I SA/Wa 2070/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. W jej treści sprecyzował, że wnioskuje o unieważnienie decyzji wydanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nr [...] i nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie ustalenia nowej opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste. Zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2013 r., Przewodniczący Wydziału I zwrócił się do skarżącego o wskazanie czy przedmiotem jego skargi jest również postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...]. W następstwie przedmiotowego wezwania Kolegium przekazało przy piśmie z dnia [...] września 2013 r., wniosek K. B. w którym oświadcza on, iż cofa wniosek skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożony w dniu [...] sierpnia 2013 r., dotyczący unieważnienia orzeczeń nr [...] oraz [...] wydanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] dnia [...] grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, powoływana dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że w nie zachodzą w niej okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.