II GZ 736/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 1661/13 w zakresie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 października 2013 pozostawił bez rozpoznania wniosek [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. [...] (dalej: Skarżąca) wraz ze skargą na decyzję Prezesa Narodowego Fundusz Zdrowia złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący ustanowienie pełnomocnika oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] czerwca 2013 r. skarżąca została wezwana do wypełnienia urzędowego formularza "PPF" w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wraz z zarządzeniem przesłano skarżącej urzędowy formularz o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej dnia 20 czerwca 2013 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pozostawił wniosek bez rozpoznania, ze względu na to że nie został złożony na urzędowym formularzu. Skarżąca wniosła sprzeciw w którym podała, że jest osobą w podeszłym wieku, nie ma stosownej wiedzy co do procedur sądowych i terminu uzupełniania ewentualnych braków. Sąd zaskarżonym postanowieniem pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżąca w zakreślonym terminie nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jak również nie dokonała tego składając sprzeciw, a zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływana jako "p.p.s.a.") wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. [...] złożyła zażalenie, w którym zaskarżyła w całości postanowienie Sądu pierwszej instancji i wniosła o jego uchylenie oraz ponowne merytoryczne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przyznanie na jej rzecz pełnomocnika z urzędu. Skarżąca zarzuciła pominięcie istotnych okoliczności związanych z tym, że skarżąca jest osobą w podeszłym wieku, która po raz pierwszy ma do czynienia z Sądem i nie wszystkie procedury są dla niej zrozumiałe co właśnie stanowi podstawę wniosku o przyznanie na jej rzecz praw do pełnomocnika z urzędu. Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentów przedłożonych w zażaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast stosownie do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub, którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W myśl tego przepisu pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu, jak również, gdy strona nie uzupełniła w zakreślonym przez sąd terminie braków wniosku, uniemożliwiając tym samym ocenę sytuacji finansowej skarżącej. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do jego uchylenia. Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że skarżąca nie złożyła zgodnie z wezwaniem Sądu pierwszej instancji wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF" - zgodnie z treścią art. 252 § 2 p.p.s.a, który został jej doręczony w dniu 20 czerwca 2013 r. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji prawidłowo powołując się na przepis art. 257 cyt. ustawy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Należy zaznaczyć, że - zgodnie z dyspozycją art. 243 § 1 p.p.s.a. - stronie można przyznać prawo pomocy na jej wniosek złożony w toku postępowania. Ustawa p.p.s.a. nie ogranicza uprawnienia do złożenia wniosku o prawo pomocy do pojedynczej i jednorazowej czynności. Tym samym skarżąca może ponownie złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy, niezależnie od etapu postępowania sądowoadministracyjnego. Skuteczność takiego wniosku będzie zależała od dotrzymania wymogów przewidzianych przepisami prawa, w tym m.in. wniesienia go w należytej formie na urzędowym formularzu "PPF". Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.