III SA/Wr 543/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia NSA Maciej Guziński (sprawozdawca), Sędzia WSA Józef Kremis, Marcin Miemiec, , Protokolant Halina Rosłan, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej za rok 2008 oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) we W., na podstawie: art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego; art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. Nr 98, poz. 634 ze zm.); art. 20 ust. 2 pkt 1, art. 21 ust. 4 pkt 1-2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz.427 ze zm.); § 21 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2008 roku Nr 34, poz. 200) w związku z § 36 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm.) oraz w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2010 roku Nr 39, poz. 218) - utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. z dnia [...] Nr [...], o odmowie przyznania P.P. (dalej: skarżący) płatności rolnośrodowiskowej za rok 2008. Rozstrzygniecie podjęte zostało w następującym stanie faktycznym. Wnioskiem z [...] r. skarżący wystąpił do Biura Powiatowego ARiMR we W. o przyznanie płatności rołnośrodowiskowej na rok 2008. Wniosek producenta obejmował [...] działek rolnych, na których zadeklarowano następujące pakiety programu rolnośrodowiskowego: Pakiet 2 - Rolnictwo ekologiczne, Wariant 2.3 - Trwałe użytki zielone (z certyfikatem zgodności) - [...]ha, Wariant 2.9 - Uprawy sadownicze i jagodowe (z certyfikatem zgodności) - [...]ha, (działka A, B, C, D – malina; działka F –czarna porzeczka). Pakiet 3 - Ekstensywne trwałe użytki zielone, Wariant 3.1 - Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach - [...]ha (działka E). Od 2005 r. skarżący realizował program rolnośrodowiskowy na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809, z późn. zm.) w ramach pakietów "Utrzymanie łąk ekstensywnych" i "Rolnictwo ekologiczne". Składając wniosek w [...] r. skarżący zgłosiła chęć zmiany swojego dotychczasowego zobowiązania, na podstawie § 30 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 34, poz. 200, zwanego dalej rozporządzeniem rolnośrodowiskowym). W aktach sprawy znajduje się pismo Zastępcy Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (GIJHARS) z dnia [...] r. (znak [...]), skierowane do Prezesa ARiMR w W. z którego wynika, iż organ ten zwrócił się dnia [...] r. do jednostki certyfikującej B Sp. z o.o. z zaleceniem wstrzymania decyzji certyfikacyjnej dla skarżącego oraz z zaleceniem nie zamieszczania danych tego producenta rolnego na wykazie producentów przekazywanych przez JC Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Prezesowi ARiMR, na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. Nr 93, poz. 898 ze zm.). W piśmie stwierdzono, że zalecenie takie wynika z faktu, iż rolnik uniemożliwił Głównemu Inspektorowi JHARS przeprowadzenie czynności sprawdzających w ramach nadzoru sprawowanego nad JC w rolnictwie ekologicznym. Tym samym oznacza to, iż rolnik ten nie spełnił wymagań dotyczących produkcji w rolnictwie ekologicznym, określonych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych ( Dz. Urz. UE z 1991 r. Nr L 198.1 ze zm.). Pismem z dnia [...] r. Kierownik BP ARiMR we W., w nawiązaniu do powyższego pisma, zwrócił się do GIJHARS o potwierdzenie czy dane dotyczące skrzącego powinny - czy też nie - znajdować się na wykazie, o którym mowa w rat. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym, ponieważ jak wynika z wykazu sporządzonego w dniu [...] r. rolnik na nim widnieje, jako spełniający wymogi dla produkcji w rolnictwie ekologicznym. W odpowiedzi GIJHARS, pismem z dnia [...] r. (znak [...]) poinformował, iż podtrzymuje swoje stanowisko dotyczące niespełnienia przez producenta rolnego wymagań dotyczących produkcji w rolnictwie ekologicznym. Kierownik BP ARiMR we W., pismem z dnia [...] r., zwrócił się do GIJHARS o doprecyzowanie informacji w zakresie spełnienia przez skarżącego warunków w odnośnie rolnictwa ekologicznego. W odpowiedzi, z dnia [...] r. (znak [...]), organ ten podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie producenta rolnego, jednak odmówił udzielenia szczegółowych odpowiedzi na pytania organu I instancji, powołując się na brak podstaw prawnych upoważniających do takiego działania. W dniach [...] r. i [...] r. w gospodarstwie skrzącego została przeprowadzona kontrola na miejscu, której wyniki zostały zawarte w raportach nr [...] i [...]. Inspekcja terenowa na deklarowanych do płatności gruntach wykazała, iż stwierdzony na działce C, D i F sposób użytkowania to ugór. Natomiast uprawa znajdująca się na działce A ma mniejszy areał niż deklarowany tj. [...] ha w stosunku do zadeklarowanych [...] ha. W związku z wezwaniem, skarżący złożyła korektę wniosku, dołączył także załącznik w postaci zgłoszenia działalności w rolnictwie ekologicznym do B. W tym stanie, decyzją z dni [...] r. organ pierwszej instancji odmówił skrzącemu płatności do obu deklarowanych we wniosku pakietów. W uzasadnieniu organu I instancji wskazało, że skoro producent nie realizuje takiej samej liczby pakietów, bowiem zgodnie z informacjami przekazanymi przez GIJHARS nie spełnia warunków dla rolnictwa ekologicznego, to nie może być mu przyznana płatność rolnośrodowiskowa w ramach zmienionego zobowiązania, zgodnie z § 30 ust 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008r. Zgodnie z tym przepisem, warunkiem otrzymania płatności w przypadku ww. przejścia jest spełnienie przez rolnika wszystkich warunków przyznania płatności i zobowiązanie rolnika w ramach pierwotnie podjętego przedsięwzięcia do realizacji co najmniej takiej samej liczby pakietów. W skazano w uzasadnieniu, że główną przyczyną stwierdzenia takiego stanu są ustalenia dokonane przez WIJHARS i GIJHARS w ramach czynności sprawdzających, czy producent prowadzi gospodarstwo w zakresie rolnictwa ekologicznego zgodnie z zasadami określonymi w przepisach o rolnictwie ekologicznym. Organ wskazał, że z informacji przekazanych przez GIJHARS organowi Agencji wynika, iż strona uniemożliwiła inspektorom WIJHARS wykonywanie czynności sprawdzających w ramach nadzoru nad jednostkami certyfikującymi, nie spełniła zatem wymogów określonych w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym oraz w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2092/91. Organ powołał się na art. 23 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.), który stanowi, iż wnioski o przyznanie pomocy są odrzucane, jeżeli rolnik lub jego przedstawiciel uniemożliwia przeprowadzenia kontroli na miejscu. Natomiast kontrole GIJHARS należy traktować jak kontrole na miejscu wykonywane przez organy ARiMR, wynika to bowiem z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11.08.2004 r. w sprawie współpracy organów administracji rządowej i samorządowej z agencją płatniczą przy realizacji zadań związanych z udzielaniem pomocy finansowej na działania objęte planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 19, poz. 1958). W odwołaniu pełnomocnik skarżącego zakwestionowała fakt uniemożliwienia kontroli przez inspektorów WIJHARS. Zarzucił, iż ustalenia organu I instancji o nieprzestrzeganiu przez stronę przepisów z zakresu rolnictwa ekologicznego oparte zostały na gołosłownych informacjach GIJHARS, a jeśli faktycznie nastąpiłoby uniemożliwianie przeprowadzenia czynności kontrolnych to informacja taka powinna być zawarta w protokole. Skarżący wniósł o uzupełnienie materiału dowodowego o protokół, który nie został jej przedstawiony. Ponadto zarzucił, iż organ I instancji nie uzasadnił odmowy płatności w zakresie Pakietu 3. Zgodnie z żądaniem, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W., pismem z dnia [...] r., wystąpił do WIJHARS we W. o przekazanie kopii wszelkiej dokumentacji pokontrolnej, jaką instytucja ta sporządziła w związku z wykonaniem w roku 2008 czynności sprawdzających w ramach nadzoru nad jednostkami certyfikującymi odnośnie rolnictwie ekologicznym w gospodarstwie skarżącego. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] r. WIJHARS poinformował, iż w gospodarstwie skarżącego nie przeprowadzono czynności kontrolnych w ramach nadzoru nad jednostkami certyfikującymi z powodu odmowy jej przeprowadzenia wyrażonej przez pełnomocnika skrzącego. Przekazano jednocześnie kopie następujących dokumentów: 1) Pismo z dnia [...] r. skierowane przez WIJHARS we W. do skarżącego informujące o planowanej kontroli w jego gospodarstwie, 2) Pismo z dnia [...] r. znak [...] skierowane przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa we W. stanowiące odpowiedź na zapytanie WIJHARS, w którym organ ten informuje, iż skarżący nie występował z wnioskiem o udzielenie zgody na zastosowanie materiału konwencjonalnego w rolnictwie ekologicznym oraz nie otrzymał w tym zakresie pozytywnej decyzji, 3) Pełnomocnictwa udzielone przez skarżącego do reprezentowania go przed organami IJHARS, 4) Notatka służbowa wykonana przez inspektorów WIJHARS z dnia [...] r., na okoliczność próby wykonania czynności kontrolnych w gospodarstwie strony, 5) Pismo pełnomocnika skarżącego, w którym żąda od WIJHARS informacji co do przedmiotu kontroli, 6) Pismo WIJHARS z dnia [...] r. skierowane do Głównego Inspektora JHARS w W., w którym informuje, iż w rozmowie telefonicznej pełnomocnik skarżącego odmówił przeprowadzenia kontroli ze względu na rzekomy brak informacji na temat zakresu kontroli WIJHARS, 7) Pismo WIJHARS z dnia [...] r. informujące pełnomocnika strony o planowanej kontroli oraz jej zakresie, 8) Notatka służbowa wykonana przez inspektorów WIJHARS z dnia [...] r., na okoliczność próby wykonania czynności kontrolnych w gospodarstwie strony z udziałem pracownika JC B Sp. z o.o., 9) Pismo WIJHARS z dnia [...] r. skierowane do Głównego Inspektora JHARS w W., w którym informuje, iż czynności kontrolne w gospodarstwie nie doszły do skutku, 10) Upoważnienie do przeprowadzenia czynności sprawdzających nr [...] z dnia [...] r. ważne w dniach [...] r. - [...] r. udzielone dwóm inspektorom WIJHARS we W., 11) Pismo WIJHARS z dnia [...] r. informujące pełnomocnika strony o planowanej kontroli oraz jej zakresie, 12) Upoważnienie do przeprowadzenia czynności sprawdzających nr [...] z dnia [...] r. ważne w dniach [...] r. - [...] r. udzielone trzem inspektorom WIJHARS we W., 13) Pismo WIJHARS z dnia [...] r. skierowane do Głównego Inspektora JHARS w W., w którym informuje, iż czynności kontrolne w gospodarstwie skarżącego nie doszły do skutku, Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Po analizie zgromadzonego materiału i przedstawieniu stanu prawnego w zakresie płatności rolno środowiskowych, organ odwoławczy stwierdził, iż przedmiotowa decyzja wydana została w sposób prawidłowy. Organ I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy oraz w prawidłowy sposób zastosował obowiązujące przepisy prawa. W uzasadnieniu organ wskazał, iż § 30 rozporządzenia rolno środowiskowego wyraźnie wskazuje, iż rolnik aby skorzystać z tzw. przejścia z programu realizowanego w ramach PROW 2004-2006 na program PROW 2007-2013 musi spełniać warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej i musi realizował taką samą liczbę pakietów. Dla ustalenia zatem, czy skarżący spełnia warunki do zmiany swojego zobowiązania realizowanego w ramach PROW 2004-2006 na nowe podlegające zasadom określonym w rozporządzeniu rolnośrodowiskowym w ramach PROW 2007-2013, należy określić dwa aspekty, mianowicie to czy skarżący spełnia warunki do uzyskania płatności rolnośrodowiskowej określone w rozporządzeniu rolnośrodowiskowym oraz czy realizuje co najmniej taką samą liczbę pakietów jaką realizował w ramach PROW 2004-2006. Odnośnie spełnienia przez skarżącego warunków dla produkcji w rolnictwie ekologicznym organ drugiej instancji wskazał, że z dokumentacji przekazanej przez WIJHARS we W. wynika, że pomimo wielokrotnych prób przeprowadzenia czynności kontrolnych w zakresie nadzoru nad JC, inspektorzy kontroli tej nie przeprowadzili ze względu na jej uniemożliwienie przez producenta rolnego. Ponieważ dla skuteczności takiej kontroli konieczna jest weryfikacja przez służby IJHARS wszelkiej dokumentacji związanej z prowadzeniem przez rolnika gospodarstwa rolnego metodami ekologicznymi, już sama bierna postawa skarżącego uniemożliwiła dokonanie tych czynności. Jak wynika z licznej korespondencji pomiędzy WIJHARS oraz pełnomocnikiem skarżącego, niejednokrotnie informowano producenta rolnego o terminie, zakresie i przedmiocie kontroli. Początkowo strona, ewidentnie ukierunkowując swoje działania na nie doprowadzenie do przedmiotowej inspekcji odmawiała kontroli powołując się na rzekomy brak informacji, co do jej zakresu. Kiedy inspektorzy WIJHARS zdecydowali się na dokonanie ponownej próby kontroli przy okazji wykonania czynności sprawdzających przez pracownika B, pełnomocnik skarżącego zakwestionował legalność upoważnień inspektorów WIJHARS oraz odmówił składania jakichkolwiek wyjaśnień i informacji, całkowicie ignorując ich obecność. Ponowna próba wykonania czynności sprawdzających, która z uwagi na wcześniejsze utrudniania w ich przeprowadzeniu, polegała na wezwaniu pełnomocnika strony do przedłożenia stosownej dokumentacji do siedziby WIJHARS we W., również nie doszła do skutku, bowiem ani producent rolny, ani jego pełnomocnik w wyznaczonym terminie nie zgłosili się do WIJHARS. Ponieważ wykonanie czynności sprawdzających w ramach nadzoru, jaki sprawuje GIJHARS nad B, polega w szczególności na weryfikacji dokumentacji pokontrolnej sporządzonej przez jednostkę certyfikującą, to uchylanie się przez producenta rolnego od przedstawienia przedmiotowych materiałów stanowi ewidentne uniemożliwianie przeprowadzenia tej kontroli. Z dokumentów przekazanych przez WIJHARS wynika, iż postawa pełnomocnika strony była rozmyślna i celowo nastawiona na utrudnianie pracy inspektorom służb nadzorczych nad działalnością JC. Ponadto organ drugiej instancji podniósł, że z informacji Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa we W. wynika, iż skarżący nigdy nie występował o udzielenie zgody na zastosowanie konwencjonalnego materiału w rolnictwie ekologicznym. Z powyższego wynika, iż rolnik stosował nieekologiczny materiał nasadzeniowy bez uzyskania, w drodze decyzji administracyjnej, zgodny właściwego organu Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa, co stanowi naruszenie art. 12 ust. 3 ustawy o rolnictwie ekologicznym Podkreślił organ, że w piśmie z dnia [...] r. GIJHARS podtrzymał wcześniejsze stanowisko z dnia [...] r. odnośnie nie spełnienia przez skarżącego wymagań przepisów prawa w zakresie rolnictwa ekologicznego i nie zasadności zamieszczenia w wykazie przez JC, zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym. Potwierdza to, zdaniem organu, dokumentacji WIJHARS we W., przekazana organowi odwoławczemu. Dalej w uzasadnieniu organ podniósł, że z podanych powyżej powodów, pomimo, iż B Sp. z o.o. nie wykonując zaleceń GIJHARS zamieściła na wykazie o jakim mowa w rat. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym dane skarżącego, należy uznać, że faktycznie producent ten nie spełnił wymogów dla produkcji w rolnictwie ekologicznym. Podkreślono w tym kontekście, że nadzór na działalnością upoważnionych przez ministra właściwego do spraw rolnictwa jednostek certyfikujących sprawuje właśnie Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych, zgodnie z obowiązującymi w roku 2008 przepisami ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym ( Dz. U Nr 93, poz. 898 ze zm.) - art. 3 ust. 2 oraz na podstawie obecnie obowiązującej ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. Nr 116, poz. 975 ze zm.) - art. 8 ust. 1. Ponadto, zdaniem organu, potwierdzeniem nie spełnienia przez rolnika wymogów dla rolnictwa ekologicznego są wyniki kontroli wykonanej dnia [...] r. przez inspektorów Biura Kontroli na Miejscu ARiMR we W., które wskazują, iż na działkach C, D i F znajdował się ugór, a nie tak jak deklarował skarżący plantacje maliny. Ugór nie jest rodzajem użytku rolnego dotowanym w ramach programu rolnośrodowiskowego, co wynika wprost z § 9 ust. 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Odnosząc się w uzasadnieniu decyzji do przyczyn odmowy płatności także do Pakietu 3, organ odwoławczy wskazała, że płatność na 2008 r. mogła być przyznana jeżeli skarżący realizuje co najmniej taką samą liczbę pakietów, co w ramach poprzedniego programu. Ponadto zgodnie z art. 11 rozporządzenie Komisji WE Nr 1320/2006 z dnia 5 września 2006 r. zgoda na zmianę zobowiązania podjętego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 może mieć miejsce, gdy istniejące zobowiązanie będzie znacząco wzmocnione dla osiągnięcia korzyści dla środowiska naturalnego lub dobrostanu zwierząt. W sprawie we wniosku, zdaniem organu, rolnik zadeklarował taką sama liczbę pakietów jakiej dotyczyło pierwotnie podjęte przez niego zobowiązanie rolnośrodowiskowe. Jednakże wobec braku spełnienia warunków dla rolnictwa ekologicznego, zgodnie z brzmieniem ww. art. 11 rozporządzenia Komisji WE Nr 1320/2006 oraz § 30 ust. 1 rozporządzenia rolnoslodowiskowego, nie można uznać, iż skarżący w ramach zmienionego zobowiązania realizował taką sama liczbę pakietów co w ramach podjętego pierwotnie zobowiązania, a tym samym aby istniejące zobowiązanie zostało znacząco wzmocnione. Z tego powodu brak jest także podstaw do przyznania stronie płatności rolnośrodowiskowej w ramach Pakietu 3. W skardze na powyższe rozstrzygniecie skarżący podniósł, ze rozstrzygnięcia organów Agencji opierają się na niepełnej ocenie dowodów w sprawie oraz wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego. Wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi organ drugiej instancji podtrzymał swoje stanowisko zawarte w decyzji drugoinstancyjnej i wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący podniósł, że organ Agencji nie mógł dopuszczać jako dowodu pism Inspekcji, jako że jedynym dokumentem wystawianym w ramach nadzoru w przedmiotowej sprawie jest protokół, który nie został sporządzony. Ponadto organ błędnie przyjął, że GIJHARS jest organem uprawnionym do przeprowadzania kontroli na miejscu w ramach płatności rolnośrodowiskowych, Zdaniem skarżącego, brak jest dowodów świadczących o nie spełnianiu wymogów rolnictwa ekologicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres sądowej kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."), w tym także na decyzje wydawane przez uprawnione do tego organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji administracyjnej uchybiającej prawu w sposób określony w art. 145 p.p.s.a. Jedynie wtedy, gdy Sąd nie stwierdzi żadnego z wymienionych tam naruszeń, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 tej samej ustawy. Uwzględniając przytoczone zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne, należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r., utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. w dniu [...] r. (nr [...]) w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2008, odpowiada prawu. Jak wynika z akt sprawy, skarżący realizował program rolnośrodowiskowy w ramach PROW 2004-2006, na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809, z późn. zm.) w ramach Pakietów: "Utrzymanie łąk ekstensywnych", "Rolnictwo ekologiczne". Składając w maju 2008 r. wniosek o przyznanie płatności rolnych wyraził chęć zmiany swojego dotychczasowego zobowiązania na nowe zobowiązanie rolnośrodowiskowe w ramach PROW na lata 2007-2013, objęte rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objęty Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 34, poz. 200, dalej: rozporządzenie rolnośrodowiskowe). We wniosku skarżący występując o przyznanie płatności rołnośrodowiskowej na rok 2008 zadeklarował następujące pakiety programu rolnośrodowiskowego: Pakiet 2 - Rolnictwo ekologiczne, Wariant 2.3 - Trwałe użytki zielone (z certyfikatem zgodności) - [...]ha, Wariant 2.9 - Uprawy sadownicze i jagodowe (z certyfikatem zgodności) - [...]ha (działka A, B, C, D – malina; działka F – czarna porzeczka); Pakiet 3 - Ekstensywne trwałe użytki zielone, Wariant 3.1 - Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach - [...]ha (działka E). Powstaje kwestia możliwości i warunków uzyskania płatności w powyższej sytuacji. Podstawowym wspólnotowym aktem prawnym regulującym przejście, z okresu programowania 2004-2006 (rozporządzenie Rady (WE) Nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ze środków Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L214 z dnia 19 sierpnia 2005 r. str. 55-56), do okresu programowania 2007-2013 (rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. WE z 2005 r. L.277 PL z 21.10.2005 r.), jest rozporządzenie Komisji WE Nr 1320/2006 z dnia 5 września 2006 r. ustanawiające zasady przejścia do systemu wsparcia rozwoju obszarów wiejskich określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/05 (Dz. Urz. WE, Nr L. 243 z 6.09.2006). Zgodnie z pkt 6 preambuły tego rozporządzenia "istnieje potrzeba zapewnienia przejścia pomiędzy dwoma okresami programowania w związku z odstępstwem w sprawie zachowania zgodności z normami wspólnotowymi. Nowe państwa członkowskie w celu zapewnienia lepszego wdrażania środków rolnośrodowiskowych i dotyczących poprawy dobrostanu zwierząt w nowym okresie programowania, powinny mieć możliwość zezwolenia na przekształcenie zobowiązań odnoszących się do środków rolnośrodowiskowych i dotyczących poprawy dobrostanu zwierząt, podjętych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 na nowe zobowiązanie podjęte zasadniczo na okres od pięciu do siedmiu lat na mocy rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 pod warunkiem, że nowe zobowiązanie ma korzystny wpływ na środowisko lub na dobrostan zwierząt". Rozdział 3 i art. 11 rozporządzenia nr 1320/2006 przyznaje państwom członkowskim prawo do uregulowania przejścia ze starego okresu zobowiązania (z lat 2004-2006) na nowy okres programowania (2007-2013). Jak trafnie wskazały organy Agencji, powyższa kwestia regulowania jest w - wydanym na podstawie ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz.427 ze zm, dalej: ustawą) – wskazanym wcześniej rozporządzeniu rolnośrodowiskowym, w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 39, poz. 218). Natomiast zgodnie z § 30 wskazanego rozporządzenia rolniośrodowiskowego, rolnikowi, który realizuje co najmniej 3 lata program rolnośrodowiskowy na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004, w zakresie pakietów: 2) rolnictwo ekologiczne - może być przyznana płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2; 3) utrzymywanie łąk ekstensywnych lub pakietu utrzymywanie pastwisk ekstensywnych - może być przynana płatnośc rolnośrodowiskowa w ramach pakietu wymienionego w w § 4 ust. 1 pkt 3, 4 lub 5 - jeżeli spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej i w ramach zobowiązania rolnośrodowiskowego będzie realizował co najmniej taką samą liczbę pakietów. Natomiast stosownie do § 2, ust. 1 pkt. 1- 4 rozporządzenia środowiskowego, płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana rolnikowi, w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 269, z późn. zm.), zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli: został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia wymienionego we wprowadzeniu do wyliczenia, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha; realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej; spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. A zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, zobowiązanie rolnośrodowiskowe jest realizowane w ramach co najmniej następujących pakietów: 2) Pakiet 2. Rolnictwo ekologiczne, 3) Pakiet 3. Ekstensywne trwałe użytki rolne. W tym stanie skarżącemu mógł wystąpić o płatność rolnośrodowiskową w ramach programu PROW 2007 – 2013 na realizacje: Pakietu 2 - Rolnictwo ekologiczne; Pakietu 3 - Ekstensywne trwałe użytki rolne i takie pakiety zadeklarował do realizacji we wniosku. Z tym, że płatność z tego tytułu mogła być przyznana jeżeli rolnik spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów, oraz realizacji co najmniej taką sama liczbę pakietów jak realizowana w ramach PROW 2004-2006 ( w sprawie dwa). W tej sytuacji, jak wskazał organ Agencji, ustalenia wymagało czy skarżący spełnia warunki do uzyskania płatności rolnośrodowiskowej w ramach wskazanych pakietów oraz czy realizuje co najmniej taką samą liczbę pakietów, jaką realizował w ramach PROW 2004-2006. W sprawie istotne jest, a zarazem sporne, przede wszystkim spełnianie przez skrzącego przesłanek realizowania rolnictwa ekologicznego. Kwestię rolnictwa ekologicznego, w dniu składania wniosku przez skarżącego, regulowała ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. 2004 Nr 93, poz. 898 ze zm.). Zgodnie z jej postanowieniami (art. 3), organami i jednostkami organizacyjnymi właściwymi w sprawach kontroli i certyfikacji w rolnictwie ekologicznym są: 1) minister właściwy do spraw rolnictwa - upoważniający jednostki certyfikujące, do przeprowadzania kontroli oraz wydawania i cofania tzw. certyfikatów zgodności w zakresie wskazanym w rozporządzeniu Rady (EWG) 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. U. UE.L. 1991/198 ze zm.); 2) Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwana dalej "Inspekcją": a) sprawująca nadzór nad upoważnionymi przez ministra właściwego do spraw rolnictwa jednostkami certyfikującymi, zwanymi dalej "upoważnionymi jednostkami certyfikującymi", b) przyjmująca zgłoszenia producentów podejmujących działalność w rolnictwie ekologicznym. Stosownie do art. 5 powyższej ustawy, w ramach powyższego nadzoru, Główny Inspektor: 1) przeprowadza analizy danych dostarczanych przez upoważnione jednostki certyfikujące; 2) dokonuje kontroli upoważnionych jednostek certyfikujących w zakresie stosowania przez nie procedur kontrolnych, posiadanych środków technicznych i kwalifikacji pracowników oraz dokonuje sprawdzenia dokumentów dotyczących kontroli producentów; 3) przekazuje upoważnionym jednostkom certyfikującym wnioski pokontrolne (ust. 1). Dla zapewnienia skuteczności nadzoru Główny Inspektor może: 1) żądać od upoważnionych jednostek certyfikujących wszelkich dodatkowych informacji i danych związanych z wykonywanym nadzorem; 2) dokonywać sprawdzenia u producentów prawidłowości kontroli wykonanych przez upoważnione jednostki certyfikujące (ust. 2). Do postępowania kontrolnego prowadzonego w ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (ust. 3). Stosownie do postanowień nowej ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. Nr 116, poz. 9750, obowiązującej w dacia wydania zaskarżonej decyzji, Inspekcja (Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych), sprawuje nadzór nad jednostkami certyfikującymi oraz nadzór nad produkcją ekologiczną (art. 8 ust. 1). W ramach nadzoru nad jednostkami certyfikującymi Główny Inspektor (GIJHARS) sprawdza prawidłowość działania jednostek certyfikujących w zakresie przepisów dotyczących rolnictwa ekologicznego, w tym: 1) prowadzi analizy danych i informacji dostarczanych przez jednostki certyfikujące; 2) prowadzi audyty i dokonuje inspekcji jednostek certyfikujących w zakresie stosowania przez nie procedur kontrolnych, posiadanych środków technicznych i kwalifikacji posiadanych przez osoby prowadzące kontrolę, o której mowa w art. 7 ust. 1, oraz dokonuje sprawdzenia dokumentów dotyczących kontroli; 3) przekazuje jednostkom certyfikującym wnioski pokontrolne; 4) nakazuje wykonanie odpowiednich działań naprawczych związanych z funkcjonowaniem jednostek certyfikujących; 5) może żądać od jednostek certyfikujących wszelkich dodatkowych danych i informacji związanych ze sprawowanym nadzorem; 6) może sprawdzić u producentów ekologicznych prawidłowość kontroli, o której mowa w art. 7 ust. 1, prowadzonej przez jednostki certyfikujące (art. 8 ust. 2). Główny Inspektor w ramach nadzoru nad produkcją ekologiczną, oprócz kontroli prowadzonej przez Inspekcję na podstawie przepisów o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, może sprawdzić u producentów ekologicznych, w zakresie rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz. Urz. UE L 189 z 20.07.2007, z późn. zm.), czy produkcja ekologiczna jest zgodna z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego (art.8 ust. 3). Główny Inspektor może powierzyć prowadzenie czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 6 oraz ust. 3, wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (WIJHARS), zwanemu dalej "wojewódzkim inspektorem", właściwemu ze względu na miejsce, w którym mają być prowadzone te czynność (art.8 ust. 6). Stosownie do art. 9 ust. 1 Inspekcja gromadzi i przechowuje dane i informacje o producentach ekologicznych. Zgodnie z ust.2 Główny Inspektor udostępnia, na wniosek zainteresowanego podmiotu, dane i informacje dotyczące produkcji ekologicznej i producentów ekologicznych. W świetle powyższego uznać można, iż organy Inspekcji w ramach wykonywanego nadzoru mogą podejmować działania w zakresie sprawdzania prawidłowości działania jednostki certyfikującej, a także w zakresie oceny spełnienia wymagań produkcji ekologicznej - rolnictwa ekologicznego. W konsekwencji uznać należy, że te organy mogą się wypowiedzieć w przedmiocie wypełnienia warunków rolnictwa ekologicznego u producenta rolnego podlegającego tym wymaganiom. To wyrażenie przez nie stanowiska może nastąpić także w formie dokumentów mających charakter pism, informacji, notatki służbowej. Przepisy nie wymagają oby mały one każdorazowo charakter protokołów z kontroli, tak jak chce skarżący. W sprawie kontrola nie doszła do skutku, a więc nie można było sporządzić protokołu z jej przeprowadzenia. Nie trafne jest więc stanowisko skarżącego, co do braku możliwości organów Inspekcji dokonywania takiej oceny i zajmowania stanowiska. Wskazać należy, że w aktach sprawy znajdują dokumenty przekazane przez organy Inspekcji: 1) pismo z dnia [...] r. skierowane przez WIJHARS we W. do pełnomocnika skarżące informujące o planowanej kontroli w jego gospodarstwie; 2) pismo z dnia [...] r. znak [...] skierowane przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa we W. stanowiące odpowiedź na zapytanie WIJHARS, w którym organ ten informuje, iż skarżący nie występował z wnioskiem o udzielenie zgody na zastosowanie materiału konwencjonalnego w rolnictwie ekologicznym oraz nie otrzymał w tym zakresie pozytywnej decyzji; 3) notatka służbowa wykonana przez inspektorów WIJHARS z dnia [...] r., na okoliczność próby wykonania czynności kontrolnych w gospodarstwie strony; 4) pismo pełnomocnika skarżącego, w którym żąda od WIJHARS informacji co do przedmiotu kontroli; 5) pismo WIJHARS z dnia [...] r. skierowane do Głównego Inspektora JHARS w W., w którym informuje, iż w rozmowie telefonicznej pełnomocnik skarżącego odmówił przeprowadzenia kontroli ze względu na rzekomy brak informacji na temat zakresu kontroli WIJHARS; 6) pismo WIJHARS z dnia [...] r. informujące pełnomocnika strony o planowanej kontroli oraz jej zakresie; 7) notatka służbowa wykonana przez inspektorów WIJHARS z dnia [...] r., na okoliczność próby wykonania czynności kontrolnych w gospodarstwie strony z udziałem pracownika B Sp. z o.o.; 8) pismo WIJHARS z dnia [...] r. skierowane do Głównego Inspektora JHARS w W., w którym informuje, iż czynności kontrolne w gospodarstwie skarżącego nie doszły do skutku; 9) upoważnienie do przeprowadzenia czynności sprawdzających nr [...] z dnia [...]r. ważne w dniach [...] r. - [...] r. udzielone dwóm inspektorom WIJHARS we W.; 10) pismo WIJHARS z dnia [...] r. informujące pełnomocnika skarżącego o planowanej kontroli oraz jej zakresie; 11) upoważnienie do przeprowadzenia czynności sprawdzających nr [...] z dnia [...] r. ważne w dniach [...] r. - [...] r. udzielone trzem inspektorom WIJHARS we W.; 12) pismo WIJHARS z dnia [...] r. skierowane do Głównego Inspektora JHARS w W., w którym informuje, iż czynności kontrolne w gospodarstwie skarżącego nie doszły do skutku. W oparciu o stan wynikających z powyższych dokumentów organ Inspekcji w piśmie z dnia [...] r. zawarł stanowisko o niespełnieniu przez skarżącego wymagań dotyczących rolnictwa ekologicznego, potwierdzone następnie w piśmie z dnia [...] r. Analiza tej dokumentacji wskazuje, że pomimo wielokrotnych prób przeprowadzenia czynności kontrolnych w zakresie nadzoru nad JC, w tym w gospodarstwie skarżącego, nie zostały one przeprowadzone ze względu na jej uniemożliwienie przez producenta rolnego. Wskazuje, że GIJHARS, w konsekwencji realizacji kompetencji nadzorczych nad produkcją ekologiczną, stwierdził niespełnianie wymagań rolnictwa ekologicznego. W tej sytuacji organy Agencji, w oparciu o powyższe ustalenia organu nadzoru nad jednostką certyfikująca i zarazem organu właściwego w zakresie oceny przestrzegania wymogów do gospodarstwa ekologicznego, mogły przyjąć, że skarżący nie spełnia wymogów dla produkcji w rolnictwie ekologicznym. Wskazane pisma z dnia [...] i [...] r. zawierają w tym zakresie jednoznaczne stanowisko, że producent nie powinien być umieszony w wykazie producentów spełniających te wymagania. Skarżący miała możliwość zapoznania się z powyższymi dokumentami i nie wniósł do nich merytorycznych zastrzeżeń. Ponadto za tym, że skarżący jako producent rolny nie spełnia wymogów dla rolnictwa ekologicznym pomimo, iż Jednostka Certyfikująca zamieściła na wykazie, o jakim mowa w rat. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym dane skarżącego, wskazują wyniki kontroli wykonanej dnia [...] r. przez inspektorów Biura Kontroli na Miejscu ARiMR we W. W toku tej kontroli ustalono, iż na działkach C, D i F znajdowały się ugory, a nie tak jak deklarował skarżący plantacje maliny czy porzeczki. Ugór nie jest rodzajem użytku rolnego dotowanym w ramach programu rolnośrodowiskowego, co wynika wprost z § 9 ust. 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2 (rolnictwo ekologiczne) płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako: 1) grunty orne, na których są uprawiane rośliny z gatunków wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia - w przypadku wariantu pierwszego, drugiego, piątego, szóstego, siódmego, ósmego, dziewiątego, dziesiątego, jedenastego i dwunastego; 2) trwałe użytki zielone, na których są uprawiane rośliny z gatunków wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia - w przypadku wariantu trzeciego i czwartego; 3) sady, w których są uprawiane drzewa lub krzewy z gatunków wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia, jeżeli: a) wszystkie uprawiane drzewa spełniają wymagania dotyczące wysokości i grubości elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego, określone dla drzewek owocowych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania oraz jakości materiału siewnego, b) wszystkie uprawiane krzewy są ukorzenione i spełniają wymagania dotyczące średnicy elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego, określone dla krzewów jagodowych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania oraz jakości materiału siewnego - w przypadku wariantu dziewiątego, dziesiątego, jedenastego i dwunastego. W informacji pisemnej kontrolerzy stwierdzili, iż na części działki C (cz-1) znajdowało się nasadzanie nieukorzenionych sztobrów malin. Odstępy pomiędzy sztobrami malin były bardzo nieregularne natomiast rozstawy między rzędami były znacznie zawyżone. W części rzędów nie stwierdzono w ogóle nasadzeń. Ustalona średnia gęstość występowania sztobrów wynosiła około 340 szt./ha. Na części działki C (cz-2 i cz-3) w dniu kontroli nie stwierdzono obecności krzewów i sztobrów malin. Na działce D stwierdzono stan analogiczny do działki C (cz-1), gęstość występowania sztobrów około 290 szt/ha. Na działce F, w wyniku wizji terenowej przeprowadzonej dopiero w dniu [...] r. z uwagi na warunki pogodowe, ustalono średnią obsadę na poziomie około 230 szt/ha. Przeważająca ilość nasadzonej nie przekraczała 30 cm. wysokości, stwierdzono młode nasadzenia nie dające owoców, nie rozgałęzione. Średnia szerokość miedzy rzędami to około [...] m. W części rzędów nie było w ogóle nasadzeń. W znajdującym się w aktach piśmie z dnia [...] r. skarżący poinformował organ Agencji, że nie będzie kontynuował uprawy maliny w sezonie 2009 r. Niewątpliwie potwierdza to pośrednio istnienie wskazanego w wyniku kontroli stanu tych upraw. Odnośnie płatności rolnych w ramach Pakietu 3, organ odwoławczy zasadnie wskazała, że w sprawie płatność rolnośrodowiskowa na 2008 r. może być przyznana, jeżeli realizuje się co najmniej taką samą liczbę pakietów co w ramach poprzedniego programu. Skarżący zadeklarował taką sama liczbę pakietów jakiej dotyczyło pierwotnie podjęte przez niego zobowiązanie rolnośrodowiskowe (dwóch). Jednakże ustalenie braku spełnienia warunków dla rolnictwa ekologicznego wskazuje, że skarżący nie realizuje jednego z pakietów. W sprawie nie zachodzi więc, jak wskazał organ Agencji, sytuacja wskazana w art. 11 rozporządzenia Komisji WE Nr 1320/2006 oraz § 30 ust. 1 rozporządzenia rolnoslodowiskowego. Wskazuje to, że skarżący w ramach zmienionego zobowiązania nie realizował takiej samej liczby pakietów co w ramach podjętego pierwotnie zobowiązania z PROW 2004-2006, a tym samym aby istniejące zobowiązanie zostało znacząco wzmocnione. Z tego powodu brak jest także podstaw do przyznania stronie płatności rolnośrodowiskowej w ramach Pakietu 3. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności faktyczne i prawne Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania poprawności zaskarżonego rozstrzygnięcia, stąd zgodnie z art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.