II SAB/Wa 292/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 24 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi z 31 stycznia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, K. J. uczynił bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w przedmiocie nieważności rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. o stwierdzenie decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r. odmawiającej uchylenia decyzji z dnia [...] września 2011 r. nr [...] odmawiającej wypłaty wyrównania świadczenia za okres 3 lat od daty wniesienia żądania zaliczenia okresów składkowych do wysługi emerytalnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że sprawa dotyczy prawa do zaopatrzenia emerytalnego i nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, określone postanowienia, inne akty i czynności dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty tych jednostek w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów w przypadku niewydania decyzji administracyjnych, określonych postanowień i innych aktów z zakresu administracji publicznej oraz niedokonania czynności z zakresu administracji publicznej. K. J. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w przedmiocie nieważności rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. o stwierdzenie decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r. odmawiającej uchylenia decyzji z dnia [...] września 2011 r. nr [...] odmawiającej wypłaty wyrównania świadczenia za okres 3 lat od daty wniesienia żądania zaliczenia okresów składkowych do wysługi emerytalnej. W myśl art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. nr 43, poz. 296 ze zm.), sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych są sprawami cywilnymi, do których rozpoznania, stosownie do przepisu art. 2 K.p.c. powołane są sądy powszechne, chyba że przepisy szczególne przekazują je do właściwości innych organów. Sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych, objętymi właściwością sądów powszechnych, są sprawy dotyczące ubezpieczeń społecznych, emerytur i rent, a także sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych wszczęte na skutek niewydania przez organ rentowy decyzji we właściwym terminie (art. 476 § 2 i 3 K.p.c.). Z kolei zgodnie z treścią art. 32 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. nr 8, poz. 67 ze zm.), w sprawach dotyczących prawa do zaopatrzenia emerytalnego i świadczeń z tego tytułu oraz w przypadku niewydania przez organ emerytalny decyzji w tych sprawach zainteresowanemu przysługuje odwołanie do właściwego sądu, według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, a więc do właściwego sądu powszechnego. W świetle powyższego należy uznać, że kwestia właściwości w sprawach dotyczących zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariusza Policji została jednoznacznie ustawowo uregulowana. Przypisanie w przedmiotowych kwestiach właściwości sądowi powszechnemu oznacza wykluczenie takiej właściwości po stronie sądu administracyjnego. Konsekwentnie zatem należy uznać, że skoro ta kategoria spraw pozostaje poza zakresem właściwości sądów administracyjnych, to skarga na bezczynność organu w tym zakresie jest niedopuszczalna. Jeżeli natomiast skarżący uważa, że przyznane mu świadczenie emerytalne nie zostało przez organ wypłacone w pełnej wysokości, ma prawo wystąpić z powództwem o zapłatę do właściwego miejscowo sądu powszechnego. Z opisanych wyżej względów skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.