II GZ 304/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 15 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...] kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Gl 405/13 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 405/13, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał [...] do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2013 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). [...] wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, wskazując, że wszystkie toczące się przed WSA w Gliwicach sprawy z jego skargi dotyczą identycznych zdarzeń, zatem niezrozumiałe jest oddzielne rozpatrywanie wszystkich spraw i pobieranie wpisów od każdej osobno. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podnieść, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu wywołuje ten skutek, że Naczelny Sąd Administracyjny bada, czy obowiązek opłacenia pisma został prawidłowo określony, co do zasady i wysokości opłat. Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Strona skarżąca ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonej skargi, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 pkt 1-3 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). Bez znaczenia dla omawianego obowiązku jest podniesiona przez skarżącego okoliczność, że rozstrzygnięcia administracyjne będące przedmiotem różnych skarg, jak i same te skargi są podobne lub pozostają ze sobą w związku. Wprawdzie w takiej sytuacji możliwe jest zarządzenie przez sąd połączenia kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia (art. 111 § 2 p.p.s.a.), jednakże nawet w takim przypadku strona ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej ze skarg w połączonych sprawach. Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przewodniczący prawidłowo zatem wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zauważyć wypada, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2013 r., w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Sprawa ta nie należy zatem do kategorii spraw, w których nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 pkt 1 p.p.s.a.). Postanowieniem z dnia 31 lipca 2013 r. (k. 47 akt WSA) odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, od którego to postanowienia skarżący nie wniósł sprzeciwu. Oznacza to, że na skarżącym ciąży obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość wpisów sądowych została określona w wydanym na podstawie art. 233 p.p.s.a. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaskarżone w sprawie rozstrzygnięcie SKO w Katowicach nie dotyczy należności pieniężnych, a zatem w sprawie należało pobrać wpis stały. Wysokość wpisów stałych została określona w § 2 wskazanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów. Zaskarżone rozstrzygnięcie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, zatem trafnie wskazano jako podstawę określenia wysokości wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Zgodnie bowiem z tym przepisem, w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wpis stały wynosi 100 zł. Powyższe oznacza, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.