VII SA/Wa 1340/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2013 r. sprawy ze skargi M. I. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2013r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst: Dz. U. z 2013r., poz. 267) zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania M. I., utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]02.2013r" znak: [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...].10.2010r., Nr [...], znak: [...] nakazującą M. I. rozbiórkę pomieszczenia, znajdującego się na I piętrze budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej, od strony południowej, o wymiarach 5,95x 3,05m, powstałego w wyniku rozbudowy i nadbudowy części budynku mieszkalnego częściowo przykrytego stropem betonowym o wymiarach 5,95 x 2,00 m, a częściowo zadaszonego pokryciem dachowym z płyt falistych poliestrowych o wymiarach 5,95 x l,05m w miejscowości [...], gmina [...], ul. [...], działka nr [...]. Jak wynika z akt sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...].03.2009r" Nr [...] , znak: [...], zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz udzielił M. I. pozwolenia na wznowienie robot budowlanych na działce nr [...] przy ul. [...] w [...], gm. [...] oraz nałożył na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ww. obiektu. W dniu [...]05.2009r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] przeprowadził kontrolę obiektu. W wyniku tej kontroli stwierdzono, że inwestor dokonał rozbudowy obiektu, poprzez nadbudowę części przyziemia obiektu od strony południowej, w wyniku czego powstało dodatkowe pomieszczenia na I piętrze o wymiarach 5,95 x 3,05m, przekryte częściowo stropem żelbetowym (5,95x2,00 m), a częściowo zadaszone pokryciem dachowym wykonanym z płyt falistych poliestrowych (5,95xl,05m). Przeprowadzone w/w roboty budowlane spowodowały zmianę kubatury oraz powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Przedmiotowy budynek mieszkalny jest usytuowany w taki sposób, że ściana zewnętrzna od strony wschodniej jest wspólna z budynkiem mieszkalnym znajdującym się na działce nr [...]. Zrealizowana nadbudowa w poziomie I piętra jest wysunięta poza południową ścianę zewnętrzną budynku na działce nr [...] o ok. 3 m i nie była objęta zatwierdzonym projektem budowlanym zamiennym. W związku z powyższym PINB w [...] postanowieniem z dnia [...].06.2009r., Nr [...], znak: [...], wydanym na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca -1994r - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) zwanej dalej Prawem budowlanym , wstrzymał prowadzenie robot budowlanych przy budowie ww. budynku. Następnie decyzją z dnia [...]08.2009r., Nr [...], znak: [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, nakazał rozbiórkę nadbudowanego pomieszczenia na I piętrze budynku mieszkalnego jednorodzinnego od strony południowej o wymiarach 5,95m x 3,05m, częściowo przekrytego stropem betonowym o wymiarach 5,95x2,00m, a częściowo zadaszonego pokryciem dachowym z płyt falistych poliestrowych o wymiarach 5,95xl,05m usytuowanego na działce nr [...], w miejscowości [...], gmina [...], ul. [...]. W uzasadnieniu powiatowy organ nadzoru budowlanego stwierdził, że nadbudowa, w obecnej formie narusza w sposób trwały przepisy określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r., Nr 75, poz. 690) i dlatego nie możliwości jej zalegalizowania w trybie projektu budowlanego zamiennego. Ponadto opisana część obiektu budowlanego narusza ustalenia decyzji o warunkach zabudowy wydanych przez Wójta Gminy [...] z dnia [...].06.2006r., znak: [...] oraz z dnia [...]12.2006r., znak: [...] określających warunki zabudowy na działkach [...] i [...] oraz [...]} uzasadnione interesy osób trzecich, a także pogorszenie właściwości użytkowych budynku usytuowanego na działce nr [...]. Wprawdzie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania Pana M. I. , decyzją z dnia [...].01.2010r., znak: [...] na podstawie art. 138 § 2 Kpa, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, celem uzupełnienia materiału dowodowego, to jednak Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, ostateczną decyzją z dnia [...] października 2010 Nr [...] nakazał M. I. rozbiórkę pomieszczenia, znajdującego się na I piętrze budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej, od strony południowej o wymiarach 5,95m x 3,05m, powstałego w wyniku rozbudowy i nadbudowy części budynku mieszkalnego, częściowo przekrytego stropem betonowym o wymiarach 5,95 x 2,00m, a częściowo zadaszonego pokryciem dachowym z płyt falistych poliestrowych o wymiarach 5,95 x l,05m w miejscowości [...], gmina [...] ( ul. [...], działka nr [...]). Występując z wnioskiem o stwierdzenie nieważności w/w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego M. I. podniósł, że nadbudowa nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ani ustaleń decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...]-06-2006 r. Również w odwołaniu od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]02.2013r" znak: [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].10.2010r., Nr [...] M. I. podniósł, że rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dopuszcza jako odpowiadającą warunkom technicznym sytuację w której w zabudowie jednorodzinnej, nastąpi rozbudowa budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 § 13 przywołanego rozporządzenia, od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych - § 13 ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia. Sytuacja opisana w przywołanym przepisie ma miejsce w przedmiotowej sprawie, co oznacza iż błędne pozostaje ustalenie organu I instancji, iż w wyniku odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego doszło do naruszenia przepisów techniczno budowlanych w sposób trwały i nie podlegający konwalidacji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 3 ustawy prawo budowlane. Na mocy § 12 ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia dopuszczalna jest rozbudowa budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowa tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych. Budynek strony postępowania jest usytuowany na granicy pomiędzy nieruchomością o numerach ewidencyjnych [...] i [...], natomiast nadbudowa co do której nakaz rozbiórki orzekł Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, stanowiła element budynku o którym mowa w § 12 ust. 1 pkt. 3, tzn. stanowił nadbudowę o jedną kondygnację, w której ścianie zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie było otworów okiennych. Inwestor nie podzielił poglądu PINB, iż cześć obiektu budowlanego objęta nakazem rozbiórki narusza postanowienia decyzji o warunkach zabudowy wydane przez Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2006r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]02.2013r., wskazał w uzasadnieniu, że z akt sprawy, w tym protokołów kontroli oraz dokumentacji fotograficznej wynika, że nadbudowane pomieszczenie przewyższa wysokość budynku przyległego, znajdującego się na działce sąsiedniej. Wobec powyższego, przedmiotowa nadbudowa zrealizowana na granicy działki, narusza przepisy określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r., Nr 75, poz.690 z późn. zm.). Zgodnie z §12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną jest dopuszczalne, jeżeli będzie on przylegał całą powierzchnią swojej ściany do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce lub do ściany budynku projektowanego, dla którego istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, pod warunkiem że jego część leżąca w pasie o szerokości 3 m wzdłuż granicy działki będzie miała długość i wysokość nie większe niż ma budynek istniejący lub projektowany na sąsiedniej działce budowlanej. Z powyższych ustaleń wynika, zdaniem organu, że w wyniku odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego doszło do naruszenia przepisów techniczno - budowlanych w sposób trwały, dlatego powiatowy organ nadzoru budowlanego zasadnie skorzystał z dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Odnosząc się do argumentacji odwołania, że przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dopuszczają rozbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych, organ odwoławczy stwierdził , że przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem odnosi się do rozbudowy istniejącego już obiektu budowlanego. W skardze skierowanej do Sądu M. I. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie: art. 7 K.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a które polegało na tym, że organ administracji nie podjął kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym w szczególności kroków mających na celu ustalenie czy cześć obiektu budowlanego wykonana została w warunkach samowoli budowlanej; Art. 156 § 1 pkt. 2 K.p.c. poprzez jego niezastosowanie podczas gdy okoliczności sprawy wskazują, iż spełnione zostały wszystkie przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania; art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie iż w sprawie nie było możliwości przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego; Skarżący podniósł, że W przedmiotowej sprawie doszło do błędnej oceny w zakresie braku możliwości zalegalizowania dokonanych zmian w projekcie, co oznacza iż organ I instancji w sposób rażący naruszył dyspozycję art. 51 ust. 1 pkt. 3 ustawy prawo budowlane poprzez nakazanie rozbiórki obiektu podczas gdy, zgodnie z przywołanym przepisem, PINB winien orzec obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, albowiem w wyniku robót budowlanych wykonanych przez wnioskodawcę, nie doszło do naruszenia przepisów techniczno budowlanych, jak również ustaleń decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez Wójta Gminy [...] z dnia [...] 06.2006r. Zdaniem Skarżącego, rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dopuszcza jako odpowiadającą warunkom technicznym sytuację w której w zabudowie jednorodzinnej, nastąpi rozbudowa budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 § 13 przywołanego rozporządzenia, od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych - § 13 ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia. Skarżący wskazał, że opisana w przywołanym przepisie sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie, co oznacza iż błędne pozostaje ustalenie organu I instancji, iż w wyniku odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego doszło do naruszenia przepisów techniczno budowlanych w sposób trwały i nie podlegający konwalidacji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 3 ustawy prawo budowlane. Na mocy § 12 ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia dopuszczalna jest rozbudowa budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowa tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych. Budynek strony postępowania jest usytuowany na granicy pomiędzy nieruchomością o numerach ewidencyjnych [...] i [...], natomiast nadbudowa co do której nakaz rozbiórki orzekł Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, stanowiła element budynku o którym mowa w § 12 ust. 1 pkt. 3, tzn. stanowił nadbudowę o jedną kondygnację, w której ścianie zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie było otworów okiennych. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona. W niniejszej sprawie, przedmiotem wyżej określonej kontroli sprawowanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego2013 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2010r., Nr [...], , nakazującą M. I. rozbiórkę pomieszczenia, znajdującego się na I piętrze budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej, od strony południowej, powstałego w wyniku rozbudowy i nadbudowy części budynku mieszkalnego częściowo przykrytego stropem betonowym a częściowo zadaszonego w miejscowości [...], gmina [...], ul. [...], działka nr [...]. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013r. jest zasadna i została wydana zgodnie z prawem. Zauważyć należy za organem odwoławczym, iż tryb stwierdzenia nieważności decyzji jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego, którego przesłanki zastosowania zostały enumeratywnie wymienione w art. 156 § 1 kpa. Tryb ten jest wyjątkiem od wyrażonej w art. 16 kpa zasady ogólnej trwałości decyzji administracyjnej, a organ administracji publicznej orzekający w tym nadzwyczajnym trybie, posiada jedynie uprawnienia kasacyjne tzn. rozstrzyga tylko i wyłącznie w kwestii istnienia bądź nieistnienia - w dacie wydania kontrolowanej w trybie stwierdzenia nieważności decyzji - przesłanek z art. 156 § 1 kpa, nie rozstrzyga zaś o istocie sprawy będącej przedmiotem postępowania prowadzonego w trybie zwykłym. Jedną z przesłanek zastosowania tego trybu jest rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt. 2 kpa), które określa się jako oczywiste i bezsporne naruszenie przepisu prawa, a przy tym takie, które koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawa. Jak wynika z akt sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...].03.2009r" Nr [...] , znak: [...], zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz udzielił M. I. pozwolenia na wznowienie robot budowlanych na działce nr [...] przy ul. [...] w [...], gm. [...] oraz nałożył na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ww. obiektu. Mimo to inwestor po raz kolejny dokonał zmian przy realizacji inwestycji tym razem w ten sposób, że niezgodnie z §12 ust. 3 pkt 2 rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia [...].04.2002r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r., Nr 75, poz.690 z późn. zm.) zrealizował nadbudowę pomieszczenie przewyższającą wysokość budynku przyległego, znajdującego się na działce sąsiedniej. Zgodnie z §12 ust. 3 pkt 2 w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli będzie on przylegał całą powierzchnią swojej ściany do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce lub do ściany budynku projektowanego, dla którego istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, pod warunkiem że jego część leżąca w pasie o szerokości 3 m wzdłuż granicy działki będzie miała długość i wysokość nie większe niż ma budynek istniejący lub projektowany na sąsiedniej działce budowlanej, Z powyższych ustaleń wynika, że w wyniku odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego doszło do naruszenia przepisów techniczno - budowlanych w sposób trwały, dlatego powiatowy organ nadzoru budowlanego zasadnie skorzystał z dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Sąd nie podziela argumentacji strony skarżącej, iż że nadbudowa nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ani ustaleń decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...]-06-2006 r. której zdaniem dopuszcza jako odpowiadającą warunkom technicznym sytuację w której w zabudowie jednorodzinnej, nastąpi rozbudowa budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 § 13 przywołanego rozporządzenia, od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie doszło do błędnej oceny w zakresie braku możliwości zalegalizowania dokonanych zmian w projekcie, a organ I instancji nie naruszył dyspozycję art. 51 ust. 1 pkt. 3 ustawy prawo budowlane poprzez nakazanie rozbiórki obiektu podczas gdy, zgodnie z przywołanym przepisem rozporządzenia Ministra Infrastruktury, PINB nie mógł orzec o obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Sankcjonując wykonane przez inwestora roboty budowlane zalegalizowałby je niezgodnie z dyspozycją § 12 ust.3 pkt 3 rozporządzenia. To Strona skarżąca błędnie powołuje się na pkt. 3 ust. 3 § 12 rozporządzenia w sytuacji, gdy stan faktyczny nie odpowiada dyspozycji tego przepisu. W niniejszej sprawie budynek inwestora jest usytuowany bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną i przylega całą swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce. W takim przypadku dopuszcza się sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli będzie on przylegał całą powierzchnią swojej ściany do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce lub do ściany budynku projektowanego, dla którego istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, pod warunkiem że jego część leżąca w pasie o szerokości 3 m wzdłuż granicy działki ( część usytuowana w granicy ) będzie miała długość i wysokość nie większą niż ma budynek istniejący lub projektowany na sąsiedniej działce budowlanej. Mając powyższe na względzie zgodzić się trzeba ze zdaniem organu odwoławczego, iż w niniejszej sprawie przy wydawaniu decyzji z dnia [...].10.2010r., Nr [...] przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nie doszło do oczywistego i bezspornego rażącego naruszenia przepisów Prawa budowlanego w tym § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.