I OZ 1152/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 893/13 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za zajętą z mocy prawa nieruchomość postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 893/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w sprawie ze skargi Gminy [...], wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia [...] czerwca 2013r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za zajętą z mocy prawa nieruchomość. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że strona skarżąca w sposób wystarczający wykazała istnienie przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", a argumentacja strony skarżącej przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Istotnie bowiem ustalona przez organ odwoławczy kwota odszkodowania jest znaczna – 12.635 zł, a jej wypłata przed wydaniem orzeczenia przez sąd może powodować trudne do odwrócenia skutki w przyszłości wobec braku możliwości weryfikacji sytuacji finansowej uprawnionego. Uiszczenie tak wysokiej kwoty stanowi zawsze obciążenie dla budżetu gminy i może grozić naruszeniem płynności bieżącego finansowania celów statutowych gminy, w ramach których ma ona obowiązek finansowania m.in. świadczeń zdrowotnych z pomocy społecznej, edukacji publicznej. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła [...] Sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości Z. zarzucając zakwestionowanemu postanowieniu naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania wg norm przepisanych. W ocenie Spółki Sąd przedwcześnie uznał jej sytuację finansową za złą. Nie wezwał bowiem Spółki do przedłożenia dokumentacji dotyczącej jej sytuacji majątkowej, a oparł się tylko na twierdzeniu Gminy co do braku sprawozdań finansowych, które Spółka winna składać do swoich akt rejestrowych. W ocenie Spółki okolicznościami, które mogłyby świadczyć o jej złej kondycji finansowej mogłyby być prowadzone w stosunku do Spółki postępowania upadłościowe czy restrukturyzacyjne. Dalej Spółka wskazała, że w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo ziszczenia się przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., bowiem zaskarżona decyzja co do wysokości odszkodowania jest prawidłowa. Nadto wskazano, że niezasadne są twierdzenia Sądu o możliwości utraty płynności finansowej Gminy z uwagi na wypłatę tak wysokiego odszkodowania. Wstrzymując wykonanie zaskarżonej decyzji Sąd nie wziął bowiem pod uwagę sytuacji Spółki i jej płynności finansowej. W odpowiedzi na zażalenie skarżąca Gmina wniosła o jego oddalenie i obciążenie Spółki kosztami postępowania. Pismem z dnia 14 listopada 2013 r. wnosząca zażalenie Spółka ustosunkowała się do odpowiedzi na zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3 ww. artykułu). Zatem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, albowiem jego zdaniem mamy tutaj do czynienia ze spełnieniem przesłanek o których mowa we ww. artykule z uwagi na to, że brak jest możliwości zweryfikowania sytuacji finansowej uprawnionej Spółki. Nadto Sąd wskazał, że uiszczenie tak wysokiej kwoty stanowi zawsze obciążenie dla budżetu gminy i może grozić naruszeniem jej płynności finansowej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe stanowisko nie zasługuje na aprobatę. W tym miejscu wyjaśnić należy, że świadczenie pieniężne spełnione na skutek wykonania decyzji ostatecznej, która na skutek wniesionej skargi, może zostać ewentualnie uchylona, co do zasady nie przesądza o zaistnieniu przesłanki w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, bowiem uiszczona z tego tytułu kwota może zostać zwrócona. Niemniej jednak w konkretnej sprawie dotyczącej ustalenia odszkodowania mogą wystąpić okoliczności, które będą przemawiały za zastosowaniem ochrony tymczasowej. Jednakże sytuacja taka nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazany przez Gminę argument, że w przyszłości, w sytuacji uchylenia zaskarżonej decyzji, może dojść do trudności w wyegzekwowaniu od uprawnionej równowartości wypłaconej kwoty, ponieważ Spółka nie składa sprawozdań finansowych do akt rejestrowych nie przesądza o zajściu przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Bowiem samo nieskładanie sprawozdań nie świadczy jeszcze o trudnościach związanych ze zwrotem wypłaconego świadczenia. Nie można również powiedzieć, że przyznana tytułem odszkodowania kwota jest na tyle znaczna, że może grozić naruszeniem płynności bieżącego finansowania celów statutowych gminy, zwłaszcza że skarżąca Gmina na podała żadnych danych, które pozwalałyby na wysnucie takiego wniosku. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.