I OSK 2688/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. S.A. z siedzibą w L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2062/13 odrzucającego skargę w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w L. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Postanowieniem z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2062/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. S.A. z siedzibą w L. w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w L. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż Wojewoda M. decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] uchylił decyzję Starosty Powiatu P. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] orzekającą o zezwoleniu firmie P. S.A. na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków, jako działka ewidencyjna Nr [...] o powierzchni [...] ha, położonej w obrębie S., gmina M., uregulowanej w KW Nr [...] w części dotyczącej powierzchni [...] ha oznaczonej symbolami [...], wskazanej na mapie przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod Nr [...] w dniu [...] stycznia 2013 r., w celu wykonania prac polegających na posadowieniu trzech słupów linii 110 kV typu OS 24 ON 150+10, OS 24P+10, OS 24 ON90+10 oraz przeprowadzeniu nad gruntem w korytarzu technologicznym przewodów dwutorowej linii elektroenergetycznej 110 kV, służących do przyłączenia sieci dystrybucyjnej energii elektrycznej linii 110 kV R. położonej w miejscowości S. gmina M. do stacji R.N. położonej w miejscowości K., gmina N., oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Jak wynika z akt administracyjnych organ doręczył skarżącemu zakwestionowaną decyzję w dniu [...] maja 2013 r. P. S.A. z siedzibą w L., reprezentowany przez r.pr. A.D., pismem z dnia [...] lipca 2013 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, na decyzję Wojewody M. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu P. S.A. w L. w dniu [...] maja 2013 r. Termin do wniesienia skargi do sądu upłynął zatem w dniu [...] czerwca 2013 r. Jak wynika natomiast z akt sprawy, skarga w niniejszej sprawie złożona została w placówce pocztowej w dniu [...] lipca 2013 r. (stempel na kopercie). Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., wobec czego podlegała odrzuceniu. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła P. S.A. z siedzibą w L. zarzucając mu: 1. naruszenie art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. w z art. 53 §1 p.p.s.a. w zw. z art. 54 §1 p.p.s.a. w zw. z art. 1 i art. 3 §1 p.p.s.a. w zw. z art. art. 40 §2 Kodeksu postępowania administracyjnego przez przyjęcie, że 30 dniowy termin na wniesienie skargi na decyzję organu II instancji może być liczony od daty doręczenia decyzji stronie postępowania, w sytuacji, w której w postępowaniu administracyjnym strona ta reprezentowana była przez ustanowionego pełnomocnika, a ten odebrał decyzję dopiero w dniu [...] lipca br. i wniósł skargę z zachowaniem 30 dniowego terminu bo w dniu [...] lipca 2013 roku. 2. naruszenie art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. oraz błędną ocenę stanu faktycznego i nie uwzględnienie okoliczności, iż: a) w postępowaniu przed organem II instancji strona skarżąca reprezentowana była przez pełnomocnika, który odebrał zaskarżoną decyzję dopiero w dniu [...] lipca 2013 roku, a następnie złożył skargę od otrzymanej decyzji w dniu [...] lipca br., a więc z zachowaniem 30 dniowego terminu. b) na ostatniej stronie decyzji, która znajduje się w aktach sprawy, pełnomocnik Skarżącego pokwitował własnoręcznym podpisem odbiór decyzji w dniu [...] lipca 2013 roku pisząc "odebrałem odpis decyzji [...].07.2013 r". c) fakt reprezentowania Skarżącego przez pełnomocnika zarówno przed Organem I jak i II instancji został potwierdzony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, gdzie na stronie 5 pełnomocnik - radca prawny A.D. wymieniony jest z imienia i nazwiska, a na konieczności prawidłowego doręczania mu orzeczeń w sprawie zbudowane zostało uzasadnienie zaskarżonej decyzji Wojewody M. d) fakt reprezentowania Skarżącego przez pełnomocnika, któremu nie została doręczona decyzja Wojewody w terminie wskazanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględniona została również przez Wojewodę M., który na stronie 3 (ostatniej) odpowiedzi na skargę wskazał "skarga wpłynęła w terminie". Powołując się na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy. Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. w rozpoznawanej sprawie nie występują. Zgodnie z treścią art. 32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika pisma doręcza się pełnomocnikowi (art. 40 § 2 k.p.a.). Art. 40 § 2 k.p.a. nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczenia wszystkich pism procesowych, w tym orzeczeń (decyzji i postanowień) pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie (postanowienie SN z 09.9.1993 r. III ARN 45/93, OSNCP z 1994 r., nr 5, poz. 112). Przepis ten ma pełnić funkcję gwarancyjną dla ochrony interesów strony, która mając ustanowionego pełnomocnika i dokonując przez niego czynności procesowych nie może ponosić ujemnych konsekwencji prawnych z powodu braku doręczenia konkretnego rozstrzygnięcia w sprawie ustanowionemu pełnomocnikowi. Termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego przez stronę, za którą działa pełnomocnik, rozpoczyna swój bieg dopiero od dnia doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi, choćby wcześniej zostało doręczone stronie (postanowienia SN z: 6.4.2000 r,. III RN 157/99, OSNP 2001/3/61; 7.11.2002, III RN/191/01, OSNP 2003/23/558). Doręczenie pisma stronie w sytuacji, gdy ustanowiła ona pełnomocnika jest bezskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych – przede wszystkim nie jest zdarzeniem, od którego rozpoczyna swój bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (postanowienie WSA w Warszawie z 16.1.2008, II SA/Wa 1855/07, cbosa). Z akt sprawy, przesłanych wraz ze skargą wynika, iż w postępowaniu przed Wojewodą M. oraz Starostą Powiatu P. P. S.A. z siedzibą w L. reprezentował profesjonalny pełnomocnik. Powyższa okoliczność wynika w sposób jednoznaczny z uzasadnienia samej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2013 r. Decyzją tą Wojewoda M. uchylił decyzję organu pierwszoinstancyjnego z powodu pominięcia w postępowaniu administracyjnym pełnomocnika P. S.A. z siedzibą w L. Wojewoda podniósł, iż fakt nie doręczenia temu pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewoda zauważył także, iż w aktach organu pierwszej instancji znajduje się pełnomocnictwo z dnia [...] grudnia 2011 r., w którym spółka umocowała radcę prawnego do reprezentowania jej we wszystkich sprawach związanych z niniejszym postępowaniem administracyjnym. Należy zauważyć, iż pomimo tego wskazania decyzja Wojewody M. została wysłana jedynie na adres skarżącej spółki. Nie można zatem uznać, iż została ona skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony i że w dacie doręczenia rozpoczął bieg do wniesienia skargi na tę decyzję, bowiem przy jej doręczaniu naruszono art. 40 §2 k.p.a. Termin na wniesienie skargi do Sądu pierwszej instancji winien być liczony od dnia otrzymania zaskarżonej decyzji przez pełnomocnika spółki. Z tych względów za trafny należy uznać zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 185 §1 w zw. z art. 182 §1 p.p.s.a.