I SAB/Wa 575/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. P. i E. P. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku E. P. i E. P. z dnia [...] grudnia 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. jako hip. "[...] nr [...] i [...]", działka [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących E. P. i E. P. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 5 grudnia 2012 r. E. P. i E. P. wystąpili o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. jako hip. "[...] nr [...]", działka [...]. Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. Prezydent [...] wystąpił do Urzędu [...] Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami dla Dzielnicy [...] w [....] o nadesłanie akt własnościowych przedmiotowej nieruchomości. Jednoczenie pismem z w/w daty organ poinformował - na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. - pełnomocnika skarżących, że rozpatrzenie wniosku nastąpi do dnia 30 kwietnia 2013 r. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] uznał za uzasadnione zażalenie skarżących na bezczynność Prezydenta [...], któremu wyznaczył termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia wynoszący 3 miesiące od daty doręczenia niniejszego postanowienia tj. – jak wynika z akt sprawy – do dnia 13 czerwca 2013 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Prezydent [...] poinformował skarżących, że z uwagi na konieczność zgromadzenia materiału dowodowego przewidywany termin rozstrzygnięcia nastąpi do dnia 31 lipca 2013 r. E. P. i E. P., reprezentowani przez adwokata, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 18 września 2013 r. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 5 grudnia 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. jako hip. "[...] nr [...] i [...]", działka [...]. W uzasadnieniu skargi opisano dotychczasowy przebieg postępowania podnosząc, że pomimo upływu terminu określonego w art. 35 § 1-3 k.p.a. oraz wyznaczonego przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r., a także terminu wskazanego przez Prezydenta [...] na podstawie art. 36 § 1 k.p.a., przedmiotowy wniosek nie został rozpoznany. Pismem z dnia [...] października 2013 r. organ poinformował strony, że ze względu na złożony charakter postępowania oraz dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe rozpoznanie wniosku w terminie wskazanym w postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r. Organ podał jednocześnie, iż rozpoznanie sprawy nastąpi do dnia 31 marca 2014 r. W odpowiedzi na skargę z dnia 16 października 2013 r. Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że skarżący w dniu 11 stycznia 2013 r. złożyli wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Ministerstwa Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 1974 r. nr [...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] października 1973 r. nr [...] odmawiającego przyznania dotychczasowym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu przedmiotowej nieruchomości [...]. W związku z powyższym akta sprawy zostały przesłane przy piśmie z dnia [...] marca 2013 r. do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, który, na wniosek skarżących, decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności wskazanych orzeczeń w zakresie dotyczącym działki nr [...] oraz działki nr [...] z nieruchomości "[...] nr [...], [...]". Wobec braku zwrotu akt sprawy, Prezydent [...] pismem z dnia [...] października 2013 r. wystąpił do Ministerstwa o ich zwrot. Jednocześnie pismem z tej samej daty pełnomocnik strony został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w postanowieniu Wojewody z dnia [...] marca 2013 r. Organ wskazał, że postępowanie zostanie zakończone w terminie do 31 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a pozostałe strony nie zażądają przeprowadzenia rozprawy w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku. Zgodnie z art. 149 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku. Oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Postępowanie zostało wszczęte wnioskiem skarżących z dnia 5 grudnia 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. jako hip. "[...] nr [...] i [...]", działka [...]. Wobec niezałatwienia przez organ sprawy w terminie wynikającym ze wskazanych przepisów skarżący wystąpili do Wojewody [...] z zażaleniem na bezczynność Prezydenta w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi [...] dodatkowy termin załatwienia sprawy, który upływał [...] czerwca 2013 r. Zauważyć należy, że od przedłożenia organowi I instancji opisanego postanowienia Wojewody wraz z aktami sprawy Prezydent poinformował jedynie stronę pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r., że rozpoznanie wniosku nastąpi do dnia 31 lipca 2013 r. Kolejnym pismem z dnia [...] października 2013 r. poinformował skarżących, iż rozpoznanie sprawy nastąpi do dnia 31 marca 2014 r. Z powyższego wynika, że organ pozostaje w bezczynności, albowiem pomimo upływu ustawowego terminu określonego art. 35 § 1 k.p.a. nie zakończył postępowania. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku skarżących z dnia 5 grudnia 2012 r. w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd uznał, iż zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z akt postępowania administracyjnego wynika bowiem, że organ je prowadzący występował do różnych instytucji o skompletowanie materiału dowodowego sprawy, o czym poinformował skarżących pismami z dnia: [...] stycznia 2013 r., [...] kwietnia 2013 r. i [...] października 2013 r. wskazując również terminy zakończenia postępowania. W sprawie niniejszej Sąd wziął również pod uwagę fakt zainicjowania przez skarżących wnioskiem z dnia 11 stycznia 2013 r. postępowania przed Ministrem Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej o stwierdzenie nieważności decyzji Ministerstwa Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 1974 r. nr [...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] października 1973 r. nr [...] odmawiającego przyznania dotychczasowym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu opisanej nieruchomości. W związku ze złożeniem tego wniosku pierwszeństwo miało to właśnie postępowanie przed rozpoznaniem wniosku o odszkodowanie za nieruchomość. Zatem do czasu wystąpienia przez wnioskodawców o umorzenie postępowania nieważnościowego w odniesieniu do działki nr [...] i wydania w dniu [...] lipca 2013 r. przez organ nadzoru decyzji administracyjnej w tym zakresie, Prezydent mnie miał możliwości wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku o odszkodowanie za tę nieruchomość. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 i art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 wyroku Sąd oparł na przepisie art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.