II GZ 780/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. K. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Wr 550/13 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. K. R. na pismo Marszałka Województwa D. z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie. Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. J. K. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W., zgodnie z pouczeniem organu, na informację o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] maja 2013 r. Sąd – z uwagi na treść uzasadnienia skargi i treść odpowiedzi na skargę – przyjął (inaczej niż to zaznaczył w petitum skargi sam skarżący), że skarga dotyczy pisma Marszałka Województwa D. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej. Na wniosek stron złożony na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we W. odroczono rozprawę w celu wyjaśnienia rozbieżności co do rzeczywistego przedmiotu zaskarżenia. Pismem z dnia [...] października 2013 r. skarżący wniósł do WSA we W. – za pośrednictwem organu – skargę na pismo Marszałka Województwa D. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skargę tę (wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu) dołączono do akt niniejszej sprawy jako uzupełnienie dotychczas już wniesionej skargi z dnia [...] czerwca 2013 r. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Wr 550/13, WSA we W. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na pismo Marszałka Województwa D. z dnia [...] lutego 2013 r., złożony [...] października 2013 r. Sąd wskazał, że z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wynika, iż wniosek o przywrócenie terminu składa się dopiero po tym, jak strona mu uchybiła (nie dokonała czynności w terminie). Zdaniem Sądu I instancji w rozpoznawanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony, w sytuacji kiedy to skarga z dnia [...] czerwca 2013 r. (uzupełniona następnie w wyniku odroczenia rozprawy z uwagi na zaistniałą konieczność wyjaśnienia rozbieżności co do przedmiotu zaskarżenia) została wywiedziona do tutejszego Sądu w terminie. Co więcej skarga ta zawisła przed WSA we W. pod sygn. akt III SA/Wr 550/13 i jako taka będzie podlegała dalszemu merytorycznemu rozpoznaniu. Wobec powyższego wniosek jako niedopuszczalny odrzucono na podstawie art. 88 p.p.s.a. Zażalenie na wskazane postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego zmianę poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi na pismo o odmowie przyznania pomocy finansowej z dnia [...] lutego 2013 r. (błędnie oznaczone przez pełnomocnika jako pismo z dnia [...] marca 2013 r.), ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa pełnomocnika. Zarzucił naruszenie: 1. art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i uczynienie przedmiotem skargi w niniejszej sprawie innej czynności niż czynność, na którą wniesiono skargę; 2. art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez nieprzywrócenie skarżącemu terminu do wniesienia skargi, mimo iż niedochowanie przez skarżącego terminu do wniesienia skargi było wynikiem błędnego pouczenia organu oraz nie stanowiło winy skarżącego. W ocenie skarżącego, WSA we W. naruszył art. 134 § 1 p.p.s.a., przyjmując za przedmiot zaskarżenia inne pismo niż wskazane przez J. K. R. w skardze, ponieważ określenie przedmiotu zaskarżenia jest dla sądu wiążące. Ponadto wskazano, że przywrócenie terminu w sprawie stanowiłoby ochronę interesu skarżącego i możliwość kontroli zgodności z prawem rozstrzygnięcia organu, która to kontrola jest niemożliwa w chwili obecnej z uwagi na to, że WSA musiałby rozpatrywać sprawę poza granicami przedmiotu zaskarżenia. Zdaniem skarżącego, pouczenie zawarte w informacji o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] maja 2013 r. wprowadziło skarżącego w błąd i jest szczególnie uzasadnione, by termin został przywrócony ze względu na staranność skarżącego w podejmowanych czynnościach, jak i na zainteresowanie organu w merytorycznym rozpoznaniu sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest pozbawione uzasadnionych podstaw i jako takie podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie następujące przesłanki: uchybiono terminowi do dokonania czynności, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu zachodzi m.in. gdy nie uchybiono terminowi do dokonania czynności (por. H. Knysiak-Molczyk [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2008, s. 387). W rozpoznawanej sprawie WSA uznał, że nie zaszła pierwsza z wymienionych wyżej przesłanek, tj. nie uchybiono terminowi do wniesienia skargi. Co prawda, skarżący złożył skargę na pismo z dnia [...] maja 2013 r., jednak z okoliczności sprawy i treści skargi wynika, że intencją skarżącego było wywiedzenie skargi od pisma z dnia [...] lutego 2013 r., a nieprawidłowe oznaczenie przedmiotu zaskarżenia wynikało z błędu wywołanego przez organ. Wobec tego WSA przyjął, że skarga została złożona od pisma z dnia [...] lutego 2013 r., a termin do jego zaskarżenia został zachowany, o czym świadczy nie tylko treść postanowienia z dnia [...] listopada 2013 r., lecz również fakt skierowania sprawy na rozprawę. Wobec tego należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że niemożliwe było przyjęcie do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ponieważ termin ten został zachowany. Naczelny Sąd Administracyjny uznał więc, że WSA we W. prawidłowo odrzucił wniosek z dnia [...] października 2013 r. jako niedopuszczalny. Za nieuzasadniony należało także uznać zarzut naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. Nie sposób podzielić stanowiska skarżącego, że przyjęcie przez WSA pisma z [...] lutego 2013 r. za przedmiot zaskarżenia stanowi wykroczenie poza granice sprawy. Należy bowiem wskazać, że co prawda w nagłówku skargi skarżący podał, że zaskarża pismo z dnia [...] maja 2013 r., jednak z zarzutów i argumentacji przedstawionych w skardze wynika jasno, że skarga skierowana była przeciwko informacji z [...] lutego 2013 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, na gruncie rozpoznawanej sprawy ustalenie, że zaskarżony został akt z [...] lutego 2013 r. stanowi niejako sprostowanie oczywistej omyłki skarżącego (wywołanej przez nieprecyzyjne pouczenie organu). Co więcej, przyjęcie sprawy do rozpoznania doprowadzi do rozpoznania skargi na prawidłowo już określony akt, do czego wydają się dążyć strony. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sad Administracyjny zważył jak w sentencji.