IV SA/Wa 1710/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant ref. staż. Filip Rutkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2013 r. sprawy ze skargi G. J. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...]maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę Sygn.ak IV SA/Wa 1710/13 UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 lutego 2013 r. Wójt Gminy J. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. z wnioskiem o uzgodnienie projektu zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy J. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. Regionalny Dyrektor wyraził stanowisko, w którym odmówił uzgodnienia przedłożonego projektu ze względu na negatywny wpływ jego postanowień na ochronę przyrody [...] Parku Krajobrazowego oraz obszarów Natura 2000: [...] (PLH [...]), [...] (PLB [...]), uzasadniając szczegółowo swoje stanowisko. W dniu 27 lutego 2013 r. Wójt Gminy J. skierował do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska pismo zatytułowane zażalenie, zawierające zarzuty w stosunku do powyższego stanowiska. Na wstępie uzasadnił dlaczego w jego ocenie na rozstrzygnięcie Regionalnego Dyrektora przysługuje zażalenie a nie jak wskazano w pouczeniu skarga do sądu administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013, poz. 267, z późn. zm.) po rozpoznaniu zażalenia Wójta Gminy J. na rozstrzygnięcie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. z dnia [...] lutego 2013r. ( znak: [...]), w którym odmówiono uzgodnienia projektu zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania J., postanowił stwierdzić niedopuszczalność złożonego zażalenia W uzasadnieniu organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie podjęte przez Regionalnego Dyrektora, jak wskazano w jego treści, nie zostało podjęte w trybie art. 106 k.p.a., a zatem nie służył od niego środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Pismem z dnia 20 czerwca 2013r. Wójt Gminy J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący wskazał, iż o ile przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody nie zawierają odrębnych regulacji dotyczących samej procedury uzgadniania, to art. 24 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprost stanowi, ze organy o których mowa w art. 11 pkt 6 oraz art. 17 pkt 6 w zakresie swojej właściwości rzeczowej lub miejscowej opiniują i uzgadniają na swój koszt odpowiednio projekt studium lub projekt planu miejscowego. Uzgodnień zaś dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż nie narusza ono prawa. Przedmiotem skargi jest postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska stwierdzające niedopuszczalność zażalenia Wójta Gminy J. na rozstrzygnięcie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. odmawiające uzgodnienia projektu zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy J. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska jest prawidłowe, albowiem rozstrzygnięcie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. odmawiające uzgodnienia projektu zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy J. nie zostało podjęte w trybie art. 106 k.p.a. i nie ma charakteru postanowienia. Stosownie do art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012r. poz. 647 ze zm.) tylko organy administracji publicznej, o których mowa w art. 11 pkt 6 i 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dokonują uzgodnień projektów studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy w trybie art. 106 k.p.a. Powołany zaś artykuł obejmuje zarząd województwa oraz wojewodę. Tym samym dokonanie uzgodnienia z innymi niż ww. organami następuje w odrębnym trybie. Uzgodnienie projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska następuje na podstawie ustawy o ochronie przyrody. Materialną podstawę do podjęcia kwestionowanego stanowiska, z uwagi na obszar którego dotyczą założenia projektowanej zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy J., stanowią: art. 16 ust.7 oraz art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz, 1220 ze zm.). Pierwszy z przywołanych przepisów wskazuje m. in. że projekty studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin w części dotyczącej obszaru chronionego krajobrazu, wymagają uzgodnienia z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska w zakresie ustaleń tych planów, mogących mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody parku krajobrazowego. Drugi natomiast nakłada obowiązek analogicznego uzgodnienia w stosunku do istniejącego lub projektowanego obszaru Natura 2000 w zakresie negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000. Jak zasadnie wskazał GDOŚ powołane wyżej przepisy ustawy stanowiące o "uzgodnieniu" nie przewidują jednakże procedury uzgadniania projektu studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w trybie art. 106 k.p.a. Procedura przewidziana wart. 106 k.p.a. ma charakter szczególny i powinna być wszczynana jedynie wówczas, gdy przepis prawa materialnego wyraźnie tak stanowi. Wobec powyższego Wójt Gminy J. jest obowiązany zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody przekazać projekt zmiany studium do uzgodnienia w zakresie ochrony przyrody właściwemu regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska. Powyższe uzgodnienie projektu zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego ma charakter wiążący, jednakże nie wymaga zainicjowania szczególnej procedury uzgadniania przewidzianej w art. 106 k.p.a. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 skargę oddalił.