II SAB/Wa 471/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.) Ewa Marcinkowska Protokolant starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi [...] na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 5 września 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej: 1. stwierdza, że bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 5 września 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie w pozostałym zakresie, 3. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz [...] kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. [...] w dniu 12 listopada 2012 r., za pośrednictwem Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność wyżej wskazanego organu, polegającą na braku rozpatrzenia w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) wniosku skarżącego z dnia 5 września 2012 r. We wniosku tym, powołując się na wyżej wskazaną ustawę oraz w związku z prowadzonym przez Prezesa UKE Testem PS, dotyczącym przyszłej usługi T. S.A. dostępu do Internetu [...] w kontrakcie bezterminowym oraz na 12 i 24 miesiące, [...] zwróciła się do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej o udzielenie informacji publicznej w zakresie: a) udostępnienia kopii (skanu) pisma T. S.A. do Prezesa UKE z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...], b) udostępnienia kopii (skanu) pisma T. S.A. do Prezesa UKE z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...], c) odpowiedzi na pytanie, jaka jest proponowana przez T. cena hurtowa za usługę "dostępu do Internetu [...]" w kontrakcie bezterminowym oraz na 12 i 24 miesiące, d) odpowiedzi na pytanie, jaka jest proponowana przez T. cena detaliczna za usługę "dostępu do Internetu [...]" w kontrakcie bezterminowym oraz na 12 i 24 miesiące, e) odpowiedzi na pytanie, jaka jest metodologia Prezesa UKE przeprowadzenia przedmiotowego Testu PS (w tym jakie są źródła danych), f) odpowiedzi na pytanie, jaka jest podstawa prawna przeprowadzenia Testu PS "usługi dostępu do Internetu [...]" w kontrakcie bezterminowym oraz na 12 i 24 miesiące, g) odpowiedzi na pytanie, jaki jest planowany termin wdrożenia usługi detalicznej "dostępu do Internetu [...]" w kontrakcie bezterminowym oraz na 12 i 24 miesiące przez [...], h) odpowiedzi na pytanie, jaki jest planowany termin wdrożenia usługi hurtowej "dostępu do Internetu [...]" w kontrakcie bezterminowym oraz na 12 i 24 miesiące przez [...], i) odpowiedzi na pytanie, jaki jest termin opublikowania wyniku Testu PS, j) odpowiedzi na pytanie, jaki jest termin poinformowania operatorów alternatywnych o ostatecznej cenie hurtowej, k) odpowiedzi na pytanie, dlaczego Prezes UKE w przedmiotowej sprawie przeprowadza Test PS a nie Test MS. [...] wskazała, iż odnośnie zagadnień, wskazanych w pkt: e, f, g, h, i, j, k wniosku, pismem z dnia [...] listopada 2012 r. (doręczonym [...] w dniu 9 listopada 2012 r.) Prezes UKE udostępnił część informacji publicznej, jednakże mimo upływu terminu, przewidzianego w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ nie udostępnił informacji odnoście pkt: a, b, c, d wniosku, ani nie wydał w tym zakresie decyzji, przewidzianej w ustawie o dostępie do informacji publicznej, a zatem organ, w ocenie strony skarżącej, pozostawał w bezczynności w dacie wniesienia skargi, co uzasadnia żądanie skargi - zobowiązanie organu do rozstrzygnięcia wniosku w nierozpatrzonej części. W uzasadnieniu skargi [...] wskazała, iż Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. (zwanym przez skarżącego pismem) poinformował ją o przedłużeniu terminu udostępnienia żądanej informacji publicznej do dnia 18 listopada 2012 r. W odpowiedzi (pismo z dnia 26 września 2012 r.) [...] wskazała na obligujący organ maksymalny dwumiesięczny termin załatwienia sprawy, który to termin, zgodnie z treścią art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, upłynie z dniem 5 listopada 2012 r., a nie z dniem 18 listopada 2012 r., nieprawidłowo wskazanym przez Prezesa UKE. Jednocześnie podniesiono brak wyjaśnienia z jakich konkretnie przyczyn sprawa ma skomplikowany charakter i nie może zostać załatwiona w zwykłym trybie, przewidzianym do udostępnienia informacji publicznej. Następnie organ pismem z dnia [...] listopada 2012 r., powołując się na art. 64 § 2 K.p.a., wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku przez jego uwierzytelnienie zgodnie z art. 63 § 3a pkt 1 K.p.a. lub złożenie w formie pisemnej, zgodnie z art. 63 § 3 K.p.a., w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W ocenie [...] żądanie takie było w sprawie zbędne. Prezes UKE nie mógł mieć i w istocie nie miał żadnych problemów z identyfikacją wnioskodawcy skoro: poinformował [...] o przedłużeniu terminu (postanowienie Prezesa UKE z dnia [...] września 2012 r.); [...] w formie pisemnej złożyła pismo (z dnia 26 września 2012 r.), kwestionujące zasadność przedłużenia terminu. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska generalnie potwierdził przebieg postępowania wskazany w skardze. Wskazał natomiast, iż informacje objęte wnioskiem [...] zostały złożone przez T. S.A. w ramach realizacji ustawowych kompetencji Prezesa UKE, o których mowa w art. 192 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. nr 171, poz. 1800 ze zm.), zatem znalazły się w posiadaniu Prezesa UKE w wyniku realizacji zadań przewidzianych w tej ustawie. Stwierdzić należy, iż informacje, o udzielenie których wnioskuje [...], stanowią informację publiczną i powinny zostać udostępnione, chyba że spełnione zostaną przesłanki ograniczenia prawa do informacji publicznej. Taką przesłanką jest tu tajemnica przedsiębiorcy. W tym zakresie organ przywołał przepis art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz przepisy art. 9 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego i art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j.: Dz. U. z 2003 r. nr 153, poz. 1503, ze zm.). Analizując pod tym kątem sprawę, Prezes UKE stwierdził, iż żądane informacje publiczne są objęte klauzulą tajemnicy przedsiębiorstwa T. S.A. i spełniają wszystkie przesłanki niezbędne do uznania ich za tajemnicę przedsiębiorstwa, a także stwierdził, iż udostępnienie tych informacji wnioskodawcy groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa. Reasumując, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej zaprzeczył, aby pozostawał w zwłoce w udzieleniu informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podkreślił , iż w terminie (art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej), wskazanym w swoim postanowieniu z dnia [...] września 2012 r., to jest w dniu 5 listopada 2012 r., udzielił informacji w zakresie zagadnień wskazanych w pkt: e, f, g, h, i, j, k wniosku, natomiast w związku z wyżej wskazanymi zagadnieniami tajemnicy przedsiębiorstwa, w związku z koniecznością wydanie w tym zakresie decyzji przewidzianej w art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ma obowiązek rozpatrywać niniejszą sprawę zgodnie z przepisami K.p.a., a zatem w dniu składania skargi nie był w tym przedmiocie w bezczynności. Rozwijając ten wątek, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wskazał, iż w dniu 21 listopada 2012 r. zawiadomił [...] o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji przewidzianej w art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, pouczając stronę o jej uprawnieniach przewidzianych w K.p.a. Natomiast odnośnie wydanego w dniu [...] września 2012 r. postanowienia, organ wskazał, iż postanowienie to jest zgodne z treścią art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem organ w tym zakresie działał zgodnie z prawem. [...] w piśmie procesowym z dnia 21 grudnia 2012 r., stanowiącym replikę do odpowiedzi na skargę, wskazała, iż w dniu [...] grudnia 2012 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydal decyzję w trybie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie zagadnień wskazanych w pkt: a, b, c, d wniosku z dnia 5 września 2012 r. Decyzje tę strona skarżąca otrzymała w dniu 11 grudnia 2012 r. W konkluzji tego pisma [...] podnosiła, iż niniejsza sprawa powinna być zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej załatwiona najpóźniej do dnia 5 listopada 2012 r. Na rozprawie [...] poparła skargę z wyłączeniem zobowiązania Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej do rozpatrzenia wniosku z dnia 5 września 2012 r., jednakże podtrzymała swoje stanowisko, iż organ, rozpatrując niniejsza sprawę, pozostawał w bezczynności i dlatego, zdaniem strony skarżącej, w tej części skarga jest zasadna i nadal aktualna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, opierając się na stanie faktycznym ustalonym jak wyżej, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Bezczynność organu występuje, gdy organ, zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Niezastosowanie się przez organ do nakazów przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez niezasadne twierdzenie, iż ustawa ta nie ma zastosowania w danej sprawie, albo niezasadne pozbawienie żądanej informacji przymiotu informacji publicznej w rozumieniu powyższej ustawy, albo nierozpatrzenie wniosku o udostępnienie takiej informacji w sposób przewidziany w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, stanowi także bezczynność organu. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie żądane przez [...] we wniosku z dnia 5 września 2012 r. informacje są informacjami publicznymi w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W tym zakresie między stronami niniejszego postępowania przed sądem administracyjnym zagadnienie to nie jest sporne. W związku z wydaniem przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w dniu [...] grudnia 2012 r. decyzji odmawiającej udzielenia informacji publicznej w zakresie zagadnień wskazanych w pkt: a, b, c, d wniosku z dnia 5 września 2012 r. (doręczonej stronie skarżącej w dniu 11 grudnia 2012 r.), sprawa uległa istotnej zmianie, albowiem obowiązek udzielenia informacji w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej został przez organ ostatecznie wykonany. Wcześniej obowiązek ten organ wykonał w części poprzez udostępnienie pismem z dnia 5 listopada 2012 r. zagadnień wskazanych w pkt: e, f, g, h, i, j, k wniosku z dnia 5 września 2012 r., co zresztą nie stanowiło już przedmiotu sporu zakreślonego skargą. Zatem w tym zakresie, na zasadzie art. 161 § 1 pkt. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postępowanie umorzył (pkt. 2 wyroku), albowiem rozstrzyganie w tym przedmiocie stało się zbędne. Do rozstrzygnięcia pozostawało natomiast zagadnienie, czy działanie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w niniejszej sprawie obarczone było zwłoką, która stanowiłaby bezczynność organu, zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu przepisu art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność taka miała miejsce i nadto nosiła ona cechy rażącego naruszenia prawa (pkt. 1 wyroku). W tym zakresie zmodyfikowana pismem z dnia 21 grudnia 2012 r. i poparta na rozprawie skarga jest zasadna. Po pierwsze wyraźnie należy podkreślić, iż istotą ustawy o dostępie do informacji publicznej jest szybkość działania w procesie udostępniania informacji publicznej. Stanowi o tym art. 13 ust. 1 ustawy, zakreślający termin do udzielenia informacji niezwłoczny, nie późniejszy jednak niż 14 dniowy od dnia złożenia wniosku. Zgodnie z art. 13 ust. 2, termin udzielenia informacji może zostać przedłużony do 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku, jednakże wymaga to wykazania powodów opóźnienia. Z uwagi na oczywisty dla istoty informacji publicznej szybki czas udostępniania, praktyka jak i doktryna jednoznacznie opowiedziały się za brakiem w tym zakresie wymogu poprzedzania skargi, zarzucającej bezczynność organu, wezwaniem tego organu do zaprzestania naruszania prawa. Jednym z argumentów przemawiającym za takim odstępstwem od zasad ogólnych w sprawach o bezczynność była szybkość postępowania w sprawach dostępu do informacji publicznej. W tym też zakresie należy interpretować przepisy tej ustawy, określające terminy udostępnienia informacji publicznej. Zważyć tu także należy na ustanowienie w ustawie o dostępie do informacji publicznej specyficznego dla tej ustawy sposobu załatwiania sprawy. Zatem skoro wykonanie obowiązku informacyjnego, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, polega na udostępnieniu żądanej informacji wprost, albo na wydaniu przez organ (posiadacza informacji) decyzji o odmowie jej udostępnienia, przewidzianej w art. 16 ustawy, znaczy to, iż obie te czynności (oczywiście pojmowane zamiennie) powinny być wykonane w terminach przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Zwłoka w udostępnieniu żądanej informacji (zarówno w zakresie jej udostępnienia jak i w zakresie wydania decyzji odmawiającej udostępnienia) stanowi naruszenie przepisu art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pełni podziela poglądy orzecznictwa i doktryny, iż decyzja, wydana w trybie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, musi być wypracowana w trybie przepisów K.p.a., jednakże jako, iż jest to szczególna decyzja, przewidziana w reżimie ustawy o dostępie do informacji publicznej, to wydanie takiej decyzji nie może przekroczyć terminów do załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej, przewidzianych w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej (tu zwłaszcza art. 13). Za nieprawidłowy należy uznać pogląd, iż w przypadku potrzeby wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej otwiera się, niezależnie od terminów do udostępnienia informacji publicznej, przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, termin do wydania decyzji w rozumieniu przepisów K.p.a. W skrajnym przypadku takie rozumowanie prowadziłoby do dodawania obu wyżej wskazanych terminów i w rezultacie do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w znacznym odstępstwie czasowym od daty złożenia wniosku, niezgodnie z treścią art. 13 omawianej ustawy. Takie rozumienie terminów do wydawania decyzji odmawiającej pozostaje w rażącej sprzeczności z istotą ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dlatego, zgodnie z treścią art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, decyzja o odmowie udostępnienia danej informacji może zostać wydana najpóźniej w terminie do dwóch miesięcy od daty złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej i to pod warunkiem, iż wcześniej, w terminie nieprzekraczającym dwóch tygodni od złożenia wniosku, organ posiadający daną informację wyda postanowienie przewidziane w art. 13 omawianej ustawy, w którym w sposób wiarygodny uzasadni przyczyny, dla których informacja nie może być udostępniona w zwykłym trybie. Zważyć tu należy, iż ustawodawca przewidział maksymalny termin do udostępnienia informacji publicznej, przy zachowaniu wymogów określonych w art. 13 § 2 ustawy, do dwóch miesięcy. Jest to z pewnością odpowiedni termin, biorąc pod uwagę prawidłowe i nieopieszałe działanie organu, do rzetelnego wyważenia przeciwstawnych argumentów, niezbędnych do wypracowania albo decyzji odmownej, albo do udostępnienia żądanej informacji. Przenosząc niniejsze rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż wniosek o udzielenie informacji publicznej został złożony w dniu 5 września 2012 r., zatem termin do załatwienia sprawy, zgodnie z przepisem 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, mijał w dniu 19 września 2012 r. Termin ten, zgodnie z treścią art. 13 ust. 2, mógł zostać przedłużony do dwóch miesięcy od daty złożenia wniosku – a zatem do dnia 5 listopada 2012 r. Zatem organ, przy założeniu prawidłowości postanowienia z dnia [...] września 2012 r. o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, powinien do dnia 5 listopada 2012 r. udostępnić żądaną informację (co częściowo uczynił, udostępniając w tym dniu informację w zakresie zagadnień wskazanych w pkt: e, f, g, h, i, j, k wniosku) i najpóźniej w tymże dniu wydać decyzję o odmowie udzielenia informacji w pozostałym zakresie wniosku (pkt: a, b, c, d). Tymczasem decyzję Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydał dopiero w dniu [...] grudnia 2012 r., a zatem z miesięczną zwłoką. W uzasadnieniu skargi [...] podnosiła, iż postanowienie z dnia [...] września 2012 r. nie uzasadnia przyczyn przedłużenia terminu do udostępnienia informacji publicznej. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej w odpowiedzi na skargę nie odniósł się wprost do tego zarzutu. Podnosił natomiast argumenty przemawiające za wydaniem decyzji o odmowie udostępnienia informacji w zakresie objętym pkt: a, b, c, d wniosku, sprowadzające się do ochrony tajemnicy T. S.A. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie argumentacja, zawarta w odpowiedzi na skargę, uzasadnia jedynie potrzebę wydania w niniejszej sprawie decyzji odmownej co do części wniosku. Ocena zasadności tej argumentacji w decyzji odmawiającej nie stanowi przedmiotu niniejszego sporu i dlatego z tych względów, w takim znaczeniu, wymyka się kontroli sądowej w sprawie o bezczynność w udostępnianiu informacji publicznej. Jednakże w żaden sposób nie uzasadnia ona z jakich konkretnie powodów wydano postanowienie z dnia [...] września 2012 r. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, samo lakoniczne sformułowanie "skomplikowany charakter sprawy", bez konkretnego wskazania przyczyn takiego stanu rzeczy, stanowi wadliwe i nieprzekonujące uzasadnienie tego postanowienia, zatem skarżący może w sposób prawidłowy upatrywać tu nieuzasadnionego przedłużenia terminu załatwienia sprawy, a zatem działania na zwłokę. Nadto w postanowieniu tym, pomijając już lakoniczność jego uzasadnienia i trafnie podniesiony przez stronę skarżącą brak wykazania faktycznych przyczyn przedłużenia terminu do załatwienia sprawy, organ wadliwie wyliczył ostateczny dwumiesięczny termin załatwienia sprawy, zamiast na dzień 5 listopada 2012 r. błędnie wskazano tu dzień 18 listopada 2012 r. W odpowiedzi na skargę (str. 3) organ wskazał, iż informacji wskazanej w pkt c) wniosku w ogóle nie posiada i nie posiadał ("Brak jest w chwili obecnej informacji, iż w dniu 19 listopada 2012 r. T. wprowadziła usługi dostępu Internetu [...]"). Zatem skoro informacji tej Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej nie posiadał, to niezrozumiałe jest dlaczego niezwłocznie, jak nakazuje ustawa o dostępie do informacji publicznej, nie poinformował o tej okoliczności wnioskodawcy. W takim opieszałym działaniu także należy upatrywać zwłokę organu w załatwieniu sprawy o dostęp do informacji publicznej, uzasadniające zastosowanie art. 149 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Reasumując, uznać należy, iż niniejsza sprawa została przez Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wadliwie rozpatrzona. Po pierwsze nie wydano w terminie, zawartym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, decyzji przewidzianej w art. 16 tej ustawy, po drugie nie wykazano przyczyn, dla których wydano postanowienie w trybie art. 13 ust. 2 ustawy, po trzecie nie poinformowano niezwłocznie wnioskodawcy o nieposiadaniu jednej z żądanych informacji. Każda z tych sytuacji, zważywszy, iż dotyczy wadliwości działania niezwykle istotnego dla rozwoju cywilizacyjnego i postępu teleinformatycznego organu jakim jest Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, sama w sobie stanowi o uznaniu, iż stwierdzona wyżej bezczynność (w tym zwłoka) w załatwieniu sprawy w zakresie dostępu do informacji publicznej mała znamiona rażącego naruszenia prawa. Dlatego, mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku. W zakresie kosztów postępowania orzeczono zgodnie z treścią art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.