I SA/Wa 1667/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dragas po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zwrotu kosztów podróży postanawia odrzucić skargę. M.S. pismem z dnia 20 czerwca 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zwrotu kosztów podróży z [...] do Polski. Przy piśmie z dnia 18 lipca 2013r. przesłano skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę zawierający wniosek organu o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Jednocześnie skarżący na podstawie art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej ppsa) wezwany został do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższa korespondencja skierowana na wskazany w skardze adres w [...] została skarżącemu skutecznie doręczone, co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru karta 18 akt sądowych. W odpowiedzi na powyższe wezwania, skarżący w dniu 7 sierpnia 2013 r. nadał w urzędzie pocztowym w D. dwa pisma. W pierwszym z nich złożył oświadczenie o niewyrażeniu zgody na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Drugie zaś pismo zawierało stanowisko skarżącego co do twierdzeń organu zawartych w odpowiedzi na skargę. Z treści obu ww. pism, nie wynikało jednak aby skarżący wykonał wezwanie z dnia 18 lipca 2013 r. w kwestii ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej ppsa, jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 1, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (§ 2). Z kolei stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie, wnoszący skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pomimo wezwania Sądu i pouczeniu o rygorze odrzucenia skargi, nie ustanowił w ustawowym terminie pełnomocnika do prowadzenia sprawy ani też pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 299 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.