V SA/Wa 1027/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2013r. sprawy ze skargi J. - J. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2013r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oraz określenie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym; oddala skargę W dniu [...] stycznia 2008 r. skarżący J. P. “J." dokonał zgłoszenia celnego wnioskując o objęcie importowanego samochodu osobowego marki S., rok produkcji 2006, nr [...] procedurą dopuszczenia do obrotu na obszarze celnym Wspólnoty (SAD Nr [...]). Do zgłoszenia celnego załączył fakturę zakupu z dnia [...] grudnia 2007 r. na kwotę 2430 USD, fakturę transportową na kwotę 500 USD, dokument Salvage Ceryficate oraz opinię rzeczoznawcy samochodowego inż. L. K. z dnia [...] lutego 2008r., nr [...]. Zgłoszenie celne spełniało wymogi formalne określone w art. 62 Wspólnotowego Kodeksu Celnego i stosownie do postanowień art. 63 WKC zostało przyjęte przez organ celny. Towar został zwolniony do wnioskowanej procedury po uprzednim zaksięgowaniu kwoty należności przywozowych na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu celnym. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy celnych Wydziału Kontroli Wewnętrznej Izby Celnej w W. ustalono, iż zgłaszający mógł zadeklarować w zgłoszeniu celnym wartość celną sprowadzonego samochodu w nieprawidłowej wysokości. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia [...] maja 2010r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wszczął z urzędu postępowanie w stosunku do zgłoszenia celnego dokonanego w dniu [...] stycznia 2008r. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego decyzją nr [...] z dnia [...] września 2010r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. orzekł o retrospektywnym zarejestrowaniu kwoty cła z tytułu importu wg zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...] stycznia 2008r., określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu ww. importu oraz określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z tytułu ww. importu. W uzasadnieniu organ wskazał metodę, którą zastosowano dla ustalenia wartości celnej towaru, tj. metodę “ostatniej szansy" i podał przyczyny niezastosowania metod wcześniejszych. Wyjaśnił, iż za podstawę ustalenia wartości celnej samochodów przyjął wartość samochodów wg notowania z katalogu EurotaxGlass’s 1/08 oraz ocenę techniczną dokonaną przez rzeczoznawcę L. K. z dnia [...] lutego 2008r., nr [...], w zakresie obejmującym korektę z tytułu szacunkowego kosztu naprawy. W odwołaniu od powyższej decyzji J. P. “J." wniósł o jej uchylenie w całości oraz umorzenie postępowania z uwagi na fakt, iż w sprawie zgromadzony został materiał dowodowy, z którego wynika by organ celny I instancji ujawnił dowody pozwalające zakwestionować wiarygodność dokumentów transakcyjnych załączonych do zgłoszenia celnego pod względem materialnym. Zarzucił m.in. nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, sprzeczność ustaleń organu z zebranym materiałem dowodowym oraz niewłaściwą interpretację i niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Dyrektor Izby Celnej w W. zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], uchylił decyzję organu I instancji w całości oraz orzekł w zakresie określenia wartości celnej samochodu, kwoty wynikającej z długu celnego podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu, określenia kwoty podatku akcyzowego z tytułu importu, podatku od towarów i usług z tytułu importu w pomniejszonych kwotach. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, iż organy celne są upoważnione do kwestionowania w uzasadnionych przypadkach wartości transakcyjnej wynikającej z dokumentów załączonych przez stronę do zgłoszenia celnego oraz ustalania wartości celnej towaru metodą "ostatniej szansy". Wyjaśnił, że badanie wiarygodności ceny transakcyjnej zgodnie z art. 181a RWKC polega na zbadaniu faktycznych rozliczeń z dostawcą towaru (w tym innych świadczeń, które z mocy prawa podlegają uwzględnieniu w wartości celnej towaru) oraz badaniu okoliczności towarzyszących transakcji w celu ustalenia przyczyn przyjęcia ceny na danym poziomie (np. w odniesieniu do "atrakcyjnych warunków transakcji"). W świetle powyższego artykułu wiarygodność rachunku (faktury), obejmuje nie tylko jego autentyczność, ale także wiarygodność podanej na tym dokumencie ceny transakcyjnej. Dokument taki nie będzie wiarygodny w sytuacji, gdy podana na nim cena transakcyjna budzi uzasadnione wątpliwości, czy zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, iż wartość transakcyjna towaru powinna odzwierciedlać rzeczywistą jego cenę. Tylko taka wartość jest wartością celną towaru w rozumieniu art. 29 WKC. Za podstawę do zakwestionowania deklarowanej wartości celnej importowanego samochodu posłużyła opinia rzeczoznawcy załączona przez stronę do zgłoszenia celnego. Cena rynkowa importowanego pojazdu przedstawiona w opinii sporządzonej w oparciu o materiał porównawczy z kraju rynku eksportu (w załączeniu wydruki ze stron internetowych www.cars.com) w znaczącym stopniu odbiegała od ceny zadeklarowanej przez stronę. Dyrektor Izby Celnej uznał, iż organ I instancji prawidłowo ustalił wartość celną importowanego samochodu przyjmując jako wartość rynkową pojazdu ceny podane w katalogu EurotaxGlass's 1/08 w wersji elektronicznej w systemie CARWERT uwzględniając, zgodnie z wyjaśnieniami Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej zawartymi w Studium 1.1. -"Postępowanie wobec używanych pojazdów samochodowych" przy ustalaniu wartości celnej samochodu markę i model samochodu a ponadto stan pojazdu i wszystkie elementy wpływające na jego wartość takie jak nadzwyczajne zużycie, naprawy, remonty, akcesoria w porównaniu z wartością typowego pojazdu służącego za punkt odniesienia. Jednakże, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, w nieprawidłowy sposób uwzględniono korekty z tytułu koniecznych napraw. W związku z tym organ odwoławczy przeprowadził ponowną kalkulację w celu ustalenia prawidłowej wartości celnej przedmiotowego samochodu przedstawiając metodę dokonanych wyliczeń wraz z podaniem podstawy prawnej odnośnie podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego. Reasumując organ wskazał, że nie dopatrzył się w sprawie naruszenia przepisów proceduralnych. Wyjaśnił, że ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, przekonującym zarówno co do prawidłowości oceny stanu faktycznego i prawnego, jak i co do zasadności. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2013 r. skarżący J. P. “J." wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. W motywach skargi podniósł, iż organy celne wszczęły postępowanie wyłącznie w oparciu o przypuszczenia bez zgromadzenia żadnych nowych dowodów w sprawie. Skarżący powtórzył argumenty już uprzednio podnoszone w pismach kierowanych do organu w toku postępowania administracyjnego. Zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych, tj. art. 121, 122, 180, 187 i art.191 ustawy Ordynacja podatkowa. Ponadto zarzucił naruszenie: - art. 29 ust. 1 WKC – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wadliwe uznanie, iż w rozpoznawanej sprawie nie można zaakceptować wartości transakcyjnej towaru, - art.181a ust. 1 RWKC – poprzez nie wyjaśnienie i nie przedstawienie stronie "uzasadnionych wątpliwości" stojących u podstaw przyjętego przez organy postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosząc o jej oddalenie podtrzymał ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 5 czerwca 2013 r. skarżący wskazał przede wszystkim na błędne, w jego ocenie, obniżenie przez organ ceny nieuszkodzonego pojazdu ekwiwalentnego - uzyskanej ze strony internetowej – o współczynnik " procentowy w stosunku do wartości pojazdu koszt naprawy oszacowany w kraju importu". Stanowisko to skarżący powtórzył w Załączniku do protokołu rozprawy z dnia 13 listopada 2013 r. podkreślając, iż parametr "szacunkowy koszt naprawy" co do zasady nie pozostaje stały procentowo w stosunku do zmiany wartości początkowej pojazdu. Parametrem stałym jest "ustalony procentowo stopień uszkodzenia pojazdu". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga J. P. nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy organy celne miały uzasadnione podstawy do zakwestionowania wartości transakcyjnej importowanego z [...] samochodu, zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym, i ustalenia jego wartości celnej tzw metodą "ostatniej szansy". Rozważając to zagadnienie należy mieć na uwadze: - art. 29 ust.1 WKC, zgodnie z którym wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar wtedy, gdy został on sprzedany w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana o ile jest to konieczne, na podstawie art. 32 i 33 ustawy. W pewnych przypadkach bowiem zasada ta doznaje ograniczeń i wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną towaru. - art.181 a Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 253 z dnia 11 października I993r.) tzw. Rozporządzenie Wykonawcze, będące podstawą prawną do zakwestionowania deklarowanej wartości celnej. Zgodnie z brzmieniem art. 181a ust. 1 RWKC w przypadku, gdy organy celne mają uzasadnione wątpliwości, czy zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 KWC, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Organom celnym przysługuje bowiem uprawnienie do badania wiarygodności dokumentów przedkładanych przez stronę zarówno pod względem formalnym jak i materialnym. Realizacji tego uprawnienia służy możliwość wynikająca z art.78 WKC, w myśl którego po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia. Wskazać należy, że wiarygodność rachunku (faktury) obejmuje nie tylko jego autentyczność, ale także wiarygodność podanej na tym dokumencie ceny transakcyjnej. Dokument taki nie będzie wiarygodny w sytuacji, gdy podana na nim cena transakcyjna budzi uzasadnione wątpliwości, czy zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę. W niniejszej sprawie wątpliwości organów celnych wzbudziła wartość importowanego pojazdu zadeklarowana w zgłoszeniu celnym w kwocie 2430 USD. Kwestionując deklarowaną wartość celną importowanego samochodu organ uwzględnił opinię rzeczoznawcy nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. załączona przez skarżącego do zgłoszenia celnego wraz z dokumentem Salvage Certificate i fakturą transportową oraz ceny rynkowe importowanych pojazdów przedstawione w katalogu EurotaxGlass’s 1/08 w formie elektronicznej. W ocenie Sądu dane z portalu internetowego są wystarczającą podstawą do powzięcia wątpliwości co do rzetelności wartości transakcyjnej pojazdu wskazanej w rachunku stanowiąc zobiektywizowany punkt odniesienia dla wartości wynikającej z dokumentów przedstawionych przez stronę. Posługiwanie się katalogami i wyspecjalizowanymi czasopismami, dostępnymi także w formie elektronicznej, jest bowiem nie tylko powszechnie akceptowane w orzecznictwie, lecz znajduje także oparcie w opiniach Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO). Poszukując informacji na temat cen pojazdu tego typu, co importowany w niniejszej sprawie, organ posłużył się prawidłowymi metodami, poszukując właściwego modelu i rocznika. Takie postępowanie odpowiada wymogom zasady prawdy obiektywnej, stanowiącej jeden z fundamentalnych standardów postępowania organów celnych (art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej). Z takim stanowiskiem zgodził się Naczelny Sąd Administracyjny, m. innymi w wyroku z dnia 4 lipca 2013 r. w sprawie o sygn. I GSK 894/12. Sąd podkreśla, iż dokonane przez skarżącego zgłoszenie celne spełniało wymogi formalne a zatem towar został zwolniony w celu objęcia wnioskowaną procedurą celną. W myśl art.14 pkt 17 WKC zgłoszenie celne to czynność, poprzez którą importer wyraża, w wymaganej formie i w określony sposób, zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną. Organ celny przyjmując zgłoszenie celne weryfikuje przede wszystkim, czy spełnia ono wymogi formalne do przyjęcia. Kontroluje dokumenty załączone do zgłoszenia celnego i może zażądać od zgłaszającego przedstawienia innych dokumentów (art.68 i nast. WKC oraz art.239 i nast. RWKC). Organ celny może również dokonać weryfikacji zgłoszenia celnego już po zwolnieniu towaru i prawo do takiej weryfikacji nie jest ograniczone wyłącznie do sytuacji, w której doszło do ujawnienia nowych dowodów czy okoliczności. Takie uprawnienie daje bowiem organowi przepis art.78 WKC, zgodnie z którym po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania. Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie organy celne zasadnie uznały, iż zaistniały uzasadnione wątpliwości czy wartość zadeklarowana w zgłoszeniu celnym stanowiła całkowitą płatność za importowany towar. Tym samym zaistniały przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania celnego w sprawie prawidłowego określenia wartości celnej sprowadzonego towaru. W ocenie Sądu postępowanie to prowadzone było prawidłowo i brak jest podstaw do przyjęcia, iż doszło do naruszenia art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Wbrew zarzutowi skargi J. P. został wezwany w dniu 31 stycznia 2008 r. do przedstawienia dokumentów potwierdzających wartość zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu pojazdu samochodowego a postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2010 r. skarżącemu wyznaczono termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, co otwierało mu drogę do wskazania uzupełniających dowodów, jeżeli zgromadzone uznałby za niewystarczające. Odnosząc się do kwestii badania wiarygodności cen zadeklarowanych przez stronę i wynikających z dokumentów należy zaznaczyć, że proces ten nie zawsze musi prowadzić do ustalenia rzeczywistej ceny, którą zapłaciła strona. Wskazana weryfikacja może bowiem doprowadzić jedynie do ustalenia, że cena zadeklarowana w deklaracji celnej jest niewiarygodna, w aspekcie ustalenia wartości celnej. Niewiarygodność ceny transakcyjnej uzasadniająca jej odrzucenie wystąpi wówczas, gdy okaże się że jest ona rażąco niska. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność dokonania przelewu na kwotę wynikającą z faktury. Zaznaczyć przy tym należy, że w przedmiotowej sprawie organ zasadnie wskazał na kolejne wątpliwości wynikające z faktu, iż odbiorcą pieniędzy była osoba fizyczna a nie firma eksportująca samochód i wystawienie faktury od polecenia wypłaty dzieliło kilka dni. Zdaniem Sądu odrzucenie przez organy celne wartości transakcyjnej jako podstawy ustalenia wartości celnej importowanego towaru nie było dowolne, lecz opierało się na uzasadnionych przesłankach. Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej wynikającej z załączonych do zgłoszenia celnego faktur była konieczność ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w art. 30 WKC. Ceny importowanych pojazdów, ustalone w trakcie postępowania celnego, przy pomocy metody zastępczej zgodnie z art. 31 ust. 1 WKC. w znaczącym stopniu odbiegały od cen zadeklarowanych przez Stronę, co również stało się potwierdzeniem jego zasadności. W przypadku, gdy wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie art. 29 WKC, ustala się ją stosując w kolejności lit. a), b). c) i d) ustępu 2. aż do pierwszej litery, na podstawie której będzie mogła zostać ustalona, z wyjątkiem przypadku, gdy porządek stosowania lit. c) i d) zostanie zmieniony na wniosek zgłaszającego; to jest tylko wtedy, gdy taka wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie konkretnej litery, to znaczy, że mogą być zastosowane przepisy następnej litery według kolejności ustalonej zgodnie z tym ustępem (art. 30 ust. 1 WKC). Zatem wartością celną ustalaną na podstawie niniejszego artykułu jest min. wartość transakcyjna identycznych towarów lub podobnych sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna (art. 30 ust. 2 lit. a i b). Jednakże w przedmiotowej sprawie nie można zastosować wskazanych metod, gdyż – jak słusznie podkreślił to organ celny - niemożliwym jest znalezienie pojazdów samochodowych o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia, a tu postępowanie dotyczyło samochodu uszkodzonego w wypadku. Kolejna metoda ustalania wartości celnej towaru - metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych - art. 30 ust. 2 lit. c) WKC. może znaleźć w zasadzie, zastosowanie wyłącznie w przypadku importu dla celów handlowych. Dotyczy bowiem sprzedaży towarów masowych, sprzedawanych we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach i stanie, w jakim są towary dla których ustalana jest wartość celna. Należy również wskazać na niemożność ustalenia wartości celnej używanych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d) WKC). Używane pojazdy samochodowe nic są bowiem produkowane jako takie, dlatego też metoda ta oparta na koszcie produkcji importowanych towarów nie może być brana pod uwagę. Wartość celna używanych pojazdów samochodowych jest ustalana według metody "ostatniej szansy" (art. 31 ust. 1 WKC). Przepis ten przewiduje, iż jeżeli wartość celna przywożonych towarów nie może być ustalona na podstawie art. 29 i 30 jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r.; artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z I994r., przepisów niniejszego rozdziału. Zgodnie z wyjaśnieniami Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej do Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r. zawartymi w Studium 1.1., postępowanie wobec używanych pojazdów samochodowych, w przypadku ustalania wartości celnej przywożonych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę "ostatniej szansy", istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających celny rynkowe tych pojazdów na polskim obszarze celnym. W celu ustalania wartości celnej z wykorzystaniem tej metody należy stosować specjalistyczny katalog, w którym wydawca zestawia średnie ceny pojazdów samochodowych (osobowych, terenowych, dostawczych, ciężarowych) na podstawie ogólnopolskich badań rzeczoznawczych, prowadzonych w sposób fachowy przez specjalistów w dziedzinie motoryzacji. Dla poparcia wiarygodności wartości celnej używanych pojazdów samochodowych może posłużyć także sporządzona odpowiednio opinia biegłego rzeczoznawcy samochodowego. Podstawą do określenia wartości pojazdów uszkodzonych metodą “ostatniej szansy" jest oszacowanie stopnia uszkodzenia pojazdu oraz określenie realnej wartości jego nieuszkodzonej części. Wycena rzeczoznawcy poddawana jest analizie w granicach wiedzy ogólnej, którą dysponuje organ oraz kierując się doświadczeniem umożliwiającym zweryfikowanie elementów opinii takich jak zgodność danych towaru objętego opinią z towarem będącym przedmiotem postępowania, prawdziwość danych zawartych w publikacjach powołanych przez rzeczoznawcę. Zatem opinia rzeczoznawcy stanowi jedynie część materiału dowodowego, który podlega swobodnej ocenie jak każdy inny dowód. Tak też opinię inż. L. K. organ potraktował w rozpoznawanej sprawie. Zasadnie zatem organ celny – Dyrektor Izby Celnej w W. dokonując ponownego ustalenia wartości celnej przedmiotowego samochodu, posługując się komputerowym systemem wyceny wartości pojazdów EurotaxGlass's - CARWERT (baza danych 01.2008) określił średnią wartość rynkową samochodu marki S. na kwotę 98.500 zł. a następnie przy ustalaniu wartości celnej dokonał stosownych korekt wpływających na jego wartość. Organy uwzględnił opinię rzeczoznawcy z dnia [...] lutego 2008r. w zakresie obejmującym "korektę ze względu na szacunkowy koszt naprawy" – wynoszący 47,4 % . Odnosząc się do zarzutu sprecyzowanego w Załączniku do protokołu rozprawy z dnia 13 listopada 2013 r., iż parametr "szacunkowy koszt naprawy" co do zasady nie pozostaje stały procentowo w stosunku do zmiany wartości początkowej pojazdu w przeciwieństwie do "ustalonego stopnia uszkodzenia pojazdu" Sąd stwierdza, iż rzeczywiście biegły a następnie za nim organy powtórzyły określenie "koszty naprawy" to jednakże z analizy zarówno treści opinii jak i uzasadnienia zaskarżonej decyzji wprost wynika, iż 47,4 % to procentowo określony stopień uszkodzenia samochodu a zatem parametr stały, prawidłowo rozliczony w zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że materiał dowodowy został zgromadzony zgodnie z regułami procesowymi i stanowił on wystarczającą podstawę do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Jego oceny dokonano zaś w zgodzie z zasadami logiki. W wyniku prawidłowych działań procesowych zastosowano również właściwie zinterpretowane regulacje prawa materialnego. W konsekwencji Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji uchybień, które usprawiedliwiałoby zarzut błędnej oceny materiału dowodowego. Decyzja zapadła z poszanowaniem zasad postępowania wynikających z Ordynacji podatkowej, w tym zasady swobodnej oceny dowodów (art. 191 tejże ustawy), co wyżej wykazano. Dlatego zarzuty dotyczące naruszenia wskazywanych w skardze przepisów proceduralnych należy uznać za bezpodstawne. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270, z późn .zm.) orzeczono, jak w sentencji.