I OZ 603/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Ke 380/13 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi A. G. na uchwałę Rady Powiatu w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody dla powiatowej jednostki organizacyjnej na oddanie części nieruchomości w najem postanawia: oddalić zażalenie A. G. pismem z dnia 19 kwietnia 2013 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach 113 uchwał Rady Powiatu w [...] podjętych w latach 2011, 2012 i 2013, wnosząc o stwierdzenie nieważności tych uchwał. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zarządzeniem z dnia 23 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Ke 360/13, wydanym na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zarządził rozdzielenie skarg A. G. na poszczególne uchwały Rady Powiatu w [...] i każdą z tych skarg zarejestrował pod inną, odrębną sygnaturą. Skarga A. G. na uchwałę Rady Powiatu w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody dla powiatowej jednostki organizacyjnej na oddanie części nieruchomości w najem została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Ke 380/13. W sprawie tej Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2013 r. – na podstawie § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – wezwał A. G. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zażaleniu A. G. domagał się uchylenia zarządzenia z dnia 12 czerwca 2013 r. oraz zarządzenia o rozdzieleniu skargi. W uzasadnieniu stwierdził, że rozdzielenie skargi jest sprzeczne z ekonomiką procesową oraz jest nieuzasadnione, a koszty które musi ponieść w związku z rozdzieleniem skargi są znaczne i w ocenie żalącego się, zmierzają do pozbawienia go prawa do Sądu. A. G. podkreślił, że wniósł tylko jedną skargę i od tej skargi powinien uiścić tylko jeden wpis sądowy w kwocie 300 zł, co uczynił w dniu 24 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach odpowiada prawu. Na wstępie wyjaśnić należy, że niniejsza sprawa dotyczy skargi na uchwałę Rady Powiatu w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody dla powiatowej jednostki organizacyjnej na oddanie części nieruchomości w najem. W myśl art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej jako "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism wszczynających postępowanie należy skarga. Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Z powyższych przepisów wynika zatem, że strona skarżąca zobowiązana jest do uiszczenia wpisu sądowego od każdej wniesionej skargi. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określa natomiast rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 233 P.p.s.a. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej wynosi 300 zł. Skoro przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie był taki akt organu samorządu terytorialnego, to wysokość należnego od skargi wpisu sądowego w kwocie 300 złotych została określona prawidłowo. Odnosząc się natomiast do zarzutu dotyczącego rozdzielenia skarg, to uznać go należy za całkowicie niezasadny. Poza sporem pozostaje fakt, że A. G. w jednym piśmie z dnia 19 kwietnia 2013 r. zaskarżył 113 uchwał Rady Powiatu w [...]. Zgodnie zaś z art. 57 § 3 P.p.s.a., jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Przewodniczący jest zatem zobligowany do zastosowania wskazanej normy prawnej. Oznacza to, że każdorazowo gdy strona w jednym piśmie zaskarży kilka aktów, lub też uczyni przedmiotem skargi bezczynność w zakresie niewydania większej ilości aktów, to sąd – do którego złożona została taka skarga – zobowiązany jest rozdzielić skargi, nadać każdej ze skarg nową, odrębną sygnaturę, po czym orzekać w każdej z tych spraw indywidualnie. Skoro A. G. skargą z dnia 19 kwietnia 2013 r. objął 113 uchwał, to Sąd I instancji słusznie rozdzielił wszystkie wniesione doń skargi oraz skargi na poszczególne uchwały zarejestrował odrębnie (jako odrębne sprawy sądowoadministracyjne). Konsekwencją prawidłowego rozdzielenia skarg była konieczność wezwania do uiszczenia wpisu od każdej z takich skarg, w tym także od skargi na uchwałę Rady Powiatu w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] (por. postanowienie NSA z dnia 16 czerwca 2010 r., sygn. akt II GZ 170/10 dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.