II GSK 418/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G z dnia 8 października 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 676/13 w sprawie ze skargi K. K., A.C., V Sz na czynność Burmistrza Miasta L. z dnia 20 marca 2012 r. w przedmiocie dotacji dla przedszkoli postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne" Wojewódzki Sąd Administracyjny w G wyrokiem z dnia 8 października 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 676/13 po rozpoznaniu skargi K K., A. C. i V. Sz. stwierdził nieważność czynności Burmistrza Miasta L. z dnia 20 marca 2012 r. w części dotyczącej zatwierdzenia obliczenia stawek dotacji na jednego ucznia w niepublicznych placówkach wychowania przedszkolnego. Od powyższego wyroku Burmistrz Miasta L. wniósł skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia w związku z tym jej rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny jest uwarunkowane spełnieniem wymogów określonych w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.). W myśl art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądnego uchylenia lub zmiany. Skarga kasacyjna, jak wynika z treści cytowanego przepisu, powinna zawierać elementy przewidziane dla pism procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 45 – 49 p.p.s.a.) oraz elementy, które są właściwe wyłącznie dla tego rodzaju środka prawnego i decydują o jego konstrukcji. W orzecznictwie podkreśla się, że braki w zakresie elementów konstrukcyjnych powodują, że skarga kasacyjna dotknięta jest istotnym brakiem niepodlegającym uzupełnieniu w trybie właściwym do usunięcia braków formalnych i w związku z tym podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt II FSK 2271/13). Odnosząc powyższe rozważania do skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 8 października 2013 r. stwierdzić należy, że skarga nie zawiera wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia. Brak w skardze kasacyjnej jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia oraz brak określenia zakresu żądnego uchylenia lub zmiany powoduje, że skarga kasacyjna jest pozbawiona elementów konstrukcyjnych i w konsekwencji podlega odrzuceniu. W tym miejscu podkreślić należy, że zwrot zawarty w skardze kasacyjnej "zaskarżam w całości" nie określa żądania strony co do rodzaju i zakresu rozstrzygnięcia, jakie powinien podjąć Sąd przy rozpoznawaniu sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny nie może bowiem domniemywać intencji skarżącego co do zakresu zaskarżenia wyroku sądu pierwszej instancji, który w skardze kasacyjnej, stosownie do treści art. 183 p.p.s.a., wyznacza Sądowi granice rozpoznania sprawy w postępowaniu kasacyjnym. Z wymienionych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną Burmistrza Miasta Lęborka za niedopuszczalną i na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 176 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.