I OZ 868/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 295/13 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi S. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 182/08 postanawia oddalić zażalenie. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zarządzeniem z dnia 6 września 2013 r. - na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., wezwał S. P. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od złożonej przez niego skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 182/08. Jako podstawę wezwania wskazano § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). S. P. w złożonym na powyższe zarządzenie zażaleniu zakwestionował jego prawidłowość. Skarżący podniósł, iż "w sentencji zarządzenia brak jest oznaczenia sądu oraz brak jest imienia i nazwiska (sędziego przewodniczącego Wydziału) wydającego zarządzenie." Ponadto na dołączonym odpisie zarządzenia z dnia 6 września 2013 r. brak jest stanowiska służbowego oraz imienia i nazwiska osoby upoważnionej do stwierdzenia zgodności z oryginałem zarządzenia. Pełne brzmienie imienia i nazwiska zastało zastąpione skrótem, a podpisujący nie potwierdził tego pieczęcią imienną. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący uznał, iż zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu jest nieważne z mocy prawa i nie wywołuje żadnych skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie w danej instancji, takich jak skarga, skarga kasacyjna, zażalenie czy skarga o wznowienie postępowania - pobiera się wpis stały lub stosunkowy. Po myśli art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w pozostałych sprawach pobiera się opłatę stałą. Wysokość należnych wpisów precyzuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z § 3 tegoż rozporządzenia wynika, że wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Stosownie zaś do art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Nie ulega wątpliwości, że sprawa wszczęta skargą S. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 182/08, jest sprawą z zakresu opisanego w § 3 w/w rozporządzenia, bowiem dotyczy skargi o wznowienie postępowania. Zatem zaskarżone zarządzenie ma oparcie prawne, dlatego zasadnie wezwano skarżącego o uiszczenie wpisu i to we właściwej wysokości; wydał je też właściwy podmiot. Poglądu tego nie zdołały podważyć zarzuty zażalenia dotyczące braków formalnych tegoż zarządzenia. Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga okoliczność, że jego odpis doręczony skarżącemu zawierał wszelkie niezbędne elementy pozwalające na uiszczenie opłaty. Określał on bowiem sygnaturę akt sprawy, podstawę prawną wezwania, wysokość należnego wpisu od zażalenia, termin i sposób uiszczenia opłaty oraz rygor niezastosowania się do wezwania. Argumentacja skarżącego jakoby niemożliwe było zidentyfikowanie podmiotu (brak imienia i nazwiska, stanowiska służbowego), który wydał zaskarżone zarządzenie nie znajduje podstaw. Z pisma przewodniego z dnia 9 września 2013 r. przesłanego do strony wraz z odpisem kwestionowanego zarządzenia jednoznacznie wynika, że "sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie doręcza skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu." Dodatkowo na odpisie zarządzenia, które skarżący otrzymał widnieje pieczątka "Na oryginale właściwy podpis. Za zgodność z oryginałem stwierdzam (...)" i następuje podpis sekretarza sądowego S. B., której pieczątka imienna znajduje się na piśmie przewodnim z dnia 9 września 2013 r. Należy zatem stwierdzić, iż wywód skarżącego w tej materii nie mógł doprowadzić do skutecznego zakwestionowania zaskarżonego zarządzenia. Zresztą wypada dodać, że uchybienia procesowe, które mogłyby to uczynić musiałyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W świetle powyższego stwierdzić należy, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie spełnia wszystkie przewidziane prawem wymogi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 P.p.s.a.