V SA/Wa 2269/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. w G. na informację zawartą w piśmie Ministra Gospodarki z dnia ... września 2013 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę Przedmiotem skargi Z. z o.o. w G. jest negatywna ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu pn. "..." w Z. złożonego do Banku Gospodarstwa Krajowego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Oś priorytetowa Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia , działanie 4.3 Kredyt technologiczny . We wniosku wskazano, że projekt polega na wdrożeniu opracowanych na potrzeby Spółki nowych technologii z zakresu rehabilitacji, relaksacji i kosmetologii. Inwestycja ta wiąże się z wdrożeniem 3 nowych technologii z zakresu medycyny kosmetycznej, kosmetologii, rehabilitacji i relaksacji. Będą to procesy technologiczne : diagnozowania , leczenia i pielęgnacji skóry, pielęgnacyjno-relaksacyjny ciała, rehabilitacyjny. Wdrożenie tych technologii pozwoli na świadczenie 12 nowych usług ( analiza i ocena stanu skóry, leczenie promieniami świetlnymi o wysokiej energii, bio-mega-dermabrazja, zabiegi pedicure, endo-masaż i ultraporacja kawitacyjna, zabiegi hydroterapii, seanse relaksacyjne, ćwiczenia na sali ćwiczeń i sali kardio, zabiegi metodą RWT, terapia ..., terapie manualne, zabiegi w wannie z biczami wodnymi i masaż wodny w jacuzzi ). Pismem z dnia ... czerwca 2013 r. Bank Gospodarstwa Krajowego powiadomił stronę, że podjęta została decyzja o odmowie przyznania premii technologicznej. Wskazano, że projekt nie spełnia następujących kryteriów oceny merytorycznej , ujętych w załączniku nr 1 do Regulaminu przeprowadzania konkursu: 1. Kryterium: "projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.) Wskazano, że zgodnie z treścią dokumentacji aplikacyjnej projekt polega na wdrożeniu trzech "technologii" w zakresie medycyny kosmetycznej/kosmetologii i rehabilitacji poprzez wykorzystanie m.in. szeregu urządzeń diagnostyczno- rehabilitacyjnych oraz zabiegów związanych np. z muzykoterapią, masażami, ćwiczeniami jogi, relaksacją, medytacją, zabiegami pedicure i uzyskiwaniem "błogostanu". Wnioskodawca i opiniodawca określają je jako "procesy technologiczne" (w niektórych fragmentach opinii zamiennie jako "procesy terapeutyczne") o nazwach: "proces diagnozowania, leczenia i pielęgnacji skóry", "proces pielęgnacyjno-relaksacyjny ciała", "technologia rehabilitacyjna". Zdaniem BGK projekt polega zatem na uruchomieniu usług diagnostyczno-leczniczo-rehabilitacyjno- relaksacyjnych. Sposoby diagnostyki, leczenia i relaksacji nie mogą być uznane za nowe technologie w rozumieniu ustawy, gdyż nie stanowią one wiedzy technicznej lecz są wiedzą medyczną. W przedstawionym w opinii zakresie obejmują one ponadto elementy z pogranicza nauki i paranauki (medytacja, ćwiczenia jogi, itp.). Projekt nie dotyczy zatem wdrożenia nowej technologii w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy. Zwrócono również uwagę, że zawarty w treści dokumentacji aplikacyjnej, w tym w treści załączonej opinii, opis działań przewidzianych w planowanych do wdrożenia "technologiach", odnosi się wprost do rozwiązań i technologii zawartych w planowanych do nabycia środkach trwałych, zaś ich opis zawiera w znaczącym stopniu przedstawienie parametrów gotowych urządzeń. Przykładowo "proces technologiczny" przedstawiony jako "proces diagnozowania, leczenia i pielęgnacji skóry" składa się m.in. z następujących "technologii": ... W ocenie Instytucji Wdrażającej tym samym projekt jest niezgodny z art. 3 ust. 4 ustawy, a w konsekwencji jest niezgodny z art. 2 ust. 1 pkt. 4 ustawy gdyż nie dotyczy wdrożenia technologii w rozumieniu ustawowym. 2. Kryterium: " wnioskodawca uzyskał opinią wystawioną prze: podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.), stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat". IW podała, iż opinia nie zawiera opisu sposobu wdrożenia technologii mającej postać nieopatentowanej wiedzy technicznej. Opinia, w tym treść rozdziału "opis sposobu wdrożenia technologii", nie opisują sposobu wdrożenia technologii, lecz przedstawiają inwestycję mającą na celu utworzenie centrum rehabilitacji i relaksacji na bazie gotowych rozwiązań do tego służących. Podobnie treść rozdziału opinii "wykaz i uzasadnienie zastosowania środków trwałych (...)" przedstawia inwestycję jako zakup gotowych urządzeń wykonujących zabiegi zaplanowane w przewidzianych do uruchomienia procesach terapeutycznych. Od powyższej oceny Z. wniósł protest do Ministra Gospodarki. W proteście Wnioskodawca wskazał, że projekt polega na wdrożeniu technologii będącej wynikiem projektu racjonalizatorskiego. Wnioskodawca nie zgadzał się z oceną IW i stwierdził, że technologia "nie polega na sposobie leczenia ludzi tylko dotyczy sposobu obsługi klientów czy też metody postępowania z klientami w aspekcie technicznym w odniesieniu do ich indywidualnych potrzeb na różnych obszarach (...)" Pismem z dnia ... września 2013 r. Minister powiadomił wnioskodawcę, iż protest został uznany za niezasadny. W ocenie IP we wskazanym "sposobie obsługi klientów" sprowadzonym do odpowiedniego doboru zestawu zabiegów nie można doszukać się aspektu technologicznego. IP zgodził się z oceną IW, że sposoby diagnostyki, leczenia i relaksacji nie mogą być uznane za nowe technologie w rozumieniu ustawy, gdyż nie stanowią one wiedzy technicznej. Projekt nie dotyczy zatem wdrożenia nowej technologii w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy. Ponadto wskazano, że informacja o tym. że dana "technologia" stanowi wynik projektu racjonalizatorskiego nie może przesądzać automatycznie o uznaniu jej za nową technologię w rozumieniu ustawy. Zgodnie z zawartą w ustawie definicją nowej technologii dla potrzeb wdrażania działania 4.3 Kredyt technologiczny uznaje się, że nieopatentowana wiedza techniczna to know how w jego aspekcie technicznym. Zatem zakres nowej technologii w postaci nieopatentowanej wiedzy technicznej, która jest przedmiotem wniosku o dofinansowanie w ramach działania 4.3 powinien być rozumiany jako techniczne know-how. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r.. Nr 119, poz. 1117 tj. ze zm. ), przedsiębiorca może uznać za projekt racjonalizatorski, w rozumieniu ustawy, każde rozwiązanie nadające się do wykorzystania, niebędące wynalazkiem podlegającym opatentowaniu, wzorem użytkowym, wzorem przemysłowym lub topografią układu scalonego. W świetle ww. przepisu, projekt racjonalizatorski nie tylko może nie stanowić nowej technologii, lecz nie musi stanowić jakiejkolwiek technologii (nie jest nią bowiem w sposób konieczny każde rozwiązanie nadające się do wykorzystania, niebędące wynalazkiem etc.). IP zwrócił uwagę, że zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 Działanie 4.3 Kredyt technologiczny "(...) nieopatentowana wiedza techniczna to wiedza techniczna umożliwiająca wytwarzanie nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług i nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat, która nie jest przedmiotem patentu i jednocześnie nie jest przedmiotem innego prawa własności przemysłowej, lecz: - pomimo posiadania zdolności patentowej, czyli zdolności do objęcia ochroną wynikającą z ustawy Prawo własności przemysłowej, w wyniku decyzji dysponenta danego rozwiązania technicznego nie została zgłoszona do ochrony patentowej (na przykład jest objęta tajemnicą przedsiębiorstwa), - nie uzyskała jeszcze ochrony (jest zgłoszona do opatentowania, a przed uzyskaniem ochrony), - nie posiada zdolności patentowej, a jest przydatna do zastosowania w produkcji (w szczególności może to być wiedza obejmująca projekty racjonalizatorskie, czy też wiedza składająca się na wszelkiego rodzaju tajemnice przedsiębiorcy) (...). " W ocenie IP projekt nie należy do żadnej z wymienionych wyżej grup – nie posiada zdolności patentowej i jednocześnie nie jest przydatny do zastosowania w produkcji. Potwierdzeniem, iż tego typu wiedza nie może zostać uznana za technologię są zapisy art. 29 ust. 1 pkt 3 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (j.t. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.), które wskazują, że nie udziela się patentów na sposoby leczenia i diagnostyki ludzi i zwierząt - projekt nie ma więc zdolności patentowej. Ponieważ projekt nie będzie miał zastosowania w produkcji i nie spełnia ww. przesłanek określających wiedzę techniczną - pkt 15 wniosku o dofinansowanie został wypełniony niezgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. 2007-2013 Działanie 4.3 Kredyt technologiczny. Zdaniem IP, projekt nie dotyczy więc wdrożenia technologii, a samo posiadanie przez dane rozwiązanie postaci projektu racjonalizatorskiego nie przesądza o noszeniu przez nie znamion nowej technologii w rozumieniu ustawy. Jednocześnie IP wskazał, że przedstawiony w treści dokumentacji aplikacyjnej, w tym w treści załączonej Opinii opis działań przewidzianych w planowanych do wdrożenia "technologiach", odnosi się wprost do rozwiązań i technologii zawartych w planowanych do nabycia środkach trwałych. W ocenie IP wnioskodawca w ranach projektu planuje wyposażyć Centrum Rehabilitacji i Odnowy Biologicznej w urządzenia i rozpocząć świadczenie 12 nowych usług. Świadcząc usługi wnioskodawca będzie wykorzystywał funkcje poszczególnych, planowanych do zakupu urządzeń, które już wcześniej zostały opracowane i wdrożone przez producentów tych urządzeń. Mając na uwadze powyższe IP zgodził się z oceną IW, że projekt jest niezgodny z art. 3 ust. 4 ustawy, a w konsekwencji niezgodny z art 2 ust 1 pkt 4 ustany, gdyż nie dotyczy wdrożenia technologii w rozumieniu ustaw)'. W związku z tym, zdaniem IP ocena przedmiotowego kryterium przez IW została przeprowadzona w sposób prawidłowy, a złożony protest jest w tym zakresie bezzasadny. IP potwierdziła także ocenę IW co do Opinii o nowej technologii. W jej ocenie opinia ta nie przedstawia opisu sposobu wdrożenia technologii, tj. opisu w jaki sposób myśl technologiczna wnioskodawcy zostanie w ramach projektu wdrożona. IP zgodziła się z oceną IW, że sposób wdrożenia technologii zawarty w Opinii ogranicza się do opisu prac inwestycyjnych mających na celu utworzenie centrum rehabilitacji i relaksacji. W sytuacji, w której technologia została już wdrożona przez producentów nabywanych urządzeń, fakt braku opisu sposobu wdrożenia technologii jest tego logiczną konsekwencją. IP nie zgodziła się z zarzutem wnioskodawcy wyrażonym w proteście co do tego, że Komisja Konkursowa (KK) powinna wezwać wnioskodawcę do złożenia stosownych wyjaśnień w przedmiocie Opinii. Wyjaśniono, że jak wynika z treści § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu przeprowadzania konkursu, procedura wyjaśnień jest uruchamiana w przypadku wystąpienia wątpliwości co do oceny. Procedura ta nie ma charakteru obligatoryjnego. W przypadku przedmiotowego projektu KK nie miała wątpliwości, co do tego w jaki sposób należy ocenić informacje zawarte dokumentacji aplikacyjnej. Dlatego też wnioskodawca nie był wzywany do złożenia wyjaśnień co do treści Opinii. Dodatkowo wskazano, że Opinia o nowej technologii nie została przygotowana zgodnie z przepisami ustawy oraz Instrukcją wypełniania wniosku w zakresie uzasadnienia konieczności nabycia wszystkich środków trwałych (...) przy realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym. Zgodnie z art 10 ust. 5 ustawy wydatkami, które można uznać za kwalifikowane w ramach projektu są wydatki niezbędne do realizacji inwestycji technologicznej. Tymczasem opiniodawca ograniczył się do wymienienia funkcji gotowych urządzeń wykonujących zabiegi w procesach terapeutycznych. Od powyższego rozstrzygnięcia Z. Sp. z o.o. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Domagała się w niej stwierdzenia, że , ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez IP (Departament Wdrażania Programów Operacyjnych w Ministerstwie Gospodarki w Warszawie), oraz zwrotu kosztów postępowania . Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono : 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, polegające na błędnej i całkowicie niedozwolonej wykładni zasad przyjętych przez IP poprzez błędną interpretację zapisów Ustawy z dnia 30 maja 2008r., o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008r., Nr 116, poz. 730, z późn. zm.) oraz jej późniejszej nowelizacji z dnia 19 kwietnia 2013 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 714) oraz ustawy Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003r., Nr 119, poz.. 1117, z późn. zm., art. 1,3,7,8,315) 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy polegające na naruszeniu art. 26 ust. 2 i art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. - o zasadach polityki rozwoju, a to poprzez złamanie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, jak również brak zapewnienia prawidłowości realizacji zadań powierzonych IP, którą pełni Ministerstwo Gospodarki w Warszawie (przez Instytucję Zarządzającą Programem Operacyjnym Innowacyjna Gospodarka - Ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego (Ministrem Rozwoju Regionalnego). Zdaniem Skarżącej IP błędnie odwołała się do art. 29 PWP, gdyż nie dotyczy on projektów racjonalizatorskich, lecz odnosi się do sytuacji, w których nie można udzielić patentu. Zgodnie z ustawą PWP możliwość udzielenia patentu nie jest tożsama z możliwością objęcia danego rozwiązania projektem racjonalizatorskim, tym samym IP nie powinna odnosi się do przepisów regulujących możliwość przyznania patentu w sytuacji, gdy projekt dotyczy projektu racjonalizatorskiego, bowiem zapisy dokumentacji konkursowej wyraźnie na to wskazują. Ponadto stwierdzenie IP, iż projekt nie będzie miał zastosowania, w produkcji i tym samym nie spełnia wymogów konkursowych świadczy o nieznajomości zapisów ustawy PWP, a konkretnie art. 2 ust. 4, cyt.: Podkreślono, że zapisy Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie w ramach PO IG 2007-2013, Działanie 4.3 Kredyt technologiczny dotyczą zarówno produkcji towarów jak i produkcji usług. W Instrukcji wypełnienia wniosku (str. 14 i 15) wskazany jest termin "produkcja" w znaczeniu ogólnym. Ustawa jasno wskazuje, że zarówno produkcja towarów, jak i świadczenie usług mogą być przedmiotem inwestycji technologicznej. Zatem ocena IP w tym zakresie wykazana w piśmie z dnia ... września 2013r. jest daleko idącą interpretacją, niezgodna z wytycznymi do konkursu. Wytyczne do konkursu nie ograniczają bowiem dostępu do premii technologicznej tylko dla firm produkcyjnych. Ponadto zgodnie w wytycznymi konkursowymi dział gospodarki (działalność w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego), który dotyczy projektu wpisuje się w ramy konkursowe, nie jest również działem wykluczonym w ramach jego działania, tym samym nie ma podstaw do stwierdzenia, iż projekt nie spełnia wymogów konkursu, Wnioskodawca podkreślił, że w opracowanym projekcie racjonalizatorskim, jak również opinii o nowej technologii dotyczącym "procesu diagnozowania, leczenia i pielęgnacji skóry, technologii rehabilitacyjnej oraz procesu pielęgnacyjno-relaksacyjnego ciała " wskazano, iż są to technologie własne, powstałe w wyniku prac i analiz wykonanych przez zespół pracowników przedsiębiorstwa. Rolą niezależnej jednostki wydającej opinię o nowej technologii było zbadanie czy technologia, którą zamierza wprowadzić skarżąca nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat. Takiego sprawdzenia dokonała W. w B., podając w załączonej opinii wszystkie niezbędne informację w tej sprawie, w tym również źródła danych na podstawie których dokonała oceny (str. 8 i 9 opinii o nowej technologii). Zdaniem strony żadne z zapisów opinii o nowej technologii nie wskazują jakoby nowa, autorska technologia opracowana przez skarżącą była zaszyta w planowanych do zakupu środkach trwałych. Producenci urządzeń i wyposażenia są różni, każdy środek trwały stanów tylko element całości wdrażanego przez skarżącą procesu technologicznego. Przedmiotem inwestycji technologicznej są m.in. środki trwałe wymienione w Opinii o nowej technologii We wszystkich punktach opinii jest wyraźna i spójna informacja, iż technologia jest własna, a do wdrożenia tej technologii potrzebne są konkretne uzasadnione środki trwale jako narzędzia. Technologia w tym ujęciu jest wartością niematerialną i prawną, a zatem ma postać prawa własności przemysłowej w oparciu o projekt racjonalizatorski. Nowa technologia została bowiem stworzona w ramach projektu racjonalizatorskiego zgodnie z wewnętrznym regulaminem racjonalizacji Wnioskodawcy, ma więc postać prawa własności przemysłowej zgodnie z przepisami ustawy Prawo własności przemysłowej (Dziennik Ustaw z 2003 r. Nr 119. poz. 1117. z późn. zm., art. 1, 3, 7. 8, 315). Wnioskodawca podkreślił, że projekt racjonalizatorski został przygotowany przez zgodnie z wymienionymi powyżej przepisami Prawa własności przemysłowej. Projekt racjonalizatorski jest zatem "projektem wynalazczym", a kwestia opatentowania lub pozostawienia projektu jako nieopatentowanej wiedzy technicznej musi być uregulowana w obowiązującym w danym przedsiębiorstwie regulaminie racjonalizacji, co dodatkowo wyjaśnia art. 315 ustawy PWP. Zdaniem strony skarżącej powyższe argumenty wskazują, że w ramach niniejszego projektu zakupywane są zatem środki trwale, w których jest wdrożona jakaś myśl techniczna lub konstruktorska, jednak nowa technologia proces diagnozowania, leczenia i pielęgnacji skóry, technologia rehabilitacyjna oraz proces pielęgnacyjno-relaksacyjny ciała absolutnie nie znajduje się w nabywanych urządzeniach, procesy te stanowią bowiem mechanizm postępowania w w zależności od indywidualnych potrzeb danego klienta. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy u.z.p.p.r., wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy zgłoszone do dofinansowania w ramach Działania 4.3 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka przedsięwzięcie "..." odpowiada wymogom określonym w ustawie z dnia z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. Nr 116 poz. 760 z późn. zm. ). Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy określenie inwestycja technologiczna oznacza inwestycję polegającą na: a) zakupie nowej technologii, jej wdrożeniu oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług albo b) wdrożeniu własnej nowej technologii oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług. Jednak zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy kredyt technologiczny nie może być udzielany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego. Kluczową kwestią do rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej jest ustalenie czy projekt polega na wdrożeniu nowej technologii. Nie ulega wątpliwości , że wdrożenie nowej technologii nie polega na rozwiązaniach stricte technicznych – do planowanego Centrum zostaną zakupione nowe urządzenia służące do celów leczniczo-rehabilitacyjno-kosmetycznych. Z treści projektu wynika, że nowatorstwo projektu polegać ma na takim zestawieniu usług, które da nową jakość. We wniosku strona pisze, że w ramach projektu świadczone będą 4 nowopowstałe usługi : 1. analiza i ocena stanu skóry, 2. leczenie promieniami świetlnymi o wysokiej energii, 3. bio-mega-dermabrazja, 4. pedicure ( opcjonalnie). Sąd podziela pogląd IP, iż projekt nie dotyczy wdrożenia technologii. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej ( Dz. U. nr 116 poz. 730 ) pojęcie "nowa technologia" oznacza - technologię w postaci prawa własności przemysłowej lub usługi badawczo-rozwojowej (w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług), lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, która umożliwia wytwarzanie nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług i nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo własności przemysłowej patentu nie udziela się na sposoby leczenia ludzi i zwierząt metodami chirurgicznymi lub terapeutycznymi oraz sposoby diagnostyki stosowane na ludziach lub zwierzętach; przepis ten nie dotyczy produktów, a w szczególności substancji lub mieszanin stosowanych w diagnostyce lub leczeniu. Słusznie zwraca na ten zapis uwagę organ w rozstrzygnięciu protestu i odpowiedzi na skargę , gdyż przedmiotem usługi oferowanej przez stronę skarżącą są właśnie zabiegi z dziedziny medycyny, paramedycyny oraz kosmetyki. Samo zestawienie tych zabiegów, ich dobór , kolejność nie są przedmiotem prawa własności przemysłowej. Zgodnie ze "Słownikiem języka polskiego" PWN technologia to metoda przeprowadzania procesu produkcyjnego lub przetwórczego . Rację ma więc także organ, który podkreśla techniczny aspekt tego pojęcia. We wskazanym we wniosku o dofinansowanie ,,sposobie obsługi klientów" sprowadzonym do odpowiedniego doboru zestawu zabiegów nie można doszukać się aspektu technologicznego i w konsekwencji projekt nie polega na wdrożeniu technologii. Jak już wspomniano wyżej na przedstawione w dokumentacji "technologie" składają się procesy medyczno-rehabilitacyjne realizowane poprzez wykorzystanie m.in. szeregu urządzeń diagnostyczno-rehabilitacyjnych oraz zabiegów związanych np. z muzykoterapią, masażami, ćwiczeniami jogi, relaksacją, medytacją, zabiegami pedicure. Część owych "technologii" może w ogóle nie dotyczyć wiedzy w sensie naukowym (zarówno w zakresie technicznym jak i medycznym), gdyż zawiera elementy z pograniczna paranauki (medytacja, ćwiczenia jogi, itp.). Dlatego też Sąd w całości podziela stanowisko IP, że sposoby diagnostyki, leczenia i relaksacji nie mogą być uznane za nowe technologie w rozumieniu ustawy, gdyż nie stanowią one wiedzy technicznej, a zatem nie spełniają definicji "nowej technologii" z art. 2 ust. 1 pkt. 9 ustawy. W konsekwencji nie zachodzi również wdrożenie technologii, co oznacza, że nie jest również spełniona definicja "inwestycji technologicznej" (art. 2 ust. 1 pkt. 4 ustawy). Sąd podziela także pogląd IP, iż podana przez wnioskodawcę informacja o tym, że dana "technologia" stanowi wynik projektu racjonalizatorskiego nie może przesądzać automatycznie o uznaniu jej za nową technologię w rozumieniu ustawy. Zgodnie z zawartą w ustawie definicją nowej technologii dla potrzeb wdrażania działania 4.3 Kredyt technologiczny POIG uznaje się, że nieopatentowana wiedza techniczna to know how w jego aspekcie technicznym. Zatem zakres nowej technologii w postaci nieopatentowanej wiedzy technicznej, która jest przedmiotem wniosku o dofinansowanie w ramach działania 4.3 powinien być rozumiany jako techniczne know-how. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia.30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r., Nr 1 19, poz. 1117 ze zm), przedsiębiorca może uznać za projekt racjonalizatorski, w rozumieniu ustawy, każde rozwiązanie nadające się do wykorzystania, niebędące wynalazkiem podlegającym opatentowaniu, wzorem użytkowym, wzorem przemysłowym lub topografią układu scalonego. W świetle ww. przepisu, projekt racjonalizatorski nie musi stanowić nowej technologii. Racjonalizacja w rozumieniu Prawa własności przemysłowej jest pojmowana jako dokonywanie drobnych zmian i usprawnień w szeroko rozumianym procesie produkcji. Projektami racjonalizatorskimi są rozwiązania, które autorzy zgłaszają przedsiębiorcom do wykorzystania. Przedsiębiorca zaś ma pełną swobodę w uznaniu rozwiązania zgłoszonego przez wnioskodawcę za projekt racjonalizatorski. Jedyne ograniczenie w tym zakresie wynika z art. 7 ust. 2 ustawy z 2000 r. - Prawo własności przemysłowej.. Oznacza to, że różni przedsiębiorcy mogą uznać różne rozwiązania za projekty racjonalizatorskie (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. II PK 95/11 publ. LEX nr 1133917, M.P.Pr. 2012/4/200-204). Na aspekt techniczny nowej technologii zwraca też uwagę dokumentacja konkursowa. I tak w Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 Działanie 4.3 Kredyt technologiczny powiedziano, że jest to "(...) nieopatentowana wiedza techniczna to wiedza techniczna umożliwiająca wytwarzanie nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług i nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat, która nie jest przedmiotem patentu i jednocześnie nie jest przedmiotem innego prawa własności przemysłowe (...). " Należy się także zgodzić z oceną Instytucji Pośredniczącej, iż przedłożona opinia o innowacyjności nie spełniają wszystkich wymogów określonych w ustawie.. Zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy przedsiębiorca wraz z wnioskiem powinien przedstawić opinię sporządzoną na wniosek przedsiębiorcy przez jednostkę naukową lub centrum badawczo-rozwojowe, które nie są powiązane z przedsiębiorcą lub stowarzyszenie naukowo-techniczne o zasięgu ogólnopolskim, a ich zakres działania jest związany z inwestycją technologiczną, na którą ma być udzielony kredyt technologiczny, stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, jest nową technologią; Zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 2 powinien także przedstawić informacje opracowane w porozumieniu z przedsiębiorcą przez podmiot, który sporządził opinię na podstawie pkt 1, zawierające: a) charakterystykę technologii oraz przedstawienie właściwości świadczących o możliwości jej wdrożenia do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług, b) opis sposobu wdrożenia technologii do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług mających być wynikiem realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, c) wykaz i uzasadnienie wykorzystania środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 10 ust. 5 pkt 5, usług badawczo-rozwojowych, nieopatentowanej wiedzy technicznej przy realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, d) opis towarów, procesów lub usług mających być wynikiem inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym. Należy stwierdzić, że opinia istotnie nie zawiera w ogóle opisu wdrożenia nowej technologii ( art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. b ) ,ani też opisu nowej technologii ( art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. a ), tylko opis prac inwestycyjnych mających na celu utworzenie centrum rehabilitacji i relaksacji. Trafne jest stanowisko IP, iż w sytuacji, w której technologia została już wdrożona przez producentów nabywanych urządzeń, fakt braku opisu sposobu wdrożenia technologii jest tego logiczną konsekwencją. W Opinii o nowej technologii jako "opis sposobu wdrożenia technologii" przedstawiono opis inwestycji mającej na celu utworzenie centrum rehabilitacji i relaksacji na bazie gotowych rozwiązań do tego służących. Podobnie "wykaz i uzasadnienie zastosowania środków trwałych (...)" przedstawiał inwestycję jako zakup gotowych urządzeń wykonujących zabiegi zaplanowane w przewidzianych do uruchomienia procesach terapeutycznych. Nietrafny jest także zarzut nie wezwania strony do złożenia wyjaśnień dot. opinii w trybie § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu. Przepis ten służy bowiem wyłącznie do wyjaśnienia niejasności opinii a nie uzupełnianiu jej treści, co jest całkowicie niedopuszczalne. W sprawie niniejszej treść opinii nie budziła żadnych wątpliwości , ich treść nie była zgodna z wyżej cytowanymi zapisami ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej i treść ta nie potwierdzała spełnienia przez projekt wymogu innowacyjności w rozumieniu przepisów ustawy. Z powyższych względów Sąd nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.