I OZ 345/14

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2014-05-13

Skład orzekający: Barbara Adamiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie przewodniczącego wydziału WSA o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, wydane na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. z powodu braku uzupełnienia wezwania do sprecyzowania wniosku o wyłączenie sędziów, jest prawidłowe, jeśli wniosek o wyłączenie dotyczył wszystkich sędziów sądu i nie wymagał sprecyzowania co do konkretnych osób?
Ratio decidendi
Zarządzenie przewodniczącego wydziału WSA o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. jest wadliwe, jeśli wniosek strony nie zawierał braków formalnych, do których uzupełnienia została ona wezwana. W sytuacji, gdy wniosek o wyłączenie sędziów dotyczył wszystkich sędziów danego sądu, nie było podstaw do wzywania strony do wskazania konkretnych sędziów z imienia i nazwiska ani do podawania okoliczności uzasadniających wyłączenie odrębnie dla każdego sędziego, gdyż okoliczności te były wspólne dla wszystkich.
Stan faktyczny
R. K. złożył wniosek o odroczenie terminu rozprawy oraz o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, argumentując ich stronniczość. WSA wezwał go do sprecyzowania wniosku o wyłączenie poprzez wskazanie konkretnych sędziów i podanie okoliczności uzasadniających wątpliwość co do ich bezstronności. Po bezskutecznym wezwaniu (według WSA), Przewodniczący Wydziału WSA wydał zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. R. K. wniósł zażalenie, twierdząc m.in. że nie otrzymał wezwania. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 17 marca 2014 r.

Pełny tekst orzeczenia

1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 13 maja 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: 1 Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 17 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 524/13 o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. W dwóch pismach z 3 lutego 2014 r., w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie (sygn. akt II SA/Ol 524/13), R. K. wniósł o odroczenie terminu rozprawy oraz o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od rozpoznania tej sprawy i o przekazanie jej do "równorzędnego, niezależnego, bezstronnego i niezawisłego Sądu", co powinno nastąpić "z wyłączeniem W.S.A. w Olsztynie". W piśmie tym wskazał, że Wojewódzki Sad Administracyjny w Olsztynie jest "zależny, stronniczy i zawisły". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wezwał R. K. do sprecyzowania wniosku o wyłączenie sędziów przez wskazanie, z imienia i nazwiska, których konkretnie sędziów dotyczy wniosek o wyłącznie oraz podanie okoliczności – odrębnie względem każdego sędziego – potwierdzających istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 524/13 – stosownie do art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie powyższe doręczono R. K. w dniu 26 lutego 2014 r. Zarządzeniem z 17 marca 2014 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pozostawił wniosek bez rozpoznania – na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. Zażalenie na zarządzenie z 17 marca 2014 r. wniósł R. K. Wskazał, między innymi, że wyżej wskazanego wezwania nie otrzymał w dniu 26 lutego 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak stanowi art. 49 § 2 p.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie. Zaskarżone zarządzenie nie odpowiada prawu i podlega uchyleniu. Wniosek R. K. z 3 lutego 2014 r. nie zawierał bowiem braków formalnych, do których uzupełnienia wnoszący zażalenie został wezwany. Brak odpowiedzi na to wezwanie nie mógł więc skutkować pozostawieniem tego wniosku bez rozpoznania. Pisma R. K. z 3 lutego 2014 r. stanowią w istocie jedno pismo. Wynika to z faktu nadania ich w tym samym dniu, w jednej przesyłce oraz z faktu, że oba pisma zawierają argumentację odnoszącą się do każdego z wniosków, zawartych w pismach z 3 lutego 2014 r. Z lektury tych pism wynika, że R. K. uważa, że wszyscy sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie nie są bezstronni w jego sprawie. W związku z tym, wnosi o wyłączenie wszystkich sędziów tego sądu. Taki wniosek płynie z obszernej (miejscami chaotycznej) treści pism z 3 lutego 2014 r. W szczególności wynika z faktu, że R. K. wskazał, że jego sprawa powinna być rozpoznana przez inny, równorzędny, sąd – z wyłączeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Błędna była więc ocena Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, że należało wezwać R. K. do sprecyzowania wniosku o wyłączenie sędziów przez wskazanie, z imienia i nazwiska, których konkretnie sędziów dotyczy wniosek o wyłącznie. Wniosek był bowiem w tym zakresie jasny i dotyczył każdego sędziego orzekającego w WSA w Olsztynie. Nieprawidłowe było również wezwanie R. K. do podania okoliczności potwierdzających istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego. Okoliczności te zostały bowiem podane w treści pism z 3 lutego 2014 r. Ocena ich zasadności jest kwestią odrębną – i Naczelny Sąd Administracyjny nie może jej dokonać na obecnym etapie sprawy. Wadliwe było również żądanie, aby Roman Kawecki podał okoliczności uzasadniające wyłączenie sędziów "odrębnie względem każdego sędziego". Jak bowiem wynika z pism wnoszącego zażalenie, okoliczności te są – jego zdaniem – wspólne dla każdego z sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie. Na marginesie, Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że niektóre sformułowania, zawarte w pismach wnoszącego zażalenie, są niestosowne i mogą prowadzić do zmniejszenia czytelności tych pism. Nie powinno to jednak skutkować – samo w sobie – nieuwzględnianiem żądań R. K. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie do sprecyzowania wniosku o wyłączenie sędziów R. K. otrzymał w dniu 26 lutego 2014 r. Jego twierdzenie co do nieotrzymania tego pisma jest więc nieprawdziwe. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło