I OZ 66/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 października 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1052/13 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy postanawia oddalić zażalenie. W. Z.wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] orzekającą o uchyleniu, po wznowieniu postępowania, ostatecznej decyzji Starosty L. z dnia [...] czerwca 2006r. w przedmiocie wydania prawa jazdy kat. B dla W. Z. oraz jednocześnie odmawiającą wydania prawa jazdy kat. B. W skardze W. Z. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie przedstawiając uzasadnienia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 9 października 2013 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że W. Z. nie uzasadnił w żaden sposób przedmiotowego wniosku w kontekście spełnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Sąd wskazał, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym co do zasady przez stronę materiale dowodowym. Brak zaś uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. Z. zarzucając Sądowi pierwszej instancji: 1. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu i przyjęciu, że pierwotna decyzja Starosty Li. z dnia [...] stycznia 2013 r., jak i sanująca ją decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2013 r. została prawidłowo opatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności, co ma niewątpliwie wpływ na niniejsze postępowanie, 2. wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 61 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 107 oraz art. 108 k.p.a., tj. błędną wykładnię, a w rezultacie niewłaściwe zastosowanie tego przepisu poprzez wadliwe przyjęcie, że decyzji Starosty L. został prawidłowo nadany rygor natychmiastowej wykonalności. W ocenie wnoszącego zażalenie, Sąd w pierwszej kolejności powinien zbadać i rozstrzygnąć okoliczność, czy zaskarżona decyzja Starosty L. skutecznie została opatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności, czy tego rygoru była pozbawiona. W sytuacji, gdyby uznano, że decyzja tego rygoru nie zawiera, to niniejsze postępowanie zażaleniowe nie miałoby miejsca. Nieuzasadnione jest więc żądanie od wnioskodawcy uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, skoro w jego ocenie decyzja nie zawiera rygoru natychmiastowej wykonalności. Ponadto w ocenie wnoszącego zażalenie w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z decyzją, która nie ma cech wykonalności (decyzją Starosty L. uchylono dotychczasową decyzję i odmówiono wydania prawa jazdy), czego również nie wziął pod uwagę Sąd pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo przyjął, że zawarty w skardze wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawca w żaden sposób nie wykazał bowiem, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest w stosunku do niego zasadne w kontekście wystąpienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem z konstrukcji normy prawnej powołanego przepisu wynika, że ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd natomiast jest obowiązany ocenić, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają - lub nie - za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd może jedynie dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę. W tej sytuacji zasadnym było wydanie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższych ustaleń nie podważają również argumenty podniesione w zażaleniu. Wskazać bowiem należy, że Sąd orzekając w postępowaniu incydentalnym o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł dokonywać oceny decyzji Starosty L. z dnia [...] stycznia 2013 r. w zakresie prawidłowości nadania tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Powyższa kwestia dotyczy w istocie legalności samej decyzji i jako taka będzie przedmiotem rozważań sądu rozpoznającego skargę. Wbrew twierdzeniom wnoszącego zażalenie, Sąd orzekający w sprawie przedmiotowego wniosku nie miał więc obowiązku ustalania czy decyzja organu pierwszej instancji była skutecznie opatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności. Jak wskazano wyżej, warunkiem zastosowania ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zaistnienie przesłanek wymienionych w tym przepisie, nie zaś zasadność samej skargi. Podnoszone w zażaleniu zarzuty nie zasługują zatem na uwzględnienie. Dodatkowo Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że decyzja organu drugiej instancji jest decyzją ostateczną i jako taka podlega wykonaniu, chyba że dojdzie do jej wstrzymania na podstawie art. 61 § 2 lub 3 p.p.s.a. Skoro zatem w niniejszej sprawie została wydana decyzja organu odwoławczego, to kwestia opatrzenia decyzji organu pierwszej instancji rygorem natychmiastowej wykonalności nie ma znaczenia dla oceny dopuszczalności wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Odnosząc się natomiast do twierdzeń strony o braku cech wykonalności decyzji Starosty L. uchylającej po wznowieniu postępowania dotychczasową decyzję i odmawiającej wydania prawa jazdy, wskazać należy, że są one nieuzasadnione. Decyzja ta oprócz rozstrzygnięcia o charakterze procesowym (uchylenie ostatecznej decyzji Starosty L. z dnia [...] czerwca 2006 r. przyznającej skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B) rozstrzyga również sprawę merytorycznie (odmowa wydania prawa jazdy kat. B). Przy czym odmowny charakter decyzji nie wyklucza jej wykonania, ponieważ w istocie nie chodzi o wykonanie takiej decyzji, lecz o zachowanie się zgodne z normą prawną (w rozpoznawanej sprawie zakaz nielegalnego posiadania prawa jazdy). Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.