II SA/Rz 715/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Piórkowska Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ WSA Paweł Zaborniak Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 października 2013 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania otworów okiennych -skargę oddala- Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. decyzją z dnia [...] kwietnia 2013r. znak: [...] PINB umorzył "postępowanie wszczęte pismem z dnia [...] marca 2013r., znak j.w. w sprawie wykonania trzech otworów okiennych w ścianie zachodniej budynku mieszkalnego jednorodzinnego, posadowionego na działce o nr ewid. gr. 1899, położonej w miejscowości Ł., stanowiącej własność Pana C. R., zam. Ł. 161 , [...] Ł., w której zgodnie z decyzją Starosty L. nr [...], z dnia [...] czerwca 2003 nie powinno być otworów okiennych, tj. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach." Od powyższej decyzji odwołał się E.S. - pełnomocnik K.S., właścicielki działki nr 1900, graniczącej od strony przedmiotowych okien z działką nr 1899 zarzucając, że budynek mieszkalny na działce nr 1899 położonej w Ł. został wybudowany niezgodnie z projektem zagospodarowania oraz z decyzją o pozwoleniu na budowę [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. wydaną przez Starostę L. znak: [...] tj. w odległości 1, 15 m od istniejącego ogrodzenia. Okno w wykuszu zwrócone w kierunku działki 1900 znajduje się w odległości 1,6 m, a w zaskarżonej decyzji "nie podjęto" wybudowanej, jego zdaniem samowolnie, w latach 1975-1980 przybudówki, która zlokalizowana jest ok. 1 m na działce nr 1900 oraz zagraża bezpieczeństwu ludzi. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, zwany dalej "WINB" decyzją z dnia [...] czerwca 2013r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 w związku z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. - Dz.U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej "k.p.a." uchylił zaskarżoną decyzję w całości i jednocześnie umorzył w całości postępowanie administracyjne wszczęte w sprawie wykonania trzech otworów okiennych w ścianie zachodniej jednorodzinnego budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce o nr ewid. gr. 1899, położonej w miejscowości Ł., własności C.R., wybudowanego na podstawie decyzji Starosty L. z dnia [...] czerwca 2003 nr [...] Stwierdził, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe, jednak korekty wymaga sentencja decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że C.R. na podstawie decyzji pozwolenia na budowę z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...], wydanej przez Starostę L. wybudował budynek mieszkalny na działce nr 1899 położonej w miejscowości Ł. Inwestor w dniu [...] grudnia 2010r. zawiadomił PINB w L. o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego zrealizowanego na podstawie w/w pozwolenia na budowę. Kontrola przeprowadzona przez PINB w L. w dniu [...].03.2013 r. wykazała, że w ścianie zachodniej czyli od strony granicy z działką nr 1900, niezgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym ww. decyzją, zostały wykonane zostały trzy otwory okienne. Oznacza to, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. stwierdzając powyższe zobowiązany był do wszczęcia postępowania w powyższej sprawie. W rozpatrywanym przypadku zaistniała sytuacja o której mowa w art. 50 i 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W trakcie prowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, że otwory okienne wybudowane z naruszeniem przepisów w przedmiotowym budynku mieszkalnym zostały zamurowane. Zatem postępowanie administracyjne prowadzone w powyższej sprawie stało się bezprzedmiotowe w całości. Podlega umorzeniu w całości z uwagi na brak przedmiotu tego postępowania, ponieważ stan naruszenia prawa przestał istnieć. W rozpatrywanej sprawie mamy więc do czynienia z sytuacją, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a. Organ wskazał, że PINB w L. w przedmiotowej sprawie prawidłowo dokonał rozstrzygnięcia w oparciu o wskazany wyżej art. 105 § 1 k.p.a., lecz sentencja zaskarżonej decyzji wymaga uzupełnienia z uwagi na to, że organ I instancji nie określił czy postępowanie umarza w całości czy w części, dlatego należy ją zreformować. Odnosząc się do pozostałych kwestii podniesionych w odwołaniu organ wyjaśnił, że organ administracji publicznej prowadząc postępowanie w trybie odwoławczym może dokonać rozstrzygnięcia jedynie w zakresie objętym skarżoną decyzją oraz w zakresie jakim wszczęte było postępowanie administracyjne. Sprawa przybudówki, jak i okna w wykuszu poruszona w odwołaniu nie była przedmiotem postępowania rozstrzyganego zaskarżoną decyzją. Rozpatrywanie spraw dotyczących ustalania prawidłowości i legalności przebiegu granic pomiędzy działkami nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego. E.S. działający jako pełnomocnik córki K.S., reprezentowany przez pełnomocnik adwokata T.P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r. zaskarżając ją w całości oraz zarzucając jej naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 11, art. 15, art. 77, art. 80 oraz 107 § 3 i 138 k.p.a. poprzez błędną jego wykładnię i błędne zastosowanie, a w konsekwencji podjęcie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013r. w całości jak również uchylenie w całości decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] kwietnia 2013r r. (znak: [...]) oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że organy obu instancji nie odniosły się właściwie do przedmiotowej sprawy, rażąco naruszając przepisy prawne. Wniesione odwołanie zostało rozpatrzone negatywnie, a organ nie w pełni uwzględnił roszczenia i przedstawione dowody przez stronę, co należy do jego obowiązków. Przedstawiona analiza materiału dowodowego nie jest wyczerpująca, a organy obydwu instancji dokonały nietrafnych czynności oraz decyzji. Z kolei organ II instancji nie wywiązał się z ciążącej na nim powinności skrupulatnego przeanalizowania całego materiału dowodowego i zbadania prawidłowości decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Stosownie do przepisu art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 cyt. ustawy. Tak przeprowadzona kontrola nie wykazała naruszeń prawa w stopniu, o którym mowa w art. 145 § 1 cyt. ustawy. Jak ustalono na podstawie akt administracyjnych, na działce nr ew. 1899 położonej w miejscowości Ł. inwestor wybudował budynek mieszkalny na podstawie pozwolenia z dnia [...] czerwca 2003 r. wydanego przez Starostę L. Z inwentaryzacji powykonawczej wynika, iż budynek został wybudowany zgodnie z zatwierdzoną lokalizacją. Z projektu zatwierdzonego w/w decyzją wynika, iż w ścianie od strony zachodniej czyli od strony granicy z działką nr ew. 1900 nie powinno być otworów okiennych. Podczas przeprowadzonej kontroli w dni [...] marca 2013 r. ustalono, że w ścianie tej wykonane zostały trzy otwory okienne, których nie przewidywał projekt. Wobec tego organy nadzoru budowlanego zawiadomiły o wszczęciu postępowania w sprawie wykonania trzech otworów okiennych w ścianie zachodniej budynku mieszkalnego. W dniu 25 marca 2013 r. organ został poinformowany przez inwestora, że przedmiotowe otwory okienne zostały zamurowane. Przeprowadzona w dniu 26 marca 2013 r. rozprawa administracyjna potwierdziła ten fakt. Wobec tego postępowanie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. Zasadnie również organ odwoławczy wydał decyzję reformatoryjną, ponieważ w przypadku bezprzedmiotowości aktualne brzmienie przepisu art. 105 § 1 k.p.a. wskazuje na konieczność określenia bezprzedmiotowości w całości lub w części. Nieuzasadniony jest zarzut skargi, tożsamy z treścią odwołania, iż skarżący porusza inne naruszenia związane z budową budynku mieszkalnego na działce nr1899. Sąd nie jest związany zarzutami skargi lecz jest związany granicą sprawy. Zakres zaś rozstrzygania organu określa zawiadomienie o wszczęciu postępowania. Faktem jest, iż organy obu instancji nie zajęły swojego stanowiska do zarzutów z odwołania. Stanowisko organu winno znaleźć się w uzasadnieniu rozstrzygnięć, do tego zobowiązuje przepis art. 107 § 3 k.p.a. Lecz naruszenie przepisów postepowania może skutkować uwzględnieniem skargi "jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy". Z tych względów na zasadzie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) Sąd skargę oddalił. O kosztach nie orzeczono ze względu na treść art. 200 cyt. ustawy.