II SA/Kr 949/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie : WSA Jacek Bursa WSA Renata Czeluśniak Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2013 r. sprawy ze skargi H.W. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 maja 2013 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. uchyla postanowienie nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. z dnia 16 kwietnia 2012 r. znak [...] III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; IV. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej H.W. kwotę 500 zł ( słownie: pięćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. decyzją z dnia 18.07.2012 r. (znak:[...] ) wydaną na podstawie art. 48 ust. l w związku z art. 80 ust. 2 pkt l, art. 81 ust. l oraz art. 83 ust. l Prawa budowlanego z 1994 r. nakazał H.W. właścicielce działki nr [...] w miejscowości Z. gmina C. rozbiórkę dobudowanej części budynku do istniejącego budynku gospodarczego, usytuowanego na działce nr [...] Decyzja ta została w całości uchylona przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 20.05.2013 r. (znak: [...] wydaną na podstawie art. 48 ust. l w zw. z art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 7,07.1994 r. Prawo budowlane. Jednocześnie organ odwoławczy nakazał H.W. - właścicielce działki nr [...] w miejscowości Z. , gmina C. rozbiórkę dobudowanego do istniejącego budynku stodoły od jej strony północnej pomieszczenia gospodarczego o wymiarach: 3,80x8,60 m, przeznaczonego do przechowywania drewna, usytuowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości Z. , gmina C. Wskazane wyżej decyzje wydane zostały w następującym stanie sprawy: Urząd Gminy w C. przy piśmie z dnia 18.04.2002 r. przesłał skargę A.K. dotyczącą rozbudowy budynku stodoły bez wymaganego pozwolenia na budowę. W dniu 27.08.2002 r. Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. przeprowadził oględziny na działce nr [...] w miejscowości Z. które odbyły się w obecności: M.K. , A.K. H.W. i J.W. , . W ich trakcie stwierdzono, iż "przez cały 2001 rok - wykonano z tylu - tj. od strony północnej dobudowę (...), dobudowano 2 ściany z pustaków a trzecia ściana z desek - na "drewutnię" oraz WC - suchy ustęp 3-4 lat temu obiekty te w dobudowie do istniejącej "starej stodoły" posiadają dach jednospadowy kryty papą". Ponadto H.W. oświadczyła, iż " inwestorem wykonanych przeróbek i dobudówek jest jej mąż – J.W. - systemem gospodarczym". J.W. natomiast oświadczył, że " informował się w gminie czy może wykonać wymienione roboty – i uzyskał informację od inspektora B. że takie roboty nie wymagają pozwolenia na budowę". Ustalono także, iż H.W. oraz J.W. nie dokonywali zgłoszenia zamiaru wykonywania robót budowlanych. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] 12.2002 r. znak: [...] w oparciu o art. 81 ust. 2 ustawy Prawo budowlane Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. nałożył na J.W. obowiązek przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót w terminie do dnia 31.01.2003 r., a następnie tego samego dnia wydana została decyzja nr [...] (znak: [...] którą w oparciu o art. 48 powołanej ustawy nakazano J.W. "rozbiórkę dobudowanych pomieszczeń od strony północnej do budynku gospodarczego tj. pomieszczenia o wyrn. 8,60 x 3,80m - użytkowanego jako skład gospodarczy na drewno oraz pomieszczenia o wymiarach 1,50 x 1,40 m z przewidywanym sposobem użytkowania jako suchy ustęp", Decyzją z dnia 19.09.2003 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił wskazaną decyzję organu I instancji nakazującą rozbiórkę dobudowanych pomieszczeń i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. Powodem rozstrzygnięcia był fakt, iż w dniu 11.07.2003 r. weszła w życie ustawa z dnia 27.03.2003 o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (k. [...] akt PINB), która w istotny sposób zmieniła stan prawny rozpatrywanej sprawy. W dniu 12 listopada 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. , przeprowadził ponowne oględziny na działce nr [...] w Z. , które odbyły się w obecności J.W. . W ich trakcie stwierdzono, iż stan i wymiary budynku nie uległy zmianie, "ściana północna z desek, ściany boczne z pustaków. Dobudówka (...) pokryta papą. Wysokość budynku ok 3,50 - 3,80 do 2,20 ze spadkiem w kierunku północnym. J.W. oświadcza, iż jest inwestorem przedmiotowej dobudówki (...) przybudówka służy do przechowywania drzewa na opał i niezbędnego sprzętu." Postanowieniem nr [...] z dnia 21.11.2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. , na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy Prawo budowlane wstrzymał prowadzenie robót budowlanych i nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia zaświadczenia o zgodności rozbudowy z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego do dnia 30.01.2009 r. oraz, w przypadku zgodności budynku z zapisami tego planu, przedłożenie czterech egzemplarzy projektu budowlanego i oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W dniu 14.01.2009 r. J.W. przedłożył zaświadczenie z Urzędu Gminy C. z dnia 22.12.2008 r. o zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego do dnia 31.12.2003 r. W dniu 2.03.2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję nr[...] (znak: [...] , którą na podstawie art. 48 ust. l i ust. 4 nakazał "wykonać rozbiórkę dobudowanej, do istniejącego budynku gospodarczego (stodoły) od strony północnej, części budynku gospodarczego obejmującej: pomieszczenie z przeznaczeniem na skład drewna - o wymiarach w rzucie: 3,80 x 8,60 m oraz pomieszczenie tzw. "suchego ustępu" - o wymiarach 1,40 x 1,50 m. usytuowanego na działce nr ewid. [...]w miejscowości Z. , gmina C. ..." (k.[...] ). W dniu 11.02.2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wydał decyzję (znak:[...] ), którą uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, z uwagi na konieczność pozyskania przez inwestora decyzji o ustaleniu warunków zabudowy oraz z uwagi na nałożenie nakazu rozbiórki względem osoby, która nie posiada prawa do władania przedmiotowym obiektem budowlanym. Prowadząc ponownie postępowanie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. przeprowadził w dniu 10.09.2010 r. oględziny spornej nieruchomości, w trakcie której ustalono, iż rozbudowany obiekt gospodarczy nie zmienił zarówno swojego wyglądu, jak również przeznaczenia, w stosunku do stanu stwierdzonego podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 12.11.2008 r. Kolejne oględziny przeprowadzono w dniu 23.03.2012 r. w obecności H.W. i J.W. . W ich trakcie stwierdzono, iż rozebrany został "suchy ustęp" oraz dokonano wymiany pokrycia dachowego z papy na ondulinę. Postanowieniem z dnia 16.04.2012 r. nr [...] (znak: [...] _ Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał prowadzenie robót budowlanych oraz nałożył n na H.W. obowiązek dostarczenia zaświadczenia o zgodności rozbudowy budynku z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz w przypadku zgodności z tymi zapisami: cztery egzemplarze projektu budowlanego oraz oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w terminie do dnia 30 czerwca 2012 r. (k. [...] akt PINB). J.W. przedłożył zaświadczenie o przeznaczeniu terenu działki nr [...] w miejscowości Z. w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obowiązującym do dnia 23.06.2008 r. i w projekcie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy C. W dniu 18.07.2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. wydał skarżoną decyzję nr [...] (znak: [...] ), którą na podstawie art. 48 ust. l Prawa budowlanego nakazał H.W. rozbiórkę "dobudowanej części budynku do istniejącego budynku gospodarczego, znajdującego się na działce nr [...] w miejscowości Z. , gmina C. " Powodem rozstrzygnięcia było nieprzedstawienie przez H.W. dokumentów żądanych w postanowieniu tego organu z dnia 16.04.2012 r. Rozpoznając odwołanie od wskazanej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. z dnia 18.07.2012 r.,Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wskazał w decyzji z dnia 20.05.2013 r. ([...] ), że na działce nr [...] w Z. zrealizowana została rozbudowa od strony północnej istniejącego budynku gospodarczego-stodoły, o pomieszczenie gospodarcze do przechowywania drewna, o wymiarach 3,80 x 8,60 m oraz pomieszczenie z przeznaczeniem na "suchy ustęp" o wymiarach 1,40 x 1,50 m. W trakcie przeprowadzonych oględzin w dniu 23.03.2012 r. ustalono, iż "budynek nie uległ zmianie, poza wymianą pokrycia dachowego z papy na ondulinę, natomiast stwierdzono, iż "suchy ustęp" został rozebrany.". Organ podkreślił, że na wskazane roboty budowlane inwestor winien uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę. Zdaniem organu odwoławczego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. prawidłowo wdrożył tryb art. 48 Prawo Budowlane. Z brzmienia tego przepisu wynika, że ustawodawca zobowiązał organ nadzoru budowlanego do badania, czy budowa realizowana bez wymaganego pozwolenia jest zgodna z przepisami, w szczególności o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym lub ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i czy nie narusza przepisów w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podkreślił, że organ I instancji wszczął procedurę legalizacyjną i postanowieniem z dnia 16.04.2012 r. zobowiązał H.W , właścicielkę działki nr [...] w miejscowości Z. , do przedłożenia dokumentów związanych z samowolną rozbudową istniejącego budynku. W dniu 27.06.2012 r. w siedzibie organu I instancji stawił się J.W. i przedstawił zaświadczenie o zgodności wykonanej rozbudowy z obowiązującym do dnia 23.06.2008 r. miejscowym zagospodarowania przestrzennego wsi Z. oraz pismo Wójta Gminy C. o przeznaczeniu działki nr [...] w Z. w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy C. Mając na uwadze rodzaj przedstawionych organowi nadzoru budowlanego dokumentów uznano, że H.W. nie wywiązała się z nałożonego obowiązku, zawartego w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16.04.2012 r. albowiem nie przedstawiła żadnego z żądanych dokumentów. Organ odwoławczy podkreślił, że ze względu na brak obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości Z. , H.W. winna przedłożyć ostateczną decyzję o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Również do dnia 30.06.2012 r. H.W. nie wystąpiła do organu I instancji o zmianę terminu do przedłożenia wskazanych dokumentów. Uznano zatem, że organ I instancji, z uwagi na brak dostarczenia wymaganych dokumentów, prawidłowo zastosował sankcję polegającą na rozbiórce obiektu. Podkreślono także, iż niedotrzymanie terminu przedstawienia dokumentów wymienionych w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego stanowi przesłankę do wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji o nakazie rozbiórki obiektu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zreformował decyzję organu I instancji doprecyzowując opis dobudowanej części obiektu. Ponadto uzupełniona została podstawa prawna skarżonej decyzji o ust. 4 art. 48 Prawa budowlanego. Przepis ten stanowi, że: "W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1. Zdaniem organu odwoławczego wydanie merytorycznego orzeczenia nie narusza art. 139 K.p.a. Ponadto wskazano, iż konsekwencją niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego - jest wydanie decyzji na podstawie art. 48 ust. l w zw. z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego. Jednocześnie nieprzedstawienie przez inwestora dokumentów nie pozwala organowi nadzoru budowlanego na ustalenie, czy w konkretnym wypadku samowola budowlana kwalifikuje się do zalegalizowania, a wszelkie negatywne konsekwencje tego rodzaju zaniechania obciążają inwestora. W skardze do sądu administracyjnego, H.W. domagała się "umożliwienia jej legalizacji wybudowanej szopy, bez kary jaka jest stosowana przy legalizacji i bez kosztów wykonania projektu". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone w sprawie stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem zaskarżenia w rozpatrywanej sprawie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20.05.2013 r. uchylająca decyzję organu I instancji z dnia 18.07.2013 r. i orzekająca o nakazie wykonania rozbiórki pomieszczenia gospodarczego przeznaczonego do przechowywania drewna. Pomieszczenie to o wymiarach 3,8 x 8,6 m., dobudowane zostało- do istniejącej stodoły, usytuowanej na działce nr [...] w miejscowości Z. Wydając zaskarżone rozstrzygnięcie organ odwoławczy przyjął, iż rodzaj wykonanych robót budowlanych świadczy o zrealizowaniu rozbudowy obiektu budowlanego (stodoły) o nowe pomieszczenie. Zdaniem organu nadzoru budowlanego, na tego rodzaju prace wymagane jest uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Konsekwencją przyjętej oceny, było wdrożenie w oparciu o przepis art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego trybu legalizacji wykonanych bez pozwolenia prac. Sądowoadministracyjna kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, iż decyzja ta nie jest prawidłowa. Nie został bowiem w sposób prawidłowy ustalony i oceniony stan faktyczny tej sprawy. Na wstępie należy zauważyć, że nie znajduje potwierdzenia w okolicznościach kontrolowanej sprawy, dokonana przez organ nadzoru budowlanego ocena charakteru zrealizowanych prac, jako rozbudowa stodoły, wymagająca uzyskania pozwolenia na budowę. Zauważyć bowiem trzeba, że przez rozbudowę, rozumieć należy zmianę tj. powiększenie parametrów istniejącego obiektu budowlanego, takich jak kubatura, wysokość, długość, szerokość, czy powierzchnia zabudowy. W przypadku budynku, będą to np. dodatkowe pomieszczenia (pokój, wiatrołap). Aby powiększenie budynku było rozbudową, stanowić ono winno część tego rozbudowywanego obiektu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 grudnia 2008 r., II SA/Bd 809/2008; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 listopada 2011 r. II SA/Lu 407/2011, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia przy tym wymaga, że rozbudowywana część obiektu musi być funkcjonalnie z tym obiektem związana. Tymczasem z akt administracyjnych sprawy wynika, że "pomieszczenie gospodarcze" względem którego, orzeczono nakaz rozbiórki, od strony północnej graniczy jedną ścianą z budynkiem stodoły. Stwierdzić jednak należy, że sporne pomieszczenie, nie jest przy tym w żaden inny sposób powiązane z budynkiem stodoły i nie stanowi jej części. Pomieszczenie to bowiem ma osobne (niezależne) wejście (k [...]). Nadto, ściana graniczna obu budynków nie ma otworu (np. drzwi je łączących; k. [...] . Przedstawione okoliczności są w sprawie bezsporne i wynikają zarówno z planu (rysunku) sytuacyjnego (k. [...]), jak również z wykonanej dokumentacji fotograficznej (k. [...] ). Ten stan faktyczny sprawy nakazuje przyjąć, że oceniane roboty budowlane nie powinny zostać zakwalifikowane jako rozbudowa stodoły na działce nr [...] w Z. skoro obiekt powstały w wyniku ocenianych w sprawie prac, jest całkowicie niezależny od stodoły wybudowanej wcześniej na tej działce. Sam bowiem fakt, iż przedmiotowy obiekt, jedynie jedną ścianą graniczy z budynkiem stodoły, przy bezspornej okoliczności, iż między tymi budynkami nie ma żadnego połączenia (przejścia) lub też innego związku - przemawia za tym, iż nietrafna była kwalifikacja wykonanych prac jako rozbudowy stodoły. Dobudowany obiekt nie jest częścią stodoły i nie stanowi nowego jej pomieszczenia, skoro nie jest ze stodołą związany żadnym przejściem. Zgodnie z art. 7 K.p.a. organ administracji publicznej winien dokładnie wyjaśnić stan faktyczny sprawy. Stosownie zaś do art. 77 K.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przedstawione powyżej oceny świadczą o tym, iż wskazanym przepisom, orzekające w tej sprawie organy uchybiły. Jednocześnie organy nie rozważyły, czy mając na uwadze charakter, parametry oraz sposób wykorzystywania spornego obiektu, będzie miał w sprawie zastosowanie art. 29 ust. l pkt l lit. a ustawy z dnia 7.07.1997 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, póz. 1623 ze zm.). Przepis ten stanowi, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, a będących parterowymi budynkami gospodarczymi o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m. Analiza akt administracyjnych kontrolowanej sprawy prowadzi do wniosku, że poza sporem w sprawie pozostawały trzy dalsze okoliczności. Pierwsza, to cel wzniesienia, jak również aktualny sposób wykorzystywania spornego obiektu. W tym zakresie orzekające w sprawie organy nadzoru budowlanego ustaliły, że obiekt ten jest wykorzystywany jako skład drewna. Charakter ten wynika jednoznacznie z dokumentacji fotograficznej znajdującej się na k. 58 oraz 76 a.a. oraz z protokołu na k. 60 a.a. Takie też przeznaczenie obiektu znalazło nadto wyraz w treści sentencji zaskarżonej decyzji organu II instancji. Druga, to okoliczność, że na działce nr [...] w miejscowości Z. , poza spornym obiektem, znajdują się także inne obiekty (stodoła, budynek mieszkalny; zdjęcie k. [...] ). Trzecia, to fakt, że przedmiotowy obiekt ma powierzchnię 32,68 m2 (3,8 m x 8,6 m). * Uwzględniając powyżej cytowany przepis art. 29 ust. l pkt l lit. a Prawa budowlanego oraz przedstawione okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że rzeczą organów w kontrolowanej sprawie winno być rozważenie, czy sporny obiekt może być oceniany przez pryzmat tego przepisu, a w szczególności, czy jest on związany z produkcją rolną i czy uzupełnia istniejącą zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej. Należy przy tej ocenie mieć na uwadze, że zgodnie z par. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2002 r. Nr 75 póz. 690 ze zm.) zabudowa zagrodowa - to w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych. Siedlisko zaś to miejsce stałego przebywania, zamieszkania (wg słownika języka polskiego: www.sip.pl). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 marca 2011 r. II OSK 463/10 (LexPolonica nr dok.: 2535921) wskazał, że siedlisko - to teren o charakterze kameralnym (prywatnym), na którym posadowiony jest dom mieszkalny, gdzie koncentrują się czynności życiowe rolnika i jego rodziny i zaspokajane są elementarne potrzeby życiowe, a zabudowa zagrodowa to istniejące siedlisko wraz z zabudowaniami gospodarczymi. Jednocześnie, mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że z przepisu art. 30 ust. l pkt l Prawa budowlanego wynika, że budowa, o której mowa w art. 29 ust. l pkt l tej ustawy -wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Bezsporne w sprawie było, że ani H.W. , ani inwestor J.W. zgłoszenia tego obiektu nie dokonali. Należy jednak mieć na uwadze, że legalizacja obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego prawem zgłoszenia, możliwa jest po spełnieniu przesłanek wynikających z art. 49 b ust. 2 Prawa budowlanego. Przesłanki określone w tym przepisie różnią się od przesłanek warunkujących legalizację obiektu wzniesionego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę (art. 48 ust. 2 i ust. 3 Prawa budowlanego), a wdrożonych przez organ I instancji postanowieniem z dnia 16.04.2012 r. (znak[...] Uznając, iż w realiach kontrolowanej sprawy nie była prawidłowa dokonana przez organy nadzoru budowlanego kwalifikacja prawna robót wykonanych na działce nr [...] w miejscowości Z. , a także, iż bez właściwej oceny pozostało to, czy roboty te wypełniają przesłanki wynikające z art. 29 ust. l pkt l lit. a Prawa budowlanego - należało przyjąć, że nietrafny był zastosowany w sprawie tryb legalizacji spornego obiektu, wdrożony powołanym wyżej postanowieniem z dnia 16.04.2012 r. Z tego powodu postanowienie to należało uchylić, o czym sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku. Podstawą prawną tego rozstrzygnięcia jest art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., póz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako p.p.s.a.), który stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Skoro, jak wyżej wykazano, zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zapadły z naruszeniem przepisów postępowania (art. 7 i art. 77 K.p.a.) -należało te decyzje uchylić, o czym sąd orzekł w pkt I sentencji wyroku. Podstawą prawną tego rozstrzygnięcia jest art. 145 par. l pkt l lit c. p.p.s.a. Zauważyć przy tym należy, że wskazane uchybienie organu mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem spowodowało zastosowanie niewłaściwego w tej sprawie trybu legalizacji samowolnie wykonanych prac lub też, w zależności od przyjętych ustaleń, tryb ten został zastosowany przedwcześnie Na zasadzie art. 152 p.p.s.a. sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana (pkt III sentencji wyroku). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt IV wyroku).