VIII SA/Wa 418/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Protokolant Referent Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2013 r. sprawy ze skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w F. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była decyzja nr [...] Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie której ww. organ, po rozpatrzeniu odwołania [...] [...] sp. z o. o. od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. nr [...] z dnia [...] października 2012 r. o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. nr [...] z dnia [...] października 2011 r. o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010 – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zaskarżona decyzja zapadła po przeprowadzeniu postępowania, w którym ustalono następujący stan faktyczny i prawny sprawy: W dniu [...] maja 2010 r. do Biura Powiatowego ARiMR w B. wpłynął wniosek [...] [...] sp. z o. o. (dalej określana także jako "skarżąca", "strona") o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010. W ww. wniosku P. M. – prokurent spółki zadeklarował realizację programu rolnośrodowiskowego na działkach rolnych o powierzchni [...] ha w wariancie 2.4 Trwałe użytki zielone (w okresie przestawienia) pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne oraz w wariancie 3.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach pakietu 3 Ekstensywne trwałe użytki zielone. W toku prowadzonego postępowania organ wystąpił do strony o złożenie planu działalności rolnośrodowiskowej. P. M. – prokurent spółki złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w B. plan działalności rolnośrodowiskowej dla [...] [...] na lata 2009 – 2014, sporządzony w dniu [...] kwietnia 2009 r., zgodnie z którym ww. producent powinien realizować w latach 2009 – 2014 program rolnośrodowiskowy w ramach pakietów: 2. Rolnictwo ekologiczne oraz 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone na powierzchni [...] ha. Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. odmówił skarżącej przyznania wnioskowanych płatności rolnośrodowiskowych na rok 2010. Jako przyczynę odmowy przyznania płatności organ wskazał brak spełnienia przez spółkę warunku, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013, zgodnie z którym płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi, jeżeli realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, obejmujące wymogi wykraczające ponadpodstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej na gruntach, na których rolnik zadeklarował realizację tego zobowiązania we wniosku o przyznanie pierwszej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, następnie uzupełniając jego treść w dniu [...] września 2011 r. prokurent spółki P. M. złożył plan działalności rolnośrodowiskowej na lata 2009 - 2014 sporządzony dla [...] [...], który został podpisany przez J. B. - doradcę rolnośrodowiskowego z datą [...] sierpnia 2009 r., natomiast w tytule ww. planu znalazł się zapis "Aktualizacja planu w 2011 r." Decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...] marca 2011 r. (ww. decyzja stała się ostateczna w administracyjnym toku postępowania). P. M. w odniesieniu do powyższej decyzji w dniu [...] listopada 2011 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania, jako podstawę wznowienia wskazując art. 145 § 1 pkt 4 i 5 kpa. Niezależnie od tego P. M. w dniu [...] listopada 2011 r. wniósł skargę na te decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (postępowanie sądowoadministracyjne jest zawieszone na zgodny wniosek stron na podstawie postanowienia WSA w Warszawie z dnia 16.05.2012 r. sygn. akt VIII SA/Wa 60/12). Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. wznowił postępowanie w sprawie, w toku postępowania zostało złożone przez J. B. pismo, w którym wskazał, że pierwszy plan działalności rolnośrodowiskowej dla skarżącej sporządził w dniu [...] kwietnia 2009 r., a następnie w dniu [...] sierpnia 2009 r. dokonał jego aktualizacji. Wskazał, że "na pierwszej stronie tej aktualizacji w nagłówku widnieje błąd, który zauważyłem dopiero podczas przygotowania tej odpowiedzi. Błędnie wpisano "Aktualizacja planu w 2011 r.", a powinno być "Aktualizacja planu w 2009 r.". Jest to oczywiście tylko błąd pisarski". Decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w W. odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] października 2011 r. Strona złożyła odwołanie, po rozpoznaniu którego Prezes ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ wskazał, że podstawą decyzji odmawiającej płatności dla [...] [...] za rok 2010 był brak zaktualizowanego planu działalności rolnośrodowiskowej. Organy dokonały czynności zmierzających do wyjaśnienia daty sporządzenia zmiany do planu w konsekwencji wycofania części wniosku w roku 2009. W toku prowadzonego na rok 2010 postępowania administracyjnego ustalono, że przedmiotowa zmiana planu była dokonana dopiero w 2011 r., o czym świadczy zapis na jej pierwszej stronie, a mianowicie "Aktualizacja planu w 2011 r.". Dokument ten został dostarczony do organu II instancji wraz z uzupełnieniem odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...] marca 2011 r. Organ podnosi, że analizując całość dokumentacji zgromadzonej w sprawie, nie sposób zgodzić się z wyjaśnieniami podanymi przez P. M. i J. B., że zmiany planu dokonano w 2009 r. i doszło jedynie do błędu pisarskiego polegającego na wpisaniu nieprawidłowej daty jej sporządzenia. Organ wskazuje, że na żadnym etapie postępowania skarżąca nie podnosiła zaistnienia błędu pisarskiego, zarówno w odwołaniu od decyzji organu I instancji, jak i w toku prowadzonego postępowania odwoławczego w uzupełnieniu odwołania, nigdzie skarżąca nie kwestionowała, że zmiana planu nastąpiła dopiero w 2011 r. Ponadto strona dokonywała odmiennej od organu interpretacji przepisów regulujących warunki otrzymywania płatności rolnośrodowiskowych. Zatem w przypadku, gdyby zmiana planu była rzeczywiście sporządzona w 2009 r., to podczas toczącego się postępowania przed organem I instancji strona zapewne by ją przedstawiła. Tymczasem owa zmiana z adnotacją została dołączona przez skarżącą do akt sprawy już na etapie prowadzonego postępowania odwoławczego w dniu [...] września 2011 r. W związku z powyższym brak podstaw do przyjęcia, że skarżąca w toku postępowania w 2010 r. złożyła aktualny plan działalności rolnośrodowiskowej zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r., tym samym słusznie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR odmówił przyznania wnioskowanych płatności, a organy w toku prowadzonego postępowania wznowieniowego zasadnie odmówiły uchylenia decyzji odmawiających przyznania płatności. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła [...] [...] sp. z o. o . W skardze, mającej charakter opisowy, skarżąca podniosła zarzuty arbitralnej oceny dowodów przez organy obydwu instancji, zaniechanie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony oraz dowodu z przesłuchania świadka - doradcy J. B. na okoliczności daty sporządzenia aktualizacji planów rolnośrodowiskowych. Skarżąca wskazała, że organ I instancji właściwie nie wskazał przyczyny nie uwzględnienia wyjaśnień skarżącej, co do dat sporządzenia poszczególnych zmian i aktualizacji tych dokumentów, w tym wyjaśnienia o popełnieniu oczywistego błędu pisarskiego. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie decyzji obydwu instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zwartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego przepisu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania. Ponadto zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej określana jako p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolowana, z uwzględnieniem powyższych kryteriów sądowej kontroli decyzja, okazała się zgodna z prawem, a skarga jako niezasadna została oddalona. Przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie była powyższa decyzja Prezesa ARiMR zapadła w rezultacie przeprowadzonego postępowania nadzwyczajnego (wznowieniowego). W kontrolowanej decyzji w ocenie Sądu organy zasadnie odmówiły uchylenia ostatecznej decyzji o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowej dla skarżącej za 2010 r., gdyż w postępowaniu, które doprowadziło do wydania ww. decyzji nie doszło do naruszeń prawa wskazanych przez skarżącą we wniosku o wznowienie, określonych w art. 145 § 1 pkt 4 i 5 kpa. W odniesieniu do przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, tj. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, organy wykazały, że zachowane zastały uprawnienia strony określone w art. 10 kpa, w szczególności skarżąca reprezentowana przez prokurenta P. M. zapoznawała się z aktami sprawy, w tym dokonywała uzupełnienia pism z odwołaniem, składała oświadczenia, w tym przez P. M. i doradcą rolnośrodowiskowego – J. B. Powyższe zapewniło udział skarżącej w prowadzonym postępowaniu na poziomie gwarantującym zachowanie wymagań określonych w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kpa. Natomiast zarzut nieprzeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony, Sąd ocenił jako niezasadny, albowiem stosownie do art. 86 kpa, dowód z przesłuchania stron ma charakter subsydiarny (posiłkowy), gdy po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku pozostają nie wyjaśnione fakty istotne do rozstrzygnięcia sprawy. Organy wykazały, że taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała. W odniesieniu do przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa tj. ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nieznanych organowi, który wydał decyzję, Sąd uznał, że zasadnie organy przyjęły brak podstaw do twierdzenia, iż data sporządzenia planu działalności rolnośrodowiskowej może być traktowana jako nowa okoliczność faktyczna w sprawie, spełniająca przesłanki wznowieniowe. Organy wykazały, a Sąd uznał to za wiarygodne, że nie doszło w odniesieniu do tej okoliczności do błędu pisarskiego, jak utrzymuje skarżąca i doradca rolnośrodowiskowy – J. B., a zmiana tego planu miała miejsce w 2011 r., a nie w 2009 r. W postępowaniu o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej za 2010 r. głównym argumentem skarżącej była teza, że brak aktualizacji planu w przypadku zmian w podjętym zobowiązaniu, nie może być przyczyną odmowy przyznania płatności. Skarżąca polemizowała merytorycznie z organami w tym przedmiocie, dokonując odmiennej oceny zastosowanych przez organy przepisów prawnych. Dopiero po zapoznaniu się z argumentacją uzasadnienia odmowy wyrażoną w decyzjach organów, skarżąca przyjęła koncepcję "błędu pisarskiego" dla podważenia odmowy przyznania wnioskowanych płatności. Jest to w ocenie Sądu niewiarygodne i jako takie nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalono jako niezasadną.