III SA/Po 645/13

Dnia 20 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek WSA Marzenna Kosewska Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka – Nerka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi W Z i S Z na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia ... r. nr ... w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości i leśnym o d d a l a s k a r g ę Postanowieniem z dnia ... 2011 r. Burmistrz W postanowił na podstawie art. 55 par. 2 Ordynacji podatkowej S Z i i W Z kwotę 22.254,10 zł wpłacoą na rachunek Gminy dnia 11.10.2011 r. z tytułu podatku od nieruchomości zaliczyć na poszczególne raty za lata 2003-2007 wraz z odsetkami i kosztami upomnienia. Jednocześnie wskazano, że do zapłaty pozostaje kwota 9.775 zł ( raty za lata 2007-2011 wraz z odsetkami ). Po rozpatrzeniu zażalenia S Z Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P postanowieniem z dnia ... 2012 r. uchyliło postanowienie organu I instancji i na nowo dokonało rozliczenia dokonanej wpłaty. Po rozpatrzeniu skargi S Z Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 26.09.2012 r. ( sygn. III SA/Po 533/12 ) uchylił postanowienie organu II instancji, wskazując na konieczność zapewnienia udziału w postępowaniu zażaleniowym W Z jako strony postępowania. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P postanowieniem z dnia ... 2013 r. uchyliło postanowienie organu I instancji i zaliczyło przedmiotową kwotę 22.254,10 zł na poczet poszczególnych rat podatku za lata 2003-2007 ( 14.161,70 zł ) oraz na poczet odsetek za zwłokę w zapłacie podatku od nieruchomości i podatku leśnego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że przedmiotowe zobowiązania podatkowe nie uległy przedawnieniu, gdyż zostały zabezpieczone przez wpis do hipoteki przymusowej na nieruchomości podatnika, wobec czego zastosowanie ma art. 70 par. 8 Ordynacji podatkowej. S Z wpłacił kwotę 22.254,10 zł na rachunek Gminy dnia 11.10.2011 r. z tytułu podatku od nieruchomości i podatku leśnego za lata 2003-2011, wnioskując też o umorzenie odsetek podatkowych. Rozksięgowanie dokonanej wpłaty jest czynnością techniczną organu podatkowego, a ponieważ wpłata nie pokrywała w całości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę organ zastosował przepis art. 55 par. 2 Ordynacji podatkowej. Przepis ten nie zezwalał na zaliczenie wpłaty jedynie na poczet należności głównej, ani na poczet kosztów upomnień, stanowiących kategorie kosztów odrębną od zaległości podatkowej i odsetek. Organ zaliczył wpłatę na poczet należności głównych i odsetek w proporcji 1,75:1,00. W skardze na postanowienie organu II instancji strony podniosły, że organ I instancji miał umorzyć odsetki, a nie dokonać zaliczenia na ich rzecz części dokonanej wpłaty. Postanowienie dotyczy wygasłych zobowiązań i zawiera błędy rachunkowe. Wniesiono o "uchylenie decyzji", bądź jej zmianę poprzez wykazanie nadpłaty podatku w kwocie 13.835,10 zł. W uzasadnieniu wskazano, że wyliczenia organu I instancji w kwestii zaległości podatkowej stron są całkowicie dowolne. Uchylenie postanowienia organu I instancji przez organ II instancji potwierdza zarzuty dotyczące działania Burmistrza W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje : Skarga okazała się nieuzasadniona. Wskazać należy na wstępie, że zarzuty merytoryczne skargi dotyczą błędów popełnionych w ocenie skarżących przez organ I instancji. Stwierdzić należy jednak, że zaskarżonym postanowieniem organu odwoławczego uchylono w całości kwestionowane postanowienie organu I instancji, wobec czego powyższe zarzuty skargi były całkowicie bezprzedmiotowe. Dokonując natomiast oceny legalności postanowienia organu II instancji Sąd stwierdził, że zostało ono wydane zgodnie z prawem. Niezasadny był zarzut strony dotyczący przedawnienia przedmiotowych zobowiązań podatkowych za lata 2003-2011, gdyż – jak słusznie wskazał organ II instancji - zostały one zabezpieczone ( przed upływem ustawowego terminu przedawnienia ) przez wpis do hipoteki przymusowej na nieruchomości podatnika, wobec czego zastosowanie w sprawie ma przepis art. 70 par. 8 Ordynacji podatkowej. Nie ulegają zatem przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką, z tym zastrzeżeniem, że po upływie terminu przedawnienia mogą być one egzekwowane jedynie z przedmiotu hipoteki. Organ zasadnie stwierdził przy tym, że skoro zobowiązania nie uległy przedawnieniu to mogą być uregulowane przez podatnika. S Z wpłacił kwotę 22.254,10 zł na rachunek Gminy dnia 11.10.2011 r. z tytułu podatku od nieruchomości i podatku leśnego za lata 2003-2011, wnioskując też o umorzenie odsetek podatkowych. Rozksięgowanie dokonanej wpłaty jest natomiast czynnością techniczną organu podatkowego, a ponieważ powyższa wpłata nie pokrywała w całości istniejącej zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę organ zastosował przepis art. 55 par. 2 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem jeżeli dokonana przez podatnika wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej i kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim w dniu wpłaty pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. Podmiot dokonujący wpłaty nie ma zatem żadnego wpływu na sposób jej zaliczenia na poczet zaległości podatkowej lub odsetek ( S. Babiarz i in., Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2007, s. 277 ). Organ II instancji zasadnie stwierdził wobec tego, że przepis ten nie zezwalał na zaliczenie wpłaty jedynie na poczet należności głównej, ani na poczet kosztów upomnień, stanowiących kategorię kosztów odrębną od zaległości podatkowej i odsetek ( nie objętą działaniem art. 55 par. 2 Ordynacji podatkowej ). Organ zaliczył wobec tego prawidłowo dokonaną przez skarżącego wpłatę na poczet należności głównych i odsetek w proporcji 1,75:1,00. Bez znaczenia są argumenty dotyczące prowadzonego postępowania egzekucyjnego, gdyż nie mają one bezpośredniego związku z postępowaniem prowadzonym przez organ podatkowy w trybie art. 55 par. 2 Ordynacji podatkowej. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał skargę za niezasadną i orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270).