II FZ 820/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 874/13 w zakresie zwrotu kosztów poniesionej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 21 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 874/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek R. B. o zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku na rzecz strony skarżącej kosztów poniesionej opłaty kancelaryjnej w kwocie 10 zł. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 874/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 21 lipca 2010 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, uchylił zaskarżoną decyzję, określił że nie może być ona wykonana i zasądził od organu administracji na rzecz strony skarżącej kwotę 1.442 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odpisy wyroku wraz z uzasadnieniem, zgodnie z treścią przepisu art. 142 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – "zwanej dalej "p.p.s.a."), zostały wysłane stronom postępowania i prawidłowo doręczone. Pełnomocnik skarżącego przesyłkę zawierającą odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem odebrał w dniu 20 grudnia 2013 r. Postanowieniem z dnia 3 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że opisane powyżej orzeczenie jest prawomocne od dnia 21 stycznia 2014 r. Pismem z dnia 25 marca 2014 r. (uzupełnionym pismem z dnia 8 kwietnia 2014 r.) pełnomocnik skarżącego wystąpił do Sądu z wnioskiem o stwierdzenie prawomocności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 874/13, uiszczając opłatę kancelaryjną w kwocie 10 zł. W piśmie tym wniesiono również o zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku na rzecz skarżącego zwrotu kosztów tej opłaty kancelaryjnej, gdyż organ odwoławczy wezwany pismem z dnia 24 stycznia 2014 r. do spełnienia świadczenia, tj. do zapłaty kosztów postępowania w terminie 14 dni, nie zareagował na wezwanie w żaden sposób. Sąd pierwszej instancji powołał się na art. 234 § 1 p.p.s.a. i stwierdził, że strona skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, otrzymała z urzędu odpis ww. wyroku (wraz z uzasadnieniem), od którego nie pobrano opłaty. Złożony w dniu 25 marca 2014 r. wniosek o stwierdzenie prawomocności wyroku Sąd uznał za wniosek złożony w trybie art. 169 p.p.s.a. W takiej sytuacji, stosownie do art. 234 § 1 p.p.s.a., za stwierdzenie prawomocności i wydanie odpisów pobiera się opłatę kancelaryjną. Opłaty te pobiera się w wysokości określonej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2003 r. nr 221, poz. 2192), w przedmiotowej sprawie wynoszą one: 10 zł za stwierdzenie prawomocności. Strona składająca wniosek uiściła kwotę 10 zł, tytułem opłaty kancelaryjnej, za wykonane przez sąd czynności. Sąd stwierdził, że opłata ta została uiszczona w prawidłowej wysokości. Odnosząc się do złożonego wniosku o zasądzenie od organu kosztów postępowania w sprawie stwierdzenia prawomocności WSA uznał, że jest nieuzasadniony i jako taki podlega oddaleniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zarzucił naruszenie: 1) art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i art. 212 § 1 p.p.s.a., poprzez błędne zastosowanie polegające na bezzasadnym oddaleniu wniosku o zasądzenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku na rzecz skarżącego zwrotu kosztów poniesionej opłaty skarbowej, 2) art. 225 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na zaniechaniu zwrotu skarżącemu kwoty 10 zł z tytułu nadmiernie uiszczonej opłaty kancelaryjnej. W uzasadnieniu wskazał, że jedynym powodem uiszczenia opłaty kancelaryjnej było niewykonanie wyroku przez Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku. Dopiero w wyniku wystąpienia przez skarżącego z wnioskiem z dnia 3 kwietnia 2014 r. do Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku XII Wydział Cywilny o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi WSA w Gdańsku wydanemu w sprawie I SA/Gd 874/13 zostały zwrócone przez Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku koszty postępowania sądowoadministracyjnego. Z powyższego jasno wynika, że wystąpienie przez skarżącego z wnioskiem o opatrzenie wyroku stwierdzeniem prawomocności i uiszczenie opłaty kancelaryjnej od tego wniosku było niezbędne dla wykonania orzeczenia. Skoro Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku pozostawał w zwłoce w zapłacie kosztów i nie reagował na wezwania skarżącego, to powinien być obciążony wszystkimi kosztami z tym związanymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie dnia 3 lutego 2014 r. WSA w Gdańsku, stwierdził prawomocność wyroku o sygn. akt I SA/Gd 874/13, wskazując, że jest on prawomocny od dnia 21 stycznia 2014 r. Strona skarżąca otrzymała z urzędu odpis ww. wyroku (wraz z uzasadnieniem), od którego nie pobrano opłaty. Złożony w dniu 25 marca 2014 r. wniosek o stwierdzenie prawomocności wyroku Sąd uznał, za wniosek złożony w trybie art. 169 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku, o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym - ten Sąd. Z art. 286 § 1 p.p.s.a. wynika, że po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Należy wskazać, że zgodnie z art. 234 § 1 p.p.s.a., za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną, z zastrzeżeniem § 3, który to stanowi, że nie pobiera się opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu. Opłaty te pobiera się w wysokości określonej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych. W rozpoznawanej sprawie wynoszą one: 10 zł za stwierdzenie prawomocności. Strona uiściła tę kwotę, tytułem opłaty kancelaryjnej, za wykonane przez sąd czynności. Skoro wyrok podlegał doręczeniu stronie bez pobierania opłaty i skoro w dniu 3 lutego 2014 r. stwierdzono prawomocność wyroku, to prawidłowo WSA uznał, że wniosek strony z dnia 25 marca 2014 r. podlega opłacie. Z tych względów, uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.