I SAB/Wa 435/13

WyrokWSA w Warszawie2013-11-18

Skład orzekający: Marta Kołtun-Kulik, Elżbieta Sobielarska, Iwona Maciejuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest uzasadniona, gdy organ nie podejmie w prawnie ustalonym terminie żądanych czynności lub opieszale prowadzi postępowanie. W przypadku stwierdzenia bezczynności, sąd zobowiązuje organ do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie. Jednakże, jeśli organ podjął czynności w sprawie, mimo uchybienia terminom ustawowym, bezczynność ta nie będzie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość. Organ nie rozpoznał wniosku w ustawowym terminie, co skutkowało zażaleniem skarżących do Wojewody, który uznał je za uzasadnione. Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi, wskazując na postęp w gromadzeniu dokumentacji i przewidywany termin załatwienia sprawy. Sąd uznał skargę za uzasadnioną w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku, ale stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż organ podjął czynności w sprawie.
Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązano Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z [...] listopada 2012 r. w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. 2. Stwierdzono, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzono od Prezydenta W. na rzecz skarżących solidarnie kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.) Sędziowie: WSA Elżbieta Sobielarska WSA Iwona Maciejuk Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2013 r. sprawy ze skargi K. S. i M. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z [...] listopada 2012 r. w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy dawnej ul. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących K. S. i M. K. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. K. S. i M. K., pismem z dnia 15 listopada 2013 r., wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 15 listopada 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy dawnej ul. [...], która na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) przeszła na własność Państwa. W związku z nierozpoznaniem przez Prezydenta W. sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. skarżące wystąpiły, pismem z dnia 18 stycznia 2013 r., do Wojewody [...] z zażaleniem na niezałatwienie jej w terminie. Postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] Wojewoda [...] uznał zażalenie za uzasadnione. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie, wskazując, że pełnomocnik skarżących - pismem z dnia 16 sierpnia 2013 r. - został poinformowany, iż wniosek o odszkodowanie zostanie rozpatrzony po zgromadzeniu dokumentacji w przewidywanym terminie do dnia 31 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Z kolei, z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie w przypadku skargi na bezczynność, dokonując badania jej zasadności, sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. Przedmiotowe postępowanie o ustalenie odszkodowania zostało wszczęte wnioskiem skarżących z dnia [...] listopada 2012 r. Wobec niezałatwienia przez organ sprawy w terminie wynikającym z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, skarżące wystąpiły do Wojewody [...] z zażaleniem na bezczynność Prezydenta W. w rozpoznaniu opisanego wniosku. Wojewoda, powołanym wyżej postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] uznał zażalenie za uzasadnione z uwagi na fakt, iż organ pierwszej instancji przekroczył terminy załatwienia sprawy i nie wyznaczył dodatkowego terminu jej załatwienia z podaniem przyczyn jego przedłużenia do zakończenia postępowania. W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, Prezydent W. nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów prawa, stąd też zobowiązano organ do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie. Jednocześnie Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż Prezydent (wprawdzie z uchybieniem terminów ustawowych i po wydaniu ww. postanowienia Wojewody) podjął czynności w niniejszej sprawie. Z akt sprawy wynika, że pismami z dnia 16 sierpnia 2013 r. wystąpił do Archiwum Państwowego w W. i Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] z prośbą o przesłanie dokumentacji dotyczącej przedmiotowej nieruchomości (kopii Ogólnego Planu Zabudowania W. zatwierdzonego przez Ministerstwo Robót Publicznych w dniu [...] sierpnia 1931 r., inwentaryzacji zniszczeń B.O.S., decyzji lokalizacyjnych i dokumentów dotyczących rozpoczęcia budowy budynku przy obecnej ul. [...]), oraz poinformował wnioskodawczynie – pismem z tą samą datą - o terminie załatwienia sprawy do dnia 31 grudnia 2013 r. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy. ----------------------- 2

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło