II SAB/Wa 315/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Olga Żurawska-Matusiak, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2013 r. sprawy ze skargi K. F. na bezczynność Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2012 r. dotyczącego wypłaty dodatku do uposażenia 1. zobowiązuje Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej do rozpoznania wniosku skarżącego K. F. z dnia [...] października 2012 r. w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala wniosek o wymierzenie grzywny. Pismem z dnia 8 maja 2013 r. K. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej, zarzucając naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 136 pkt 1 k.p.a. przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o : 1) zobowiązanie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego zgodnego z pierwotnym wnioskiem, w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi. 2) zobowiązanie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie. 3) wymierzenie, na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. grzywny wobec Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w pełnej wysokości przewidzianej przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. 4) orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 5) zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż w dniu [...] października 2012 r. zwrócił się do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z wnioskiem w sprawie wypłaty należnego uposażenia od dnia [...] lipca 2012 r. Na powyższy wniosek uzyskał za pismem Nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. odpowiedź, w której stwierdzono, iż odstąpiono od wydania rozkazu personalnego w sprawie przyznania skarżącemu należnego mu uposażenia od [...] lipca 2012 r. W dniu 1 marca 2013 r. skarżący wystąpił do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Na powyższe wezwanie otrzymał w dniu 25 kwietnia 2013 r. pisemną odpowiedź o odmowie wydania decyzji administracyjnej. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej dotychczas nie wydał stosownego aktu administracyjnego co oznacza, że wniosek nie został rozpoznany. W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi. Organ podniósł, iż skarga nie zawiera podpisu strony, natomiast złożona została jedynie parafka podpisu, prawdopodobnie skarżącego. Ponadto sprawa objęta skargą pomiędzy stronami jest już w toku o sygn. akt II KO/Wa [...]. Skarżący nie wyczerpał też środków zaskarżenia, które służyły w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie i nie złożył zażalenia na bezczynność do organu nadrzędnego nad Komendantem [...] Oddziału Straży Granicznej. Wskazano również na niekonsekwencję skarżącego, który w niniejszej sprawie zarzuca organowi bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, a jednocześnie pismo organu z dnia [...] listopada 2012 r. traktuje jak decyzję i składa od niego odwołanie. W ocenie organu, będąca przedmiotem skargi bezczynność Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej nie miała miejsca. Organ rozpatrzył pismo skarżącego i odpowiedział na nie w odpowiedniej do tego formie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Brak jest podstaw do odrzucenia skargi. Przedmiotowa skarga nie jest przedmiotem rozpoznania w sprawie II KO/Wa [...], gdyż jedynie za wskazanym numerem została ona wpisana do Dziennika Korespondencji Ogólnej. Autorzy komentarza – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod redakcją Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 205 podają następującą definicję podpisu: podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu za pomocą badań grafologicznych. Umieszczony na skardze znak ręczny, pozwala zidentyfikować osobę wnoszącą skargę. Bezspornym jest, iż skarżący pismem z dnia 1 marca 2013 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, które to pisma w ocenie sądu należało potraktować jako zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a. Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności skargi wskazać należy, iż organ administracji ocenia żądanie zawarte w podaniu, pod kątem spełnienia łącznie dwóch warunków: czy żądanie dotyczy sprawy o charakterze indywidualnym oraz czy dopuszczalne jest rozstrzygnięcie sprawy w formie decyzji. Jeżeli żądanie zawarte w podaniu nie pozwala, ze względu na ogólnikowość, na wystąpienie wskazanych przesłanek, organ wzywa wnoszącego do uzupełnienia w tym zakresie podania w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tego braku spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 1 k.p.a.). Będący przedmiotem skargi wniosek skarżącego z dnia [...] października 2012 r. dotyczył dodatku, o którym mowa w § 9 ust. 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2008 r. Nr 24, poz. 148 z późn. zm.). We wniosku tym, funkcjonariusz Straży Granicznej K. F. wniósł o "wyjaśnienie powodu niewypłacania dodatku, wypłacenie zaległych należności finansowych wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi oddzielnie dla każdego miesiąca". Nie ulega więc wątpliwości, że wniosek dotyczył sprawy osobowej funkcjonariusza, rozstrzyganej w formie decyzji – rozkazu personalnego. Podstawą prawną do wydanie tego rodzaju rozkazu personalnego jest § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie właściwości organów i jednostek organizacyjnych Straży Granicznej w sprawach wynikających ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz trybu postępowania w tych sprawach (Dz. U. z 2009 r. Nr 91, poz. 814), w myśl którego sprawy osobowe funkcjonariuszy załatwia się w formie rozkazu personalnego. Stosownie zaś do § 4 ust. 2 tego rozporządzenia, sprawy osobowe dotyczące w szczególności mianowania lub powołania na stanowisko służbowe, zwolnienia lub odwołania z tego stanowiska oraz należnego na nim uposażenia. Przepis art. 104 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej stanowi zaś, że uposażenie funkcjonariusza składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia. Tymczasem pismem [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] skarżący został poinformowany, iż "odstąpiono od wydania rozkazu personalnego" w przedmiocie zwiększenia dodatku służbowego w stosunku do jego osoby. Przyjąć zatem należy, iż skarżący zasadnie zarzuca organowi pozostawanie w bezczynności, jeśli chodzi o załatwienie wniosku z dnia [...]października 2012 r. Odnosząc się do żądania skargi o stwierdzenie, że bezczynność Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej miała postać rażącego naruszenia prawa oraz wymierzenia organowi grzywny, należy wyjaśnić, że w tym zakresie Sąd działa na zasadzie uznania, oceniając czy wystąpiła kwalifikowana postać bezczynności organu, oraz czy uzasadnionym i celowym jest wymierzenie organowi grzywny. Sąd doszedł do przekonania, że bezczynność organu nie miała postaci rażącego naruszenia prawa oraz nie powinna skutkować w tej konkretnej sprawie, wymierzeniem organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Do konstatacji takiej doprowadziły Sąd ustalenia o: nie wystąpieniu okoliczności, które wskazywałyby na złą wolę organu w załatwieniu sprawy, jego przekonanie, że rozpatrzył pismo skarżącego i odpowiedział na nie w odpowiedniej do tego formie, z uwagi na rozwiązania przyjęte w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej, zgodnie z którymi przyznanie dodatku funkcyjnego, jego podwyższenie albo obniżenie następuje na wniosek właściwego przełożonego funkcjonariusza (§ 7 ust. 6 pkt 2). Mając powyższe na uwadze Sąd nie orzekł grzywny wobec organu, gdyż wymierza się ja w przypadku kwalifikowanej bezczynności (przewlekłości), o której jednak nie można mówić w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.