II OZ 33/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt VIII SA/Wa 820/13 o odmowie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie Pismem z dnia 16 września 2013 r. A. K. wniósł skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] nakazująca D. i A. K. rozbiórkę zbiornika na nieczystości ciekłe usytuowanego na działce nr [...] w R. Pismem z dnia 16 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 października 2013 r., wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem jej odrzucenia. Skarżącemu prawidłowo doręczono powyższe wezwania w dniu 18 października 2013 r. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął zatem 25 października 2013 r. W piśmie z dnia 30 października 2013 r. skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi. Uzasadniając skarżący wskazał, iż wraz z żoną opiekuje się teściową, której stan zdrowia w ostatnim czasie uległ znacznemu pogorszeniu. Nadto wymaga ona stałej opieki, czy wyjazdów do lekarza. Jednocześnie skarżący wskazał, iż w związku z tym, iż prowadzi on działalność nie mógł dostarczyć wymaganych dokumentów w terminie. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz usunięcia braków formalnych. Zdaniem Sądu, skarżący nie przedstawił okoliczności, które uprawdopodobniałyby brak jego winy w uchybieniu terminu. Taką okolicznością nie jest ciągłe sprawowanie wraz z żoną opieki nad chorą teściową, której stan zdrowia uległ znacznemu pogorszeniu, w sytuacji kiedy M. G. (teściowa i jednocześnie dorosły domownik) dnia 18 października 2013 r. dokonuje samodzielnie odbioru przesyłek sądowych zawierających odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi. Na uwzględnienie – w ocenie Sądu – nie zasługuje również twierdzenie skarżącego, iż nie mógł on dostarczyć wymaganych dokumentów w terminie, z uwagi na prowadzoną działalność. Uznając, że niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie jest następstwem okoliczności niezależnych od strony, lecz jest wynikiem niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu. Na powyższe postanowienie A. K. i D. K. wnieśli zażalenie, podnosząc że odrzucenie skargi powoduje uniemożliwienie skorzystania z drogi sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe na uwadze oraz okoliczności faktyczne sprawy niniejszej stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób, iż uchybienie terminu do uiszczenia wpisu i usunięcia braków formalnych skargi nastąpiło wskutek okoliczności, za które skarżący nie ponosi winy, czyli wskutek okoliczności niemożliwych do przezwyciężenia. Jako przyczynę uchybienia terminu, skarżący wskazał fakt ciągłego sprawowania wraz z żoną opieki nad chorą teściową. Jak trafnie zauważył jednak Sąd I instancji, argument ten nie zasługiwał na uwzględnienie w sytuacji, gdy wezwania skierowane do skarżącego w przedmiocie wpisu i braków formalnych skargi odebrała samodzielnie, pod jego nieobecność, jako dorosły domownik, właśnie jego teściowa, która wedle twierdzeń skarżącego pozostawała pod ciągłą opieką. Powyższe potwierdzają, znajdujące się aktach sprawy, zwrotne potwierdzenia odbioru tych pism. Wnoszący zażalenie nie odnieśli się zaś w jakikolwiek bądź sposób do tego faktu. Poza tym słusznie też uznał Sąd I instancji, że prowadzenie przez skarżącego działalności nie usprawiedliwia braku dokonania w terminie czynności procesowych. W takiej sytuacji należało podzielić ocenę Sądu I instancji co do tego, że brak dochowania przez skarżącego terminu do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych skargi nie był następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz wynikiem niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.