lit. A załącznika nr 2 pozostaje w sprzeczności z art. 140 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Skoro bowiem podmiot oferty powinien być opisany w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty, za niedopuszczalne, zdaniem Skarżącej, należy uznać przyjęcie przez komisję, że Oferent miał obowiązek wykazać w ofercie spełnienie warunków, które nie zostały w sposób jednoznaczny określone w załączniku nr 2 i ogłoszeniu o konkursie. 10. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko. II. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 2. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.). 3. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu podatkowego oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. 4. W rozstrzyganej sprawie Sąd nie dopatrzył się w czynnościach organów naruszenia prawa materialnego czy przepisów postępowania w takim stopniu, który powodowałby konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. 5. Dodatkowo Sąd wyjaśnia, iż podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione w wyrokach z dnia: 11 lipca 2012 r., sygn. akt II GSK 121/12 i 8 maja 2013 r., sygn. akt II GSK 254/12, opubl.: orzeczenia.nsa.gov.pl) co do charakteru i właściwości postępowania prowadzonego przed organami Narodowego Funduszu Zdrowia (dyrektorem oddziału wojewódzkiego NFZ i Prezesem NFZ) wszczętego w wyniku odwołania od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń z opieki zdrowotnej. Tym samym nie podzielił stanowiska Prezesa NFZ, który choć twierdził, że postępowanie odwoławcze to postępowanie administracyjne, ale nie z pełnymi skutkami takiej interpretacji. Jak zauważył NSA, istotne w tym zakresie znaczenie mają art. 152 i art. 154 ustawy o świadczeniach. Według art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154 tej ustawy. 6. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem sporu była przede wszystkim kwestia następująca: czy Skarżąca spełniała w ww. postępowaniu konkursowym wymóg określony w cz. I Lp. 23 Lit. A załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 września 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (Dz. U. Nr 202, poz. 1191) w którym wskazano, iż świadczeniodawca zobowiązany jest do posiadania co najmniej 4 łóżek w sali/salach intensywnego nadzoru kardiologicznego - w miejscu udzielania świadczeń, z których każde: a) jest łóżkiem do intensywnej terapii za sztywnym podłożem, mobilnym, umożliwiającym zmianę położenia pacjenta (unoszenie nóg, głowy), z osobnym dostępem do przyłączy z tlenem, próżnią i sprężonym powietrzem: b) stanowi łącznie z wyposażeniem stanowisko intensywnego nadzoru kardiologicznego, umożliwiające monitorowanie: co najmniej dwukanałowego EKG, nieinwazyjnego pomiaru ciśnienia tętniczego krwi, pomiaru saturacji, nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca. Skarżąca podkreśla, że w chwili przedstawienia oferty zapewniała 6 łóżek spełniających omawiane kryteria, zaś spełnienie warunku umożliwienia nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca zapewniała m.in. z wykorzystaniem aparatu [...] oraz 4 kardiomonitorów, których funkcjonalność z wykorzystaniem znajdującego się na jej wyposażeniu [...] pozwala na wykonanie tego badania. Z uwagi na powyższe rozstrzygnięcie sporu w sprawie sprowadza się do właściwej interpretacji zapisów załącznika nr 3 do Zarządzenia Nr 72/2011/DSOZ (z póżn. zm.) w którym w części 24 Kardiologia określono w pkt 24. 1 warunki wymagane jako zgodne z załącznikiem nr 2 do obowiązującego rozporządzenia cz. I Lp. 23 Lit. A. Natomiast w cz. I Lp. 23 Lit. A załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 września 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (Dz. U. Nr 202, poz. 1191). W tekście rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 września 2011 r. wskazano, iż świadczeniodawca zobowiązany jest do posiadania co najmniej 4 łóżek w sali/salach intensywnego nadzoru kardiologicznego - w miejscu udzielania świadczeń, z których każde: a) jest łóżkiem do intensywnej terapii za sztywnym podłożem, mobilnym, umożliwiającym zmianę położenia pacjenta (unoszenie nóg, głowy), z osobnym dostępem do przyłączy z tlenem, próżnią i sprężonym powietrzem: b) stanowi łącznie z wyposażeniem stanowisko intensywnego nadzoru kardiologicznego, umożliwiające monitorowanie: co najmniej dwukanałowego EKG, nieinwazyjnego pomiaru ciśnienia tętniczego krwi, pomiaru saturacji, nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca. 7. W ocenie Sądu, rację w przedmiotowym sporze mają organy. Powyższa konstrukcja zapisu, wskazuje, iż dla udzielania danego rodzaju świadczeń obowiązkiem jest posiadanie przez oferenta 4 aparatów umożliwiających nieinwazyjny pomiar rzutu serca. Natomiast Skarżąca składając przedmiotową ofertę w dniu [...] grudnia 2011 r. do [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ wykazała w niej tylko 1 aparat umożliwiający nieinwazyjny pomiar rzutu serca, tj. aparat [...], co również potwierdziła w dniu [...] grudnia 2011r., składając wyjaśnienia w sprawie brakujących aparatów umożliwiających nieinwazyjny pomiar rzutu serca. Prezes NFZ słusznie w skarżonej decyzji podkreślił, iż w przedmiotowym oświadczeniu nie zawarto informacji o tym, że wskazane w ofercie kardiomonitory (poz. [...] wykazu sprzętu) mają możliwość monitorowania nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca. Zatem w ocenie Sądu, Skarżąca nie spełniła wymaganego warunku, co do posiadania 4 stanowisk intensywnego nadzoru kardiologicznego w miejscu udzielania świadczeń, z których każde wyposażone jest w aparat umożliwiający nieinwazyjny pomiar rzutu serca, co zostało precyzyjnie wyartykułowane w części 23 - organizacja udzielania świadczeń do zakresu kardiologia/kardiologia dla dzieci załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 września 2011 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (Dz. U. Nr 202, poz. 1191). Sporny zapis wskazuje wyraźnie, poprzez określenie "z których każde" "stanowi łącznie z wyposażaniem stanowisk intensywnego nadzoru kardiologicznego umożliwiające monitorowanie (...) nieinwazyjnego pomiar rzutu serca", że każde ze stanowisk powinno powiadać urządzenie umożliwiające monitorowanie pomiaru rzutu serca. W ocenie Sądu oznacza to nie tylko potencjalną możliwość podłączenia/zastosowania w każdym ze stanowisk nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca, ale precyzyjny warunek konkursowy zgodnie, z którym każde ze stanowisk powinno spełniać taki wymóg niezależnie od siebie, bez konieczności przełączania urządzeń do monitorowania z jednego stanowiska na drugie, gdyż z racji celów, które takie stanowisko ma spełniać – ratowanie życia i zdrowia ludzkiego, wymogiem jest by w razie pełnego obłożenia stanowisk pacjentami ,takie badania wykonywać niezależnie od siebie i jednocześnie. Zasadne jest więc stanowisko wyrażone w decyzjach organu I i II instancji, iż taka konstrukcja ww. zapisu, wskazuje, iż dla udzielania danego rodzaju świadczeń obowiązkiem jest posiadanie przez oferenta 4 aparatów umożliwiających nieinwazyjny pomiar rzutu serca, a tym samym konieczność wyszczególnienia takich urządzeń w formularzu ofertowym. Natomiast Skarżąca składając przedmiotową ofertę w dniu [...] grudnia 2011 r. do [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ wykazał w niej tylko 1 aparat umożliwiający nieinwazyjny pomiar rzutu serca, tj. aparat [...] 9. O prawidłowości interpretacji ww. zapisu przez organy świadczy m.in. zmiana ww. wymogu, która dokonana została rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2012 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu lecznictwa szpitalnego. W cz. I Lp. 23 Lit. A załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 września 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego dokonano następujących zmian: W lp. 23 " Kardiologia/kardiologia dla dzieci" w części A "Leczenie osób, które ukończyły 18 rok życia" w części "Organizacja udzielania świadczeń" w kolumnie 3: - w pkt 2 w lit. b uchyla się tiret czwarte w brzmieniu: "nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca" - w pkt 3 lit. a dodaje się tiret jedenaste w brzmieniu: - urządzenie do nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca - co najmniej jedno na cztery stanowiska. Powyższe oznacza, iż w lp. 23 Kardiologia/kardiologia dla dzieci, na stanowiskach intensywnego nadzoru kardiologicznego możliwość monitorowania nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca zmieniono na wyposażenie sali z określeniem posiadania urządzenia co najmniej jednego na cztery stanowiska intensywnego nadzoru kardiologicznego. Wcześniej zaś przepis stanowił więc, że każe ze stanowisk musiało posiadać niezależnie od innych taki aparat. Nowelizacja miała więc charakter zmieniający, a nie doprecyzowujący dotychczasowe przepisy. Komisja konkursowa prawidłowo zinterpretowała więc zapisy aktów prawnych w tym zakresie w konsekwencji odrzucając na podstawie art. 149 ust. 7 ustawy o świadczeniach ofertę Odwołującej w związku z niespełnieniem warunków wymaganych w przedmiotowym postępowaniu konkursowym. W świetle powyższego nie można zgodzić się z twierdzeniem Skarżącej, iż brak było podstaw faktycznych oraz prawnych do zastosowania art. 149 ust. 7 ustawy o świadczeniach, z tego samego powodu niezasadne są również inne wskazane w skardze naruszenia przepisów prawa materialnego. 10. W ocenie Sądu organ odwoławczy wyjaśnił, że z powodu braku możliwości wskazania w słowniku aparatu do nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca, istniała możliwość wskazania tego parametru w każdym sprzęcie znajdującym się w [...], posiadającym taką opcję, poprzez wpisanie tej funkcjonalności w wykazie zasobów w polu opisu sprzętu. Ze sposobu przygotowania oferty wynika, że oferent posiadał wiedzę o możliwości takiego opisania, ponieważ zastosował taki wariant przy opisie aparatu USG [...]. Jest to jedyne wskazanie w ofercie, sprzętu pozwalającego na wykonanie nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca. Sąd zauważa, że oświadczenie odwołującej z dnia [...] grudnia 2011 r. również nie zawierało informacji o posiadaniu kardiomonitorów z możliwością nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca czy też posiadaniu monitorów [...]. Skarżąca dopiero na etapie złożonego protestu a dokładnie uzupełnienia tego protestu wyjaśniła, iż w złożonej ofercie wskazała kardiomonitory pod pozycjami [...] których funkcjonalność zapewnia możliwość nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca. Podobnie w ww. uzupełnieniu stwierdziła, że posiada 4 monitory [...], jednak również i one nie zostały wykazane w zasobach sprzętowych oferty. Powyższe wyjaśnienia są jednak nieistotne gdyż w ofercie w opisie ww. sprzętu nie było żadnej wzmianki o możliwości monitorowania nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca. W kontekście powyższego organ słusznie zauważa, że celem protestu jest zakwestionowanie konkretnej czynności decyzji komisji konkursowej, a nie wyznaczanie dodatkowego terminu dla uzupełniefifa złożonych wcześniej wyjaśnień, co de facto miało miejsce w analizowanym stanie faktycznym. 11. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 7 w związku z art. 77 K.p.a. polegającego na nie ustaleniu stanu faktycznego niniejszej sprawy w sposób dokładny i wyczerpujący, w ocenie Sądu jest on bezzasadny z uwagi na fakt, że organy rozpoznały wniesione odwołanie bardzo dokładnie i z należytą wnikliwością dokonując ponownej analizy całej sprawy i zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego opierając się jednocześnie na wyjaśnieniach Przewodniczącej Komisji Konkursowej prowadzącej przedmiotowe postępowanie konkursowe. 12. Skarżąca zarzuca w skardze ponadto, że organ I instancji nie zastosował się do wytycznych Prezesa NFZ zawartych w Decyzji nr [...], tj. iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy powinny zostać poczynione dodatkowe ustalenia dla potrzeb pełnej oceny złożonej oferty pod kątem zgodności z obowiązującymi przepisami oraz nie wskazał jakie dodatkowe ustalenia faktyczne zostały poczynione. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż Dyrektor [...] O W NFZ wyjaśnił w Decyzji nr [...] " W toku ponownego rozpoznania sprawy organ zobowiązany jest dokonać oceny postępowania zmierzającego do zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, zasady uczciwej konkurencji oraz zasady równego traktowania". Przedmiot badania organu był więc skonkretyzowany na czynnościach komisji konkursowej podejmowanych w stosunku do Skarżącej. Z tego względu postępowanie wyjaśniające obejmowało przede wszystkim zgromadzenie materiałów dokumentujących czynności komisji konkursowej, analizę tych dokumentów oraz przedstawienie dokonanych ustaleń. W ocenie Sądu Dyrektor NFZ rozpoznał wniesione odwołanie dokładnie i z należytą starannością dokonał ponownej analizy całej sprawy i zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego opierając się jednocześnie na wyjaśnieniach Komisji Konkursowej prowadzącej przedmiotowe postępowanie konkursowe (dowód: akta sprawy str. 64-67). Ponadto, Organ II instancji przed wydaniem zaskarżanej decyzji z dnia [...] marca 2013 r. poszerzył analizę o dodatkowe ustalenia faktyczne i dowody, mające na celu zweryfikowanie czy Skarżący miał możliwość wskazania, w formularzu ofertowym w wykazie zasobów, poprzez stosowaną aplikację informatyczną, parametru "nieinwazyjny pomiar rzutu serca" przy każdym sprzęcie znajdującym się w [...], posiadającym taką opcję, nie korzystając z zapisów słownika, lecz poprzez wpisanie w polu opisu sprzętu. Informacja przekazana przez [...] Oddział Wojewódzki NFZ potwierdza taką możliwość. Natomiast wystarczający dowód w tej sprawie stanowi e-mail od Przewodniczącej Komisji konkursowej wraz ze skanem strony oferty Skarżącego potwierdzającym możliwość dokonania wpisu - "nieinwazyjny pomiar rzutu serca" w wykazie zasobów w polu opisu sprzętu. Powyższe fakty potwierdzają prawidłowość działania komisji konkursowej, które polegało na odrzuceniu w całości oferty Skarżącego na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach, w związku z faktem, iż złożona przez Niego oferta nie zapewniała 4 aparatów do nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca. Przy czym istotny jest fakt, iż ww. aplikacja informatyczna zapewniała możliwość wykazania w odpowiednim miejscu, przy sprzęcie, jego wymaganej funkcjonalności, tj. nieinwazyjnego pomiaru rzutu serca. 13. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło