II SA/Wa 1166/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska Janusz Walawski (spr.) Protokolant starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2013 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną oddala skargę. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania J. P. od decyzji Starosty P. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] odmawiającej ww. uznania za osobę bezrobotną od dnia [...] marca 2013 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.), w dniu [...] maja 2013 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotnym jest osoba niezatrudniona i niewykonująca pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jest osoba niepełnosprawną, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy (...), zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukująca zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty socjalnej, renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę (...). Z powołanego przepisu wynika, że osoba, która nabyła prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy nie może nabyć statusu osoby bezrobotnej. Ustawodawca w tym przepisie nie uzależnił przyznania statusu bezrobotnego od wysokości renty z tytułu niezdolności do pracy lecz jednoznacznie określił, że samo jej nabycie wyłącza możliwość uzyskania statusu bezrobotnego czy też jego zachowanie. Tylko w przypadku renty rodzinnej jej wysokość ma wpływ na możliwość uzyskania statusu osoby bezrobotnej. J. P. nabył prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia [...] października 2012 r. i do chwili obecnej świadczenie to pobiera, dlatego nie może mu zostać przyznany status osoby bezrobotnej. Decyzja Wojewody [...] stała się przedmiotem skargi wniesionej przez ww. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy polegającym na dokonaniu przez organ jego błędnej wykładni polegającej na przyjęciu, że osobie posiadającej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w wysokości nieprzekraczającej połowy minimalnego wynagrodzenia za prace nie może zostać przyznany status osoby bezrobotnej. Wojewoda [...] odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa. Na wstępie należy podać, że przesłanki uzyskania statusu osoby bezrobotnej są ściśle określone i organ administracyjny nie ma możliwości orzekania na podstawie uznania administracyjnego, a postępowanie wyjaśniające sprowadza się do ustalenia czy zachodzą w sprawie wyliczone w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy okoliczności faktyczne. W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy w sposób uzasadniony treścią powołanego przepisu uznały, że skarżący nie spełnia przesłanki uzyskania statusu osoby bezrobotnej z uwagi na pobierania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Zgodnie zatem z definicją sformułowaną w art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji, pod pojęciem bezrobotnego należy rozumieć osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-e i g wskazanej regulacji, lub cudzoziemca - członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej w systemie wieczorowym, zaocznym lub eksternistycznym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Warunkiem posiadania statusu bezrobotnego jest nadto zachowanie wymogów wymienionych w lit. a - k przywołanego art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji(...), wśród których znajduje się między innymi nie nabycie prawa do pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy. Kwestia nabycia przez skarżącego uprawnienia rentowego z tytułu częściowej niezdolności do pracy pozostaje w ścisłym związku ze statusem osoby bezrobotnej, bowiem uzyskanie takiego prawa wyklucza możliwością bycia uznanym za osobę bezrobotną. Otrzymywanie przez skarżącego powyżej określonego świadczenia stanowi okoliczność wyłączającą równoczesne możliwość przyznania, czy też posiadania statusu osoby bezrobotnej, o czym przesądza treść przepisu stanowiącego podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji. W świetle powyższego Sąd uznał, że zarzuty podniesione w skardze nie mogły zostać uwzględnione i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. Nr 270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji orzeczenia.