II SA/Rz 597/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Robert Sawuła SO del. Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 listopada 2013 r. sprawy ze skargi W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie podziału nieruchomości -skargę oddala- Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., znak [...] Burmistrz Miasta [...] umorzył postępowanie o podział nieruchomości oznaczonej w operacie ewidencji gruntów i budynków Miasta [...] obręb [...] jako działka nr 2184/4 o pow. 0,4536 ha i działka nr 2185 o pow. 1,7947 ha. W uzasadnieniu tejże decyzji podano, iż postępowanie o podział nieruchomości położonych [...] - obręb nr [...] oznaczonych jako działki 2184/4 i 2185 zostało wszczęte w roku 2003 na wniosek jej ówczesnych współwłaścicieli. Starosta [...] decyzją z dn. [...].04.2011 r. o znaku [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: "Przebudowa drogi powiatowej Nr [...]"utrzymaną w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...].08.2011 r. o znaku [...] zatwierdził podział nieruchomości oznaczonej jako działka 2184/4 na nowe działki 2184/7 i 2184/8 oraz działka 2185 na nowe działki 2185/1, 2185/2 i 2185/3. Następnie stwierdził, że własnością Powiatu [...] stały się działki nr 2184/8 i 2185/2. Zgodnie z treścią art. 105. § 1 K.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Burmistrz Miasta [...] stwierdził, iż przedmiotem podziału były nieruchomości oznaczone jako działki nr 2184/4 i 2185. W wyniku postępowania zakończonego w/w ostateczną decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, przedmiot podziału przestał istnieć, co w aspekcie art. 105. § 1 k.p.a. czyniło postępowanie o podział bezprzedmiotowym. Odwołania od tejże decyzji złożyli: - w dniu 10 stycznia 2013 r. A. i J. Ł. - w dniu 19 grudnia 2012 r. J. C. J. C. w swoim odwołaniu wniósł o: 1. Stwierdzenie, że Burmistrz wydał decyzję beż żadnych podstaw prawnych. 2. Stwierdzenie, że prowadząc to postępowanie nagminnie łamał prawo wydając liczne postanowienia i decyzje bez żadnych podstaw prawnych czym rażąco naruszył prawo i to wielokrotnie. 3. Stwierdzenie, że wielokrotnie i nagminnie dopuścił się przewlekłości postępowania i to od kilku do kilkunastu miesięcy czym też rażąco naruszał prawo co do ustawowych terminów. 4. Zobowiązanie do wydania w tej sprawie decyzji zgodnej z prawem w terminie 30 dni od dnia otrzymania Waszego postanowienia. 5. Zobowiązanie Burmistrza do ustalenia osób winnych tej przewlekłości, wyciągnięcia konsekwencji służbowych w stosunku do osób winnych i do pisemnego poinformowania stron o wyciągniętych konsekwencjach służbowych. Decyzją z dnia [...] maja 2013 r., [...] SKO utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., po rozpoznaniu odwołania J. C. W uzasadnieniu SKO podzieliło stanowisko organu I instancji co do bezprzedmiotowości niniejszego postępowania i zaistnienia przesłanek umorzenia postępowania z art. 105 § 1 k.p.a. Odrębną decyzją z tej samej daty co poprzednia, tj. z dnia [...] maja 2013 r., znak [...] SKO utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] znak [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., na skutek odwołania A. i J. Ł., z identycznym uzasadnieniem jak w poprzedniej decyzji. W decyzji tej wskazano jako strony postępowania A. i J. Ł. oraz Burmistrza Miasta [...]. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja SKO z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] wydana na skutek odwołania J. C. (omyłkowo określono jako J. C.) występującego w sprawie jako pełnomocnik W. C. Skargę złożyła W. C i wniosła o: 1. Uchylenie obu tych decyzji gdyż obie naruszają prawo. 2. Stwierdzenie, że Burmistrz [...] przy prowadzeniu tego postępowania administracyjnego, wielokrotnie dopuszczał się do rażącego naruszania prawa przez wydawanie bezprawnych postanowień czy decyzji oraz wielokrotnie dopuszczał się przewlekłości postępowania co do ustawowych terminów. 3. Zobowiązanie Burmistrza do ustalenia osób winnych łamania tego prawa, ich przyczyn i wyciągnięcia konsekwencji służbowych wobec tych osób. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Przy czym stosownie do przysługujących sądowi administracyjnemu kompetencji sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270). Skarga W. C. jest bezzasadna Postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się na wniosek H. Ł. z dnia 15 kwietnia 2003 r., którym wystąpiła do Burmistrza Miasta [...] z prośbą o dokonanie podziału (na cele budowlane) działek nr 2090 i 2185 położonych w Obrębie [...] Miasta [...]. Jednocześnie wnioskodawczyni zażądała od Gminy Miejskiej [...] wykupienia tych nieruchomości zgodnie z art. 36 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Uzupełniając braki formalne wniosku w dniu 14 maja 2003 r., przedłożyła wstępny projekt podziału działek sporządzony na kopii mapy zasadniczej i rozszerzyła postępowanie o działkę nr 2184/4. W dniu 12.10.2004r. Pan J. C. (pełnomocnik pani H. Ł.) zmodyfikował jej wniosek i wyłączył z postępowania podziałowego działkę nr 2090. Starosta [...] decyzją nr [...] z dnia [...].04.2011 r., orzekł o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na przebudowie drogi powiatowej nr [...], jednocześnie zatwierdzając podział m.in. działki nr 2184/4 na nowe: 2184/7 i 2184/8 oraz działki nr 2185 na nowe: 2185/1, 2185/2 i 2185/3. Decyzja ta została zaskarżona przez P.P. A. i J. Ł. Wojewoda [...] utrzymał ją w mocy decyzją nr [...] z dnia [...].08.2011r. Aktualnie w obrocie prawnym nie funkcjonują nieruchomości oznaczone jako działki nr 2184/4 nr 2185 położone w obrębie [...] Miasta [...] - a te stanowiły przedmiot wszczętego postępowania. Podział działek uregulowany jest przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r., o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U z 2010r., nr 102, poz. 651 ze zm.). Na podstawie art. 97 ust.1 tej ustawy podziału nieruchomości dokonuje się na wniosek i koszt osoby, która ma w tym interes prawny. W myśl art. 97 ust.1a tej ustawy do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć następujące dokumenty: 1. stwierdzające tytuł prawny do nieruchomości w szczególności oświadczenie, o którym mowa w art. 116 ust. 2 pkt4; 2. wypis z katastru nieruchomości i kopię mapy katastralnej obejmującej nieruchomość podlegającą podziałowi; 3. decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku, o którym mowa w art. . 94 ust 1 pkt 2; 4. 3a) pozwolenie, o którym mowa w art. 96 ust. 1a, w przypadku nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków; 5. wstępny projekt podziału, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95; 6. protokół z przyjęcia granic nieruchomości; 7. wykaz zmian gruntowych; 8. wykaz synchronizacyjny, jeżeli oznaczenie działek gruntu w katastrze nieruchomości jest inne niż w księdze wieczystej; 9. mapę z projektem podziału. Wnioskodawcy nie złożyli nowego wniosku o dokonanie podziału nowo wydzielonych działek ani też go nie zmodyfikowali. Postępowanie co do działek sprzed podziału, aktualnie nieistniejących, stało się bezprzedmiotowe. Organy administracji w tej sprawie są związane treścią wniosku i nie mogą go samodzielnie modyfikować (tak WSA w warszawie w wyroku z dnia 8 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1617/09. Umorzenie postępowania co do działki nr 2185, uzasadnione jest także tym, że działki nr 2185/1 i nr 2185/3 obj. KW [...] stanowią współwłasność także Gminy Miejskiej [...], która mając większość udziałów w nich odmówiła zgody na podział działki nr 2185 (art. 97 ust. 2 u.g.n.). Sąd zauważa, że SKO utrzymując w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] wydało formalnie dwie decyzje z tej samej daty, identycznie je uzasadniając. Wobec braku zaskarżenia decyzji SKO z dnia [...] maja 2013 r. o nr [...] opisane naruszenie art. 138 k.p.a. Sąd uznał za nie mogące mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. Pod względem materialnoprawnym zapadła bowiem de facto jedna decyzja, która przybrała formalnie kształt dwóch identycznych decyzji wydanych przez SKO w tym samym dniu i w tym samym składzie. Sąd oddalił na rozprawie w dniu 15 listopada 2013 r. wniosek J. Ł. o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia toczących się w trybach nadzwyczajnych postępowań odnośnie decyzji z dnia [...] sierpnia 2011 r. utrzymującej w mocy decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Na datę orzekania przez organy administracji w niniejszej sprawie i na datę wyrokowania decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] była ostateczna a wniosek o zawieszenie postępowania zmierzałby tylko do przedłużenia postępowania sądowego. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę W. C. oddalił.