II OZ 399/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. P. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 129/13 pozostawiające bez rozpoznania wniosek M. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pozostawiła bez rozpoznania wniosek M. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że w związku ze złożeniem przez R. P., reprezentującego M. P., wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd przesłał pełnomocnikowi skarżącego urzędowy formularz wniosku i pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania, wezwał do jego wypełnienia i złożenia w terminie 7 dni. W wyznaczonym terminie wnioskodawca nie nadesłał wypełnionego formularza wniosku. Jednocześnie Sąd wyjaśnił, że za odpowiedź na wezwanie do przedłożenia formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może zostać uznany wniosek o przyznanie prawa pomocy nadesłany przez pełnomocnika skarżącego wraz z pismem z dnia 27 stycznia 2014 r. We wniosku tym pełnomocnik skarżącego jako wnioskodawcę wskazał własną osobę, a zatem wniosek ten podlegał odrębnemu rozpoznaniu. W powyższych okolicznościach Sąd pozostawił wniosek M. P. bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył M. P., reprezentowany przez R. P., wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W myśl art. 257 ww. ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Analiza akt niniejszej sprawy potwierdza prawidłowość poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń dotyczących nieuzupełnienia przez skarżącego braku wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego złożenie na urzędowym formularzu. Brak jest przy tym możliwości przyjęcia, iż uzupełnienie powyższego braku formalnego nastąpiło poprzez złożenie wniosku przez pełnomocnika skarżącego, który jako wnioskodawcę wpisał własną osobę. Wobec powyższego należy zgodzić się z Sądem I instancji, iż ustalenie powyższej okoliczności obligowało Sąd do pozostawienia bez rozpoznania złożonego przez M. P. wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.