I SA/Rz 744/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek Sędziowie WSA Tomasz Smoleń WSA Kazimierz Włoch / spr./ Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 października 2013r. sprawy ze skargi "A" R. P., S. P. spółka jawna w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2013r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w kwocie 5.477 zł. z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Nissan Navara - oddala skargę- I SA/Rz 744/13 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędy Celnego z dnia [...] marca 2013 r., nr [..], określającą "A" R. P., S. P. sp.j. (dalej określana jako Spółka lub Skarżąca) zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki NISSAN NAVARA D40M SE o numerze nadwozia: [...], roku produkcji 2005, pojemności silnika 2488 cm3, w wysokości 5477 zł. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art. 233 § 1 pkt 1 i art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej w skrócie Ordynacja podatkowa), art. art. 2 pkt 9, art. 3 ust. 1, art. 6, art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4 i ust. 6, art. 101 ust. 2 pkt 1 i ust. 5, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 105, art. 106 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm., dalej w skrócie u.p.a.). Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Celnego w lutym 2012 r. wszczął w Spółce kontrolę podatkową w zakresie obrotu wyrobami akcyzowymi i samochodami osobowymi od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. W trakcie kontroli podatkowej ustalono, iż Spółka "A" w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje wewnątrzwspólnotowych nabyć samochodów, a następnie sprzedaje te samochody w kraju. Wśród tych samochodów, w kontrolowanym okresie był również samochód marki NISSAN NAVARA D40M SE o numerze nadwozia: [...]. W sprawie bezsporne było, że od zakupu powyższego samochodu Spółka nie zapłaciła podatku akcyzowego. Przesłuchany w charakterze świadka, reprezentujący Spółkę S.P. wskazał, że od samochodu zakupionego w dniu 5 marca 2009 r. w Belgii za kwotę 6446 EURO nie został zapłacony podatek akcyzowy. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r., Nr, Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu osobowego. Podczas przeprowadzonych w dniu 11 lutego 2013 r. oględzin pojazdu stwierdzono, że jest to samochód pięcioosobowy o karoserii dwubryłowej, składający się z przestrzeni pasażerskiej oraz ładunkowej. Pojazd posiada cztery drzwi, cztery szyby boczne otwierane elektrycznie, szybę tylną i szybę przednią. Część pasażerska wyposażona jest w dwa rzędy siedzeń, wszystkie siedzenia posiadają zagłówki i pasy bezpieczeństwa. Pomiędzy fotelami pierwszego rzędu siedzeń znajdują się wysuwane uchwyty na napoje dla pasażerów tylnej kanapy. Boki wnętrz pojazdu wykończone są plastikową tapicerką. Pojazd wyposażony jest w wykładzinę podłogową, 4 dywaniki gumowe, 4 uchwyty górne boczne dla kierowcy i pasażerów, wentylację dla siedzeń z przodu, schowki na drobne narzędzia pod tylnymi siedzeniami, popielniczki, elektrycznie opuszczane szyby, silnik diesel z manualną skrzynią biegów, ABS, dwie poduszki powietrzne, radioodtwarzacz CD, klimatyzację, głośniki, podłkietniki, schowki, alufelgi. Część ładunkowa otwierana jest z tyłu, nie posiada wyposażenia do przytwierdzania ładunków. Część towarowa pojazdu jest przeszklona, zakryta, z górnym oświetleniem, wyłożona plastikową wytłoczką na nadkolach z szynami po bokach. Długość rozstawu osi wynosi 315 cm a długość podłogi bez otwieranej burty wynosi 146 cm. Przesłuchany w charakterze świadka, obecny właściciel pojazdu A.G. zeznał, że w samochodzie nie dokonywał żadnych zmian konstrukcyjnych w całym okresie użytkowania. W toku postępowania Spółka przedstawiła własne stanowisko sprowadzające się do stwierdzenia, że przedmiotowy pojazd jest pojazdem ciężarowym. Przedstawiła również pismo Sales Central & Eastern Europe z dnia 1 czerwca 2012 r. Jako datę nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu wskazano dzień 6 lutego 2008 r. Naczelnik Urzędu Celnego uznał, że stwierdzone cechy pojazdu, jego konstrukcja, wyposażenie świadczą o tym, że jest to samochód przeznaczony do transportu osobowego, podlegający podatkowi akcyzowemu. Dla przyjętej klasyfikacji nie mają znaczenia dokumenty rejestracyjne czy też zaświadczenie o przeprowadzonych badaniach technicznych. Organ I instancji uznał za niezasadne przeprowadzanie dowodu z opinii Urzędu Statystycznego na okoliczność przeznaczenia przedmiotowego pojazdu, jak również dowodu z opinii rzeczoznawcy ds motoryzacji na okoliczność wykazania podobieństw pomiędzy przedmiotowym pojazdem a samochodem TATA XENON. Samochód TATA XENON nie jest przedmiotem postępowania, natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego w opisanej na wstępie decyzji z 5 marca 2013 r. określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości 5477 zł. W ustawowo przewidzianym do tego terminie Spółka wniosła odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Naczelnika Urzędu Celnego. W odwołaniu zarzuciła naruszenie m.in.: art. 80 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3 oraz art. 81 u.p.a. w zw. z poz. 59 Załącznika nr 1 do tej ustawy poprzez ich błędną interpretację, wyrażającą się w nieprawidłowym zakwalifikowaniu pojazdu, przepisów Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. L 256 z dnia 7 września 1987r.) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego zał. 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L Nr 286 z 31 października 2007 r.). Spółka podniosła, że przedmiotowy pojazd służy zasadniczo do przewozu towarów. Organ I instancji bezpodstawnie pominął istotne w sprawie dowody wskazujące na ciężarowy charakter nabytego samochodu tj. zaświadczenie o przeprowadzonych badaniach technicznych, świadectwo homologacyjne, francuski dowód rejestracyjny. Zdaniem odwołującej Spółki, za klasyfikacją pojazdu do kodu CN 8704 przemawiają cechy konstrukcyjne nadane przez producenta pojazdu i przewaga funkcji transportowej nad funkcją przewozu osób. Strona zwróciła uwagę na różne klasyfikowanie podobnych do siebie samochodów. W odwołaniu podniesiono, że powołany w zaskarżonej decyzji wyrok ETS o sygn. akt C-486/06 nie będzie miał zastosowania w niniejszej sprawie. Z powyższymi zarzutami nie zgodził się Dyrektor Izby Celnej, który wspomnianą na wstępie decyzją utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego, podzielając zarówno ustalenia, jak i wyciągnięte na ich podstawie wnioski organu I instancji. Dokonując dla potrzeb podatku akcyzowego klasyfikacji pojazdu organ odwoławczy doszedł do tych samych wniosków co organ I instancji. Podobnie jak organ I instancji w pierwszej kolejności odniósł się do Nomenklatury Scalonej, do której zapisów odsyłają również przepisy ustawy o podatku akcyzowym. Przechodząc przez kolejne pozycje tej Nomenklatury wskazał, że samochód nie mieści się w pozycji 8702, która obejmuje: "Pojazdy mechaniczne do przewozu 10 lub więcej osób razem z kierowcą", gdyż przedmiotowy samochód mógł przewozić nie więcej niż 5 osób. Należało w ocenie Dyrektora Izby Celnej zgodzić się, iż sporny pojazd mieści się w ramach pozycji 8703 tj. Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo -towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu, przeznaczone do przewozu osób, jednak nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Organ odwoławczy zwrócił przy tym uwagę na treść not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, zamieszczonych w obwieszczeniu Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. Nr 86, poz. 880), zgodnie z którymi, ww. pozycja obejmuje również samochody (np. limuzyny, taksówki, samochody sportowe, wyścigowe), specjalistyczne pojazdy transportowe (ambulanse, więźniarki, pojazdy pogrzebowe), samochody mieszkalne, specjalnie wyposażone do zamieszkiwania (z miejscami do spania, przygotowywania posiłków, toaletami), pojazdy przeznaczone specjalnie do jazdy po śniegu, wózki golfowe i podobne pojazdy. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są pojazdy wielozadaniowe. Przejawem cech projektowych, zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są pozycją 8703 są następujące cechy: obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe bądź zdejmowane z punktów kotwiących, obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli, obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu, brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów, a przestrzenią tylną która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów, wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Z kolei pozycja 8704 obejmuje pojazdy samochodowe przeznaczone do przewozu towarów, w szczególności: zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.) ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju; ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.); cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp); ciężarówki-chłodnie i izotermiczne, ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z butanem itp.; ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą z pochylniami ładunkowymi do przewozu czołgów, urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów elektrycznych itp.; ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705; śmieciarki nawet wyposażone w urządzenia do załadunku, zgniatania itp. Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że przedmiotowego samochodu nie można było zaklasyfikować do pozycji 8704. Naczelnik Urzędu Celnego prawidłowo więc ocenił przedmiotowy pojazd jako przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Za taką klasyfikacją przemawiają w ocenie organu odwoławczego takie cechy konstrukcyjne pojazdu jak: 5 miejsc siedzących umieszczonych w oddzielnej kabinie przystosowanej wyłącznie do przewozu osób. Przestrzeń pasażerska wyposażona jest w cały szereg elementów kojarzonych z funkcją przewozu osób. Zasadniczego przeznaczenia nie zmienia w ocenie organu odwoławczego typ karoserii w tym przypadku pick-up z oddzielną przestrzenią ładunkową, która charakterystyczna jest właśnie dla tego typu pojazdów. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na niewielką w odniesieniu do maksymalnej masy całkowitej, dopuszczalną ładowność pojazdu. Zdaniem organu II instancji ładowność na poziomie 790 kg wobec 2805 kg masy całkowitej sprawia, że przewóz towarów uznać należy za funkcję jedynie dodatkową, przy zachowaniu zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. Wprawdzie konstrukcja pojazdu, której istotą jest odseparowana od części pasażerskiej część ładunkowa daje możliwość przewozu ładunków o większej wadze, gabarytach i specyficznym charakterze, który utrudniałby ich transport w tradycyjnych bagażnikach typowych samochodów osobowych, to jednak nie przesądza automatycznie o klasyfikacji pojazdu do kodu CN 8704. Organ odwoławczy wskazał, że nazwy pozycji Nomenklatury Scalonej nie posługują się pojęciami sposobu wykorzystania lecz przeznaczeniem pojazdów, przy czym pozycja 8703 mówi o przeznaczeniu zasadniczym. Dlatego bez znaczenia w kontekście procesu klasyfikacji jest sposób wykorzystania pojazdu. Organ odwoławczy powołał się na wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat, w którym wskazano, że z użytego w pozycji 8703 wyrazu "przeznaczony" wynika, że główne przeznaczenie pojazdu jest decydujące, jeżeli jest ono jemu właściwe. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd pojazdów i ogół ich cech, nadających im ich zasadnicze przeznaczenie. Za niewłaściwą organ odwoławczy uznał metodę klasyfikowania pojazdu do odpowiedniego kodu CN na podstawie porównania cech z innym podobnym pojazdem. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że każdy samochód musi zostać poddany osobnej ocenie na podstawie stwierdzonych jego indywidualnych cech konstrukcyjnych. Dopiero ich zestawienie pozwala na dokonanie prawidłowej klasyfikacji towarowej według kodu CN. Nie podzielono wiec stanowiska podatnika, który za niezbędne w sprawie uznał przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu techniki motoryzacyjnej. Sprawa w zakresie określenia cech pojazdu istotnych z punktu widzenia klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN wyjaśniona została w sposób dostateczny a ustalony stan faktyczny nie budził żadnych wątpliwości. Zdaniem organu odwoławczego nie zachodziła w sprawie konieczność odwoływania się do specjalistycznej wiedzy biegłego z zakresu motoryzacji i techniki samochodowej. Ustalenie zasadniczego przeznaczenia odbyło bowiem się w oparciu o cechy pojazdu, których wykazanie takiej wiedzy nie wymagało. W dalszej kolejności organ odwoławczy wskazał, że zapisy w dowodzie rejestracyjnym czy zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, jako sporządzone w oparciu o przepisy prawa o ruchu drogowym mogą mieć jedynie znaczenie posiłkowe w razie wystąpienia poważnych wątpliwości klasyfikacyjnych. Nie mogą bezpośrednio i automatycznie przesądzać o klasyfikacji pojazdu dokonywanej w oparciu o przepisy podatkowe. Na żadnym etapie postępowania nie zostały zanegowane wynikające z nich okoliczności wskazujące, że przedmiotem postępowania był samochód ciężarowy. Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że kategoria pojazdów przeznaczonych do transportu towarów nie obejmuje pojazdów, których dodatkową funkcją jest przewóz osób chyba, że jest to funkcja ściśle związana z transportem towarów. Za nieuprawnione w świetle brzmienia tej pozycji organ uznał twierdzenie, że definicja "samochodu ciężarowego" stanowi odwrócenie definicji "samochodu osobowego". Redakcja tej pozycji jest na tyle czytelna, że nie pozostawia wątpliwości, iż do kodu CN 8704 zaliczyć można wyłącznie pojazdy przeznaczone do transportu towarów, z wykluczeniem pojazdów przeznaczonych do transportu towarów a posiadających dodatkową funkcję przewozu osób. Stąd pojazdu Nissan Navara z pięcioma miejscami siedzącymi o ustalonych w trakcie niniejszego postępowania parametrach technicznych (ładowność, wymiary) nie można było klasyfikować do pozycji CN 8704, ponieważ poza przeznaczeniem do transportu towarów posiada on dodatkową, autonomiczną funkcję przewozu osób a przewóz ten nie ma ścisłego związku z transportem towarów. Odnośnie kryterium stosunku długości rozstawu osi do długości wewnętrznej przestrzeni ładunkowej organ odwoławczy zaznaczył, że w notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej (CN) istnieje zapis nakazujący klasyfikować do kodu CN 8704 pojazdy, w których wewnętrzna długość przestrzeni towarowej jest większa niż 50 % długości rozstawu osi. Jednak organ odwoławczy podkreślił, że jest to kryterium pomocnicze przy ocenie zasadniczego przeznaczenia pojazdu i nie ma charakteru przesądzającego, co potwierdził ETS w wyroku z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat. Organ odwoławczy nie zgodził się również z twierdzeniem podatnika, że przewaga ładowności części ładunkowej w stosunku do ładowności przypadającej na część pasażerską determinuje zaklasyfikowanie pojazdu do pozycji 8704. Wprowadzone do not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego kryterium stosunku ładowności zostało usunięte w wyniku zmian do not wyjaśniających przyjętych na 28 Sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego w listopadzie 2001 r. i zastąpione kryterium cech projektowych pojazdu. Dyrektor Izby Celnej uznał, że organ I instancji prawidłowo ustalił moment powstania obowiązku podatkowego na dzień 6 lutego 2008 r. Prawidłowo została również obliczona kwota zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z wymogami wynikającymi z przepisów Ordynacji podatkowej i nie doszło w nim do naruszenia przepisów postępowania. Niezadowolona z takiego rozstrzygnięcia Spółka wniosła do tutejszego Sądu skargę. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 2 pkt 9, art. 3 ust. 1, art. 6 art. 11 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4 i ust. 6, art. 101 ust. 2 pkt 1 i ust. 5, art. 102 ust/ 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 105, art. 106 ust. 2 i ust. 3 u.p.a. poprzez ich zastosowanie pomimo tego, że wewnątrzwspólnotowe nabycie samochodu marki Nissan Navara nie podlegało przepisom ustawy o podatku akcyzowym, - art. 3 u.p.a., poprzez błędną interpretację, wyrażającą się w nieuprawnionym zakwalifikowaniu pojazdu do kategorii CN 8703, - art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, że na Skarżącej spoczywał obowiązek podatkowy podczas gdy takiego obowiązku nie było, - przepisów Rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L Nr 256 z 7 września 1987 r.) oraz rozporządzenia Komisji WE nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady EWG nr 2658/97 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE 286 z 31 października 2007 r.) przez organy obu instancji. Skarżąca zarzuciła również naruszenie zasad klasyfikacji taryfowej przedmiotowego samochodu z pominięciem postanowień not wyjaśniających do HS (Systemu Zharmonizowanego), naruszenie 1 i 6 reguły Ogólnych Reguł Interpretacyjnych Nomenklatury Scalonej i błędne dokonanie klasyfikacji samochodu Nissan Navara wbrew klasyfikacji dokonanej przez producenta pojazdu w oparciu o wydane temu pojazdowi świadectwo homologacyjne, które zalicza pojazdy Nissan Navara kategorii pojazdów N1 (Pojazdy zaprojektowane i wykonane do przewozu ładunków, których maksymalna masa nie przekracza 3,5 tony). Skarżąca spółka wskazała także na - naruszenie art. 122, art. 180, art. 187 § 1, art. 188, art. 191 oraz art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wybiórcze rozpatrzenie zgromadzonego materiału dowodowego, polegające na pominięciu dowodów dotyczących okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a także dokonanie oceny materiału dowodowego w sposób naruszający zasadę swobodnej oceny dowodów, w szczególności pominięcia wniosków dowodowych z opinii biegłego do spraw motoryzacji, z opinii Urzędu Statystycznego, dokumentów rejestracyjnych pojazdu, zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, świadectwa homologacji, pisma Nissan Sales z dnia 1 czerwca 2012 r. dotyczącego rozliczeń podatku akcyzowego w stosunku do sprzedaży samochodów Nissan Navara, pominięcie przy wydawaniu decyzji kwestii dotyczących ładowności przypadającej na część pasażerską i na część ładunkową, - naruszenie art. 25 ust. 1 pkt 65 w zw. z art. 25 ust. 2 ustawy o statystyce publicznej, poprzez pominięcie przez organ podatkowy opinii Urzędu Statystycznego zawnioskowanej przez stronę w toku postępowania podatkowego, - naruszenie art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez nie uwzględnienie w toku postępowania dokumentów urzędowych, na które powoływała się strona tj. dowodu rejestracyjnego, świadectwa homologacji, zaświadczenia o badaniu technicznym pojazdu, - art. 124, art. 187 i art. 210 § 1 pkt 4 i pkt 6 Ordynacji podatkowej poprzez nie wskazanie w zaskarżonej decyzji wiarygodnych przyczyn i podstawy prawnej odmowy dopuszczenia dowodu z opinii biegłych, zawnioskowanych przez stronę, - art. 250 Rozporządzenia Rady EWG nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez przyjęcie, wbrew stanowisku prawnemu Belgii, że przedmiotowy samochód zasadniczo służy do przewozu osób. - art. 2 Konstytucji poprzez prezentowanie takiego rozumienia prawa i jego stosowania, które jest sprzeczne z ideą "państwa prawnego". Formułując powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Naczelnika Urzędu Celnego oraz o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego na rzecz skarżącej spółki. W obszernym uzasadnieniu skargi wskazała, że samochód Nissan Navara jest samochodem, któremu już w procesie produkcji nadaje się cechy samochodu ciężarowego, co zostało potwierdzone wystawionym świadectwem homologacji, a ponadto pismem Nissan Sales Central & Eastern Europe, które organ pominął, wskazując jedynie, że dokumenty powyższe zostały sporządzone na potrzeby innego postępowania i że nie mają znaczenia dla określenia podatku akcyzowego. Ponadto o ciężarowym charakterze pojazdu świadczą również: masa, wymiary, ładowność pojazdu, a także stosunek ładowności poszczególnych brył pojazdu, do których organy również się nie odniosły. Skarżąca zaznaczyła, że organ celny powinien był wyjaśnić, czy wobec zmian w treści not wyjaśniających, jakie nastąpiły na 28 sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego, kryterium ładowności obowiązuje a jeśli tak, czy przesądza o pozycji taryfowej konkretnego pojazdu. Skarżąca wskazała, że w części III obwieszczenia z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej, pod pozycją 24. zawarto opis produktu, który powinien być bezwzględnie zaklasyfikowany do pozycji CN 8704, w tym m.in. pojazd mechaniczny, który posiada ładowność towarów: 350 kg. Zdaniem skarżącej, analizując treść ww. obwieszczenia nie można wyciągnąć wniosku, że pojazd Nissan Navara jest pojazdem przeznaczonym do przewozu osób. W obwieszczeniu tym zaznaczono, że pojazdy typu pick-up co do zasady należą do pozycji CN 8704 a tylko niektóre można zaliczyć do pozycji 8703. W dalszej kolejności skarżąca wskazała na cechy samochodu przemawiające za zakwalifikowaniem go do grupy pojazdów przeznaczonych do transportu towarów tj.: brak siedzeń lub ławek do przewozu pasażerów w części przeznaczonej do przewozu towarów, oddzielna kabina pasażerska i otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą, brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów. Pozostałe kryteria tj. okna po bokach pojazdu i zamontowany na stałe panel pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów a częścią tylną nie znajdują zastosowania do samochodów typu pick – up. W ocenie Spółki organy wywiodły błędne wnioski w stosunku do powoływanego przez nie wyroku ETS-u, gdzie przeciwnie niż w niniejszej sprawie, podatnik przeczył stanowisku organu, że samochód marki Nissan Navara jest samochodem ciężarowym. Cło na samochody osobowe wynosiło 10 % podczas gdy na samochody ciężarowe 22 %, w związku z czym podatnik był zainteresowany tym, by jego samochód został uznany za osobowy. W wyroku tym Trybunał stwierdził, że samochody typu pick-up co do zasady podlegają klasyfikacji jako ciężarowe a jedynie w drodze wyjątku można zakwalifikować je jako samochody osobowe. Skarżąca przedstawiła pogląd, zgodnie z którym definicja samochodu ciężarowego wynika a contrario z definicji samochodu osobowego. Zatem za pojazd ciężarowy może być uznany każdy pojazd, który nie służy zasadniczo do przewozu osób. Spółka zwróciła również uwagę na rzeczywiste wykorzystywanie tych samochodów przez Straż Pożarną, Straż Leśną. Dokonanej przez organ kwalifikacji pojazdu Spółka przeciwstawiła klasyfikację pojazdu Tata Xenon o identycznej konstrukcji, w stosunku do którego została wydana Wiążąca Informacja Statystyczna, z której wynikało, że jest to samochód ciężarowy. W świetle powyższego Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność wskazania podobieństw i różnic tych dwóch pojazdów oraz opinii Urzędu Statystycznego, na okoliczność prawidłowej klasyfikacji co do przeznaczenia samochodu. Podsumowując, Spółka zwróciła uwagę na niekonstytucyjność działania organów, które dopiero po kilku latach dokonują weryfikacji zgłoszenia dokonanego, jak wskazuje Skarżąca, w zaufaniu do organów. Skarżąca podkreśla, że rejestrując pojazd jako ciężarowy nie widziała potrzeby dodatkowej weryfikacji jego klasyfikacji dla potrzeb podatku akcyzowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Nie można zarzucić organom naruszenia prawa materialnego, jak też naruszenia prawa procesowego. Spór pomiędzy stronami dotyczył ustalenia, czy samochód marki Nissan Navara w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia przez Skarżącą był samochodem osobowym, przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób i w związku z tym klasyfikowanym do kodu CN 8703, czy też był samochodem ciężarowym a więc klasyfikowanym, jak chciała Skarżąca, do kodu CN 8704. Problem klasyfikacji pojazdu jako ciężarowego czy osobowego na gruncie ustawy o podatku akcyzowym nie jest problemem nowym i wielokrotnie był rozstrzygany na gruncie orzecznictwa administracyjnego. Nie bez wpływu na powstanie powyższego problemu ma rozbieżność przepisów, które w jednym przypadku nakazują uznać dany pojazd za ciężarowy (prawo o ruchu drogowym ) natomiast w innym przypadku odbierają mu tę cechę, przypisując w zamian charakter osobowy (ustawa o podatku akcyzowym), na co również zwraca uwagę Skarżąca. Choć sytuacja, w której jednemu pojęciu nadaje się różne znaczenia prawne nie jest pożądana z punktu widzenia czytelności i jasności przepisów, to jednak, biorąc pod uwagę autonomiczność poszczególnych gałęzi prawa, należy uznać, że jest dopuszczalna. Sięganie do innych aktów prawnych możliwe jest w sytuacji, gdy ustawodawca nie uregulował pewnych kwestii na zasadzie wyjątku. W ustawie o podatku akcyzowym z 6 grudnia 2008 r., a dokładnie w art. 100 ust. 4 tej ustawy, zamieszczono autonomiczną definicję pojęcia "samochodu osobowego", zgodnie z którą, samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne, objęte pozycją CN 8703, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Przedstawiona wyżej regulacja prawna ma charakter wyczerpujący, dlatego skoro ustawodawca przewidział legalną definicję "samochodu osobowego" dla celów opodatkowania podatkiem akcyzowym, to jedynie ta definicja ma istotny walor dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Zwłaszcza, że zwolnienie w podatku akcyzowym samochodów towarowych z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wprowadzone zostało na zasadzie wyjątku. Powoływanie się na zapisy innych ustaw, jak ustawa prawo o ruchu drogowym, czy sporządzone na ich podstawie dokumenty tj. dowód rejestracyjny pojazdu czy świadectwo homologacji, nie będą mogły w postępowaniu akcyzowym odnieść zamierzonego skutku. Dokumenty rejestracyjne, jak i prawo o ruchu drogowym będą miały znaczenie tylko w zakresie w jakim stwierdzają, że samochód jest zarejestrowany. Klasyfikacja pojazdu dla potrzeb podatku akcyzowego odbywać się będzie wyłącznie na podstawie ustaw regulujących powyższy podatek. Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN). Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku nr 1 do Rozporządzenia Rady nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.) - art. 1 ust. 3 Rozporządzenia. Zgodnie z nią pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Szczegółowe zasady klasyfikacji towarów do kodów CN zostały określone w przepisach celnych. Nomenklatura Scalona stanowi bowiem jedną z dwóch części Wspólnej Taryfy Celnej. Nomenklatura Scalona (CN) oparta jest na Zharmonizowanym Systemie Oznaczania i Kodowania Towarów (HS), który powstał na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. (Dz. U. z 1997 r. nr 11, poz. 62). Główne kryterium klasyfikacji pojazdów w ramach pozycji CN 8703 oparte jest na zasadniczym ich przeznaczeniu, którym ma być przewóz osób. Świadczyć o nim mają cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i jego ogólny wygląd. Pomocnicze znaczenie mają też wyjaśnienia do Taryfy Celnej, zawarte w załączniku do Obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006r. (M.P. nr 86, poz. 880), które posługują się oznaczeniem kodu CN i w sposób opisowy wskazują kryteria i cechy pozwalające dokonać rozróżnienia towarów, celem ich prawidłowego zakwalifikowania do kodu CN. W wyjaśnieniach do Taryfy celnej wskazano, że w pozycji 8703 określenie samochody osobowo-towarowe oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób jak i towarów. Decydujące znaczenie dla zakwalifikowania pojazdów wielozadaniowych do tej pozycji mają cechy pojazdu, które mają wskazywać na to, że są to pojazdy przeznaczone raczej do przewozu osób niż do transportu towarów. Ponadto zgodnie ze zmianą do not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej z dnia 31 marca 2007r., opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej C 74/01, pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy wielofunkcyjne, takie jak pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary ( typu pick-up). Ten typ pojazdu posiada zazwyczaj więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Pojazdy takie mają być zakwalifikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub jeżeli posiadają więcej niż dwie osie. Opisana wyżej procedura klasyfikowania pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN oznacza, że w pierwszej kolejności powinno zostać ustalone przez organy podatkowe przeznaczenie danego pojazdu. Zakwalifikowanie pojazdu jako przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób uprawnia do zastosowania dalszej procedury klasyfikacji w oparciu o noty wyjaśniające. Natomiast ustalenie, że pojazd nie jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób powoduje, że winien być zaklasyfikowany do kodu 8704 - tj. pojazdy samochodowe do transportu towarowego. Dokonując weryfikacji postępowania w tym zakresie stwierdzić należy, że organy prawidłowo dokonały klasyfikacji pojazdu. W pierwszej kolejności, jak wynika to z przyjętych reguł, dokonały jego oceny na podstawie cech zewnętrznych, konstrukcji i wyposażenia, które pozwoliły przypisać mu cechy właściwe dla pojazdów przeznaczonych do przewozu osób. Jak ustalono, poddany kontroli Nissan Navara jest pojazdem pięcioosobowym o karoserii dwubryłowej. Składa się z przestrzeni pasażerskiej oraz bagażowej. Posiada cztery drzwi z sześcioma oknami (cztery okna boczne, szyba przednia i tylnia). Część pasażerska wyposażona jest w dwa rzędy siedzeń, wszystkie siedzenia wyposażone w zagłówki i pasy bezpieczeństwa. Pojazd wyposażony jest w uchwyty górne dla pasażerów, popielniczki, schowki w drzwiach Opisane wyżej cechy pojazdu pozwalają stwierdzić, że zasadniczą cechą kontrolowanego pojazdu jest komfortowe przewożenie osób, podczas gdy transport towarów stanowi jedynie funkcję dodatkową. Świadczą o tym zarówno ujawnione elementy wyposażenia, jak i estetyka w jakiej utrzymany jest przedmiotowy samochód, które w ocenie Sądu dały organom prawo do zakwalifikowania pojazdu na podstawie Ogólnych Reguł Interpretacyjnych Norm Scalonych. Obite materiałową tapicerką siedzenia, wraz z umiejscowionymi schowkami, pasami bezpieczeństwa, uchwytami dla pasażerów, oświetleniem sufitowym, osobno otwieranymi drzwiami wskazują na to, że w samochodzie tym zadbano o komfort każdego pasażera. Ewentualne wykorzystanie samochodu do przewozu towarów odbywa się bez uszczerbku w zachowaniu standardów dla komfortowego przewożenia osób. Do takich wniosków prowadzi również porównanie przykładowo wskazanych cech pojazdu w notach wyjaśniających do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880) dotyczących samochodów klasyfikowanych do pozycji CN 8703 i do pozycji CN 8704. Samochody klasyfikowane do pozycji 8703 charakteryzuje: a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składane; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Podczas gdy, pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu towarowego, (8704), posiadają: a) siedzenia-ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) oraz bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej, znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów, składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów, b) oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup); c) brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany); d) zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną; e) brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Mając na uwadze stwierdzone wcześniej cechy pojazdu Nissan Navara na tle porównania wyżej wskazanych cech dwóch grup pojazdów, Sąd nie ma wątpliwości co do zakwalifikowania tego pojazdu, jako przeznaczonego głównie do przewozu osób. Potwierdza to również powoływany przez organy wyrok Trybunału Sprawiedliwości, którego przedmiotem była również ocena kwalifikacji pojazdu Nissan Navara przez belgijskie organy podatkowe dla potrzeb podatku akcyzowego. Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, że w tej sprawie to podatnik optował za osobowym przeznaczeniu tego pojazdu ze względu na niższe opodatkowanie tej grupy pojazdów. Dokonana przez ETS ocena ma charakter uniwersalny i znajduje zastosowanie również w niniejszej sprawie pomimo innego stanu faktycznego. Trybunał, podobnie jak ograny i Sąd w niniejszej sprawie stanął przed problemem klasyfikacji pojazdu typu pick – up. ETS wskazał, że samochody typu pick-up, składające się z zamkniętej kabiny przeznaczonej na przestrzeń pasażerską, w której za siedzeniem lub kanapą kierowcy znajdują się składane lub wyjmowane siedzenia z pasami bezpieczeństwa o trzech punktach mocowania, oraz z przestrzeni ładunkowej, nie wyższej niż 50 cm, otwieranej jedynie z tyłu i nieposiadającej żadnego wyposażenia służącego do przytwierdzania ładunku, mające bardzo luksusowe wnętrze wyposażone w liczne opcje (w szczególności regulowane elektrycznie skórzane siedzenia, sterowane elektrycznie lusterka i szyby oraz sprzęt stereo z odtwarzaczem CD) i wyposażone w system hamulcowy ABS, silnik benzynowy o pojemności od 4 do 8 litrów z automatyczną skrzynią biegów o bardzo wysokim zużyciu paliwa, napęd na cztery koła oraz luksusowe (sportowe) felgi, należy klasyfikować, na podstawie ich ogólnego wyglądu i ogółu cech, w pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej. Trybunał stwierdził równocześnie, że kryterium stosunku długości podłogi do rozstawu osi nie może stanowić kryterium decydującego w klasyfikacji takiego pojazdu. Takiej interpretacji, jak podkreślił, sprzeciwia się fakt, że noty wyjaśniające do CN nie zastępują not do HS, lecz należy je traktować jako ich uzupełnienie. W świetle przedstawionej argumentacji Trybunału wskazać należy, że kryterium stosunku długości podłogi do rozstawu osi, czy też kryterium ładowności mogą być brane pod uwagę pomocniczo w sytuacji, gdy dany samochód będzie spełniał cechy właściwe dla samochodów przeznaczonych do transportu towarowego. Spełnienie dodatkowo kryterium stosunku długości podłogi do rozstawu osi oraz kryterium ładowności pozwoli zakwalifikować go do tej właśnie pozycji. Tymczasem w niniejszej sprawie cechy zewnętrzne pojazdu, jego konstrukcja jak również wyposażenie nie pozwalały na przyjęcie, że jest to pojazd przeznaczony wyłącznie do transportu towarowego, w związku z czym ocena tych dwóch dodatkowych kryteriów była zbędna. Jeszcze raz podkreślić należy, że o towarowym przeznaczeniu pojazdu typu pick-up nie decyduje wymiar powierzchni przeznaczonej do transportu towarów ani też spełnienie kryterium ładowności. Aby dany pojazd zakwalifikować do tej kategorii większość cech pojazdu musi za tym przemawiać. Spełnienie dodatkowego warunku w postaci wielkości powierzchni przeznaczonej do przewozu towaru czy też odpowiedniej ładowności w takim przypadku przesądzać będzie o jego towarowym przeznaczeniu. Spełnienie jedynie warunku wielkości powierzchni towarowej, przy braku pozostałych cech takiego pojazdu, będzie obojętne z punktu widzenia jego kwalifikacji. Przeprowadzona przez organ klasyfikacja stanowiła wynik prawidłowo zebranego i ocenionego materiału dowodowego. Nie można zgodzić się ze Skarżącą, że organ dopuścił jednie dowody służące uzasadnieniu zajętego stanowiska. Dopuszczone przez organ dowody były koniecznym ale i wystarczającym źródłem potrzebnych do stwierdzenia informacji. Jak już wskazano na wstępie, dla potrzeb podatku akcyzowego koniecznym było stwierdzenie cech pojazdu, które warunkowały uznanie go w świetle tych przepisów jako ciężarowego. Cechy warunkujące uznanie pojazdu za ciężarowy mają charakter obiektywny i zewnętrzny a do ich stwierdzenia nie są konieczne wiadomości specjalne. Stwierdzenie tych cech podczas prawidłowo przeprowadzonego dowodu z oględzin pojazdu w zupełności czyniło zadość tym wymogom a ustalenie w drodze przesłuchania obecnego właściciela pojazdu, że pojazd posiadał te cechy także w chwili nabycia wewnątrzwspólnotowego stanowiło wystarczający dowód w sprawie, bez potrzeby powoływania biegłego. Natomiast nie przyznanie mocy dowodowej dołączonym do sprawy dokumentom rejestrowym czy świadectwu homologacji nie było wynikiem złej woli organu, lecz wynikiem prawidłowo prowadzonego postępowania i przyznania waloru dowodowego jedynie dokumentom, z których w danym postępowaniu można było wywieść określone skutki prawne. Wskazać należy, że organ nie kwestionował powyższych dokumentów, ale prawidłowo wyjaśnił, że dla powyższego postępowania nie będą one miały znaczenia jakie chciała mu nadać Skarżąca. Prawidłowe jest stanowisko organu, że posłużenie się w tych dokumentach pojęciem samochodu ciężarowego pozostaje bez wpływu na ustalenia w niniejszym postępowaniu, na co wskazuje autonomiczny charakter przepisów ustawy o podatku akcyzowym, o którym była mowa na wstępie. Klasyfikacji pojazdu dla potrzeb zwolnienia od podatku akcyzowego nie mógł również przesądzać producent tego pojazdu w wystawionym świadectwie homologacji. W świetle powyższego stwierdzić należy, że organy obu instancji dokonały prawidłowej klasyfikacji pojazdu uznając go za pojazd przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, a co za tym idzie wyrób akcyzowy. Niesłuszne są w związku z tym zarzuty dotyczące prawidłowości postępowania. Przeprowadzone przez organy postępowanie dowodowe uzasadnia podjętą decyzję i nie nasuwa wątpliwości co do jej prawidłowości. Odnosząc się natomiast do podnoszonej przez Skarżącą kwestii Wiążącej informacji Taryfowej, na podstawie której przyjęto, że samochód TATA XENON o zbliżonym wyglądzie do Nissana Navary został uznany za samochód ciężarowy wskazać należy, że Wiążąca Informacja Taryfowa nie jest normą prawną. Jest ona wydawana w indywidualnej sprawie, wiąże organy celne oraz osobę w stosunku do której została wydana, nie może na nią powoływać się nabywca. ( wyrok NSA z dnia 8 maja 2003 r., sygn. akt V SA 3416/2001, III SA/Po 568/12) Przedmiotem niniejszego postępowania był Nissan Navara a nie samochód TATA XENON. W świetle powyższego wnioski dowodowe, które zmierzały do porównania tych dwóch samochodów nie mogły zostać uwzględnione. W kontekście tych zarzutów za bezzasadny należy również ocenić zarzut nie przeprowadzenia w toku postępowania podatkowego dowodu z opinii biegłego. Okoliczności, których stwierdzenia domaga się Spółka na podstawie wnioskowanego dowodu dotyczą prawa, a nie faktów i do ich stwierdzenia nie jest uprawniony biegły. Jak obszernie uzasadniono, klasyfikacja pojazdu opiera się na zewnętrznych jego cechach, które są stwierdzane w toku oględzin i nie zachodzi potrzeba pozyskiwania wiadomości specjalnych. Z kolei jeśli chodzi o zarzut pominięcia opinii Urzędu Statystycznego wskazać należy, że zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a., do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN). Z brzmienia tego przepisu należy zaś wyprowadzić wniosek, że zarówno do obrotu krajowego, jak i obrotu wewnątrzwspólnotowego i międzynarodowego zastosowanie ma wyłącznie klasyfikacja wyrobów akcyzowych, zawarta w Nomenklaturze Scalonej. Zatem opinia Urzędu Statystycznego nie wpływa na określenie, czy dany wyrób akcyzowy jest zwolniony bądź obciążony podatkiem akcyzowym, skoro kluczowym i wystarczającym jest prawidłowe zakwalifikowanie wyrobu do odpowiedniego kodu CN. Nie można również mówić o naruszeniu art. 2 Konstytucji, które Skarżącą upatruje w nałożeniu na nią obowiązku podatkowego po kilku latach od zdarzenia. Na przeciw tym argumentom wskazać należy, że to Skarżąca dokonując nabycia wewnątrzwspólnotowego zobowiązana była do dochowania wszelkich wymogów z tym związanych. Dokona w dopuszczalnym okresie kontrola organu miała umocowanie w prawie, w związku z czym nie można upatrywać w niej bezprawnego działania organów. Kończąc rozważania Sąd pragnie zauważyć, że klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) i obowiązujące w niej zasady powinna przebiegać w taki sposób, aby dany towar zawsze był klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Nissan Navara, był wielokrotnie przedmiotem postępowania w sprawie podatku akcyzowego z tytułu jego wewnątrzwspólnotowego nabycia czy dostawy. We wszystkich tych sprawach organy celne a następnie Sądy nie miały wątpliwości co do tego, że jest to samochód przeznaczony do przewozu osób podlegający klasyfikacji do pozycji CN 8703. (I SA/Rz 345/13, I SA/Gd 497/13, I SA/Op 127/13 orzeczenia dostępne w bazie cbosa: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), co potwierdza prawidłowość dokonanej klasyfikacji. Skoro zwolnieniu podlegają samochody przeznaczone do transportu towarowego to za prawidłowe należy ocenić działanie organów, które od podatku akcyzowego zwalniają samochody zasadniczo przeznaczone do tego transportu, a nie, których funkcją dodatkową jest transport. Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).