II SA/Gl 1607/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ogrzewania obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę Przedmiotem skargi Z. K. jest pismo wystosowane doń przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w dniu [...] r., w którym organ poinformował skarżącego, że zaskarżone przezeń pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta C. z dnia [...] r. znak [...] nie ma charakteru decyzji administracyjnej, a tym samym brak jest możliwości jego zaskarżenia do organu wyższego stopnia. W konsekwencji organ nie rozpoznał również, złożonego przez Z. K., wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego. Skarżący pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. potraktował jako postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta C. z dnia [...] r. i złożył na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a. ) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: - decyzje administracyjne; - postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; - inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; - akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; - bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W realiach niniejszej sprawy uznać przyjdzie, że przedmiotem skargi nie jest żaden z aktów wymienionych art. 3 § 2 P.p.s.a., albowiem pismo, wskazane przez skarżącego nie nosi cech pozwalających uznać, że jest to akt lub czynność z zakresu administracji publicznej. Wskazać trzeba, że obowiązująca obecnie regulacja art. 61a K.p.a. daje organowi możliwość wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, które to postanowienie, po wyczerpaniu środków zaskarżenia, może podlegać kontroli sądu administracyjnego. Wobec tego skarżący, oczekując wydania rozstrzygnięcia w jego sprawie, chociażby w postaci wspomnianego wyżej postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, winien był skorzystać z możliwości ewentualnego zaskarżenia bezczynności organu, a po uprzednim wyczerpaniu trybu odwoławczego zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.