I OZ 847/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.A. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 2010/13 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. A. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: oddalić zażalenie Zarządzeniem z 19 czerwca 2013 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt I SA/Wa 2010/13, wezwał skarżącą J. A. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty, w kwocie 200 złotych, stosownie do § 2 ust 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła J. A. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazała, że niezasadnie Sąd I instancji wezwał ją do uiszczenia wpisu od skargi, albowiem to skarżąca jest osobą pokrzywdzoną z uwagi na odebrane jej mienie. Opłatę sądową powinien, w tej sytuacji, uiścić organ administracji publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: "P.p.s.a.", ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien, zgodnie z art. 214 § 1 P.p.s.a., opłacić wpis sądowy. Odstępstwem od tej zasady są przepisy regulujące zwolnienie od kosztów (dział V rozdział III P.p.s.a.). W postępowaniu przed sądem administracyjnym tzw. ustawowe zwolnienie od kosztów postępowania, w określonych kategoriach spraw, przewiduje przepis art. 239 P.p.s.a., a niezależnie od sytuacji w nim wymienionych, od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania mogą być także zwolnione inne podmioty lub kategorie spraw, na mocy ustaw szczególnych. Nadto Sąd może przyznać na wniosek strony prawo pomocy, jeżeli nie jest ona w stanie ponieść tych kosztów. Cytowana ustawa uzależnia możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy wyłącznie od stanu środków finansowych posiadanych przez podmiot wnioskujący. W niniejszej sprawie J. A. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty. Nie wniosła przy tym o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Skarżąca w niniejszym postępowaniu nie jest także zwolniona od kosztów postępowania z mocy ustawy, zatem ma obowiązek ich poniesienia, zgodnie z generalną zasadą ponoszenia kosztów swojego udziału w sprawie. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, prawidłowo wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych. Wprawdzie należy zauważyć, że w zaskarżonym zarządzeniu podano błędną podstawę prawną, ponieważ wpis w sprawie powinien być ustalony na podstawie § 2 ust 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), jednakże ze względu na prawidłowe określenie wysokości tego wpisu w zaskarżonym zarządzeniu, tj. 200 złotych, zażalenie należało oddalić. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.