IV SA/Po 541/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Tomasz Grossmann WSA Maciej Busz Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2013 r. sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę Wnioskiem z dnia 17 października 2012r. S. W. zwrócił się do Wójta Gminy T. P. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących w L. na działce nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012r. nr [...] Wójt Gminy T. P., działając na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia wyżej opisanych warunków zabudowy, do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie dłużej jednak niż do dnia 17 lipca 2013r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w dniu [...] listopada 2012r. Rada Gminy T.P. podjęła uchwałę Nr [...]w sprawie przystąpienia do opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów rolnych w L. . Działka nr [...]została objęta w/w uchwałą. Zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy T. P. (uchwała nr [...]z dnia [...] czerwca 2011r.) działka nr [...]znajduje się na terenie, gdzie dominującym kierunkiem jest rolnicza przestrzeń produkcyjna. Zgodnie z art.14 ust.5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Wójt Gminy T. P. dokonał analizy dotyczącej zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium. Analizą objęto obszar wsi L. Biorąc pod uwagę wyniki analizy organ stwierdził, iż wnioskowany w decyzji o warunkach zabudowy sposób zagospodarowania terenu będzie sprzeczny z ustaleniami opracowywanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie ze studium projekt planu zachowa dotychczasowe rolne użytkowanie przedmiotowego terenu bez prawa zabudowy mieszkaniowej. Sposób zagospodarowania terenu podany we wniosku jest sprzeczny z ustaleniami projektowanego planu miejscowego co czyni zasadnym w ocenie organu wstrzymanie postępowania. Konstrukcja prawna zawieszenia postępowania zastosowana w art.62 ust.1 u p. z. p. daje organowi prowadzącemu postępowanie o warunki zabudowy podstawę prawną do fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań, co do przesłanek zawieszenia, jednocześnie nie zezwalając na podważenie tegoż uprawnienia organu. Zawieszenie postępowania o warunki zabudowy celem umożliwienia kontynuowania rozpoczętych prac planistycznych, jest uzasadnione prymatem planu miejscowego będącego instrumentem kształtowania przestrzeni, nad rozwiązaniami indywidualnymi i zabezpiecza realizację władztwa planistycznego. W zażaleniu na powyższe postanowienie S. W. domagał się jego uchylenia i wydania decyzji o warunkach zabudowy zgodnie z wnioskiem Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Kolegium w uzasadnieniu rozstrzygnięcia podało, że z uwagi na fakt, iż na przedmiotowym terenie nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zakres oraz sposoby postępowania w sprawach przeznaczenia tych terenów na konkretne cele i ustalania zasad ich zagospodarowywania określają przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz wydane na jej podstawie akty wykonawcze. Zgodnie z art. 62 ust. 1 tej ustawy, postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas określony, nie dłuższy niż dziewięć miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy, jeżeli rada gminy przewiduje podjęcie lub podjęła uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego. Zakreślony przez ustawodawcę maksymalny, dziewięciomiesięczny termin zawieszenia postępowania, w sytuacji wyboru przez organy gminy planowej formy gospodarowania przestrzenią, ma na celu ochronę interesów wnioskodawcy, który nie powinien ponieść szkody z powodu niesprawnych działań organów gminy. Kolegium powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podkreśliło, że skorzystanie z instytucji zawieszenia postępowania nie może być dowolne i musi wynikać z wszechstronnego i dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy. Odnosząc podniesione rozważania do ustalonego stanu sprawy organ odwoławczy stwierdził, że organ pierwszej instancji zastosował się do powyższych zasad, gdyż zawieszając postępowanie, skorzystał z przyznanej mu przez ustawodawcę niczym nieograniczonej swobody decydowania o wstrzymaniu biegu postępowania oraz wyczerpująco wyjaśnił przesłanki swego rozstrzygnięcia. Zdaniem Kolegium, Wójt wykazał prawdopodobieństwo sprzeczności zamierzenia inwestora z ustaleniami opracowywanego projektu planu miejscowego. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem S.W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W skardze podał, że organy orzekające w sprawie naruszyły przepisy postępowania art.7, 77 par 1, art.8 i 107 par 3 w zw. z art.11 kpa poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu sprawy, a także przepisy prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik postępowania tj.art.62 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art.9 ust. 4 i 5 tejże ustawy. W związku z tym domagał się uchylenia postanowień organów obu instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Podstawą prawną wydania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Wójta Gminy T. P. był art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 647). Zgodnie z tym przepisem, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Użycie w ww. przepisie zwrotu, iż postępowanie "można zawiesić" oznacza, że orzeczenie oparte na art. 62 ust. 1 jest wydawane w ramach uznania administracyjnego. Skorzystanie przez organ z możliwości zawieszenia postępowania winno być uzależnione od wyniku ustaleń organu w kontekście wystąpienia realnych, obiektywnie weryfikowalnych okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Jedną z takich przyczyn jest niewątpliwie prowadzenie przez organ gminy procedury mającej na celu uchwalenie planu miejscowego przy jednoczesnym wykazaniu, że zamierzone przez inwestora przedsięwzięcie, które miałoby stać się przedmiotem decyzji o ustalenie warunków zabudowy, będzie sprzeczne z ustaleniami planu. Przewidziana przez ustawodawcę możliwość zawieszenia postępowania w trybie art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ma bowiem ograniczyć nieracjonalność wydawania decyzji o warunkach zabudowy w przypadku, gdy przed uzyskaniem na jej podstawie pozwolenia na budowę, decyzja ulegałaby wygaśnięciu w związku z uchwaleniem planu miejscowego, którego ustalenia byłyby inne niż w wydanej decyzji (art. 65 § 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Przesłanką zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy jest zatem podjęcie i prowadzenie prac, bądź nawet sam zamiar podjęcia prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym ma być realizowana inwestycja. Wystarczającą okolicznością do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest już samo powzięcie przez organ wiadomości o zamiarze podjęcia przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego. Analizując argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu Sąd uznał , że jest ona przekonująca i uzasadniona poczynionymi przez organ prawidłowymi ustaleniami. Z Uchwały Nr [...] Rady Gminy T. P. z dnia [...] listopada 2012r. w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów rolnych w L., wynika, że prace planistyczne obejmowały m.in. działkę skarżącego o nr [...]. Z dokumentów wynika, że przedmiotowa działka znajduje się na terenie, którego przeznaczenie określa się jako rolniczą przestrzeń produkcyjną. Zatem przyjęte w projekcie planu rozwiązania są sprzeczne z treścią żądania skarżącego. Należy mieć na uwadze, że zastosowana w art.62 ust.1 u.p.z.p. konstrukcja procesowa zawieszenia postępowania upoważnia organ prowadzący postępowanie do jego zawieszenia z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymogów co do przesłanek zawieszenia. Jeżeli istnieje realne niebezpieczeństwo sprzeczności pomiędzy zamierzonym zagospodarowaniem terenu, a koncepcją przyjmowaną w projekcie planu miejscowego, wskazane jest zawieszenie postępowania. Należy mieć także na uwadze, iż dnia[...]czerwca 2013r. nr [...] Rada Gminy T. P. podjęła uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów rolnych w L. Mając na uwadze, że zaskarżone postanowienie podjęte zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa skargę, jako niezasadną, Są oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).