II FZ 1872/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 września 2014 r. sygn. akt I SA/Lu 677/13 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 28 maja 2013 r. nr (...) w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 r. postanawia oddalić zażalenie. Przedmiotem zażalenia jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu M. S. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu jego zażalenia, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - zwanego dalej "rozporządzeniem". W zażaleniu na to zarządzenie skarżący stwierdził, że wzywanie go do uiszczenia opłat jest stronnicze. Dalej opisywał swój spór o działkę z Zarządem Dróg. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Jak stanowi art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: P.p.s.a.), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia (odpowiednio zarządzenia ‒ art. 198 P.p.s.a.) i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, a także zwięzłe uzasadnienie zażalenia (podkr. NSA). Choć uzasadnienie tego środka odwoławczego ma być zwięzłe, czyli zwarte, to jednak musi zawierać argumenty dotyczące zaskarżonego zarządzenia, świadczące o jego wadliwości. W zażaleniu z dnia 20 października 2014 r. skarżący nie przedstawił żadnych zarzutów dowodzących, że skarżone zarządzenie jest niezgodne z prawem. Skarżący zawarł jedynie ocenę, że nie należy wzywać tylko jego do uiszczania opłat, bo zobowiązania "drugiej strony" są znacznie wyższe. Tymczasem wysokość wpisów sądowych wynika z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa i nie jest oparta na uznaniowości sądów. Sąd nie może więc oceniać, czy wpis jest "za niski" albo "za wysoki". Pozostała część zażalenia nie odnosi się do treści kwestionowanego zarządzenia, a więc nie może być podstawą jego uchylenia. Paragraf 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia przewiduje, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia WSA 100 zł. W konsekwencji wezwanie skarżącego, który wniósł zażalenie, do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z tego tytułu, uznać należy za prawidłowe. Mając na uwadze powyższe, zażalenie jako bezzasadne należało oddalić w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.