I SA/Go 465/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 października 2013 r. sprawy ze skargi J.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu załatwienia sprawy postanawia: odrzucić skargę. W dniu 12 września 2013r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo z dnia [...] sierpnia 2013 r. zatytułowane "Skarga strony J.P. na ww. postanowienia wydane w dniu [...].07.2013 r." W piśmie tym wskazano trzy sygnatury postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego, m. in. [...] dot. [...]. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że "Burmistrz robi, co chce, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze przedłuża mu terminy i to niejeden raz. Ponaglenia właścicieli, aczkolwiek uznawane są za racjonalne, to w niczym nie powodują ukrócenia opieszałości i bałaganu Burmistrza." W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie wskazując, że skarżący wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013r. nr [...], którym przedłużono Burmistrzowi Miasta termin załatwienia sprawy objętej postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. [...] do dnia [...] września 2013 r. Termin załatwienia sprawy ustalono dla określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. za nieruchomość położoną w [...], dz. nr [...] (Zespół [...]). Kolegium podkreśliło, że przedmiotowe postanowienie nie mieści się w katalogu spraw na które przysługuje skarga, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 września 2013 r. wezwano skarżącego do wskazania, czy pismo z dnia [...] sierpnia 2013 r. stanowi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] oraz bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009r., czy jedynie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], pod rygorem przyjęcia, że przedmiotem skargi jest tylko ww. postanowienie. W odpowiedzi skarżący wskazał, że pismo z dnia [...] sierpnia 2013 r. stanowi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] oraz bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. Wobec powyższego skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. zarejestrowano w repertorium SAB. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie podkreślić należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Zgodnie z regulacją art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Jednocześnie zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych jest wyznaczony przez katalog określonych form działania organów administracji publicznej, wymienionych enumeratywnie w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a." oraz w innych ustawach, do których odsyła art. 3 § 3 tej ustawy. Stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpatrywanej sprawie, zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze przedłużyło Burmistrzowi Miasta termin załatwienia sprawy objętej postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. [...] do dnia 30 września 2013 r., tj. sprawy w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. za nieruchomość położoną w [...], dz. nr [...] (Zespół [...]). Postanowienie to nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 P.p.s.a., bowiem nie kończy postępowania, nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty, nie przysługuje na nie zażalenie. Stwierdzić zatem należało, że nie należy ono do właściwości sądu administracyjnego. Wobec tego Sąd nie mógł ocenić jego zasadności. Na marginesie zaznaczyć należy, że w związku z tym, że skarżący złożył jednocześnie skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. (sprawa ta zarejestrowana została pod sygnaturą I SAB/Go 9/13) kontrola zasadności działań organu, w tym także ciągłe przedłużanie terminu załatwienia sprawy znajdzie odzwierciedlenie w postępowaniu w przedmiocie bezczynności; pod warunkiem, że skarżący dopełni wszystkich wymogów formalnych w tym zakresie. Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Taka okoliczność zachodzi m.in. wtedy, gdy na dany akt w ogóle skarga nie przysługuje, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.