IV SA/Wa 1814/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant ref. staż. Filip Rutkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2013 r. sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę W dniu 27 listopada 2012 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w S. przeprowadził kontrolę w Zakładzie M. Sp. z o.o., [...], M. [...] podczas której ustalił, iż produkcję w pomieszczeniach jeliciarni, polegającą na pozyskiwaniu, czyszczeniu żołądków, pęcherzy, jelit oraz obróbce jelit, prowadzi W. Sp. z o.o. z siedzibą w C., który dzierżawi pomieszczenia od Z.M. "[...]". Ponadto ustalono, iż W. Sp. z o.o., z siedzibą w C. prowadzi obróbkę polegającą na soleniu jelit oraz przechowywaniu w warunkach chłodniczych produktów pochodzących z produkcji prowadzonej w pomieszczeniach jeliciarni. W związku z powyższymi ustaleniami, w dniu 28 lutego 2013r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w S. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne. Pismem z dnia 7 marca 2013r. W. Sp. z o.o. złożył wyjaśnienia, w których stwierdził, iż "firma W. Sp. z o.o. nie prowadzi na terenie Zakładów M. Sp. z o.o. działalności, jest jedynie odbiorcą produktów z jeliciarni. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w S. znak: [...] wymierzył W. Sp. z o.o. z siedzibą w C. karę pieniężną, w związku z prowadzeniem przez ww. podmiot działalności bez wymaganego zezwolenia. Pismem z dnia 8 maja 2013 r. spółka W. wniosła odwołanie. Decyzją z dnia [...] czerwca 2013r. [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii działając na podstawie art138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania W. Sp. z o.o. z siedzibą w C. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w S. z dnia [...] kwietnia 2013 r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż analiza akt sprawy przedmiotowego postępowania wykazała, iż firma W. Sp. z o.o. z siedzibą w C., która w pomieszczeniach jeliciarni, dzierżawionych od Zakładów M. Sp. z o.o., prowadzi działalność polegającą na pozyskiwaniu, czyszczeniu żołądków, pęcherzy, jelit oraz soleniu jelit i przechowywaniu w warunkach chłodniczych produktów pochodzących z produkcji prowadzonej w pomieszczeniach jeliciarni, nie posiada wymaganego prawem zezwolenia na prowadzenie tego typu działalności. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego, wniosek o wpis do rejestru zakładów oraz wniosek o zatwierdzenie zakładu składa się w formie pisemnej, w terminie co najmniej 30 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej działalności, a zauważyć należy, że firma W. Sp. z o.o., z siedzibą w C., nie złożyła do Powiatowego Lekarza Weterynarii w S. żadnego z ww. dokumentów. Dodatkowo spółka W. wprowadza do obrotu produkty pochodzenia zwierzęcego nie będąc zakładem zarejestrowanym i zatwierdzonym, a więc uznać należy, iż prowadzi działalność wbrew zapisom art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia WE 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. UE.L.04.139.55, ze zm.), zgodnie z którym "przedsiębiorstwa sektora spożywczego wprowadzają do obrotu produkty pochodzenia zwierzęcego wytwarzane we Wspólnocie wyłącznie w przypadku, gdy zostały one przygotowane oraz poddane obróbce w zakładach zarejestrowanych przez właściwy organ lub, w przypadku gdy jest to wymagane z ust. 2, zatwierdzonych". Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt. 1 lit. a zdanie pierwsze i drugie ustawy z dnia 16 grudnia 2005r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2006r. Nr 17, poz. 127 ze zm.), kto prowadząc przedsiębiorstwo sektora spożywczego nie wykonuje obowiązków lub narusza wymagania w zakresie dotyczącym produktów pochodzenia zwierzęcego, określone w rozporządzeniu nr 852/2004, lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 14 ust. 2 tego rozporządzenia, określone w rozporządzeniu rur 853/2004 lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 12 ust. 2 tego rozporządzenia podlega karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej trzydziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość kar pieniężnych za ww. naruszenia, w zależności od rodzaju tych naruszeń, społecznej szkodliwości czynu i stopnia zagrożenia dla zdrowia publicznego oraz stopnia zagrożenia dla bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 maja 2010 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 201 Or. Nr 93, poz. 600). Mając na uwadze powyższe, w związku z niewykonaniem obowiązku wynikającego z art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia WE 853/2004 i jednoczesnym prowadzeniem produkcji w zakładzie, który podlega zatwierdzeniu bez wymaganego zatwierdzenia lub zatwierdzenia warunkowego, co narusza art. 4 ust. 2 rozporządzenia WE 853/2004 oraz w związku z art. 26 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego oraz § 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w sprawie wysokojści kar pieniężnych za naruszenia przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego, biorąc pod uwagę skalę procederu, zwłaszcza jego wielkość, częstotliwość, powtarzalność oraz fakt, iż trwa dłużej niż 6 miesięcy [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. pismem z dnia 12 lipca 2013 r. W. Sp. z o.o., z siedzibą w C. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając: I. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść zaskarżonej decyzji, a mianowicie: 1) art. 7, art. 77 par. 1 oraz art. 80 k.p.a., polegające na zaniechaniu wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy, a także nieprawidłowej i wybiórczej ocenie zebranego w sprawie i materiału dowodowego, co doprowadziło do niezasadnego przyjęcia, że: a) produkcję polegającą na pozyskiwaniu, czyszczeniu żołądków, pęcherzy, jelit oraz obróbkę jelit oraz przechowywanie tychże produktów w warunkach chłodniczych w pomieszczeniach jeliciarni w Zakładzie M. Sp. z o.o. w M. prowadził W. Sp. z o.o., i zatrudnione przez tą spółkę osoby, b) produkcja polegająca na pozyskiwaniu, czyszczeniu żołądków, pęcherzy, jelit oraz obróbka jelit oraz przechowywanie tychże produktów w warunkach chłodniczych w pomieszczeniach jeliciarni w Zakładzie M. Sp. z o.o. w M. odbywało się bez wymaganego zezwolenia, c) W. Sp. z o.o. wprowadzał do obrotu produkty pochodzenia zwierzęcego produkowane w zakładzie niezatwierdzonym, 2) art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. polegające na nieustaleniu okresu trwania i społecznej szkodliwości naruszeń przepisów dotyczących higieny środków spożywczych zarzucanych skarżącej, a także stopnia zagrożenia dla bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego, które te naruszenia wywoływały. II. Naruszenie prawa materialnego, a mianowicie: 1) art. 6 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dn. 29.04.2004r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. U. UE L z dn. 30,04.2004r.) w zw. z art. 4 ust. 2 1 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dn. 29.04.2004r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U.UE L z 30.04.2004r.) w zw. z załącznikiem III przedmiotowego rozporządzenia, poprzez błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że przedsiębiorca opróżniający i oczyszczający żołądki i jelita zwierząt gospodarskich kopytnych w zakładzie, w którym dokonano uboju tychże zwierząt musi uzyskać odrębne od przedsiębiorcy, pod kontrolą którego się to odbywa zatwierdzenie, 2) art. 26 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o i produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z dnia 2 lutego 2006 r.) w zw. z par. 1 ust. 1 lit. c i ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i ! Rozwoju Wsi z dn 26 maja 2010 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i wymierzenie skarżącemu kary nieuwzględniającej rodzaju naruszenia, społecznej szkodliwości czynu i stopnia zagrożenia dla produktów pochodzenia zwierzęcego. Mając powyższe zarzuty na uwadze spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii, a także poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Weterynarii w S. z dnia [...] kwietnia 2013 r. oraz o zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi strona rozwinęła powyższe zarzuty W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. , poz. 270 ze zm.). Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o powyższe kryteria Sąd orzekający w niniejszej sprawie doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w S. wymierzająca W. Sp. z o.o., z siedzibą w C. karę pieniężną w związku z prowadzeniem przez ww. podmiot działalności bez wymaganego zezwolenia. Zdaniem Sądu orzekające w sprawie organy zasadnie przyjęły, iż produkcję polegającą na pozyskiwaniu, czyszczeniu żołądków, pęcherzy, jelit oraz obróbkę jelit oraz przechowywanie tychże produktów w warunkach chłodniczych w pomieszczeniach jeliciarni w Zakładzie M. Sp. z o.o. w M. ([...]) prowadził W. Sp. z o.o. z siedzibą w C. Powyższe wbrew twierdzeniom strony skarżącej wynika z brzmienia umowy o współpracę zawartej pomiędzy W. a Zakładem M., wyjaśnień złożonych na piśmie przez prezesa Zakładów M., a także wynikach kontroli jaką organ I Instancji przeprowadził w zakładzie tejże spółki, w tym przede wszystkim na twierdzeniach brygadzistki - p. H. W. Jednocześnie jak wynika z akt sprawy firma W. Sp. z o.o., z siedzibą w C., która w pomieszczeniach jeliciarni, dzierżawionych od Zakładów M. Sp. z o.o., prowadziła działalność polegającą na pozyskiwaniu, czyszczeniu żołądków, pęcherzy, jelit oraz soleniu jelit i przechowywaniu w warunkach chłodniczych produktów pochodzących z produkcji prowadzonej w pomieszczeniach jeliciarni, nie posiada wymaganego prawem zezwolenia na prowadzenie tego typu działalności. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2006r. Nr 17, poz. 127 ze zm.) wniosek o wpis do rejestru zakładów oraz wniosek o zatwierdzenie zakładu składa się w formie pisemnej, w terminie co najmniej 30 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej działalności, czego firma W. nie zrobiła. Dodatkowo jak ustalono w toku postępowania W. Sp. z o.o., z siedzibą w C. wprowadzała do obrotu produkty pochodzenia zwierzęcego nie będąc zakładem zarejestrowanym i zatwierdzonym, a więc uznać należy, iż prowadzi działalność wbrew zapisom art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia WE 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. UE.L.04.139.55, z późn. zm.), zgodnie z którym "przedsiębiorstwa sektora spożywczego wprowadzają do obrotu produkty pochodzenia zwierzęcego wytwarzane we Wspólnocie wyłącznie w przypadku, gdy zostały one przygotowane oraz poddane obróbce w zakładach zarejestrowanych przez właściwy organ lub, w przypadku gdy jest to wymagane z ust. 2, zatwierdzonych". Stosownie więc do treści art. 26 ust. 1 pkt. 1 lit. a zdanie pierwsze i drugie ustawy z dnia 16 grudnia 2005r. o produktach pochodzenia zwierzęcego kto prowadząc przedsiębiorstwo sektora spożywczego nie wykonuje obowiązków lub narusza wymagania w zakresie dotyczącym produktów pochodzenia zwierzęcego, określone w rozporządzeniu nr 852/2004, lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 14 ust. 2 tego rozporządzenia, określone w rozporządzeniu rur 853/2004 lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 12 ust. 2 tego rozporządzenia podlega karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej trzydziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość kar pieniężnych za ww. naruszenia, w zależności od rodzaju tych naruszeń, społecznej szkodliwości czynu i stopnia zagrożenia dla zdrowia publicznego oraz stopnia zagrożenia dla bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 maja 201Or. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 201Or. Nr 93, poz. 600). Wysokość kary została ustalona z uwzględnieniem skali procederu, jego wielkości, częstotliwości, powtarzalności oraz faktu, iż trwa dłużej niż 6 miesięcy. Jednocześnie w ocenie Sądu zgodzić należy się z orzekającymi w sprawie organami, iż obowiązek uzyskania zatwierdzenia spoczywa na każdym podmiocie zamierzającym prowadzić działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego. Stroną decyzji o zatwierdzeniu jest zatem podmiot zamierzający prowadzić taką działalność, natomiast jej rozstrzygnięcie dotyczy stwierdzenia, czy określony zakład prowadzony przez określoną stronę spełnia wymagania weterynaryjne. Powyższe wynika z unormowań zawartych w art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego. Przepis ten stanowi, iż powiatowy lekarz weterynarii, na obszarze swojej właściwości wydaje decyzje administracyjne w sprawach zatwierdzania, zawieszania albo cofania zatwierdzenia, warunkowego zatwierdzenia albo przedłużania warunkowego zatwierdzenia zakładów, które podlegają zatwierdzeniu zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004 oraz w trybie i na zasadach określonych w art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 882/2004, i prowadzi wykaz zatwierdzonych zakładów. Zgodnie z zasadami określonymi w art. 31 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1), to podmioty prowadzące przedsiębiorstwo paszowe lub żywnościowe są zobligowane do składania wniosku o zatwierdzenie i to one muszą wykazać, że zakład spełnia odpowiednie wymagania prawa paszowego i żywnościowego. Przepisy wyraźnie wskazują iż obowiązek uzyskania zatwierdzenia zakładu spoczywa na podmiocie prowadzącym przedsiębiorstwo i nie można uznać, iż uzyskanie zatwierdzenia zakładu przez inny podmiot daje uprawnienie do prowadzania w nim produkcji przez podmiot, który takiej decyzji nie uzyskał. Decyzja o zatwierdzeniu jest bowiem skierowana do określonego adresata i to jemu przyznaje stosowne uprawnienia. Uprawnień tych nie można rozszerzać na inne podmioty, gdyż żaden z przepisów prawa nie daje takiej możliwości. Wobec powyższego fakt posiadania przez Zakład M. zatwierdzenie dla sekcji I, V i VI - nr weterynaryjny – [...] które pozwala na ubój i rozbiór mięsa, w tym wytrzewianie zwierząt, opróżnianie i oczyszczanie żołądków i jelit, a także ich jego przechowywanie w warunkach chłodniczych (zgodnie z załącznikiem III rozporządzenia (WE) NR 853/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r.), nie uprawniało skarżącej spółki do prowadzenia wskazanej wyżej działalności na terenie tego zakładu. Ponadto zakład nie posiadał zatwierdzenie dla sekcji Xlll.tj. obróbki jelit. Mając na uwadze powyższe sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.