V SA/Wa 1793/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2013 r. sprawy ze skargi I. S. na informację Ministra Gospodarki z dnia ... lipca 2013 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi z 2 sierpnia 2013 r. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez I. S. (dalej: wnioskodawca, strona skarżąca) jest stanowisko Ministra Gospodarki zawarte w piśmie z ... lipca 2013 r. nr ... informujące o nieuwzględnieniu protestu skarżącej na zawiadomienie Banku Gospodarstwa Krajowego, zwanego dalej BGK lub instytucją wdrażającą, z ... marca 2013 r. informujące o odmowie przyznania premii technologicznej. Zaskarżona informacja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu ... października 2012 roku strona złożyła w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013, Działanie 4.3 ,,Kredyt technologiczny", wniosek o przyznanie premii technologicznej. W dniu ... marca 2013 r. BGK zawiadomił wnioskodawcę pismem nr ..., iż podjęta została decyzja o odmowie przyznania promesy premii technologicznej. Jak wskazał BGK, charakterystyka technologii zawarta w opinii o nowej technologii wystawionej przez Wrocławską Radę Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT sprowadza się do opisu procesu wtrysku realizowanego przez planowane do zakupu nowoczesne wtryskarki z napędem elektrycznym oraz procesu lakierowania przy wykorzystaniu linii lakierniczej oraz lakierów wodnych i lamp UV. To dzięki funkcjonalności ww. maszyn i produktów Wnioskodawca planuje osiągnąć spodziewane cechy udoskonalonych produktów w ramach projektu: akcesoriów meblowych i podkładek tablic rejestracyjnych. Osiągnięcie celów projektu będzie możliwe wprost dzięki funkcjonalnościom konkretnego środka trwałego, a skrócenie czy usprawnienie cyklu produkcyjnego dzięki wykorzystaniu funkcjonalności nabywanych w ramach projektu urządzeń nie stanowi wdrożenia nowej technologii w rozumieniu ustawy. W związku z tym projekt nie spełnia wymogu wyrażonego w art. 3 ust. 4 ustawy. Co za tym idzie, nie można go także uznać za inwestycję technologiczną zdefiniowaną w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy, ponieważ Wnioskodawca nie wdraża nowej technologii, lecz rozwiązanie techniczne opracowane przez producentów planowanych do zakupu maszyn. Ponadto, zdaniem BGK wydatki w poz. 6 harmonogramu rzeczowo-finansowego: Zakup maszyny konfekcjonująco - pakującej (... PLN) oraz w poz. 7 harmonogramu rzeczowo-finansowego: Zakup automatycznego systemu konfekcjonowania i wydawania towaru (... PLN) nie służą bezpośrednio wdrożeniu procesu przedstawionego w opinii (nazwa technologii: nowa technologia w zakresie sposobu wytwarzania form wtryskowych metodą wtrysku wielokomponentowego w procesie produkcji akcesoriów meblowych i tworzyw sztucznych) i w związku z tym należy uznać je za niekwalifikujące się do objęcia wsparciem. W planowanej do budowy hali nr 2 Wnioskodawca planuje posadowić jedynie dwie ww. niekwalifikowalne maszyny. W konsekwencji wydatek w poz. 3 harmonogramu: Budowa obiektu produkcyjnego nr 2 (... PLN) w całości należy uznać za niekwalifikowalny. Łącznie wartość wydatków uznanych za niekwalifikowalne wynosi ... PLN czyli blisko 45% wszystkich kosztów przewidzianych w harmonogramie rzeczowo-finansowym. Z uwagi na to, że łączna wartość ww. wydatków przekracza pułap 25% łącznych kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem, zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 11 Regulaminu przeprowadzania konkursu, wniosek zostaje odrzucony. W ocenie BGK projekt nie spełnia następujących kryteriów merytorycznych, ujętych w załączniku nr 1 do Regulaminu przeprowadzania konkursu: - projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.), - wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą stwierdzającą że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat. Strona złożyła protest od powyższego pisma. Pismem z dnia ... lipca 2013 r. o wskazanym powyżej numerze Minister Gospodarki (instytucja pośrednicząca) poinformował stronę, iż uznał protest za niezasadny. Minister wskazał, że zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru projektów w działaniu 4.3 PO IG (dalej: Przewodnik), w ramach ww. kryterium badana jest zgodność projektu z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą. Weryfikacji podlega m.in. czy "zachowano zgodność przedmiotu inwestycji z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy (...)" oraz z cyt.: "wymogami zawartymi w art. 3 ust. 3 i 4 ustawy. (...). ". W wyniku analizy dokumentacji aplikacyjnej instytucja pośrednicząca potwierdziła, iż treść opinii o nowej technologii jednoznacznie wskazuje, że "nowa technologia w zakresie sposobu wytwarzania form wtryskowych metodą wtrysku wielokomponentowego (...)" opiera się na wykorzystaniu funkcjonalności planowanych do zakupu wtryskarek oraz linii lakierniczej UV. Organ przywołał fragmenty opinii, które potwierdzają, iż planowane do wprowadzenia udoskonalenia procesu produkcyjnego oraz zastosowanie lakiery wodne oraz lampy UV nie stanowią nowej technologii w rozumieniu ustawy. Parametry tworzywa (m.in. jego temperatura) używanego w procesie wtrysku oraz planowane do osiągnięcia efekty projektu tj. całkowita eliminacja wad wierzchnich wyrobów gotowych poprzez likwidację tzw. efektu ciągnięcia nitki czy widocznych linii łączenia są wynikiem wykorzystania funkcjonalności (możliwych do ustawienia parametrów) wtryskarek zapewnionych przez producenta, co jednoznacznie potwierdza, że projekt jest niezgodny z zapisami art. 3 ust. 4 ustawy oraz w konsekwencji z definicją inwestycji technologicznej wskazaną w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy. Niezgodność projektu z art. 3 ust. 4 ustawy potwierdza, w ocenie Ministra, treść rozdziału opinii o nowej technologii pn. Charakterystyka technologii oraz przedstawienie właściwości świadczących o możliwości jej wdrożenia do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów procesów lub usług, która opisuje w zasadzie tylko zautomatyzowany proces produkcyjny, a zatem opinia nie zawiera istotnego elementu wymaganego ustawą (art. 5 ust. 3 pkt 2 lit a) tj. charakterystyki technologii. Niezgodność projektu z art. 3 ust. 4 ustawy potwierdza także wnioskodawca w proteście poprzez stwierdzenie, "(...) że planowane do zakupu urządzenia, a w szczególności ich parametry techniczne są niezbędne do osiągnięcia precyzyjnej powtarzalności, a tym samym są niezbędne do produkcji wyrobów (...) ". Organ dodał, że niezgodność projektu z zapisami art. 3 ust. 4 jest możliwa nie tylko w sytuacji technologii nabywanej, ale także, jeżeli jest ona określona, jako własna, a sprowadza się, jak w przedmiotowym przypadku, do wykorzystania funkcjonalności nabywanych urządzeń. Nie można się także zgodzić z konkluzją Wnioskodawcy przedstawioną w proteście, z której wynika, że "(...) technologia, której postacią jest projekt racjonalizatorski spełnia definicją nowej technologii zawartej w art. 3 ust. 4 ustawy oraz w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy (...)", ponieważ forma materialna planowanego do wdrożenia rozwiązania (która w tym przypadku nie była powodem negatywnej oceny projektu) nie może być jedynym kryterium pozwalającym na potwierdzenie zgodności całego projektu z zapisami ustaw)". Opiniodawca wskazuje, że do poprawy jakości produktów tj. zwiększonej wytrzymałości powierzchni lakierowanych, wyższej odporności na ścieranie, czynników zewnętrznych, niezbędne jest zakupienie linii lakierniczej UV. Z kolei dla poprawy jakości produkowanych detali i wdrożenia nowatorskiego sposobu wytwarzania form wtryskowych niezbędny jest zakup nowoczesnych wtryskarek z napędem elektrycznym (wydatki planowane w ramach projektu), co również wskazuje na niezgodność projektu z zapisami art. 3 ust. 4 ustawy oraz art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy. Projekt nie wiąże się zatem z wdrożeniem nowej technologii, a jedynie opiera się na wykorzystaniu rozwiązań zawartych w planowanych do nabycia maszynach i urządzeniach. Ponadto, w ramach kryterium Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania, weryfikacji podlega czy "przedstawione we wniosku i załącznikach wydatki kwalifikujące się do objęcia wsparciem zostały określone prawidłowo, tj. zgodnie z definicjami i katalogiem wydatków kwalifikowanych dla działania określonym w: - ustawie, - Wytycznych MRR w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO IG, 2007-2013, - Szczegółowym opisie priorytetów PO IG, 2007-2013 oraz są ze sobą powiązane funkcjonalnie i służą do realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym.". W wyniku analizy przeprowadzonej oceny w zakresie wyłączenia, zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 11 Regulaminu przeprowadzania konkursu, wydatków kwalifikowanych stanowiących ponad 25% całkowitych kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem Minister stwierdził, iż ocena została przeprowadzona prawidłowo. Zakres definicji inwestycji technologicznej kończy się na uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług, a zatem koszty związane z pakowaniem i wydawaniem odbiorcom wyrobów gotowych nie mogą stanowić podstawy do wyliczenia premii. Wydatki pn.: Zakup maszyny konfekcjonująco - pakującej, Zakup automatycznego systemu konfekcjonowania i wydawania towaru oraz Budowa obiektu produkcyjnego nr 2 nie mogą być zatem uznane za kwalifikowalne, ponieważ nie służą realizacji inwestycji technologicznej w rozumieniu ustawy. Łączna wartość wyłączonych kosztów przekracza pułap 25 %, co zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 11 Regulaminu przeprowadzania konkursu, powoduje, że wniosek zostaje odrzucony. Wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej zwanej dalej ustawą. Minister powołał się na Przewodnik i stwierdził, iż załączona przez Wnioskodawcę opinia o nowej technologii nie zawiera wymaganych elementów, tj. charakterystyki technologii oraz opisu sposobu wdrożenia technologii. Opiniodawca w punkcie dotyczącym charakterystyki technologii wskazał i krótko opisał jedynie etapy procesu produkcji, tj. ogrzewanie i upłynnienie, wtrysk właściwy, stygnięcie, opróżnienie formy, zamknięcie formy, oczyszczanie produktu, przeprowadzenie prób szczelności, lakierowanie. W punkcie, który winien zawierać opis sposobu wdrożenia nowej technologii opiniodawca zawarł jedynie elementy, które składają się na proces wdrażania nowej technologii, i które zastosować można do opisu każdej innej inwestycji polegającej na wdrożeniu technologii. Ponadto, proces wdrożenia wstępnego opiniodawca zdefiniował w następujący sposób cyt.: " Wdrożenie wstępne - polega na budowie niezbędnej infrastruktury (budowa hal oraz zakup linii technologicznej) (...). " Z kolei wdrożenie właściwe opisano, jako sprawdzenie i uruchomienie linii technologicznej. Powyższe stanowi potwierdzenie, iż wdrożenie technologii w ramach przedmiotowego projektu sprowadza się do zakupu i uruchomienia linii technologicznej. Minister podkreślił, że wymienione etapy wdrożenia technologii zawarte w opinii o nowej technologii nie spełniają art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. b ustawy w zakresie opisu sposobu wdrożenia technologii. Wnioskodawca nie podał, na czym polega wdrożenie nowej technologii i nie odniósł się do technologii dotychczas stosowanej. Wnioskodawca w proteście zarzuca, iż "Ponadto nawet jeśli opis nie był zdaniem komisji wyczerpujący, to nie dochowano wymaganej staranności w toku oceny merytorycznej i tym samym naruszono zapisy Regulaminu konkursu poprzez jego niezastosowanie i niewezwanie Wnioskodawcy w toku oceny merytorycznej wniosku w zakresie uzupełnienia opinii o nowej technologii. ". Powołując się na § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu przeprowadzania konkursu Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż komisja miała obowiązek wezwać Wnioskodawcę do wyjaśnienia i uzupełnienia wniosku w zakresie stwierdzonych braków. Minister nie zgodził się z powyższym argumentem Wnioskodawcy, gdyż zgodnie z przywołanym powyżej paragrafem: "Procedura wyjaśnień treści wniosku nie jest obligatoryjna i uruchamiana jest na wniosek członka oceniającego. Złożone wyjaśnienia nie mogą prowadzić do modyfikacji treści złożonego wniosku o dofinansowanie lub uzupełnienia treści wniosku o dofinansowanie o informacje, które były wymagane zgodnie z zapisami Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie. Regulaminu przeprowadzania konkursu i Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013". W ocenie organu nie jest obowiązkiem komisji konkursowej wzywać Wnioskodawcę do wyjaśnień, zwłaszcza, gdy oceniający nie mają wątpliwości w trakcie przeprowadzania oceny. Ponadto uzupełnienia opisów oraz wyjaśnienia nie mogą stanowić uzupełnień o informacje wymagane dokumentami konkursowymi, a w przypadku Wnioskodawcy uzupełnienia miałyby taki charakter. Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe pismo. Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi oraz o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez instytucję pośredniczącą i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Rozstrzygnięciu Ministra zarzuciła: 1. naruszenie prawa, w tym materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1) a) ppsa) polegające na błędnej i całkowicie niedozwolonej wykładni zasad przyjętych przez Ministra poprzez błędną interpretację zapisów ustawy z dnia 30 maja 2008r., o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008r., Nr. 116, poz. 730, z późn. zm.) oraz ustawy prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003r., Nr. 119, poz.. 1117, z późn. zm., art. 1 ,3,7,8,315). 2. naruszenie przepisów, w tym postępowania, które mogło mieć i miało wpływ na wynik (art. 145 § 1 pkt 1) c) ppsa) polegające na naruszeniu art. 26 ust. 2 i art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. - o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a to poprzez złamanie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii w ramach programu oraz zapewnienie przejrzystości reguł stosowanych ocenie projektów, jak również brak zapewnienia prawidłowości realizacji zadań powierzonych instytucji pośredniczącej, którą pełni Ministerstwo Gospodarki w Warszawie (przez Instytucję Zarządzającą Programem Operacyjnym Innowacyjna Gospodarka - Ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego (Ministra Rozwoju Regionalnego). W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w decyzji organu brak odniesienia się do wszystkich zarzutów stawianych przez skarżącą, co podważa obiektywną ocenę projektu. Instytucja pośrednicząca odniosła się jedynie wybranych przez siebie zagadnień złożonego protestu. W decyzji brak stanowiska, które jednoznacznie wskazują na słuszność skarżącej w przedmiotowej sprawie przedstawionych przez skarżącą dokumentów w postaci oświadczeń dostawców o braku zastosowania technologii opracowanej przez skarżącą w zakupywanych maszynach. Brak odniesienia przez organ do wszystkich zarzutów stawianych proteście przez stronę dowodzi wybiórczej i subiektywnej ocenie niniejszego projektu, co narusza przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a to poprzez złamanie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, jak również brak zapewnienia prawidłowości zadań powierzonych. Organ odnosi się do błędnie interpretowanych zapisów opinii o nowej technologii, nie uwzględniając jednoznacznie prezentowanego stanowiska w sprawie zakwalifikowania wdrażanej technologii jako ,nowej technologii" w rozumieniu ustawy, a planowanych do nabycia środków trwałych jako niezbędnych do jej wdrożenia nakładów inwestycyjnych. Strona podniosła, że wskazała, jakie przeprowadziła badania w celu opracowania nowatorskiej technologii, opublikowała obliczenia dotyczące skrócenia cyklu wypraski i jego wpływu na wzrost przyczepności, wykonała szereg testów i sposobów oceny skuteczności przygotowania przedmiotów z tworzyw sztucznych nad którymi pracowała, a który jest niezwykle istotny z punktu widzenia nowej technologii, przeprowadziła badania. Żadne z zapisów opinii o nowej technologii nie wskazują, jakoby nowa technologia opracowana przez stronę była zaszyta w nowej linii technologicznej. Przedmiotem inwestycji technologicznej są m.in. środki trwałe wymienione w opinii, a sama technologia ma być wdrożona przez wnioskodawcę dzięki realizacji inwestycji. We wszystkich punktach opinii jest informacja, iż technologia jest własna, a do wdrożenia tej technologii potrzebne są konkretne uzasadnione środki trwałe jako narzędzia. Technologia w tym ujęciu jest wartością niematerialną i prawną, a zatem ma postać prawa własności przemysłowej w oparciu o projekt racjonalizatorski. Projekt racjonalizatorski został przygotowany przez wnioskodawcę zgodnie z wymienionymi powyżej przepisami prawa własności przemysłowej. Projekt racjonalizatorski jest zatem "projektem wynalazczym", a kwestia opatentowania lub pozostawienia projektu jako nieopatentowanej wiedzy technicznej musi być uregulowana w obowiązującym w danym przedsiębiorstwie regulaminie racjonalizacji, co dodatkowo wyjaśnia art. 315 ustawy PWP. Zdaniem skarżącej, technologia, której postacią jest projekt racjonalizatorski spełnia definicję nowej technologii zawartej w art.3 ust. 4 ustawy oraz w art. 2 ust. 1 pkt. 4 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Urządzenia mogą być innowacyjne, a jedynie nie może być w nich wdrożona technologia, która ma być przedmiotem inwestycji technologicznej. Nabywane są środki trwałe, w których jest wdrożona jakaś myśl techniczna lub konstruktorska, jednak nowa technologia wytwarzania form wtryskowych metodą wtrysku wielokomponentowego powodująca całkowitą eliminację wad widocznych podczas procesu absolutnie nie zawiera się w nabywanych urządzeniach. Jest to bowiem niemożliwe, gdyż co do zasady każdy nabywany środek trwały indywidualnie służy do określonych rzeczy, a na pewno też nabywany w ramach projektu nie umożliwi takiej produkcji form wtryskowych, jaką założono i opisano w projekcie racjonalizatorskim oraz we wniosku o dofinansowanie i opinii o nowej technologii. Potwierdzeniem takiego stanowiska są otrzymane oświadczenia z firm produkujących zakupywane przez Skarżącą wtryskarki czy linie lakierniczą, informujące iż maszyny służą jedynie do produkcji i w żaden sposób nie są powiązane z nowatorską technologią i myślą racjonalizatorską, dokonaną na podstawie wykonanych badań i testów. W decyzji organu brak stanowiska w sprawie przedstawionych oświadczeń dostawców maszyn o braku zastosowania technologii stworzonej przez Skarżącą. Z oświadczeń tych wynika, iż maszyny w postaci wtryskarek, czy linii lakierniczej nie mają nic wspólnego z prowadzonymi przez Skarżącą badaniami nad skróceniem czasu cyklu w formach wtryskowych oraz skróceniem całego cyklu produkcyjnego. Nie ma tu mowy o wykorzystaniu badań w zakresie temperatury rozproszenia ciepła i zastosowania odpowiedniej ilości chłodziwa jakie przeprowadziła Skarżąca, która jako jedyna posiada know-how w tym zakresie. Zdaniem strony, Minister nie zapewnia równego dostępu do środków publicznych wszystkim kategorią beneficjentów. Nieprawdą jest również, że opiniodawca nie zawarł w opinii o nowej technologii wymaganych elementów tj. charakterystyki technologii oraz opisu sposobu wdrożenia technologii aby, móc ocenić nowość wprowadzanej technologii. Ustawa nie precyzuje, w jaki sposób dane te powinny być zaprezentowane i co winno znaleźć się w treści poszczególnych jej punktów. Sugerowanie zatem, jakoby przedstawione informacje były niewystarczające jest czysto subiektywną oceną, gdyż ani przepisy ustawy, ani tym bardziej instrukcja wypełniania wniosku nie precyzują takich zapisów. Jeśli treść opinii nie była dla oceniających wystarczająca, winni oni wezwać Skarżącą do dokonania uzupełnień, tak jak to czyniono przy okazji innych beneficjentów w tej rundzie aplikacyjnej. NOT, który był wystawcą opinii o nowej technologii poświadcza, iż w podobnych projektach wielokrotnie wzywano innych beneficjentów, na etapie oceny merytorycznej, do dokonania uzupełnień właśnie w zakresie opisu technologii, charakterystyki, źródeł danych, czy też wykazu i uzasadnienia środków trwałych, bądź sposobu wdrożenia nowej technologii, właśnie z uwagi na fakt, iż żadne akty prawne nie regulują, co ma być konkretnie wpisane w danym punkcie, a ocena komisji może być subiektywna i tak naprawdę każda osoba, która sprawdza merytoryczny aspekt opinii może rozumieć ją inaczej. W celu równego traktowania wszystkich kategorii beneficjentów komisja oceny projektów winna była wezwać Skarżącą do złożenia dodatkowych wyjaśnień i (jak już zauważał to niezawisły sąd w wyrokach) wezwanie do złożenia wyjaśnień i uzupełnień winno być obowiązkiem, nie zaś przywilejem, zgodnie z regulaminem przeprowadzania konkursu. W sytuacji, gdy jednych beneficjentów się wzywa i daje szanse na pozytywny wynik rozpatrzenia sprawy, a innych nie, następuje złamanie zapisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju gdyż nie zapewnia się równego dostępu do środków publicznych wszystkim kategorią beneficjentów. Dalej Strona wywiodła, iż w jej ocenie nie można też uznać, że sposób wdrożenia czy charakterystyka technologii przedstawiony przez autora opinii jest uniwersalny, bowiem zawiera opisy wyłącznie skierowane na potrzeby tego konkretnego rozwiązana. Organ błędnie interpretuje oznaczenie sposobu wdrożenia technologii. Sposób wdrożenia to nie charakterystyka czy opis technologii, bo te elementy występują również w opinii o nowej technologii, lecz sposób przygotowania danego przedsiębiorstwa do przyjęcia rozwiązania technologicznego i różni się w zależności od źródła przyjęcia rozwiązania (wewnętrznego tak jak to ma miejsce w przypadku projektu racjonalizatorskiego przyjętego na podstawie regulaminu racjonalizacji obowiązującego w firmie Skarżącej lub zewnętrznego polegającego na zakupie technologii w formie patentu, wzoru użytkowego, przemysłowego lub nieopatentowanej wiedzy technicznej jako know-how innego przedsiębiorcy lub osoby fizycznej). Samo posiadanie technologii nie spowoduje, że uda się ją wdrożyć (uruchomić) w firmie. Może bowiem np. zabraknąć środków finansowych, zasobów lokalowych (np. odpowiedniej hali) lub kadrowych do jej wdrożenia. Charakterystyka technologii oraz przedstawienie właściwości świadczących o możliwości jej wdrożenia do wytwarzania znacząco ulepszonych produktów wyraźnie wskazują, które elementy i etapy nowatorskiego procesu wtrysku zostały unowocześnione i w którym momencie procesu produkcyjnego Skarżąca dokonuje zmian. Charakterystyka nowatorskiego sposobu wtrysku na poszczególnych jego etapach nie dotyczy tylko procesu wtrysku, ale zawiera również opisy nowej technologii, którą zamierza wdrożyć Wnioskodawca na poszczególnych etapach produkcji. Ponadto sugerowanie, iż wydatki w poz. 3,6 i 7 harmonogramu rzeczowo - finansowego nie służyły bezpośrednio wdrożeniu procesu przedstawionego w opinii wyłącznie na podstawie przytoczonej przez oceniających nazwy technologii jest bezzasadny i nie poparty żadnym aktem prawnym, ani instrukcją czy definicją inwestycji technologicznej, na który powołuje się organ. Zakup maszyny konfekcjonująco - pakującej (1 szt.) oraz zakup automatycznego systemu konfekcjonowania i wydawania towaru (1 szt.) jest kosztem bezpośrednim, jaki Skarżąca musi ponieść, ale nie do stworzenia nowej technologii, bo została ona już stworzona w celu wdrożenia nowej technologii w przedsiębiorstwie. Zarówno w opinii o nowej technologii, jak również w załączonym biznes planie znajduje się uzasadnienie konieczności zakupu tych środków trwałych jako niezbędnych narzędzi w całym procesie technologicznym. Organ zapomina, iż wnioskodawca dzięki zastosowaniu nowatorskiej technologii w zakresie sposobu wytwarzania form wtryskowych metodą wtrysku wielokomponentowego w procesie produkcji akcesoriów meblowych i tworzyw sztucznych skróci czas cyklu zarówno w formach wtryskowych, ale przede wszystkim w całym procesie produkcyjnym, czyli począwszy od przygotowania elementów, a kończąc na oddaniu gotowego produktu dla odbiorcy. Zgodnie z przytoczonym w decyzji z dnia ... lipca 2013 r. (str. 4), cytatem z definicji inwestycji technologicznej zawartej w art.2 ust. 1 pkt 4 lit b (...) polega ona na wdrożeniu własnej nowej technologii oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług. Dalsza część ustawy (w szczególności art. 10 ust. 5 i 6) wskazuje, że wydatkami mogącymi stanowić podstawę do wyliczenia premii technologicznej (tj. kwalifikującymi się do objęcia wsparciem) są wydatki niezbędne do realizacji tejże inwestycji technologicznej (...). Co oznacza, że ocena opinii winna być dokonywana w zakresie wykazu i uzasadnienia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do wdrożenia technologii, a nie do jej zaistnienia. Budowa hali, jak również zakup maszyny konfekcjonująco - pakującej oraz zakup automatycznego systemu konfekcjonowania i wydawania towaru są zatem niezbędne do wdrożenia nowatorskiej technologii i są zgodne z katalogiem wydatków kwalifikowalnych zamieszczonym w ustawie z dnia 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (art. 10 ust. 5 ppkt 1 ustawy). Ponadto Instrukcja wypełniania wniosku wyraźnie wskazuje, jakie wydatki mogą zostać uznane za niekwalifikowalne i są to jedynie wydatki związane z budową części biurowej czy socjalnej. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym piśmie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy u.z.p.p.r., wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy zgłoszone do dofinansowania w ramach Działania 4.3 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka przedsięwzięcie "..." odpowiada wymogom określonym w ustawie z dnia z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. nr 116 poz. 760 z późn. zm. ). Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy określenie inwestycja technologiczna oznacza inwestycję polegającą na: a) zakupie nowej technologii, jej wdrożeniu oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług albo b) wdrożeniu własnej nowej technologii oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług. Jednak zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy kredyt technologiczny nie może być udzielany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego. I właśnie taka sytuacja zachodzi w sprawie niniejszej. Innowacyjność przedsięwzięcia polega bowiem wyłącznie na zakupie nowych urządzeń – 2 szt. wtryskarek elektrycznych i linii lakierniczej UV. W "Opinii o nowej technologii" opracowanej przez Wrocławską Radę Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT podano , że nową technologią jest sposób wytwarzania form wtryskowych metodą wtrysku wielokomponentowego w procesie produkcji akcesoria meblowych i tworzyw sztucznych . Ma on skrócić cykl produkcyjny i wyeliminować wady materiałowe. W opinii wyjaśniono, że skrócenie cyklu wtrysku będzie możliwe dzięki zastosowaniu specjalnego procesu chłodzenia. I właśnie dokonane wyliczenia w zakresie temperatury rozproszenia ciepła i zastosowanie odpowiedniej ilości chłodziwa są tą nową technologią firmy ... i będą stanowiły przedmiot zgłoszenia patentowego. Jednak, w ocenie Sądu, z dalszych informacji zawartych w Opinii ( Informacje wystawcy opinii, opracowane w porozumieniu z przedsiębiorcą wnioskującym o przyznanie premii technologicznej, określające technologię i jej wdrożenie ) wynika, że wdrożenie tej technologii całkowicie polega na wykorzystaniu możliwości zakupionych urządzeń. Wszystkie etapy procesu produkcji będą się bowiem odbywały we wtryskarkach lub w linii lakierniczej. To możliwości tkwiące już w tych urządzeniach pozwolą na osiągnięcie zakładanych efektów w postaci poprawy jakości i obniżeniu kosztów produkcji. Wobec tego , jak słusznie zauważyły zarówno Instytucja Wdrażająca jak i Pośrednicząca, nie negując, że Wnioskodawca przeprowadził badania nad ulepszeniem procesu produkcji, to jednak należy uznać, że zachodzi podstawa do wyłączenia udzielenia kredytu technologicznego wskazana w art. 3 ust. 4. Wykorzystanie tych badań odbędzie się bowiem wyłącznie poprzez wykorzystanie funkcjonalności już istniejących w zakupywanych urządzeniach. W ocenie Sądu organy obu instancji w sposób prawidłowy dokonały w tym zakresie ustaleń i zinterpretowały prawo. Dodatkowo należy wskazać, że w części Opinii "Wykaz i uzasadnienie zastosowania środków trwałych , wartości niematerialnych i prawnych, usług badawczo-rozwojowych, nieopatentowanej wiedzy technicznej przy realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym" wymieniono wyłącznie elementy niezbędne do budowy nowych hal produkcyjnych i zakupu nowych urządzeń. Należy się także zgodzić z oceną Instytucji Pośredniczącej, iż przedłożona opinia o innowacyjności nie spełnia wszystkich wymogów określonych w ustawie.. Zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy przedsiębiorca wraz z wnioskiem powinien przedstawić opinię sporządzoną na wniosek przedsiębiorcy przez jednostkę naukową lub centrum badawczo-rozwojowe, które nie są powiązane z przedsiębiorcą lub stowarzyszenie naukowo-techniczne o zasięgu ogólnopolskim, a ich zakres działania jest związany z inwestycją technologiczną, na którą ma być udzielony kredyt technologiczny, stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, jest nową technologią; Zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 2 powinien także przedstawić informacje opracowane w porozumieniu z przedsiębiorcą przez podmiot, który sporządził opinię na podstawie pkt 1, zawierające: a) charakterystykę technologii oraz przedstawienie właściwości świadczących o możliwości jej wdrożenia do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług, b) opis sposobu wdrożenia technologii do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług mających być wynikiem realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, c) wykaz i uzasadnienie wykorzystania środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 10 ust. 5 pkt 5, usług badawczo-rozwojowych, nieopatentowanej wiedzy technicznej przy realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, d) opis towarów, procesów lub usług mających być wynikiem inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym. Należy stwierdzić, że opinia istotnie nie zawiera w ogóle opisu wdrożenia nowej technologii ( art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. b ) ,ani też opisu nowej technologii ( art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. a ), tylko opis działania kupowanych maszyn i linii technologicznych, w których już nowatorskie technologie zostały wdrożone. Opinia w części dot. opisu nowej technologii to w gruncie rzeczy wyłącznie ogólniki . Jednak nawet z tych ogólnikó wynika jasno, że wdrożenie technologii odbędzie się wyłącznie poprzez zakup nowych urządzeń. Nietrafny jest także zarzut niewezwania strony do złożenia wyjaśnień dot. opinii w trybie § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu. Przepis ten służy bowiem wyłącznie do wyjaśnienia niejasności opinii a nie uzupełnianiu jej treści, co jest całkowicie niedopuszczalne. W sprawie niniejszej treść opinii nie budziła żadnych wątpliwości , ich treść nie była zgodna z wyżej cytowanymi zapisami ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej i treść ta nie potwierdzała spełnienia przez projekt wymogu innowacyjności w rozumieniu przepisów ustawy. Sąd podziela także pogląd zarówno Banku Gospodarstwa Krajowego jak i Ministra Gospodarki, iż w sprawie niniejszej wydatek w poz. 3 ( Budowa obiektu produkcyjnego nr 2 ) harmonogramu i wydatki pod poz. 6 ( zakup maszyny konfekcjonująco-pakującej ) należy uznać za niekwalifikujące się do objęcia wsparciem. Trafnie bowiem obie instytucje uznały, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej inwestycja technologiczna , która może być objęta kredytem technologicznych kończy się z chwilą wyprodukowania nowych lub znacząco ulepszonych towarów . Pakowanie i konfekcjonowanie towarów nie jest związane bezpośrednio z procesem produkcji tych towarów. Ponieważ łączna wartość tych wydatków przekracza 25% łącznych kosztów kwalifikowanych to zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 11 Regulaminu konkursu wniosek o kredyt podlega odrzuceniu. Reasumując ocena wniosku o kredyt technologiczny dokonana zarówno przez bank Gospodarstwa Krajowego jak i przez Ministra Gospodarki jest prawidłowa. Organy w sposób wnikliwy przeanalizowały zarówno wniosek, biznesplan jaki opinię o innowacyjności i wyciągnęły prawidłowe wnioski. Z powyższych względów Sąd nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.