II OZ 1124/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnadministracyjnej zażalenia ... Spółki jawnej z siedzibą w Starym Oleśnie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 4 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Op 408/13 odmawiające ... Spółce jawnej z siedzibą w Starym Oleśnie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi ... Spółki jawnej z siedzibą w Starym Oleśnie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2013 r. nr SKO.I/40/640/2013/oś w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Op, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przyznania prawa pomocy ... Spółce jawnej z siedzibą w Starym Oleśnie, zw. dalej A., w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2013 r. nr SKO.I/40/640/2013/oś w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 11 sierpnia 2013 r., A. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2013 r., nr SKO.I/40/640/2013/oś, uchylającą decyzję Burmistrza Olesna z dnia 17 stycznia 2013 r., nr III.6220.3.2012 o odmowie określenia warunków realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie wytwórni mas bitumicznych o wydajności do 50 Mg/h na działce nr ..., położonej w Starym Oleśnie i o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Następnie w piśmie z dnia 11 sierpnia 2013 r., strona skarżąca zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Sądu Wojewódzkiego, wezwano stronę skarżącą pismem z dnia 23 września 2013 r., do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie w terminie 7 dni, 5 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres podany w skardze, do rąk G. C. Przy piśmie, nadanym przesyłką pocztową w dniu 8 października 2013 r., strona skarżąca nadesłała żądane 5 egzemplarzy odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wskazał, że strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez nadesłanie 5 jej odpisów, a wezwanie to doręczone zostało skutecznie w dniu 26 września 2013 r., do rąk G. C. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 3 października 2013 r. Jednak dopiero w dniu 8 października 2013 r., strona skarżąca nadała przesyłkę pocztową na adres Sądu, załączając brakujące odpisy. Jednocześnie skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Tym samym w sprawie zaistniała oczywista bezzasadność skargi, bowiem nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie, powoduje niemożność nadania skardze biegu i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., będzie skutkować jej odrzuceniem. Rodzi to z kolei konsekwencje w postaci konieczności odmowy przyznania wnioskodawcy prawa pomocy, na zasadzie art. 247 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. domagając się jego uchylenia oraz przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Oznacza, to że zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 573). Stosownie zaś do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Podstawę odrzucenia skargi z uwagi na nieusunięcie braków formalnych stanowi natomiast przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje odrzucenie skargi w razie nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jednakże wyraźnego podkreślenia wymaga, iż obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 powołanej ustawy, polegający na dołączeniu odpisów, obciąża składającego pismo, ze skutkami o których stanowi art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwi nadanie pismu procesowemu właściwego biegu. Niewykonanie wezwania w zakresie nadesłania określonej liczby odpisów skargi nie powoduje natomiast automatycznie odrzucenia skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwanie skarżącego do nadesłania odpisu skargi było uzasadnione, jednakże niewykonanie - lub wykonanie po terminie, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie skutkowało odrzuceniem skargi. Sytuacja taka kwalifikowała się pod przesłankę oczywistej bezzasadności skargi, w związku z czym wniosek o przyznanie prawa pomocy należało na podstawie art. 247 p.p.s.a. oddalić. W sprawie niniejszej Sąd Wojewódzki trafnie uznał, że na tym etapie postępowania skarga złożona przez A. jest w sposób oczywisty bezzasadna, co skutkuje brakiem możliwości przyznania jej prawa pomocy. Sąd Wojewódzki prawidłowo przyjął bowiem, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 5 jej odpisów, co jest warunkiem dopuszczalności skargi (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Zasadnym więc było, na tym etapie postępowania, stanowisko Sądu Wojewódzkiego co do oczywistej bezzasadności skargi A., a postanowienie odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, z uwagi na spełnienie przesłanki wskazanej w art. 247 p.p.s.a., w pełni odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.