IV SA/Wa 1875/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi D. B. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania - oddala skargę - Postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] z dnia [...] maja 2011r., znak [...], po rozpoznaniu wniosku D. B., odmówiono zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie drogi ekspresowej [...] na odcinku [...] w zakresie przebudowy fragmentów linii napowietrznych wysokiego napięcia kolidującej z budową [...] Obwodnicy [...] w ciągu drogi [...]: - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...]) - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...]). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł D. B., zarzucając naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 w związku z art. 7 Kpa, poprzez prowadzenia dwóch, tożsamych pod względem zakresu postępowań (co narusza interes prawny skarżącego), grożących nieważnością wydanych w efekcie tego decyzji. Jako drugie postępowanie skarżący wskazał w zażaleniu postępowanie odwoławcze od decyzji RDOŚ [...] z dnia [...] lutego 2011 r., znak [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą.: budowa drogi ekspresowej [...] na odcinku [...], w zakresie przebudowy fragmentów linii napowietrznych wysokiego napięcia kolidujących z budową [...] Obwodnicy [...] w ciągu drogi [...]: - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...]), - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...]), - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...]), - linia 400 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...]), - linia 400 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...] i [...]), - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...]). Po rozpatrzeniu zażalenia postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011r. nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy ww. postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] z dnia [...] maja 2011 r., znak [...]. Organ centralny w uzasadnieniu swojego postanowienia wskazał, że wnioskując o zawieszenie postępowania, skarżący podał podstawę prawną — art. 97 Kpa oraz okres postulowanego zawieszenia — "do ostatecznego rozstrzygnięcia odwołania D. B. od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach". Pomijając fakt, że skarżący nie wskazał konkretnie we wniosku, o jakie postępowanie odwoławcze w przedmiocie umorzenia dokładnie chodzi, należy zwrócić uwagę, że podstawa prawna wniosku dotyczy obligatoryjnego zawieszenia postępowania przez organ, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. RDOS [...], jako organ prowadzący oba ww. postępowania, wydając zaskarżone postanowienie stwierdził, że postępowaniem wskazanym jako zagadnienie wstępne jest postępowanie odwoławcze od decyzji tego organu z dnia [...] lutego 2011 n, znak [...], w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: budowa drogi ekspresowej [...] Obwodnica [...] na odcinku [...] w zakresie przebudowy fragmentów linii napowietrznych wysokiego napięcia kolidujących z budową [...] obwodnicy [...] w ciągu drogi [...]: - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...]), - linia 220 k V relacji [...] (pikietaż drogi [...]), - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...]), - linia 400 kV relacji [...] (pikietaż [...]), - linia 400 kV relacji [...] (pikietaż [...] i [...]), - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż [...]). Powyższa decyzja stała się ostateczna, w związku z postanowieniem Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2011r., znak [...], stwierdzającym uchybienie terminu do wniesienia od niej odwołania. Organ odwoławczy podzielił pogląd organu I instancji, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek wymienionych w art. 97 § 1 Kpa, która uzasadniałaby zawieszenie postępowania z urzędu. W szczególności, jeśli chodzi o przesłankę wymienioną w art. 97 § 1 ust. 4 Kpa, wskazaną w zażaleniu, nie można uznać ww. postępowania odwoławczego w sprawie umorzenia postępowania za zagadnienie wstępne względem przedmiotowej sprawy. Organ podał, iż oba ww. postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie są tożsame, ponieważ różnią się znacząco zakresem. Z tego powodu nie zostaje zachowana tożsamość elementów przedmiotowych obu postępowań, pojmowana jako tożsamość ich treści. Organ zaznaczył, że w związku z faktem, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach sama w sobie nie posiada charakteru wykonalności, realizacja przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko jest możliwa dopiero po uzyskaniu zezwolenia na realizację inwestycji. Przez zezwolenie na realizację inwestycji należy rozumieć zbiór niezbędnych decyzji koniecznych do uzyskania w procesie inwestycyjnym, warunkujących rozpoczęcie prac i realizację przedsięwzięcia (od rozstrzygnięć środowiskowych po regulujące szczegółowe kwestie techniczne, którego ostatnim etapem jest zazwyczaj pozwolenie na budowę). Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Organ podkreślił, iż nawet, przyjmując hipotetycznie, zakończenie obu ww. postępowań wydaniem decyzji określających środowiskowe uwarunkowania realizacji inwestycji nie skutkowałoby wadą nieważności którejś z nich, nawet jeżeli obejmowałyby częściowo ten sam obszar oddziaływania, powodowany przez przedmiotową przebudowę fragmentów: - linii 220 kV [...] (pikietaż drogi [...]), - linii 220 kV [...] (pikietaż drogi [...]). Inwestor, ubiegając się o decyzję komplementarną dla uzyskania zezwolenia na realizację inwestycji, musiałby bowiem przedłożyć tylko jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach — tę, której zakres jest zgodny z zakresem postępowania w sprawie wydania decyzji architektoniczno-budowlanej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2011r. wniósł D. B., zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Strona skarżąca zarzuciła, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że w sprawie nie było podstaw do zawieszenia postępowania odwoławczego z odwołania od decyzji RDOŚ nr [...], w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Odpowiadając na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż zaskarżone postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2011r. nie narusza przepisów prawa i w związku z tym skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego rozumieć należy sytuację, w której rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji wymaga rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd kwestii prawnej, a więc stwierdzenia w drodze decyzji lub orzeczenia sądu, określonego stanu prawnego lub od stworzenia takim orzeczeniem lub decyzją określonej sytuacji prawnej, bez której nie jest możliwe w ogóle rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w innym postępowaniu, które z tej przyczyny musi ulec zawieszeniu. Podkreślić trzeba, że musi istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenia postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne (tak również NSA w wyroku z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 1698/07 Lex Omega nr 489631). Zdaniem Sądu, w sprawie niniejszej, organy administracji prawidłowo uznały, że nie zachodziły przesłanki określone w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie drogi ekspresowej [...] na odcinku [...] w zakresie przebudowy fragmentów linii napowietrznych wysokiego napięcia kolidującej z budową [...] Obwodnicy [...] w ciągu drogi [...]: - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...]) - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...]). Postępowaniem wskazanym przez stronę jako zagadnienie wstępne było postępowanie odwoławcze od decyzji RDOŚ z dnia [...] lutego 2011 r., znak [...], w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: budowa drogi ekspresowej [...] na odcinku [...] w zakresie przebudowy fragmentów linii napowietrznych wysokiego napięcia kolidujących z budową [...] obwodnicy [...] w ciągu drogi [...]: - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...]), - linia 220 k V relacji [...] (pikietaż drogi [...]), - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...]), - linia 400 kV relacji [...] (pikietaż [...]), - linia 400 kV relacji [...] (pikietaż [...] i [...]), - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż [...]). Sąd stwierdza, że nie można uznać ww. postępowania odwoławczego w sprawie umorzenia postępowania za zagadnienie wstępne względem postępowania dotyczącego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie drogi ekspresowej [...] na odcinku [...] w zakresie przebudowy fragmentów linii napowietrznych wysokiego napięcia kolidującej z budową [...] Obwodnicy [...] w ciągu drogi [...]: - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...]) - linia 220 kV relacji [...] (pikietaż drogi [...]). Oba ww. postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie są tożsame, ponieważ różnią się znacząco zakresem. Z tego powodu nie zostaje zachowana tożsamość elementów przedmiotowych obu postępowań, pojmowana jako ich tożsamość, co do treści. Inwestor, ubiegając się o uzyskanie zezwolenia na realizację inwestycji, musiałby przedłożyć tylko jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach — tę, której zakres jest zgodny z zakresem postępowania w sprawie wydania decyzji architektoniczno-budowlanej. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.