IV SAB/Wr 122/13

PostanowienieWSA we Wrocławiu2013-10-28

Skład orzekający: Julia Szczygielska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia WSA, sporządzona osobiście przez stronę, która nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem, spełnia wymogi formalne do jej rozpoznania?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia WSA, wniesiona osobiście przez stronę, która nie jest adwokatem ani radcą prawnym (ani inną osobą uprawnioną na mocy przepisów PPSA), nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 175 § 1 PPSA w związku z art. 285f § 3 i art. 285I PPSA. W związku z tym, sąd odrzuca taką skargę.
Stan faktyczny
Strona Z. R. złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2013 r., które odrzuciło jej wcześniejszą skargę na bezczynność organu w sprawie zasiłku celowego. Skarga została wniesiona osobiście przez skarżącego, który nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wr 122/13 odrzucającego skargę Z. R. na bezczynność Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie załatwienia wezwania z dnia 7 maja 2013 r. i odmowy niezwłocznego przekazania sprawy do załatwienia innemu samorządowemu kolegium odwoławczemu w sprawie udzielenia pomocy w formie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wr 122/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R. na bezczynność Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie załatwienia wezwania z dnia 7 maja 2013 r. i odmowy niezwłocznego przekazania sprawy do załatwienia innemu samorządowemu kolegium odwoławczemu w sprawie udzielenia pomocy w formie zasiłku celowego . Pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. skarżący zwrócił się o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego postanowienia. Podobne żądanie skarżący zawarł w osobiście sporządzonym piśmie z dnia 10 września 2013 r. zatytułowanym "skarga". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.); dalej p.p.s.a, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W myśl art. 285f §3 p.p.s.a. skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 285I p.p.s.a. w przypadkach nieuregulowanych do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które dopuszczają wyjątek od tej zasady, pozwalając na sporządzenie skargi kasacyjnej innym, wymienionym w nich podmiotom. W rozpoznawanej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2013 r. została sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Zatem skarga ta nie spełnia wymogu ustawowego wynikającego z art. 285f § 3 p.p.s.a., niezbędnego do skutecznego jej wniesienia, nie jest bowiem sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. W tej sytuacji, na podstawie art. 285f § 3 w związku z art. 285I p.p.s.a., skargę należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło